III SA/Łd 1240/15

Dnia 26 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), , Protokolant Specjalista Agnieszka Kowalik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2016 roku sprawy ze skargi J. U. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany przypisanych punktów karnych w ewidencji kierowców oddala skargę. Starosta [...] wszczął postępowania administracyjne w sprawie skierowania J U na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, na badanie psychologiczne oraz zatrzymania prawa jazdy w oparciu o wnioski Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł z dnia [...] r. Podstawą wniosków Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł i jednocześnie wszczęcia przedmiotowych postępowań przez Starostę było przekroczenie przez skarżącego 24 punktów karnych w ciągu jednego roku za wykroczenia drogowe. W piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. J U zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł o cofnięcie wniosków o: kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, skierowanie na badanie psychologiczne i zatrzymania prawa jazdy oraz o sprostowanie wpisu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w zakresie przypisania punktów karnych w związku z mandatem karnym z dnia 16 listopada 2014 r. seria CY numer [...] z 6 pkt na 3 pkt oraz ogólnej liczby punktów karnych. Skarżący wskazał, że w okresie ostatniego roku otrzymał 5 mandatów karnych w związku z naruszeniem przepisów ruchu drogowego, tj.: 16.11.2014 r. (seria CY numer[...] - 3 pkt, 07.01.2015 r. (seria CY numer [...] - 2 pkt, 20.02.2015 r. (seria CY numer[...] - 6 pkt, 07.06.2015 r. (seria CY numer [...] - 5 pkt, 07.06.2015 r. (seria CY numer [...] - 6 pkt, Zdaniem skarżącego otrzymana liczba punktów wynosi 22 zatem nie przekroczył dopuszczalnej liczby 24 punktów. Podniósł ponadto, że w celu obniżenia liczby punktów udał się w dniu 12.06.2015 r. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w P, gdzie odbył szkolenie o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Wyjaśnił, że będąc przypadkiem w Komendzie Powiatowej Policji dowiedział się, że w systemie Policji przypisano mu nie 22 punkty zgodnie z otrzymanymi mandatami, ale 25 punktów. Próbując wyjaśnić błąd skarżący ustalił, że do mandatu z dnia 16.11.2014 r. system przypisał 6 a nie 3 punkty, które widnieją na otrzymanym mandacie. Podkreślił, że prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą i nawet czasowa utrata prawa jazdy spowoduje, że jego rodzina straci jedynego żywiciela. W piśmie z dnia 20 lipca 2015 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł wskazał, że wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w P w celu wyjaśnienia przypisania wartości punktowej na mandacie karnym kredytowanym seria CY [...] (3 pkt), a przypisaną wartością punktową w ewidencji kierowców, za czyn polegający na przewożeniu dziecka w pojeździe w sposób niezgodny z przepisami (kod czynu J01- 6 pkt), który miał miejsce w dniu 16 listopada 2014 r. Uzyskano informację, że niewłaściwa liczba punktów na ww. mandacie była wynikiem błędu pisarskiego funkcjonariusza. Ponadto organ wskazał, że szkolenie, które odbył skarżący w dniu 12 czerwca 2015 r. nie może zostać uwzględnione, ponieważ w myśl § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. W tej sytuacji organ uznał, że wnioski o badanie psychologiczne, skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji są aktualne. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2015 r. skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł skarżący ponownie wniósł o cofnięcie wniosków o: kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, skierowanie na badanie psychologiczne i zatrzymania prawa jazdy oraz o sprostowanie wpisu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w zakresie przypisania punktów karnych w związku z mandatem karnym z dnia 16 listopada 2014 r. seria CY numer [...] z 6 pkt na 3 oraz ogólnej liczby punktów karnych. Pismem z dnia 7 września 2015 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł wskazał, że stanowisko zawarte w piśmie z dnia 20 lipca 2015 r. jest nadal aktualne. Organ wyjaśnił, że zasadne są zarówno skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jak i na badanie psychologiczne. Komendant Wojewódzki Policji w Ł pouczył jednocześnie skarżącego, że w przypadku kwestionowania stanowiska organu skarżący winien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od ty doręczenia przedmiotowego pisma. W dniu 6 października 2015 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez: 1) cofnięcie wniosku o skierowania mnie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami mechanicznymi w ramach posiadanych uprawnień, o skierowania mnie na badanie psychologiczne celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami oraz o zatrzymaniu mój ego prawa jazdy, 2) sprostowanie wpisu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w zakresie dotyczącego przypisania punktów karnych w związku z mandatem karnym z dnia 16.11.2014 r. (seria CY numer [...] z 6 pkt na 3 pkt oraz ogólnej liczby punktów karnych, 3) uznanie odbytego w dniu 12.06.2015 r. szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -Prawo o ruchu drogowym za skuteczne i uwzględnienie w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego faktu odbycia tego szkolenia poprzez sprostowanie wpisu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i obniżenie widniejącej w niej liczby punktów karnych. W ocenie skarżącego stanowisko wyrażone w pismach z dnia 20.07.2015 r. oraz z dnia 7.09.2015 r. jest niezgodne z prawem i narusza zasady zaufania obywatela wobec organów państwowych, którym w tej sytuacji jest instytucja Policji. Działanie Policji polegające na przypisaniu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego większej liczby punktów niż rzeczywiście otrzymanych i widniejących na mandacie karnym, dalsze wnioski o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, na badanie psychologiczne oraz o zatrzymanie prawa jazdy i tłumaczenie się "omyłką pisarską" na mandacie karnym budzą niezrozumienie i podważają zaufanie do Policji, która powinna wykonywać swoje czynności profesjonalnie i rzetelnie. Skarżący podniósł, że samodzielnie wykonuje działalność gospodarczą w prowadzeniu której niezbędne jest posiadanie prawa jazdy. Zatem nawet czasowa utrata prawa jazdy spowoduje, że jego rodzina straci jedynego żywiciela. Podkreślił, że w dniu 12.06.2015 r. odbył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P. szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, dzięki czemu obniżył liczbę punktów. Powyższe szkolenie wobec zaistniałego błędu Policji powinno zostać uwzględnione w ewidencji kierowców. Skarżący przytoczył fragment pisma Komendy Głównej Policji z dnia 25.09.2015r., w którym po analizie okoliczności sprawy skarżącego wyrażono stanowisko, że (...)W tej sytuacji mając na względzie okoliczności sprawy, ewidentny błąd organu a także realizując zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, w naszej ocenie, w tym konkretnym przypadku, szkolenie powinno być uznane za skuteczne". Komendant Wojewódzki Policji w Ł, w piśmie z dnia 19 października 2015 r., będącym odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poinformował skarżącego, że stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 07.09.2015 roku jest nadal aktualne. Odnosząc się zaś do stanowiska zawartego w piśmie Komedy Głównej Policji z dnia 25.09.2015 r. stwierdził, że w zakresie wpisów w ewidencji kierowców dotyczących naruszeń przepisów ruchu drogowego organ prowadzący ewidencję jest związany obowiązującymi przepisami prawa tj. przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. W skardze J U zarzucił naruszenie: art. 6 k.p.a. wyrażonej w tym przepisie zasady praworządności, poprzez działanie w sposób sprzeczny z § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego; art. 7 k.p.a. i wyrażonej w tym przepisie zasady prawdy obiektywnej, poprzez dokonanie wpisu do ewidencji niezgodnie z prawomocnie wymierzoną karą, co narusza interes skarżącego a także prowadzi do naruszenia interesu społecznego poprzez korygowania prawomocnie orzeczonej kary bez podstawy prawnej ; art. 76 § 1 k.p.a., poprzez dokonanie wpisu w ewidencji kierowców wbrew dokumentowi urzędowemu, jakim jest mandat karny, nie przeprowadzając przy tym dowodu przeciwko treści tego dokumentu; § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. nr 488), w zw. z art. 101 ustawy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wpisanie na podstawie tego przepisu 6 punktów karnych do ewidencji kierowców, a tym samym dokonanie zmiany prawomocnego, wydanego w postępowaniu wykroczeniowym, mandatu karnego podczas, gdy prawomocny mandat karny nakładał na skarżącego 3 punkty karne i w tym zakresie zawierał wymiar kary nałożonej na skarżącego, a treść czynności materialnotechnicznej nie może modyfikować wymierzonej kary, a dodatkowo wpisu do ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnego mandatu karnego, a nie załącznika do rozporządzenia; art. 130 ust. 3 ustawy — Prawo o ruchu drogowym w zw. z § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową uznania szkolenia odbytego w dniu 12.06.2015 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P. i w konsekwencji odmowę zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w wyniku odbytego szkolenia. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności czynności polegającej na wpisaniu do ewidencji na podstawie prawomocnego mandatu karnego z dnia 16.11.2014 r. 6 punktów zamiast 3 punktów, stwierdzenie skuteczności odbytego w dniu 12.06.2015 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P. szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. ustawy - Prawo o ruchu drogowym, sprostowania ogólnej liczby punktów karnych przypisanych mi w ewidencji punktów karnych oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że liczbę punktów karnych, jakie należy przypisać za określone naruszenia przepisów ruchu drogowego wskazuje załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. 2010, poz. 488), dalej zwane Rozporządzeniem. Komendant wyjaśnił, że liczba punktów, jaką należy przypisać kierowcy za konkretne naruszenie przepisów ruchu drogowego, jest ściśle określona. Policjant, który wystawia mandat karny nie ma możliwości uznaniowego przypisania liczby punktów karnych. Liczba ta zawsze musi odpowiadać liczbie wskazanej w ww. załączniku. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 roku (I OSK 1110/12), organy administracji publicznej nie mają możliwości działania w ramach uznania administracyjnego. Liczba punktów karnych określona w ww. załączniku jest wiążąca dla organu prowadzącego ewidencję i wpisanie liczby punktów nie może być uznaniowe. Organy Policji zobowiązane są w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów ruchu drogowego przypisać temu naruszeniu określoną liczbę punktów wynikającą z powołanego wyżej rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz.270). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w sprawie ustalenia liczby punktów karnych jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 2011 r., I OSK 1413/11, z 9 marca 2010 r., I OSK 329/10 oraz wyrok z 4 kwietnia 2013 r., I OSK 127/13, przywołane w uzasadnieniu wyroku NSA z 17 grudnia 2013 r., I OSK 2114/13). Reasumując, skarżący mógł zwrócić się z wnioskiem do organu prowadzącego ewidencję kierowców o zmianę liczby punktów, a po otrzymaniu niesatysfakcjonującej odpowiedzi wezwać do usunięcia naruszenia prawa i wnieść skargę do sądu administracyjnego na czynność polegającą na odmowie zmiany liczby przypisanych mu punktów. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488). Przepis art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz że określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów (art. 130 ust. 2 cytowanej ustawy). Zmniejszenie liczby punktów, a więc ich usunięcie z ewidencji, powoduje również odbycie przez kierowcę na własny koszt szkolenia (art. 130 ust. 3 cytowanej ustawy). Szczegółowe regulacje dotyczące m.in. sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego oraz warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, zawarte zostały, na podstawie delegacji określonej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488). W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się jeżeli naruszenie przepisów ruchu drogowego stwierdzone zostanie prawomocnym wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Natomiast przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa powyżej, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy, zawierający informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem (§ 4 ust. 1, 2 i 4). Organ prowadzący ewidencję usuwa z niej punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo o ruchu drogowym - 20 punktów (§ 6 ust. 1 pkt 3), a także w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, z zastrzeżeniem § 8 ust. 4 – 6 (§ 6 ust. 1 pkt 4). Z kolei w myśl § 8 ust. 6 cytowanego rozporządzenia, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Z przepisu art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.z 2012 r., poz.1137 ze zm.) wynika, iż podmiotem, któremu ustawodawca powierzył zadanie prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest policja. Podmiot ten ma dokonać oceny, czy zaistniał fakt naruszenia przepisów ruchu drogowego, a następnie winien stwierdzonemu naruszeniu przyporządkować właściwą liczbę punktów w skali od 0 do 10. Kolejnym krokiem jest wprowadzenie tej liczby punktów do ewidencji. Czynności wymienionych w tym przepisie podmiot prowadzący ewidencję dokonuje samodzielnie. Użyte bowiem w zdaniu drugim art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym zwroty "przypisuje się" i "wpisuje się" odnoszą się, wprost do zdania pierwszego i dotyczą podmiotu prowadzącego ewidencję. Fakt naruszenia przepisów ruchu drogowego przez danego kierowcę organ prowadzący ewidencję stwierdza w oparciu o wyroki sądu, mandaty karne albo orzeczenia dyscyplinarne (§ 4 ust. 1 ww rozporządzenia) W myśl art. 98 § 3 ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia mandat karny kredytowy staje się prawomocny z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego. Przyjęcie mandatu oznacza