III SA/Łd 123/19

Dnia 20 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant Sekretarz sądowy Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2019 roku sprawy ze skargi Miasta Łódź na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 15 stycznia 2019 r. nr 40/19 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego do negatywnej oceny formalnej projektu oddala skargę. III SA/Łd 123/19 UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 15 stycznia 2019 r., nr 40/19 wydaną na podstawie art. 41 ust. 1 , ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 913 ze zm.); art. 9 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 39 ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 1 i ust. 2, art. 53 ust. 1, ust. 2 pkt 1 , art. 55 pkt 1, art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 1, pkt 2, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1431)- dalej: ustawa wdrożeniowa; Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu Miasta Łódź złożonego od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Od:Nowa Parku Helenów" nr WND-RPLD.06.02.02-10-0001/18 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.2 Rozwój gospodarki turystycznej – miasto Łódź Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 25 lipca 2018 r. Zarząd Województwa Łódzkiego ogłosił Konkurs Zamknięty dla naboru RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.2 Rozwój gospodarki turystycznej – miasto Łódź Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Nabór wniosków o dofinansowanie, zgodnie z ogłoszeniem trwał od dnia 24 sierpnia do dnia 28 września 2018 r. Natomiast Regulamin konkursu został przyjęty uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z 24 lipca 2018 r., nr 1056/18. W dniu 27 września 2018 r. Miasto Łódź złożyło wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Od:Nowa Parku Helenów", którego wartość dofinansowania 4 071.906,64 zł. Złożony przez skarżącą wniosek otrzymał nr WND-RPLD.06.02.02-10-0001/18. Następnie przedmiotowy wniosek został poddany ocenie formalnej przez powołaną Komisję Oceny Projektów, która w dniu 9 października 2018 r. wystosowała do strony wnioskującej pismo z uwagami formalnymi, w tym odnoszącymi się do kwalifikowalności przedstawionych kosztów. Skorygowany wniosek został złożony w dniu 2 listopada 2018 r. Pismem z dnia 15 listopada 2018 r. Zarząd Województwa Łódzkiego poinformował Miasto Łódź o negatywnej ocenie formalnej projektu pn. "Od:Nowa Parku Helenów" nr WND-RPLD.06.02.02-10-0001/18, z uwagi na niespełnienie następujących kryteriów formalnych : "Zachowana jest spójność informacji w projekcie" oraz "Prawidłowość opracowanego montażu finansowego". Uzasadniając Instytucja Zarządzająca wskazała, iż analiza pkt 9.1 skorygowanego formularza wskazuje, że po uwzględnieniu uwag Komisji Oceny Projektów wnioskodawca, nie zmieniając wartości ogółem projektu (5 768.916, 48 zł), dokonał zmiany wartości kosztów kwalifikowanych (z 4 575.176 zł na 4 573.976 zł) oraz zmiany wartości dofinansowania projektu (z 4 071 906,64 zł na 4 070 838,64 zł). Jednakże dokonane w powyższym zakresie zmiany nie zostały uwzględnione w pkt 9.3 oraz XII formularza wniosku, w których określono wartość wydatków kwalifikowanych oraz wartość dofinansowania projektu na pierwotnie wskazanym poziomie, to jest odpowiednio: 4 575.176 zł i 4 071 906,64 zł. Tym samym wniosek nie spełnia w/w kryteriów formalnych. Miasto Łódź nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem wniosło protest, w którym zarzuciło naruszenie art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z §6 pkt 7 lit. c regulaminu konkursu poprzez jego niezastosowanie i niepoprawienie przez Instytucję Zarządzającą z urzędu oczywistej omyłki we wniosku o dofinansowanie, polegającej na omyłkowym uwzględnieniu kwot wartości wydatków kwalifikowanych oraz wartości dofinansowania projektu na poziomie pierwotnym , sprzed wezwania do korekty, a która to omyłka nie wynikała z błędu wnioskodawcy, lecz niewłaściwego działania generatora wniosków. Uzasadniając strona skarżąca wskazała, iż