II SO/Łd 68/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie wybudowania i użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł. W dniu 2 czerwca 2016 r. S. M. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 21 kwietnia 2016r. na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie legalności wybudowania i użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego, położnych w B. przy ul. A . W motywach wniosku strona wyjaśniła, iż organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W sprawie jednak termin ten upłynął bezskutecznie. Skarżący wniósł nadto o rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 czerwca 2016 r. organ otrzymał odpis powyższego wniosku o wymierzenie grzywny celem odniesienia się do jego treści. W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. poinformował, iż pismem z dnia 7 lipca 2016 r. przekazane zostały do sądu akta sprawy dotyczące skargi z dnia 21 kwietnia 2016 r. wraz z stosownymi wyjaśnieniami. Jak wynika z zapisów w urządzeniach rejestrowych sądu, skarga S. M. na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie legalności wybudowania i użytkowania przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego, położnych w B. przy ul. A, została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Łd 211/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015 roku i w drugim półroczu 2015 roku (M.P. poz. 174) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 roku wyniosło 3.408,62 zł. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 in fine p.p.s.a.). Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny, a nadto - złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto zwrócić trzeba uwagę, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 września 2014 r., sygn.akt I OZ 759/14; z dnia 22 lipca 2014 r., sygn.akt I OZ 489/14; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn.akt I OZ 429/13; z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn.akt I OZ 278/13 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W judykaturze podkreśla się również, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1259/13). W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie 30 dnia od dnia jej otrzymania, co miało miejsce w dniu 21 kwietnia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy o sygn.akt II SAB/Łd 211/16, dopiero w dniu 12 lipca 2016 r. organ przekazał skargę z dnia 21 kwietnia 2016r. Przedstawione okoliczności potwierdzają niewykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., co przesądza o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do kwestii wysokości wymierzonej grzywny ponownie zaakcentować należy, iż grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Wobec tego sąd określając wysokość grzywny uwzględnił rozmiar przekroczenia terminu, jakiego dopuścił się organ. Przede wszystkim zauważyć trzeba, iż skarga ostatecznie została przekazana sądowi z kilku dziesięciodniowym opóźnieniem. Na wysokość ustalonej grzywny wpływ ma także okoliczność, iż ilość nakładanych grzywien w innych postępowaniach jest w sumie znacząca. Z tych powodów sąd uwzględniając okoliczności sprawy wywiódł, iż kwota grzywny określonej w postanowieniu w realiach sprawy będzie odpowiednia. Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji, zasądzono na rzecz skarżącej zwrot koszów postępowania sądowego. a.bł.