III SA/Łd 1016/18

Dnia 5 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Asesor WSA Małgorzata Kowalska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżącego A. K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uchwałą z dnia 28 lutego 2018 r., Nr 263/18 Zarząd Województwa Łódzkiego na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 913 ze zm.), art. 9 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 i 2 oraz art. 53 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 53 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 55 pkt 1, art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 -2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.), zwanej dalej ustawą wdrożeniową, uwzględnił protest A.K. prowadzącego Prywatnego Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Ax. od negatywnej oceny merytorycznej projektu pn. "Rozwój gospodarki turystycznej w oparciu o walory przyrodnicze Doliny Rzeki Warty poprzez rozbudowę Ośrodka Wypoczynkowo-Rekreacyjnego Bx. o nr WND-RPLD.06.02.01-10-0100/17 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.06.02.01-IZ.OO-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.1. Rozwój gospodarki turystycznej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020. Zgodnie z art. 9 ust.1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucją Zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest Zarząd Województwa. W ust. 2 pkt 1 i 2 wyżej wskazanego artykułu Instytucja Zarządzająca została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów, spełniających warunki określone w art. 125 ust. 3 lit a rozporządzenia ogólnego oraz do wyboru projektów do dofinansowania w ramach regionalnego programu operacyjnego. Stosownie do treści art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, projekt podlega ocenie pod względem spełniania ww. kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych uprzednio przez komitet monitorujący. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Z regulacji przyjętych w § 6 pkt 1 i pkt 3 Regulaminu Konkursu dla naboru nr RPLD.06.02.01-IZ.OO-10-001/17 ocena projektów dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów w oparciu o formalne i merytoryczne kryteria wyboru projektów, stanowiące załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, przyjętego uchwałą Nr 103/16 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 5 lutego 2016 r. w sprawie: przyjęcia Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 oraz stanowiące załącznik nr IV do Regulaminu Konkursu nr RPLD.06.02.01-IZ.OO-10-001/17. W dniu 2 marca 2017 r. został ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą RPO WŁ na lata 2014 - 2020 Konkurs Zamknięty dla naboru nr RPLD.06.02.01-IZ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.1 Rozwój gospodarki turystyczne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Nabór wniosków o dofinansowanie projektów trwał od dnia 3 kwietnia 2017 r. do dnia 5 maja 2017 r. Regulamin Konkursu dla naboru nr RPLD.06.02.01-IZ.00-10-001/17 został przyjęty uchwałą Zarządu Województwa Nr 225/17 z dnia 1 marca 2017 r., zmienioną uchwałą Zarządu Województwa Nr 334/17 z 21 marca 2017 r., zmienioną uchwałą Zarządu Województwa Nr 367/17 z 29 marca 2017 r., zmienioną uchwałą Zarządu Województwa Nr 895/17 z 11 lipca 2017 r., zmienioną uchwałą Zarządu Województwa Nr 1192/17 z 5 września 2017 r. Określał zasady ogłaszania konkursu, warunki uczestnictwa, sposób i formę składania wniosków, sposób i kryteria oceny projektów, zakres i sposób dokonywania poprawy i uzupełnień wniosków, zasady podejmowania decyzji o przyznaniu dofinansowania oraz zasady procedury odwoławczej. W ramach przedmiotowego konkursu Prywatne Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Ax. A.K. złożył wniosek o dofinansowanie projektu o nr WND-RPLD.06.02.01-10-0100/17 pn. "Rozwój gospodarki turystycznej w oparciu o walory przyrodnicze Doliny Rzeki Warty poprzez rozbudowę Ośrodka Wypoczynkowo - Rekreacyjnego Bx.". Pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. wnioskodawca został poinformowany o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie z uwagi na niespełnienie kryteriów merytorycznych dostępu, tj.: wykonalność finansowa/ekonomiczna projektu, wykonalność instytucjonalna, realność wskaźników oraz trwałość projektu. W załączeniu przekazano kopię kart oceny merytorycznej projektu wraz z uzasadnieniem członków KOP dokonujących oceny merytorycznej projektu. W dniu 17 stycznia 2018 r. do Instytucji Zarządzającej RPO WŁ na lata 2014-2020 wpłynął pisemny protest złożony przez Prywatne Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Ax. A.K. Protest został złożony w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji o wynikach oceny jego projektu. Prawidłowo wskazano instytucję zarządzającą właściwą do rozpatrzenia protestu, dane wnioskodawcy składającego protest; numer wniosku o dofinansowanie projektu oraz kryteria wyboru projektu, z których oceną się nie zgadza. Wnioskodawca w złożonym proteście nie zgodził się z negatywną oceną projektu w zakresie merytorycznych kryteriów dostępu tj. kryterium wykonalność finansowa/ ekonomiczna projektu, wykonalność instytucjonalna, realność wskaźników oraz trwałość projektu. W odniesieniu do kryterium: wykonalność finansowa/ ekonomiczna projektu oceniający przyznając negatywną ocenę w ramach niniejszego kryterium jednocześnie stwierdzili, że beneficjent nie zastosował jednolitego okresu odniesienia dla całej analizy finansowej -dla trwałości finansowej projektu przyjął okres 2016-2031, a dla przychodów operacyjnych okres 2016 -2035, natomiast dla rachunków zysków i strat 2016 - 2031. Zdaniem ekspertów przyjęcie różnych okresów odniesienia i zaprezentowanie ich narusza zasady opracowania analizy finansowej określonych w Wytycznych MIR. Odnosząc się do oceny niniejszego kryterium wnioskodawca stwierdził, że eksperci w sposób niebudzący wątpliwości uznali, że koszty kwalifikowalne są uzasadnione i zaplanowane w odpowiedniej wysokości, poziom dofinansowania został ustalony zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej i pomocy de minimis, dofinansowanie nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego poziomu dofinansowani; analiza przeprowadzona została według metody założonej z przepływami finansowymi przyrostowymi/różnicowymi co jest zgodne z metodologią. Zdaniem wnioskodawcy kwestią sporną pozostaje, czy przedłożona analiza finansowa została przeprowadzona dla właściwego okresu odniesienia, a zaprezentowane w niej dane są spójne. Wyjaśnił, że stosownie do treści art. 15 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji UE nr 480/2014 z dnia 3 marca 2014 r., uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1203/2013, ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, zdyskontowany dochód operacji obliczany jest w określonym okresie odniesienia mającym zastosowanie do sektora właściwego dla danej operacji, o którym mowa w załączniku I. Okres odniesienia obejmuje okres wdrażania operacji. Zgodnie z ww. załącznikiem okres odniesienia w sektorze: pozostałe sektory wynosi 10-15 lat. Z kolei zgodnie z postanowieniami Podrozdziału 7.4 założenia do analizy finansowej Wytycznych MIR w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014 - 2020, analiza finansowa powinna się opierać na założeniach, spójnych dla wszystkich projektów w danym sektorze, okres odniesienia powinien odzwierciedlać okres życia ekonomicznego projektu planowanego do dofinansowania z funduszy UE. Dla sektora: pozostałe okresy odniesienia wynoszą 10-15 lat. Zgodnie z Zasadami przygotowania Studium Wykonalności dla projektów realizowanych w ramach RPO WŁ na lata 2014 - 2020 przez okres odniesienia należy rozumieć okres, na który należy sporządzić prognozę przepływów pieniężnych generowanych przez analizowany projekt, uwzględniający zarówno okres realizacji projektu, jak i okres po jego ukończeniu, tj. fazę inwestycyjną i operacyjną. W przypadku projektów generujących dochód, jako punkt odniesienia przyjmuje się zalecane przez Komisję Europejską referencyjne okresy odniesienia. Zdaniem wnioskodawcy w odniesieniu do niniejszego projektu należy stwierdzić, że analiza finansowa została przeprowadzona dla okresu od 2016 do 2031 r. Wnioskodawca rozpoczęcie realizacji projektu zaplanował na rok 2017. Z kolei rok 2016 przedstawia dane historyczne, uwiarygadniające prezentowane dane i założenia przyjęte w analizie finansowej. Analiza finansowa została przygotowana dla maksymalnego okresu odniesienia, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym, Wytycznymi MIR oraz Zasadami przygotowania Studium wynoszącego 15 lat. Wnioskodawca podkreślił, że zachował pełną spójność w zakresie okresu odniesienia dla trwałości finansowej projektu, prognozy przychodów operacyjnych, rachunków zysków i strat. Wskazał także, że wszystkie wskaźniki dla roku odniesienia 2031 są dodatnie, co wskazuje na zachowanie płynności i trwałości finansowej projektu. Zdaniem wnioskodawcy informacje przedstawione zarówno w tabelach analizy finansowej w zakresie trwałości finansowej projektu, prognozy przychodów operacyjnych, jak rachunku zysków i strat są jednakowe i spójne, tj. dla maksymalnego okresu odniesienia wynoszącego 15 lat. Zdaniem wnioskodawcy nie zastosowanie jednolitego okresu odniesienia, lecz przeciwnie zaprezentowanie niektórych danych "ponadprogramowo" w żaden sposób nie wpływa na jakość analizy i nie czyni jej ułomną i niepoprawną metodologicznie. Zgodnie z podrozdziałem 7.4 pkt 1 Wytycznych MIR, analiza finansowa powinna się opierać na założeniach, spójnych dla wszystkich projektów w danym sektorze. Z powyższego wynika wprost, że okres odniesienia został wprowadzony w celu, aby projekty w danym sektorze były porównywalne i spójne. Spójność projektów z danego sektora przewiduje pewien margines dla przeprowadzonej analizy, który w tym przypadku wynosi 5 lat. Przedmiotowy wniosek podlegał ocenie formalnej i wnioskodawca ewentualnie na tym etapie powinien zostać wezwany do korekty Studium Wykonalności we wskazanym powyżej zakresie. Tymczasem przedmiotowy wniosek został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych. Reasumując wnioskodawca wskazał, że analiza została przeprowadzona prawidłowo, prezentuje wskaźniki dla maksymalnego okresu odniesienia wynoszącego 15 lat, a dane prezentowane ponad okres pozostają bez żadnego wpływu na pozytywny wynik końcowy oceny kryterium i nie mogą świadczyć o nieprawidłowym wykonaniu analizy finansowej. W ramach kryterium "wykonalność instytucjonalna" wnioskodawca nie zgodził się z oceną ekspertów wskazując, że jeden z ekspertów ocenił pozytywnie zdolność instytucjonalną do realizacji projektu, w tym posiadanie kadry, a drugi odniósł się do zaplecza technicznego gwarantującego wykonalność techniczną. Zdaniem wnioskodawcy ekspert, który stwierdził, iż na podstawie przedstawionej "niespójnej" analizy nie może potwierdzić wykonalności pod względem finansowym, w poprzednio ocenionych kryteriach stwierdził, że "analiza zasobów finansowych projektu z dofinansowaniem: projekt gwarantuje płynność finansową w fazie operacyjnej projektu - Wnioskodawca będzie miał zasób środków pieniężnych na finansowanie bieżącej działalności operacyjnej. NPV dodatnie -opłacalna inwestycja". Wnioskodawca nie zgodził się z opinią ekspertów wskazując, że posiada zdolność organizacyjną, techniczną oraz finansową do realizacji przedmiotowego projektu i tym samym przedmiotowe kryterium jest spełnione. W ramach kryterium "realność wskaźników" wnioskodawca przytoczył stanowiska ekspertów, z których pierwszy stwierdził, że wskaźniki opisujące techniczne aspekty projektu są możliwe do realizacji przy zakładanych działaniach w ramach projektu. Jednak ze względu na niespełnienie kryterium "wykonalność finansowa/ekonomiczna projektu" uznał, że ww. kryterium nie zostało spełnione. Drugi z ekspertów stwierdził, że wykazane we wniosku oraz Studium Wykonalności wskaźniki produktu nie odzwierciedlają charakteru projektu i nie odnoszą się w pełni do zakresu rzeczowego oraz celów, jakie ma projekt osiągnąć. Projekt ma na celu przebudowę oraz rozbudowę istniejącej infrastruktury. Wnioskodawca założył, że zrealizuje projekt "w wyniku realizacji wyłącznie wskaźnika dotyczącego utworzenia nowych miejsc pracy i poprzez otrzymanie wsparcia". Założone wskaźniki z dużym prawdopodobieństwem mogą zostać osiągnięte, jednak w pełni nie obrazują charakteru projektu. Stwierdził brak wskaźników obligatoryjnych wskazanych w załączniku nr V do SZOP: liczba wybudowanej infrastruktury turystycznej, liczba przebudowanej infrastruktury turystycznej. Ponadto ekspert wskazał, iż Wnioskodawca we wniosku powinien wskazać wskaźnik liczby istniejących obiektów przystosowanych do pełnienia funkcji turystycznych. Wnioskodawca odnosząc się w proteście do definicji wskaźników wyjaśnił, że wskaźnik "liczba istniejących obiektów przystosowanych do pełnienia funkcji turystycznych" nie dotyczy przedmiotowego projektu. Natomiast wartość wskazana w Studium Wykonalności stanowi oczywistą omyłkę i dowód przemyślenia i analizy danego wskaźnika. Odnosząc się do drugiego wskaźnika "liczba przebudowanej infrastruktury turystycznej" podał, że w ramach projektu nie dokonuje przybudowy obiektu budowalnego, w wyniku której miałaby nastąpić zmiana charakterystycznych parametrów obiektów takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość czy szerokość. Podkreślił, że zgodnie z instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie jako wskaźniki adekwatne dla projektu należy rozumieć wskaźniki, dla których wnioskodawca przewiduje osiągnięcie wartości docelowej. Zatem adekwatnymi są te wskaźniki, które wskaże wnioskodawca przypisując im określoną wartość. Wnioskodawca zaznaczył, że wszystkie wybrane i realizowane w ramach projektu wskaźniki są adekwatne i oddają charakter projektu. Wnioskodawca nie mógł przyjąć dowolnych wskaźników, musiał wybrać je z listy wskaźników, stanowiącej załącznik nr V do Regulaminu Konkursu. Wnioskodawca ma obowiązek wybrania jedynie wszystkich wskaźników horyzontalnych co według Wnioskodawcy, we wniosku o dofinansowanie znajduje pełne odzwierciedlenie, co oznacza, że ww. kryterium zostało spełnione. W przypadku kryterium "trwałość projektu" wnioskodawca przytaczając ocenę jednego z ekspertów stwierdził, że ekspert wyciąga sprzeczne wnioski w tym samym zakresie w ramach różnych kryteriów. Podkreślił, że analiza finansowa została przeprowadzona w sposób prawidłowy pod względem metodologicznym, a prezentowane dane finansowe obejmują okres odniesienia dla sektora: pozostałe wynoszące 10-15 lat, prowadzą do jednoznacznego wniosku, że zostanie zachowana trwałość projektu przez okres 3 lat, od daty ostatniej płatności na rzecz beneficjenta. Wnioskodawca stwierdził, że projekt nie jest dotknięty wadą, która pozwoliłaby na przyznanie negatywnej oceny merytorycznej w ramach kryteriów merytorycznych dostępu i wniósł o ponowne przeanalizowanie zakwestionowanych kryteriów. Ze względu na charakter zarzutów podnoszonych w proteście IZ RPO WŁ powołała ekspertów celem uzyskania opinii w przedmiotowej sprawie. Uchwałą Nr 129/18 z dnia 30 stycznia 2018 r. Zarząd Województwa Łódzkiego przedłużył termin oceny rozpatrywanego protestu do 45 dni. Wskazaną na wstępie uchwałą z dnia 28 lutego 2018 r., Nr 263/18 Zarząd Województwa Łódzkiego uwzględnił protest A.K. prowadzącego Prywatne Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Ax. od negatywnej oceny merytorycznej projektu pn. "Rozwój gospodarki turystycznej w oparciu o walory przyrodnicze Doliny Rzeki Warty poprzez rozbudowę Ośrodka Wypoczynkowo-Rekreacyjnego Bx. Odnosząc się do merytorycznego kryterium dostępu "wykonalność finansowa/ ekonomiczna projektu", IZ RPO WŁ stwierdziła, że wnioskodawca przedstawił wiarygodne dane dotyczące kosztów realizacji inwestycji oraz przyjął poprawne założenia do analizy finansowej i ekonomicznej, tj.: -obliczenia wykonano za pomocą metody złożonej zgodnie z przyjętą metodologią; -przyjęto poprawne stawki amortyzacyjne; -koszty kwalifikowalne są zasadne i odpowiedniej wysokości; -obliczenia dotyczące ustalenia wysokości dofinansowania są poprawne oraz zgodne z obowiązującymi przepisami powszechnie obowiązującego prawa; -dokonano prawidłowych obliczeń w zakresie analizy ekonomicznej. IZ RPO WŁ wskazała, że wnioskodawca nie jest podmiotem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy publicznej, a analiza finansowa została przeprowadzona dla właściwego okresu odniesienia. Wnioskodawca w proteście słusznie zaznaczył, że zgodnie z Wytycznymi MIR w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014-2020, analiza finansowa powinna opierać się na założeniach, spójnych dla wszystkich projektów w danym sektorze, a okres odniesienia powinien odzwierciedlać okres życia ekonomicznego projektu planowanego do dofinansowania z funduszy UE. Dla sektora: pozostałe okresy odniesienia wynoszą 10-15 lat. Wnioskodawca zatem w sposób prawidłowy dokonał analizy finansowej dla maksymalnego okresu odniesienia - 15 lat. Ponadto zachowano spójność w zakresie odniesienia dla: trwałości finansowej projektu; prognozy przychodów operacyjnych; rachunku zysków i strat. Wszystkie obliczone wskaźniki dla maksymalnego roku odniesienia "2031" są dodatnie co wskazuje na zachowanie płynności i trwałości finansowej projektu. Wobec powyższego po przeanalizowaniu dokumentacji - zapisów w Studium Wykonalności, obliczeń dokonanych w arkuszu kalkulacyjnym oraz wyjaśnień wnioskodawcy zawartych w proteście, IZ RPO WŁ uznała kryterium za spełnione. Odnosząc się do kryterium "wykonalność instytucjonalna", IZ RPO WŁ stwierdziła, że projekt jest wykonalny pod względem instytucjonalnym, a wnioskodawca jest doświadczonym podmiotem gospodarczym z branży turystycznej. Funkcjonuje na rynku nieprzerwanie od 22 lat, posiada kadrę i zaplecze techniczne niezbędne do prawidłowej realizacji planowanej inwestycji. Wnioskodawca jest przygotowany do realizacji projektu, a sposób wdrażania inwestycji nie budzi zastrzeżeń eksperta. Wobec powyższego IZ RPO WŁ uznała powyższe kryterium za spełnione W ramach kryterium "realność wskaźników", IZ RPO WŁ stwierdziła, że określone przez wnioskodawcę wskaźniki osiągnięcia celów projektu w pełni opisują charakter planowanej do realizacji inwestycji i mogą zostać osiągnięte przy danych nakładach i założonym sposobie realizacji projektu. Zaplanowane wskaźniki są adekwatne do zakresu rzeczowego projektu oraz celów, jakie projekt ma osiągnąć. IZ RPO WŁ podzieliła stanowisko wnioskodawcy zawarte w proteście, że wszystkie wskaźniki zostały wybrane z listy wskaźników stanowiącej załącznik nr 5 do Regulaminu Konkursu, a więc są zgodne z założeniami konkursu, co oznacza, że powyższe kryterium zostało spełnione. Odnosząc się do kryterium "trwałość projektu", IZ RPO WŁ stwierdziła, że projekt jest trwały finansowo oraz instytucjonalnie, a przedsiębiorstwo posiada doświadczenie i ugruntowaną pozycję na rynku, co gwarantuje pełną zdolność do utrzymania trwałości projektu po jego realizacji przez okres 3 lat od płatności końcowej (zgodnie z obowiązującymi przepisami). Wnioskodawca deklaruje, że po zakończeniu realizacji projektu w okresie trwałości nie zaprzestanie działalności produkcyjnej, ani nie przeniesie jej poza obszar działania RPO WŁ. Przeprowadzona analiza finansowo-ekonomiczna również potwierdza trwałość projektu, co oznacza, że powyższe kryterium zostało spełnione. Mając powyższe na uwadze, Zarząd Województwa Łódzkiego uwzględnił wniesiony protest od negatywnej oceny merytorycznej projektu pn. "Rozwój gospodarki turystycznej w oparciu o walory przyrodnicze Doliny Rzeki Warty poprzez rozbudowę Ośrodka Wypoczynkowo -Rekreacyjnego Bx. IZ RPO WŁ poinformowała ponadto, że w wyniku dokonanej oceny merytorycznej projekt uzyskał 64,60% maksymalnej liczby punktów oceny merytorycznej i wobec powyższego zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej IZ dokona aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy. Odpis przedmiotowej uchwały wraz z pismem z dnia 5 marca 2018 r. informującym o uwzględnieniu protestu doręczono skarżącemu w dniu 9 marca 2018 r. Kolejnym pismem z dnia 22 czerwca 2018 r., doręczonym skarżącemu w dniu 27 czerwca 2018 r. poinformowano stronę że ww. projekt znalazł się na liście rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania i w momencie uwolnienia środków finansowych w ramach konkursu, przedmiotowy projekt będzie miał możliwość otrzymania dofinansowania. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że zgodnie z zapisami art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej przez ocenę negatywną należy rozumieć ocenę w zakresie spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt spełnił kryteria wyboru projektów i uzyskał minimum punktowe umożliwiające wybranie do dofinansowania, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie tego projektu do dofinansowania. Wyczerpanie w ramach konkursu środków, o których mowa w art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy, nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu. W piśmie pouczono również skarżącego, że zgodnie z art. 61 ustawy wdrożeniowej, przysługuje mu prawo do wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. W dniu 11 lipca 2018 r. A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego nr 263/18 z dnia 28 lutego 2018 r. Wniósł o uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie, że ocena projektu w zakresie przyznania 64,60% maksymalnej liczby punktów oceny merytorycznej, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu w zakresie przyznanej punktacji zawartemu w uchwale skarżący zarzucił naruszenie: 1/ art. 58 ust 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i przyjęcie, że po uwzględnieniu protestu stanowi on podstawę do przeprowadzenia kolejnego etapu oceny - oceny merytorycznej punktowej oraz jej lakoniczne uzasadnienie; 2/ art. 45 ust 1, 4 i 5 oraz § 6 ust. 6 Regulaminu konkursu dla naboru nr RPLD.06.02.01-IZ.00-10.001/17 poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że ocena merytoryczna punktowa nie stanowi odrębnego etapu oceny i nie wymaga uzasadnienia; 3/ art. 53 ust 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że uzyskana punktacja - niewystarczająca do wybrania projektu do dofinansowania, nie stanowi negatywnej oceny projektu; 4/ art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasad przejrzystości i rzetelności, co miało istotny wpływ na przebieg postępowania w sprawie oceny projektu. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że spełnienie kryteriów merytorycznych dopuszczających jest bezsporne i w tym zakresie nie kwestionuje stanowiska IZ RPO WŁ. Podał, że w niniejszej sprawie IZ RPO WŁ uwzględniając protest od oceny merytorycznej projektu winna, stosownie do treści art. 58 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, odpowiednio skierować projekt do właściwego etapu oceny - pod względem spełnienia kryteriów merytorycznych punktowych. Tymczasem IZ RPO WŁ uwzględniając protest jednocześnie w tym samym rozstrzygnięciu, dokonała oceny na podstawie kryteriów merytorycznych punktowych oraz poinformowała, że dokona aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. W uzasadnieniu uchwały skarżący został poinformowany jedynie o uzyskanej ogólnej punktacji projektu na poziomie 64,60% maksymalnej liczby punktów, która nie dała podstaw do wyboru projektu do dofinansowania. Informacja skierowana do skarżącego, w tym zakresie, w istocie wypełnia znamiona definicji negatywnej oceny, o której mowa w art. 53 ust. 2. Wynikająca z uzasadnienia uchwały informacja nie zawiera punktacji jaką projekt otrzymał w ramach poszczególnych kryteriów ani szczegółowego uzasadnienia dokonanej oceny. Skarżący nie został poinformowany np. w zakresie których kryteriów projekt otrzymał maksymalną ilość punktów, a w których punktów nie otrzymał w ogóle. Odwołując się do treści art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, skarżący podkreślił, że rozstrzygnięcie protestu powinno być uzasadnione, przy czym nie ma znaczenia, czy jest to rozstrzygnięcie uwzględniające, czy nieuwzględniające protest. Zaskarżona uchwała zawiera szczegółowe uzasadnienie i odniesienie się do podniesionych przez skarżącego w proteście zarzutów, nie mniej jednak już w pozostałej części rozstrzygnięcia - w zakresie przyznanej punktacji uzasadnienia nie zawiera w ogóle. Zdaniem skarżącego jasne i precyzyjne uzasadnienie wyniku oceny punktowej nabiera istotnego znaczenia szczególnie w przypadku, gdy projekt otrzymuje, zdaniem skarżącego za małą ilość punktów, w ramach przeprowadzonej oceny. W tym przypadku uzasadnienie przyznania punktacji niewystarczającej do objęcia dofinansowaniem projektu IZ RPO WŁ ograniczyła się jedynie do informacji, że "w wyniku dokonanej oceny merytorycznej projektu pn. "Rozwój gospodarki turystycznej w oparciu o walory przyrodnicze Doliny Rzeki Waty poprzez rozbudowę Ośrodka Wypoczynkowo - Rekreacyjnego Bx.", przedmiotowy projekt uzyskał 64,60% maksymalnej liczby punktów z oceny merytorycznej. Skarżący informacji o uzyskanej punktacji w ramach projektu oraz jej uzasadnieniu nie otrzymał nawet w piśmie z dnia 22 czerwca 2018 r., które zawiera informację o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania oraz, że w momencie uwolnienia środków finansowych w ramach konkursu, przedmiotowy projekt będzie miał możliwość otrzymania dofinansowania. Z uwagi na fakt że skarżący nie został poinformowany o szczegółowej ocenie i przyznanej punktacji, a sumaryczna wartość 64,60% maksymalnej liczby punktów, jest w jego ocenie za niska, z ostrożności procesowej zakwestionował przyznaną punktację we wszystkich kryteriach punktowych, tj.: -Stopień gotowości organizacyjno-instytucjonalnej wnioskodawcy, -Stopień komplementarności z innymi przedsięwzięciami, -Sprzyjanie wypełnieniu wymogów zasady "n+3", -Stopień przygotowania projektu do realizacji, -Wkład własny wnioskodawcy w finansowanie projektu, -Stopień realizacji wskaźnika programowego, -Wpływ projektu na rozwój obszarów wskazanych w polityce terytorialno-funkcjonalnej SRWŁ 2020, których strategiczne kierunki działań oparte są na wykorzystaniu walorów kulturowych i przyrodniczych do rozwoju gospodarki turystycznej, -Stopień