stwierdzone rozbieżności w skorygowanym formularzu wniosku – pkt 9.1, 9.3 oraz XII, są następstwem błędnej walidacji wniosku przez generator, którego częste problemy techniczne, skarżąca składała już na etapie przygotowywania wniosku o dofinansowanie pracownikom Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi. Skarżąca oświadczyła, że w jej ocenie wszelkie konieczne zmiany zostały wprowadzone prawidłowo, we wszystkich punktach wniosku, jednakże nie zostały one prawidłowo zapisane przez generator wniosków. Powyższe stanowisko potwierdza status złożonego wniosku przez nią wniosku , znajdujący się na stronie generatora wniosków, o treści "wniosek posiada poprawnie wprowadzone dane". W oparciu o powyższe skarżąca zakłada, że powyższa informacja dotyczyła wszystkich obszarów złożonego wniosku, w tym także finansowych. Niezależnie od powyższego skarżąca podniosła, że stwierdzona w pkt 9.3 i XII wniosku omyłka o charakterze oczywistym, nie miała jakiegokolwiek wpływu na inne obliczenia i winna zostać poprawiona z urzędu przez organ. Do protestu strona załączyła tzw. zrzuty z ekranu strony generatora wniosków na okoliczność powyższego stwierdzenia, jak również błędów technicznych aplikacji. Zaskarżoną uchwała z dnia 15 stycznia 2019 r. Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu Miasta Łódź. Uzasadniając organ powołał na wstępie krajowe oraz wspólnotowe przepisy prawne regulujące zagadnienia dofinansowania projektów składanych w ramach regionalnego programu finansowego, w tym art. 125 ust. 1, ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (DZ.U. UE L z 2013 r. Nr 347).; jak i powołaną wcześniej ustawę wdrożeniową. Instytucja Zarządzająca wskazała, iż Konkurs Zamknięty dla naboru RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.2 Rozwój gospodarki turystycznej – miasto Łódź Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, został przeprowadzony na podstawie przyjętego uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z 24 lipca 2018 r., nr 1056/18 Regulaminu Konkursu , który został podany do publicznej wiadomości wraz z opublikowanym ogłoszeniem o naborze wniosków o dofinansowanie w ramach przedmiotowego Konkursu oraz innymi niezbędnymi dokumentami, w tym między innymi instrukcją wypełniania wniosków. Dalej Instytucja Zarządzająca przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz oceniła dopuszczalność protestu pod kątem formalnym. Następnie odnosząc się do istoty podniesionych zarzutów Instytucja Zarządzająca wskazała, iż podnoszone przez skarżącą argumenty oraz złożone dokumenty, co do wadliwego działania generatora wniosków, nie dotyczą spornej kwestii – pkt 9.3 i XII skorygowanego formularza wniosku o dofinansowanie. Podniesiona przez stronę argumentacja odnosi się do pierwotnie złożonego wniosku, który to wniosek pomimo występujących problemów technicznych powoływanych przez stronę, został przez nią złożony w terminie, co pozwala na stwierdzenie, iż stronie znane były zasady wypełniania wniosku (w tym spornych pól 9.3. i XII), zarówno na etapie pierwszego wypełnienia, jak i podczas korekty złożonego wniosku. Ponadto, co istotne Komisja Oceny Projektów wskazując stronie, pismem z 9 października 2018 r., uwagi formalne, co do pierwotnie złożonego wniosku, nie kwestionowała poprawności wypełnienia spornych pól 9.2 i XII, co również świadczy o posiadaniu przez stronę wiedzy, co do zasad wypełniania wniosku o dofinansowanie. Dalej organ odnosząc się do zarzutu błędnej walidacji generatora wniosków wskazał, iż zgodnie z załączoną do Regulaminu konkursu instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie brak uzupełnienia bądź też błędne uzupełnienie pół objętych walidacją spowoduje wyświetlenie okna zawierającego listę wykrytych błędów wniosku. Treść powyższego zapisu w sposób jasny, zdaniem Instytucji Zarządzającej, wskazywał, że nie wszystkie pola generatora wniosków podlegały walidacji, co do poprawności ich wypełnienia. W kwestii podniesionego zarzutu nieprzyjęcia dokonanych zmian w skorygowanym wniosku przez generator, organ wskazał, iż zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu w przypadku uzasadnionego braku możliwości przesłania formularza za pomocą generatora, strona była zobligowania do wniesienia formularza w wersji papierowej wraz z jego wersją edytowalną elektronicznie na nośniku CD/DVD. Tym samym w przypadku nieprzyjmowania przez generator wniosków, zmian dokonywanych przez skarżącą, strona winna wypełnić wniosek w formie papierowej, nanosząc wprowadzone zmiany we wszystkich polach wniosku, tak aby zachowana została spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz w załączonych do niego załącznikach, o czym została również prawidłowo pouczona w wystosowanym do niej piśmie z 9 października 2018 r. Za nieuzasadnione Instytucja Zarządzająca uznała także zarzuty protestu, co do naruszenia przez nią art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez niepoprawienie stwierdzonych we wniosku skarżącej oczywistych omyłek z urzędu. Odwołując się do treści § 6 pkt 7 lit. c Regulaminu konkursu Zarząd Województwa wskazał, iż oczywista omyłka w rozumieniu art. 43 ustawy wdrożeniowej to wyłącznie omyłka pisarska, np. literówki, przekręcenie, opuszczenie wyrazu, błąd pisarski, niewłaściwe użycie, czy też błędnie umieszczony przecinek w cyfrze lub omyłkowe przestawienie kolejności cyfr pod warunkiem gdy dokonana korekta nie wpływa na inne obliczenia. Do omyłek w rozumieniu powyżej powołanego przepisu nie zalicza się natomiast omyłek/błędów rachunkowych w wykonanych działaniach matematycznych. Zdaniem organu niewłaściwe podanie przez skarżąca wartości w pkt 9.1, 9.3. i XII formularza wniosku o dofinansowanie nie mogły zostać uznane za oczywiste omyłki pisarskie, gdyż nie wynikają z przypadkowego przestawienia cyfr, a po prostu nie zostały skorygowane przez wnioskodawcę w następstwie wykonywania zaleceń zawartych w piśmie Komisji Oceny Projektów z 9 października 2018 r. Z uwagi na powyższe Instytucja Zarządzająca uznała, że wniosek skarżącej nie spełnia kryteriów formalnych: "Zachowana jest spójność informacji w projekcie" oraz "Prawidłowość opracowanego montażu finansowego", a tym samym że wniesiony protest nie podlega uwzględnieniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Miasto Łódź reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuciło naruszenie: - art. 125 ust. 1 i ust. 3 lit. a rozporządzenia 1303/2013 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w tym niezapewnienie skarżącej przejrzystych i rzetelnych reguł obowiązujących przy wyborze projektów do dofinansowania, nieprzestrzeganie zasady równego traktowania, w szczególności poprzez nieprecyzyjne sformułowanie postanowień Regulaminu konkursu w zakresie pojęcia "walidacji" oraz "oczywistej omyłki" i rozszerzenie ich definicji ustawowej, pomimo braku w tym zakresie kompetencji; - art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nieprecyzyjne i wprowadzające w błąd sformułowanie pojęcia "walidacja" w Instrukcji wypełniania wniosków, skutkujące uznaniem przez skarżącą , że wszystkie pola formularza są walidacją objęte; - art. 41 ust. 1 i art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez rozszerzenie w Regulaminie konkursu ustawowej definicji pojęcia "oczywistej omyłki"; - art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez uznanie, że "oczywista omyłka" nie obejmuje swym zakresem sytuacji, w której błędne dane wprowadzone przez wnioskodawcę nie wynikają z pomyłki rachunkowej i nieprawidłowego obliczenia, a nieprawidłowo wprowadzona wartość była następstwem braku walidacji w tym zakresie, o czym wnioskodawca nie miał wiedzy; - art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 pkt 7 lit. c Regulaminu konkursu poprzez niepoprawienie z urzędu stwierdzonej oczywistej omyłki wniosku, wynikającej z niewłaściwego działania generatora wniosków. Z uwagi na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, ze ocena projektu został przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik oceny; przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność przedstawionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 132) – dalej: p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1431)- dalej: ustawa wdrożeniowa, która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu termin do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji z dnia 15 listopada 2018 r. o negatywnej ocenie formalnej złożonego wniosku, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Łodzi. Powyższe oznacza, że możliwe jest dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano Miasto Łódź kontroli sądowoadministracyjnej poddało uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 15 stycznia 2019 r., nr 40/19 podjętą w przedmiocie nie uwzględnienia protestu skarżącej, złożonego od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Od:Nowa Parku Helenów" nr WND-RPLD.06.02.02-10-0001/18 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.2 Rozwój gospodarki turystycznej, Poddziałania VI.2.2 Rozwój gospodarki turystycznej – miasto Łódź Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Natomiast zasadniczą kwestią sporną pozostaje wpływ, na poprawność formalną złożonego przez stronę skarżącą, skorygowanego wniosku o dofinansowanie, pod względem kryteriów oceny: "Zachowania spójności informacji w projekcie" oraz "Prawidłowości opracowanego montażu finansowego", wymienionych odpowiednio pod poz. 19 i pod poz. 27 załącznika nr IV do Regulaminu Konkursu nr RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18, stwierdzonych przez organ, rozbieżności pomiędzy pkt 9.1., a pkt 9.3 i XII wniosku, w zakresie wartości wydatków kwalifikowanych oraz wartości dofinansowania projektu. Jak już wcześniej wskazano przeprowadzona przez Instytucję Zarządzającą analiza złożonego przez stronę skarżącą skorygowanego wniosku o dofinansowanie, wykazała bezsprzecznie, że strona, uwzględniając uwagi formalne Komisji Oceny Projektów zawarte w piśmie z 9 października 2018 r., nie zmieniając wartości ogółem projektu (5 768.916, 48 zł), dokonała w pkt 9.1 skorygowanego wniosku zmiany wartości kosztów kwalifikowanych (z 4 575.176 zł na 4 573.976 zł) oraz wartości zmiany wartości dofinansowania projektu (z 4 071 906,64 zł na 4 070 838,64 zł). Jednakże dokonane w powyższym zakresie zmiany nie zostały uwzględnione w pkt 9.3 oraz XII skorygowanego formularza wniosku, w których określono wartość wydatków kwalifikowanych oraz wartość dofinansowania projektu na pierwotnie wskazanym poziomie, to jest odpowiednio: na 4 575.176 zł i na 4 071 906,64 zł. W ocenie Instytucji Zarządzającej stwierdzone rozbieżności pozwalają na stwierdzenie, iż złożony przez Miasto Łódź skorygowany wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryterium "Zachowania spójności informacji w projekcie", a nadto kryterium "Prawidłowość opracowanego montażu finansowego", z uwagi na fakt, że przedmiotowy projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa. Powyższe uzasadniało wystawienie negatywnej oceny formalnej wniosku. Kwestionując zasadność powyższego stanowiska, a co za tym, idzie zaskarżonej niemniejszą skargą uchwały, strona wywodzi, iż stwierdzone przez Instytucję Zarządzającą nieprawidłowości miały charakter oczywistej omyłki logicznej, która stosownie do treści art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 7 lit. c Regulaminu konkursu, winna zostać poprawiona z urzędu przez Instytucję Zarządzającą. Tym bardziej, że stwierdzone przez organ rozbieżności nie były zawinione przez stronę wnioskująca, która korygując złożony wniosek o dofinansowanie, zastosowała się do wytycznych komisji Oceny Projektów zawartych w przesłanym stronie piśmie z 9 października 2018 r. i wprowadziła wszystkie niezbędne dane, które jednak nie zostały zapisane przez generator wniosków, za pośrednictwem którego, w myśl obowiązującego Regulaminu oraz Instrukcji wypełniania wniosku, była zobowiązana przedmiotowy wniosek złożyć. Na zasadność powyższego strona skarżąca odwołała się do wadliwego działania generatora wniosków, na co wielokrotnie wskazywała pracownikowi Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi, już na etapie przygotowywania wniosku. Ponadto strona skarżąca zarzuciła nieprawidłowe, dokonanie z przekroczeniem ustawowego upoważnienia, określenie definicji "oczywistej omyłki" oraz "walidacji" poprawności wniosku o płatność, co stanowiło naruszenie zasady przejrzystych i rzetelnych reguł obowiązujących przy wyborze projektów do dofinansowania i zasady równego traktowania. Odnosząc się do powyżej nakreślonej kwestii spornej wskazać ponownie należy, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o zasady i reguły wynikające z przepisów ustawy wdrożeniowej. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 13a ustawy wdrożeniowej, przez kryteria wyboru projektów rozumie się kryteria umożliwiające ocenę projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie projektu, wybór projektu do dofinansowania i zawarcie umowy o dofinansowanie projektu albo podjęcie decyzji o dofinansowaniu projektu, zgodne z warunkami, o których mowa w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1303/2013, zatwierdzone przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 tej ustawy, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej) oraz zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny (art. 41 ust 2 pkt 7a). Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Wymaga zwrócenia uwagi, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć też na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W tym miejscu należy również wskazać, że pojęcie prawa stanowiącego podstawę działania organów administracji publicznej i służącego za kryterium oceny tego działania przez sądy administracyjne nie wyczerpują źródeł prawa, o których mowa w Konstytucji (zob. wyrok NSA z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II GSK 1377/10). W prawie administracyjnym pojęciu prawa przypisuje się szczególne i szersze znaczenie. Pod pojęciem źródeł prawa administracyjnego rozumiany jest każdy akt normatywny, czyli akt zawierający chociażby jedną normę prawną o charakterze generalno-abstrakcyjnym, mogącą stanowić podstawę indywidualnego rozstrzygnięcia, ustanowiony w drodze czynności upoważnionych organów państwa, nadający moc obowiązującą tejże normie (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 110/10; podobnie wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1377/10). W konsekwencji również dokumentom systemu realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, można przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinasowania). W szczególności Regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Treść takiego regulaminu nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Dokument, na podstawie którego wyłaniani mają być potencjalni beneficjenci programu, nie jest wprawdzie zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz dotyczy norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający o udzielenie wsparcia. Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej w ściśle określonej procedurze. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skoro uczestnik konkursu obowiązany jest bezwzględnie podporządkować się i podporządkowuje się regulaminowi postępowania konkursowego, to musi posługiwać się nomenklaturą konkursową w nim zawartą. Do uczestnika konkursu należy bowiem obowiązek skonstruowania takiego projektu i dostosowania się do zasad postępowania konkursowego w oparciu o aparaturę zdefiniowaną na potrzeby konkursu, aby była spójna i zachowała jednolite standardy podlegające ocenie konkursowej w oparciu o zasadę równości kryteriów oceny (zob. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2884/16). Nakreślony wyżej stan prawny skonfrontowany z okolicznościami faktycznymi rozpoznawanej sprawy przemawia, w ocenie Sądu, że przeprowadzona ocena projektu skarżącej, dokonana przez Instytucję Zarządzającą, została przeprowadzona w prawidłowy sposób, bez naruszenia prawa, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik oceny, a co za tym idzie podniesione przez skarżącą zarzuty i argumentację należy uznać za chybioną. Wskazując na zasadność powyższego stwierdzenia Sąd w pierwszej kolejności odniósł się do podnoszonej przez stronę skarżącą kwestii przyczynienia się do zaistniałych nieprawidłowości, źródła których skarżąc upatruje w wadliwym działaniu generatora wniosków, na co kilkakrotnie wskazywała w toku postępowania, w szczególności, co do walidacji poprawności danych wprowadzonych do formularza, a nadto w niezapewnieniu przez Instytucję Zarządzającą przejrzystych i rzetelnych reguł obowiązujących przy wyborze projektów do dofinansowania, w szczególności poprzez nieprecyzyjne sformułowanie postanowień Regulaminu konkursu oraz Instrukcji wypełniania wniosku w zakresie pojęcia "walidacji", co skutkowało błędnym uznaniem przez skarżącą , że wszystkie pola formularza są walidacją objęte. Odnosząc się do powyższych zarzutów wskazać należy, iż jak wynika z § 4 pkt 2 Regulaminu konkursu, jednym z warunków uczestnictwa w konkursie było przeslanie, w zakreślonym terminie, wypełnionego formularza wniosku o dofinasowanie, za pomocą udostępnionego na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej generatora wniosków. Tryb postępowania przy wypełnianiu powyższego formularza został określony w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPO WŁ na lata 2014-2020, zawartej w załączniku nr II do Regulaminu konkursu. Zgodnie z pkt 10 powołanej Instrukcji, przed wysłaniem wypełnionego wniosku do Instytucji Organizującej Konkurs (IOK) wnioskodawca był zobowiązany do dokonania poprawności jego wypełnienia, przy pomocy dostępnego narzędzia "Sprawdź", które umożliwia walidację poprawności wypełnienia prze beneficjenta pól formularza wniosku. Przy czym co istotne, z treści powołanej instrukcji jasno wynika, że nie wszystkie pola formularza wniosku o dofinansowanie są objęta walidacją. Na powyższe wskazuje zawarte w tym punkcie sformułowanie o treści "jeżeli pola objęte walidacją nie zostały uzupełnione lub zostały uzupełnione błędnie, zostanie wyświetlone okno zawierające listę wykrytych błędów we wniosku". Ponadto w pkt 11 powołanej instrukcji zawarte zostało zalecenie upewnienia się przez wnioskodawcę, przed przesłaniem wersji elektronicznej wniosku do IOK, co do poprawności wypełnienia wszystkich pół wniosku, za pomocą narzędzia "Podgląd wydruku". W ocenie Sądu powyżej przywołany fragment instrukcji wypełniania wniosku, odnoszący się do kwestii walidacji wniosku, został sformułowany w sposób jasny, wprost wskazujący, że nie wszystkie pola wniosku o dofinansowanie objęte są walidacją, a wiedzę w tym zakresie wnioskodawca mógł powziąć dokładnie zapoznając się z pkt 10 instrukcji, bez konieczności analizy treści całej instrukcji. Bez wpływu na stanowisko Sądu w powyższym zakresie pozostaje również argumentacja skarżącej na okoliczność wadliwego działania generatora wniosków, o czym wielokrotnie informowała Instytucję Zarządzającą, już na etapie przygotowywania wniosku o dofinansowanie. Jak słusznie wskazuje organ administracji podniesione w tym zakresie wyjaśnienia, udokumentowane przedłożonymi wraz z wniesionym protestem wydrukami – tzw. zrzutami z ekranu, obrazującymi nieprawidłowe działanie generatora wniosków, odnoszą się do pierwotnie złożonego przez Miasto Łódź wniosku o dofinansowanie, który to wniosek, co należy podkreślić, pomimo zgłaszanych problemów technicznych został wypełniony prawidłowo, w tym zgodnie z kryteriami oceny formalnej "Zachowania spójności informacji w projekcie" oraz "Prawidłowości opracowanego montażu finansowego". Natomiast stwierdzone przez Instytucję Zarządzającą rozbieżności pomiędzy pkt 9.1 , a pkt 9.3 i XII wniosku o dofinansowanie, odnoszą się do skorygowanego przez skarżącą wniosku, wskutek wystosowanych do niej uwag formalnych, zawartych w piśmie Komisji Oceny Projektów z dnia 9 października 2018 r. Ponadto, co istotne z powołanego już wcześniej § 4 ust. 2 Regulaminu konkursu wynika, iż w przypadku uzasadnionego braku możliwości przesłania wniosku o dofinansowanie za pośrednictwem generatora wniosków, Instytucja Zarządzającą przewidziała możliwość jego złożenia w formie papierowej załączoną