III SA/Łd 132/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na czynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego postanawia: - odrzucić skargę. k.p. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Starosty [...] polegającą na odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej dotyczącej wykonania mapy z inwentaryzacją budynku dla działki nr [...] położonej w gminie N., w obrębie ewidencyjnym: 3 – B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązkiem sądu administracyjnego jest zbadanie w pierwszej kolejności jej dopuszczalności. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu (art. 5 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi jest czynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, w myśl którego podlegające kontroli sądu administracyjnego akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą łącznie spełniać następujące warunki: 1. nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia, 2. muszą mieć charakter publicznoprawny, czyli mieścić się w zakresie działalności administracji publicznej, 3. muszą być skierowane do indywidualnie oznaczonego podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie lub służbowo, 4. muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa rozumianych jako bezpośrednio wynikające z przepisów prawa obowiązki lub uprawnienia tego podmiotu do którego skierowany jest akt lub czynność (por. np. T. Woś w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz – pr. Zbiorowa pod red. T. Wosia, Wyd. III, Lexis Nexis 2009 str. 61 i n., postanowienia NSA: z 1 października 2009r., II FSK 581/08, Lex nr 573469, z 12 października 2008r., II GSK 340/08, Lex nr 515325, 8 października 2013r., I OSK 2201/13). W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest również stanowisko, że czynność przyjęcia dokumentacji kartograficznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienia: NSA z 19 kwietnia 2010r., I OSK 560/10, Lex nr 603714; z 8 października 2013r., I OSK 2201/13; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 stycznia 2010r., VIII SA/Wa 807/09; z 13 kwietnia 2012r., sygn. akt IV SA/Wa 208/12; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 81/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 kwietnia 2013r., III SA/Kr 1095/12). W orzeczeniach tych podkreślono, że dokumentacja geodezyjna stanowi opracowanie techniczne. Po złożeniu przez geodetę wniosku o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu, organ prowadzący zasób dokonuje oceny takiego opracowania w trybie przewidzianym przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz.U. nr 78, poz. 837). Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 19 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie przewidują wydawania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 K.p.a. w przedmiocie włączenia albo odmowy włączenia dokumentacji do zasobu geodezyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009r., I OSK 1417/09). Z akt sprawy poza tym wynika, że skarżący jest jedynie wykonawcą prac geodezyjnych i kartograficznych, o którym mowa w art. 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wykonane przez niego prace dotyczyły działki nr [...] w miejscowości B, gmina N. w związku z realizacją na niej budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...]r. o pozwoleniu na budowę. Z decyzji tej wynika, że inwestorem jest M. P. Stosownie do § 7 ust. 1 wskazanego rozporządzenia wykonawca pracy geodezyjnej, po jej zakończeniu, przekazuje dokumentację do zasobu geodezyjnego w formie i zakresie przewidzianymi w standardach dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie. Dokumentacja przekazywana do zasobu podlega – w myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia – kontroli w zakresie przestrzegania zasad wykonywania prac, osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, zgodności opracowania z ustaleniami indywidualnymi, w wypadku prac nietypowych, dla których sposób i tryb wykonania nie został określony w obowiązujących powszechnie standardach technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy oraz kompletności przekazywanych materiałów. Zgodnie z § 10 ust. 1 pozytywny wynik kontroli odnotowywany jest na wniosku wykonawcy o włączenie wykonanej pracy do zasobu geodezyjnego i stanowi podstawę włączenia dokumentacji do zasobu (ust. 2). W myśl § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia w przypadku stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości wynik kontroli dokumentowany jest w protokole, który zawiera – poza niezbędnymi danymi dotyczącymi osoby wykonawcy oraz daty i określenia rodzaju pracy – zalecenia dotyczące usunięcia stwierdzonych wad i usterek lub nieprawidłowości oraz wnioski końcowe: o przyjęcie bądź o odmowę przyjęcia dokumentacji do zasobu. Protokół sporządzany jest w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje wykonawca, a drugi dołącza się do wniosku, o przyjęcie dokumentacji do zasobu. W przypadku odmowy włączenia dokumentacji do zasobu organ prowadzący zasób zwraca wykonawcy dokumentację wraz z protokołem, uzasadniając na piśmie prawne i techniczne przyczyny odmowy włączenia jej do zasobu (§ 12 ust. 1 rozporządzenia). W takim wypadku, w myśl § 12 ust. 2 rozporządzenia, wykonawca może złożyć, do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, wniosek o zbadanie zasadności odmowy włączenia dokumentacji do zasobu. W cytowanym rozporządzeniu nie wyznaczono jednak żadnego terminu do złożenia takiego wniosku, zaś skarżący w rozpatrywanej sprawie takiego wniosku nawet nie złożył i nie jest to środek zaskarżenia. Niezależnie od tego zauważyć należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to nawet w wypadku czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na mocy art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy przed wniesieniem skargi zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Nie zachowanie terminów wskazanych w powołanych przepisach również obliguje Sąd do odrzucenia skargi odpowiednio na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skarżący pismem z dnia 8 listopada 2013r. wezwał Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź na to wezwanie została skarżącemu doręczona w dniu 26 listopada 2013r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy egzemplarza odpowiedzi na to wezwanie załączonej do pisma organu z dnia 13 lutego 2014r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim stanowi art. art. 53 § 2 p.p.s.a., upłynął w dniu 27 grudnia 2013r. (w piątek). Skarżący natomiast złożył skargę bezpośrednio w organie dopiero w dniu 30 grudnia 2013r., a więc już po upływie powyższego terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak wyżej. k.p.