wpływu projektu na podniesienie atrakcyjności miejscowości lub regionu - mierzony przewidywanym zwiększeniem ruchu turystycznego w miejscowości lub regionie, -Poprawa dostępności obiektów i atrakcji turystycznych, - Komplementarność projektu EFRR z projektem lub projektami EFS w zakresie tworzenia sprzyjających warunków ukierunkowanych na rozwój przedsiębiorczości (m.in. samozatrudnienie), -Poszerzenie oferty turystycznej Wnioskodawcy, -Innowacyjność oferty turystycznej, -Realizacja projektu na obszarze wiejskim. Zdaniem skarżącego projekt powinien w ramach kryteriów punktowych otrzymać 96 punktów co stanowi 84% maksymalnej liczby punktów. Uwzględnienie protestu z jednoczesną negatywną oceną merytoryczną projektu (projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów, na skutek czego nie mógł zostać wybrany do dofinansowania) pozbawiło wnioskodawcę możliwości zakwestionowania przyznanej liczby punktów, co chociażby w sposób wyraźny różnicuje jego pozycję w stosunku do innych wnioskodawców, którzy mieli możliwość złożenia protestu od etapu oceny merytorycznej punktowej i uzyskanej niesatysfakcjonującej ich punktacji. W przypadku niniejszego projektu pozycja skarżącego poprzez to, że pozbawiony został prawa złożenia protestu od wyników oceny punktowej projektu i obrony swoich praw, jest zdecydowanie gorsza względem wszystkich pozostałych wnioskodawców, którzy mogli zakwestionować ocenę merytoryczną punktową, co przesądza o nierównym traktowaniu wszystkich wnioskodawców startujących w konkursie. W związku z powyższym wniósł o stwierdzenie, że ocena merytoryczna projektu w zakresie przyznania 64,60% maksymalnej liczby punktów wskazana w końcowej części uchwały nr 263/18 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 lutego 2018 r. w sprawie uwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik końcowy punktowej oceny merytorycznej oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania przez IZ RPO WŁ. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 612/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił skargę bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2894/18, uchylił zaskarżone postanowienie. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o odrzucenie skargi lub pozostawienie jej bez rozpatrzenia ewentualnie oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu ZWŁ wskazał, że od uchwały nr 263/18 wnioskodawcy nie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu. Uchwała stanowiła bowiem o uwzględnieniu protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu zgodnie natomiast z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, skarga przysługuje wnioskodawcy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Przedmiotowa uchwała stanowi zaś o uwzględnieniu protestu, w związku z powyższym skarga na powyższe rozstrzygnięcie nie przysługuje wnioskodawcy i powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej. Odnosząc się merytorycznie do treści skargi, ZWŁ wskazał, że skarga de facto wniesiona została przez skarżącego nie na uchwałę z dnia 28 lutego 2018 r., lecz na pismo IZ RPO WŁ z dnia 22 czerwca 2018 r., stanowiące informację o tym, że projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania, co zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej, stanowi negatywną ocenę projektu. Skarżący pomija fakt, że informację o wyniku oceny merytorycznej projektu uzyskał już wraz z pismem z dnia 5 marca 2018 r. i załączoną do niego kopią uchwały w dniu 9 marca 2018 r. W uchwale wskazano, że w wyniku uwzględnienia protestu od negatywnej oceny w zakresie kryteriów merytorycznych dostępu, po dokonaniu oceny merytorycznej projekt uzyskał 64,60 % maksymalnej liczby punktów z oceny merytorycznej, jednakże z uwagi na fakt, że zgodnie z § 6 ust. 6 pkt j Regulaminu konkursu, ilość punktów uzyskanych przez projekt stanowiła o pozytywnej ocenie na etapie oceny merytorycznej projektu, wnioskodawca nie został poinformowany o prawie do wniesienia skargi do WSA na uchwałę ZWŁ nr 263/18, gdyż zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, na uwzględnienie protestu i pozytywną ponowną ocenę projektu skarga do WSA nie przysługuje wnioskodawcy. Po doręczeniu pisma z dnia 5 marca 2018 r., nie kwestionował w żaden sposób oceny projektu zawartej w załączonym do ww. pisma załączniku w postaci uchwały ZWŁ nr 263/18 wskazując na przyznanie projektowi zbyt małej ilości punktów, nie wnosił o uzupełnienie rozstrzygnięcia przez podanie uzasadnienia uzyskania przez projekt wskazanej liczby punktów, czy o przedłożenie kart oceny merytorycznej projektu. Dopiero na skutek pisemnej informacji z dnia 22 czerwca 2018 r. o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej projektów wybranych dofinansowania zarzucił IZ RPO WŁ błędne dokonanie oceny merytorycznej projektu. Ocena kryteriów merytorycznych punktowych nie stanowi wbrew twierdzeniu strony skarżącej, odrębnego etapu oceny od oceny kryteriów merytorycznych dostępu. Obydwa rodzaje kryteriów, tj.: merytoryczne dostępu i merytoryczne punktowe, składają się łącznie na etap oceny merytorycznej projektu. Zgodnie z § 6 ust. 6 pkt j Regulaminu konkursu, wnioskodawca, którego wniosek nie spełnił merytorycznych kryteriów wyboru projektów lub nie osiągnął 60% punktów z kryteriów merytorycznych punktowych jest niezwłocznie informowany pismem o negatywnej ocenie projektu. Informacja zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. IZ RPO WŁ nie skierowała projektu "do właściwego etapu oceny projektu", do czego obliguje ją w przypadku uwzględnienia protestu art. 58 ust. 2 pkt. 1 ustawy wdrożeniowej, albowiem projekt znajdował się już na etapie oceny merytorycznej projektu, tj. na właściwym etapie oceny, w związku z powyższym IZ RPO WŁ uwzględniając protest jednocześnie przeprowadziła do końca etap oceny merytorycznej projektu i podała w treści uzasadnienia uchwały o uwzględnieniu protestu wynik dokonanej oceny projektu na etapie oceny merytorycznej. Niezasadny jest zatem podniesiony w skardze zarzutu naruszenia art. 45 ust. 1, 4 i 5 ustawy wdrożeniowej oraz § 6 ust. 6 pkt j Regulaminu konkursu. W ocenie IZ RPO WŁ zastosowanie w przedmiotowej sprawie winien znaleźć art. 53 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wobec bowiem wniesienia skargi na negatywną ocenę projektu, zgodnie z jej definicją zawartą w art. 53 ust. 2 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej, należy przez analogię zastosować również art. 53 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym okoliczność wyczerpania kwoty dofinansowania przeznaczonej na konkurs nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu (zaś w tym przypadku - skargi). W przedmiotowej sprawie istotę skargi stanowi fakt, iż z uwagi na to, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie pozwoliła na wybranie projektu wnioskodawcy do dofinansowania, zaskarżył informację zawartą w piśmie z dnia 22 czerwca 2018 r. o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania. Wnioskodawca powołuje się wprawdzie na to, że nie zgadza się z przyznaną oceną w ramach kryteriów merytorycznych punktowych, to jednak należy wskazać, że informacja w tym zakresie została przekazana wnioskodawcy już w piśmie z 5 marca 2018 r. w związku z powyższym kwestionowanie braku uzasadnienia dokonanej oceny w skardze na informację o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej, zawartej w piśmie z 22 czerwca 2018 r., jest niedopuszczalne, co oznacza, że skarga winna zostać oddalona. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, ponieważ skarżący pomija treść kolejnego art. 58 ust. 2 ustawy wdrożeniowej zgodnie z którym w przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja, o której mowa wart. 55, może: 1) odpowiednio skierować projekt do właściwego etapu oceny albo dokonać aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3, informując o tym wnioskodawcę, albo 2) przekazać sprawę instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy. Z uwagi na fakt, że w dniu rozpatrywania protestu nie były zakończone procedury odwoławcze wszczęte w odniesieniu do innych projektów, złożonych w ramach przedmiotowego konkursu, IZ RPO WŁ nie była w stanie dokonać aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w rozstrzygnięciu protestu. Stąd informacja o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej przekazana została w piśmie z dnia 22 czerwca 2018 r., co nie oznacza, że doszło do naruszenia art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, bowiem w informacji o wyniku rozpatrzeniu protestu zawarta była informacja o jego uwzględnieniu, wraz z uzasadnieniem, jak również informacja, że zostanie dokonana aktualizacja listy, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, ze zm.), jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową, i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 p.p.s.a. Taką regulację szczególną stanowi przepis art. 61 ust. 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zwanej nadal ustawą wdrożeniową. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Odnotowania wymaga, że ustawa ta nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Wskazać również trzeba, że stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Przywołane przepisy wyznaczają zatem granice sprawy i kontroli sądowej, w razie złożenia skargi od nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 5647/16, LEX nr 2230697). Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że ocena projektu złożonego przez skarżącą przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, wyraźnie stwierdzić trzeba, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13, dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem rzeczą sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola prawa, bowiem nie jest on władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy raczej aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu, instrukcji (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 241/17, wyrok WSA w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 113/17, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Z przytoczonych przepisów wynika, że informacje dotyczące oceny operacji muszą zawierać uzasadnienie. Pełni ono szczególnie ważną rolę w przypadku, gdy ocena ta - tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - skutkuje brakiem możliwości otrzymania dofinansowania. Istotą oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu jest wykazanie, dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinasowanie w oparciu o kryteria oceny w danym naborze (konkursie). Rzeczą instytucji oceniającej projekt jest wykazanie, jakie okoliczności przemawiały za taką a nie inną punktacją lub innym sposobem oceny projektu, tak - by z punktu widzenia przepisów prawa - informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji. Wymóg uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu w sposób wskazany powyżej wynika natomiast z zasad ogólnych dotyczących wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, ustanowionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W świetle tego przepisu właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, że "zasady te mają charakter normatywny. Wymienione w tym przepisie zasady znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości (art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE). Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy". Dalej, trafnie też NSA podkreślił, że "ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu" (por. cyt. wyżej wyrok o sygn. akt II GSK 1/17). Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust.1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1.( art. 39 ust. 2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Potwierdza to postanowienie NSA z dnia 26 września 2018 r. sygn.akt I GSK 2894/18 na mocy którego NSA uchylił postanowienie WSA w Łodzi z dnia 31 lipca 2018 r. sygn.akt III SA/Łd 612/18 w przedmiocie pozostawienia skargi A.K. na uchwałę zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 lutego 2018 r. nr 263/18 w przedmiocie protestu od oceny merytorycznej projektu - bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu swojego postanowienia NSA stwierdził, że "Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, skarga o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. Z kolei, jak stanowi art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.r.p. wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2. Powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. Należy przy tym dodać, iż stosownie do art. 63 u.z.r.p., na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, art. 58 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 ust. 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1. Biorąc po uwagę powyższe rację ma WSA w Łodzi, że termin do złożenia skargi na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego upłynął w dniu 11 lipca 2018 r.