II SO/Łd 104/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy z wniosku K. K. o wymierzenie Staroście Powiatu[...] grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Staroście Powiatu [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Starosty Powiatu [...] na rzecz K. K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Pismem z dnia 2 grudnia 2016r. K. K., w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniósł o wymierzenie Staroście Powiatu [...] grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 14 sierpnia 2016 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 8 lipca 2016 r. W uzasadnieniu skargi K.K. wyjaśnił, że w dniu 8 lipca 2016 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie ilości wniosków o dostęp do informacji publicznej złożonych w Starostwie Powiatowym w P. w latach 2010 – 2015 oraz w roku 2016 – do chwili udzielenia odpowiedzi na wniosek. W dniu 14 sierpnia 2016 r. skarżący listem poleconym wniósł skargę na bezczynność organu, lecz do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny nie została ona przekazana do sądu administracyjnego. W piśmie z dnia 27 grudnia 2016 r. skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 11 czerwca 2016r. odpis wyżej wymienionego wniosku K. K. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu został przesłany Staroście Powiatu [...] celem zajęcia stanowiska co do jego treści. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ wyjaśnił, że wniosek o nałożenie grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu jest konsekwencją niedopełnienia obowiązku udzielenia informacji publicznej. Odpowiedź na wniosek jest przygotowywana i zostanie przekazana K. K. do dnia 7 lutego 2017 r., na podany we wniosku adres poczty elektronicznej. Organ przesłał jednocześnie skargę K. K. na bezczynność organu z dnia 14 sierpnia 2016 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 13/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Zaznaczyć trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014r. sygn. akt I OZ 1259/13, Lex nr 1419496). W tym miejscu podkreślić wypada, że w przedmiotowej sprawie skarga K. K. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku z jego wnioskiem z dnia 8 lipca 2016 r. wpłynęła do Starostwa Powiatowego w P. w dniu 22 sierpnia 2016r. Organ winien był zatem przekazać ww. skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia 21 września 2016r. Tymczasem organ przesłał do sądu przedmiotową skargę dopiero w dniu 24 stycznia 2017r., co oznacza że uchybił ustawowemu obowiązkowi przekazania skargi w określonym ustawą terminie. Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie Staroście Powiatu [...] grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić okres opóźnienia organu w wykonaniu obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., to, że stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi został przez organ usunięty oraz to, że wymierzona grzywna ma odnieść skutek prewencyjny zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 500 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona. Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. LS