na nośniku CD/DVD edytowalną wersją elektroniczną wniosku i jego załączników, oraz udokumentowanym za pomocą tzw. zrzutów z ekranu, brakiem możliwości przesłania wniosku za pośrednictwem generatora. Bez wpływu na wynik niniejszego rozstrzygnięcia pozostaje także podnoszony przez skarżącą zarzut, potwierdzony załączonym do akt sprawy wydrukiem komputerowym ze strony internetowej generatora wniosków (zakładka sprawdź) statusu złożonego przez skarżącą skorygowanego wniosku o dofinansowanie nr WND-RPLD.06.02.02-10-0001/18 jako "Wniosek posiada poprawnie wprowadzone dane". Jak już wcześniej wskazano, z pkt 10 instrukcji wypełniania wniosku wprost wynikało, iż walidacją pod względem poprawności wypełnienia wniosku nie są objęte wszystkie jego pola, a wnioskodawca był zobowiązany, przed przesłaniem elektronicznej wersji wniosku, do weryfikacji wprowadzonych przez siebie danych (przy pomocy narzędzia podgląd wydruku), co wynikało z pkt 11 tej instrukcji. Sąd nie dał również wiary wyjaśnieniom skarżącej, że korygując wniosek o dofinansowanie, dokonała zmian we wszystkich wymaganych polach wniosku, a powstała nieprawidłowość wynikała z faktu niezapisania danych przez system. Na powyższą okoliczność skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów, poza wskazanymi wcześniej zarzutami nieprawidłowego działania generatora wniosków. Poza tym w ocenie Sądu nawet w przypadku wystąpienia problemów z prawidłowym działaniem aplikacji, skarżąca dbając należycie o własne interesy, winna dokonać poprawności wypełnienia i kompletności składanego przez siebie wniosku przed jego przesłaniem do Instytucji Zarządzającej. Tym samym za niezasadne zdaniem Sądu uznać należało, zarzuty skargi, co do naruszenia art. 125 ust. 1 i ust. 3 lit. a rozporządzenia 1303/2013 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Za nieuzasadnione w ocenie Sądu uznać należało również zarzuty skarg, co do naruszenia art. 41 ust. 1 ,art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej § 6 pkt 7 lit. c Regulaminu konkursu, którego to naruszenia skarżąca doszukuje się w rozszerzeniu w Regulaminie konkursu ustawowej definicji pojęcia "oczywistej omyłki" i nieuprawnione przyjęcia na gruncie niniejszego stanu faktycznego, że "oczywista omyłka" nie obejmuje swym zakresem sytuacji, w której błędne dane wprowadzone przez wnioskodawcę nie wynikają z pomyłki rachunkowej i nieprawidłowego obliczenia, a nieprawidłowo wprowadzona wartość była następstwem braku walidacji w tym zakresie, o czym wnioskodawca nie miał wiedzy. W takiej sytuacji, w ocenie skarżącej stwierdzona przez Instytucję Zarządzającą rozbieżność winna zostać uznana za oczywistą omyłkę i poprawiona z urzędu przez organ. Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd stwierdza, iż wbrew stanowisku skarżącej, wykryte rozbieżności nie mogły zostać uznaną za oczywistą omyłkę, podlegającą poprawieniu przez organ z urzędu, gdyż prawidłowe oznaczenie wartość wydatków kwalifikowanych oraz wartość dofinansowania projektu jest niewątpliwie kwestią istotną i ważną z punktu widzenia realizacji projektu. Tymczasem jak wynika z § 6 pkt 7 c Regulaminu Konkursu nr RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18, za oczywistą omyłkę wniosku o dofinansowanie, uniemożliwiająca ocenę projektu, a podlegająca poprawieniu przez organ z urzędu, w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, uznaje się wyłącznie oczywiste omyłki pisarskie, takie jak: literówki, przekręcenie, opuszczenie wyrazu, błąd logiczny, pisarski, niewłaściwe użycie wyrazu, błędnie umieszczony przecinek w cyfrze i omyłkowe przestawienie kolejności cyfr (gdy ich korekta nie wpływa na inne obliczenia). Pojęcie "oczywistej omyłki" nie może odnosić się do kwestii zasadniczych dla treści wniosku o dofinansowanie, objętych kryteriami czy to formalnymi czy merytorycznymi (por. wyrok NSA z 8 maja 2018 r., I GSK 2013/18; wyrok WSA w Łodzi z 8 lutego 2018 roku, III SA/Łd 1163/17; www.cbois.nsa.gov.pl). Przy czym co wymaga podkreślenia, z powołanego wyżej § 6 pkt 7 c Regulaminu wynika, że w