(...) Podsumowując należy podkreślić, że skoro w aktach sądowych brak jest koperty, w której miałaby być nadana skarga, a z pieczęci, prezentaty widniejącej na skardze wynika, że pismo to zostało złożone osobiście w siedzibie sądu w dniu oznaczonym na prezentacie, to w oparciu o analizę akt sądowych oraz przedstawione przez skarżącego dowody należy przyjąć, że skarga na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 lutego 2018 r. nr 263/18 w przedmiocie protestu od oceny merytorycznej projektu – została nadana zgodnie z twierdzeniem skarżącej w dniu 11 lipca 2018 r.,, a zatem z zachowaniem czternastodniowego terminu do jej wniesienia". W ocenie Sądu orzekającego takie stanowisko NSA potwierdza zarówno dopuszczalność skargi na wskazaną uchwałę jak również zachowanie terminu do jej wniesienia, uwzględniając fakt, iż o możliwości wniesienia skargi skarżący został pouczony dopiero w piśmie z dnia 22 czerwca 2018 r. Nie można bowiem pomijać faktu, że zaskarżona uchwała mimo jej tytułu "w sprawie uwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu (...)" zawiera rozstrzygnięcie dotyczące oceny merytorycznej punktowej dokonanej po uwzględnieniu protestu od negatywnej oceny merytorycznej kryteriów dostępu. Tym samym zgodnie z art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej: Właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem tej oceny, podając liczbę punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów.(...)" Zatem wyczerpująca ocena kryteriów merytorycznych punktowych powinna znaleźć się w uzasadnieniu zaskarżonej uchwała i skarżący winien zostać pouczony o ewentualnych środkach zaskarżenia. Tymczasem jak wynika z akt sprawy zaskarżona uchwała zawiera uzasadnienie uwzględnienia w całości protestu odnośnie negatywnej oceny projektu w zakresie kryteriów merytorycznych dostępu, natomiast co do przeprowadzonej oceny merytorycznej kryteriów punktowych zawiera jedynie lakoniczną informację, że przedmiotowy projekt uzyskał 64,60% maksymalnej liczby punktów z oceny merytorycznej. Jak wynika z art. 58 ustawy wdrożeniowej: Właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem; 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. 2. W przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, może: 1) odpowiednio skierować projekt do właściwego etapu oceny albo dokonać aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3, informując o tym wnioskodawcę, albo, 2) przekazać sprawę instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy. 3. Ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. 4. Instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku ponownej oceny i: 1) w przypadku pozytywnej ponownej oceny projektu kieruje projekt do właściwego etapu oceny albo dokonuje aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3; 2) w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu do informacji załącza dodatkowo pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. 5. Przepisów ust. 2 pkt 2, ust. 3 i 4 nie stosuje się, jeżeli instytucją właściwą do rozpatrzenia protestu jest instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1. Wprawdzie, co podkreśla się w doktrynie, możliwość zastosowania instytucji przekazania sprawy w celu dokonania ponownej oceny projektu jest możliwa wyłącznie w sytuacji, gdy instytucją właściwą do rozpatrzenia protestu nie jest instytucja, która organizowała konkurs i przeprowadzała pierwotną ocenę projektu. Wskazać bowiem trzeba, że na gruncie k.p.a. możliwość przekazania sprawy w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. nie ma zastosowania do wniosku, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Co prawda zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a., do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, jednakże należy mieć na uwadze, że w przepisie art. 138 § 2 k.p.a. jest mowa o przekazaniu sprawy, a więc przekazanie sprawy sobie stanowiłoby rażące naruszenie powyższego przepisu (zob. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie II OSK 940/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Analogiczne rozwiązanie co do braku możliwości przekazania sprawy w celu ponownej oceny projektu instytucji, która konkurs przeprowadzała zostało przyjęte na gruncie ustawy wdrożeniowej (por. komentarz do art. 58 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2010 autor Agnieszka Wołyniec-Ostrowska Wyd. Sejmowe 2016). Nie umknęło zatem Sądowi, że w świetle art. 58 ust. 5 ustawy wdrożeniowej przepisów ust. 2 pkt 2, ust. 3 i 4 (art. 58) nie stosuje się, jeżeli instytucją właściwą do rozpatrzenia protestu jest instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1. Zatem możliwe było przeprowadzenie przez IZ oceny merytorycznej punktowej po uwzględnieniu protestu od oceny merytorycznej dostępu, co nie zmienia faktu, iż ocena ta winna znaleźć się w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wraz z pouczeniem o możliwych środkach zaskarżenia. Wobec powyższego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, nie ma racji organ twierdząc, że ponieważ uchwała uwzględniała protest nie było podstaw do wniesienia skargi i organ nie był zobligowany do zamieszczenia stosowanego pouczenia. Takie stanowisko organu nie uwzględnia faktu, że zaskarżona uchwała oprócz uwzględnienia protestu zawierała pierwszorazową ocenę kryteriów merytorycznych punktowych. Brak pouczenia skutkuje niezasadnym zarzut organu kierowany wobec skarżącego, że po otrzymaniu zaskarżonej uchwały w marcu 2018 r., nie wnosił zastrzeżeń co do uzyskanej punktacji. Stwierdził to już NSA potwierdzając, że stosownie do art. 63 u.z.r.p., na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, art. 58 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 ust. 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1. Stanowisko IZ prezentowane w odpowiedzi na skargę jest zresztą sprzeczne i niespójne z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia 22 czerwca 2018 r. W piśmie tym pouczono skarżącego, że zgodnie z art. 61 ustawy wdrożeniowej, przysługuje mu prawo do wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Mając zatem na uwadze fakt, że doręczenie rozstrzygnięcia w sprawie protestu skarżącego miało miejsce w dniu 9 marca 2018 r., stosowne pouczenie powinna zawierać zaskarżona uchwała, a nie dopiero pismo z dnia 22 czerwca 2018 r. Zasadnie zatem Sąd przyjął, że skarga dotyczy Uchwały Zarządu WŁ nr 263/18 ( a nie pisma z dnia 22 czerwca 2018 r.). Stanowisko to potwierdził NSA w przywołanym wyżej postanowieniu. Z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tejże ustawy tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524; por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu (którą zgodnie z art. 53 ust. 2 jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań Instytucji Zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Powołanie zasad rządzących oceną projektów i postępowaniem konkursowym było w kontrolowanej sprawie konieczne, albowiem zdaniem Sądu ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu naruszyły zasady przejrzystości i rzetelności, a zatem zasadę równego dostępu do pomocy. Nie jest jak już wyżej wskazano rzeczą sądu wypowiadanie się co do kwestii merytorycznych związanych z oceną przedstawionego przez stronę projektu o dofinansowanie, a w szczególności w zakresie kryteriów co do których Instytucja Zarządzająca miała zastrzeżenia merytoryczne i w konsekwencji nie przyznała punktów lub też przyznała je w niższym wymiarze niż maksymalny przewidzianym do danego kryterium. Natomiast kompetencją sądu jest objęcie kontrolą przestrzegania zasad i przepisów określających przebieg procedury konkursowej. Istotą oceny, jak i rozstrzygnięcia konkursu (a zatem wniosku o dofinansowanie) pozostaje wskazanie przez organ dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinansowanie w odniesieniu do przyjętych kryteriów oceny w danym konkursie. Obowiązkiem Instytucji Zarządzającej jest bowiem wskazanie, jakie okoliczności przemawiają za taką a nie inną punktacją lub inną oceną projektu, tak - by z punktu widzenia zasad i przepisów prawa polityki spójności - podana informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji. Z punktu widzenia takich kryteriów oceny kwestionowane rozstrzygnięcie wymyka się spod kontroli Sądu, ponieważ jego wadliwość - wobec niewyjaśnienia przez organ stanowiska w sprawie oceny merytorycznej punktowej z uwagi na absolutny brak uzasadnienia tego stanowiska co do przyznania ocenianemu projektowi 64,60% punktów - uniemożliwiają dokonanie przez Sąd oceny przesłanek, którymi kierował się organ dokonując oceny i takiej punktacji. Podkreślenia wymaga, że skarżący nigdy nie został zapoznany z dokonaną oceną merytoryczną punktową. Karty oceny merytorycznej punktowej zostały wręczone skarżącemu przez pełnomocnika organu dopiero na rozprawie, po uprzednim wezwaniu organu przez Sąd do ich doręczenia. W tej sytuacji wiedzy skarżącego co do uzyskanej oceny organ bezpodstawnie upatruje w lakonicznej informacji o uzyskanych punktach w ilości 64,60%. Tak przedstawiona informacja nie pozwalała skarżącemu na odniesienie się do przeprowadzonej oceny skoro organ nie przedstawił żadnego uzasadnienia i argumentacji przyjętej punktacji. Wbrew twierdzeniom organu już w piśmie z dnia 22 marca 2018 r. skarżący zwrócił się do IZ o przekazanie stanowiska wyrażonego przez powołanych ekspertów do rozpatrzenia protestu. Dodatkowo bezpodstawna i nieuprawniona w świetle obowiązujących przepisów ustawy wdrożeniowej jest interpretacji IZ, że zastosowana procedura uwzględnienia protestu od oceny merytorycznej dostępu, (która umożliwiła w przedmiotowej sprawie ocenę merytoryczna punktową), uzasadnia stanowisko co do braku możliwości pouczenia skarżącego o jakichkolwiek środkach zaskarżenia podjętego - w trakcie powyższej procedury - rozstrzygnięcia. Należy jeszcze raz podkreślić, że zaskarżona uchwała uwzględniała wprawdzie protest od oceny merytorycznej kryteriów dostępu, ale to rozstrzygnięcie otworzyło dopiero drogę do oceny merytorycznej punktowej projektu, której w zaskarżonej uchwale zabrakło. Takiej oceny nie zastępuje lakoniczna informacja o uzyskanej punktacji, która zresztą w świetle pisma organu z dnia 22 czerwca 2018 r. okazała się negatywną oceną projektu w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Dlatego w ocenie Sądu mylące, a wręcz błędne/niepełne jest rozstrzygnięcie zaskarżonej uchwały o treści: "Uwzględnia się protest złożony przez Prywatne Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Ax. K.A. Ośrodek Bx. od negatywnej oceny merytorycznej projektu w sprawie uwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu pn. "Rozwój gospodarki turystycznej w oparciu o walory przyrodnicze Doliny Rzeki Warty poprzez rozbudowę Ośrodka Wypoczynkowo-Rekreacyjnego Bx. o nr WND-RPLD.06.02.01-10-0100/17 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.06.02.01-IZ.OO-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.1. Rozwój gospodarki turystycznej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014- 2020". Działanie IZ, która uwzględniła protest skarżącego z jednoczesną negatywną oceną merytoryczną projektu ( w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), której w ogóle nie uzasadniła, pozbawiło wnioskodawcę możliwości zakwestionowania przyznanej liczby punktów, co w sposób wyraźny różnicuje jego pozycję w stosunku do innych wnioskodawców, którzy mieli możliwość złożenia zakwestionowania oceny merytorycznej punktowej i uzyskanej niesatysfakcjonującej ich punktacji. Stwierdzone uchybienia potwierdzają zatem zasadność zarzutów skargi o przeprowadzeniu oceny operacji w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty. Zasada przejrzystości zobowiązuje bowiem instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów, a zasada rzetelności - do dokonania tej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Przypomnieć wypada, że zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Granice oceny projektu wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu. Z powyższych względów należało uznać, że zarzuty naruszenia przez Instytucję Zarządzającą przepisów art. 45 ust. 4, art. 53 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niedokonanie rzetelnej i przejrzystej oceny projektu zgłoszonego do dofinansowania w zakresie kryteriów merytorycznych punktowych - są w pełni uzasadnione. Wobec powyższego uznać należy, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało wpływ na wynik oceny, co skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Instytucję Zarządzającą. Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają przede wszystkim do przedstawienia przez IZ - w sposób niebudzący wątpliwości - pełnej, rzetelnej i przejrzystej oceny kryteriów merytorycznych punktowych i umożliwienia stronie jej skontrolowania poprzez pouczenie o stosownych środkach zaskarżenia. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 203, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Zasądzono tytułem zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz strony kwotę 697 zł tj. 200 zł tytułem uiszczonego przez stronę wpisu od skargi, 480 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika strony będącego radcą prawny oraz 17 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. D.Cz.