przyznanie się sprawcy do winy i prawomocne zakończenie postępowania. Mandat karny zawiera określenie wykroczenia zarzucanego sprawcy, wskazuje więc rodzaj i kwalifikację prawną czynu (art. 97 § 3 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia). Na tle przedstawionych rozważań należy stwierdzić, iż prawomocny mandat karny w świetle art. 130 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym jest kategorią normatywną o tyle, o ile stwierdza popełnione naruszenie, określając jego rodzaj i kwalifikację prawną. Mandat karny nie posiada takiego waloru, jeśli chodzi o liczbę uwidocznionych w nim punktów. Organ prowadzący ewidencję na podstawie treści mandatu ustala jedynie rodzaj popełnionego naruszenia i jego kwalifikację prawną, dalszych czynności dokonuje już samodzielnie w oparciu o przepis art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Na takie rozumienie tego przepisu wskazuje też użyty przez ustawodawcę zwrot "przypisuje się". "Przypisywać" oznacza bowiem "ustanowić związek czegoś z kimś lub z czymś" (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Chodzi tu zatem o ustanowienie związku pomiędzy popełnionym naruszeniem przepisów ruchu drogowego a przewidzianą dla niego, w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, liczbą punktów karnych. Dodać należy, że liczba punktów przypisana wykroczeniu, którego skarżący dopuścił się w dniu 16 listopad 2014 r., polegającemu na przewożeniu dziecka w pojeździe niezgodnie z przepisami - w ww. rozporządzeniu, wynosi 6. W świetle powyższego, wpis punktów do ewidencji ma jedynie charakter techniczny, będący konsekwencją naruszenia przepisów ruchu drogowego, a o ich naliczeniu nie decyduje wystawiający mandat policjant lub sąd, lecz są one przypisywane z mocy prawa do poszczególnych naruszeń. Reasumując, to organ prowadzący ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest uprawniony do przypisania określonemu naruszeniu odpowiedniej liczby punktów karnych. Słusznie zatem organ uznał, że był uprawniony do samodzielnego przyporządkowania prawidłowej liczby punktów karnych, niezależnie od liczby punktów ujawnionych w mandacie karnym. W tym zakresie skład orzekający sądu podziela stanowisko zaprezentowane w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OPS 1991/11, I OSK 1110/12 ( orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).W wyroku z dnia z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie sygn. akt I OSK 1110/12 NSA stwierdził, że "(...) zgodnie z art.130 ust.1 ustawy z dnia 20 marca 1997 r. Prawa o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr. 108, poz. 908 z późn. zm.) policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Wpisowi do ewidencji podlega każde stwierdzone naruszenie przepisów ruchu drogowego, w tym również takie, któremu zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia przypisano 0 punktów lub w ogóle nie przypisano wartości punktowej (art. 130 ust. 1a ustawy). Analiza tych przepisów wskazuje na to, że organy administracji publicznej nie mają możliwości działania w ramach uznania administracyjnego - zobowiązane są w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów ruchu drogowego przypisać temu naruszeniu określoną liczbę punktów wynikającą z powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia prawomocny mandat karny staje się podstawą do dokonania wpisu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Należy zaznaczyć, że dokonywany przez organy Policji wpis w ewidencji ma charakter deklaratoryjny, a ilość ujawnionych punktów karnych jest pochodną od stwierdzenia – stosownym mandatem – naruszenia przepisów ruchu drogowego. Oznacza to, że stwierdzone mandatem karnym naruszenie przepisów ruchu drogowego jest równoznaczne z wpisem do ewidencji liczby punktów wynikających z załącznika nr 1 rozporządzenia. Z przedstawionych regulacji w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że wpis punktów do ewidencji ma jedynie charakter techniczny będący konsekwencją naruszenia przepisów ruchu drogowego. Punkty karne przypisywane kierowcom w związku z popełnionym przez nich wykroczeniem lub przestępstwem drogowym mają charakter akcesoryjny w stosunku do tego wykroczenia lub przestępstwa. O ich naliczeniu nie decyduje policjant lub sąd, lecz są one przypisywane ex lege do poszczególnych naruszeń". Wobec powyższego, w ocenie Sądu, zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, 7 i 76 K.p.a., jak i zarzut naruszenia § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego w związku z art.101 ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia nie zasługują na uwzględnienie. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżoną czynność organ prawa nie naruszył. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił. k.p.