trybie w nim określonym nie dokonuje się poprawek innego typu omyłek, np. omyłek/błędów rachunkowych (błąd w wykonaniu działania matematycznego). Nie można zatem przyjąć, jak chciałaby strona skarżąca, że rozbieżności zawarte w dokumentacji aplikacyjnej dotyczące wskazanej przez nią wartości wydatków kwalifikowanych oraz wartości dofinansowania projektu stanowiło brak formalny wniosku, czy też było oczywistą omyłką, wynikającą z niewłaściwego działania generatora wniosków, o czym strona nie wiedziała. Przedmiotowa nieprawidłowość nie mieści się ani w katalogu oczywistej omyłki, ani też w katalogu braku formalnego, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Omyłka bowiem taka musi wynikać z błędnej operacji rachunkowej na liczbach. Stwierdzenie omyłki może mieć miejsce w sytuacji, w której przebieg działania matematycznego może być prześledzony i na podstawie reguł rządzących tym działaniem możliwe jest stwierdzenie błędu w jego wykonaniu. Musi być też widoczna na pierwszy rzut oka. Tak jak już zauważono wyżej, co nie jest również kwestionowane przez stronę skarżącą, w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z błędem rachunkowym. Natomiast w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu stwierdzona nieprawidłowość jest wynikiem niedokładnego wypełnienia skorygowanego wniosku i brakiem przeprowadzonej przez skarżącą weryfikacji poprawności, zgodności wszystkich pozycji wniosku oraz załączonych do niego załączników, przed jego przesłaniem do Instytucji Zarządzającej. Wskazać również należy, ze rolą organu nie jest "domyślanie się", o co właściwie wnioskodawcy chodziło i dochodzenie do konkluzji sprzecznych z literalnym brzmieniem wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek dochowania należytej staranności, w tym obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku o dofinansowanie, z uwzględnieniem ogólnodostępnych kryteriów oceny wniosków zgłaszanych w ramach danego konkursu, jego ewentualnej korekty, kompletności, kompletności, czy też spójności całej złożonej dokumentacji aplikacyjnej ciąży na stronie, która wnosi o udzielenie wsparcia finansowego pochodzącego ze środków unijnych. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Jakiekolwiek niedociągnięcia, niedopowiedzenia, luki w argumentacji, opisie poszczególnych pozycji wniosku obciążają wyłącznie stronę wnioskującą o przyznanie dofinansowania. To podmiot wnioskujący o wsparcie jest zobowiązany wykazać, że jego projekt spełnia kryteria określone regulaminem konkursu, do którego przystępuje, a co warte podkreślenia, w którym udział jest dobrowolnym. Natomiast rola organu rozpatrującego taki wniosek sprowadza się jedynie do kompleksowej oceny wniosku, bez jakiejkolwiek ingerencji, co do meritum, modyfikacji jego zapisów, czy domniemywania treści z wniosku nie wynikających. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności (por. wyrok NSA z 3 lutego 2017 roku, II GSK 60/17; wyroki WSA w Gliwicach z 24 maja 2018 roku, IV SA/Gl 235/18 i z 25 kwietnia 2018 r., IV SA/Gl 79/18; wyrok WSA we Wrocławiu z 22 sierpnia 2018 r., III SA/Wr 274/18;wyrok NSA z 10 października 2018 r., I GSK 2719/18; www.cbois.nsa.gov.pl). Reasumując Sąd stwierdza, iż przeprowadzona w sprawie ocena formalna projektu skarżącej odpowiada prawu, gdyż została przeprowadzona w sposób rzetelny i przejrzysty, w oparciu o obowiązujące reguły i zasady postępowania. Natomiast przedłożenie przez skarżąca skorygowanego wniosku obarczonego błędami w powyższym zakresie, wynikało z braku należytej staranności w jego przygotowaniu, nie zaś z braku przejrzystości obowiązujących dla tego konkursu reguł. Tym samym podniesione zarzuty skargi, w szczególności, co do naruszenia art. 125 ust. 1 i ust. 3 lit. a rozporządzenia 1303/2013 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 1 i art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, jak i postanowień Regulaminu konkursu nr RPLD.06.02-02-IŻ.00-10-001/18 oraz przedstawiona na ich zasadność argumentacja strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił a.l.