III SA/Łd 269/18

Dnia 7 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski(spr.) Asesor WSA Małgorzata Kowalska Protokolant sekretarz sądowy Blanka Kuźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 roku sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...]. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie cofnięcia E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...], wydanego w dniu [...] r. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym. Organ powziął informację, że diagnosta E. K. dokonał wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym, tj. w dniu [...] r. w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zarejestrowanego, jako pojazd marki Seat Leon TDI, nr VIN [...], nr rej. [...] na rzecz A. K. dokonał wpisu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, podczas gdy badany pojazd posiadał w rzeczywistości nr VIN [...]. W dniu [...] r. do organu wpłynęło pismo A. K. o uchylenie decyzji Starosty znak: [...] z dnia [...] r. o rejestracji pojazdu marki Seat Leon TDI, nr VIN [...], zarejestrowanego pod numerem rej. [...]. Z pisma A. K. wynika, że pierwszy właściciel ww. pojazdu R. P. podczas sprzedaży pojazdu marki Seat Leon TDI, nr VFN [...] A. K. przekazał dokumenty pojazdu marki Seat Leon TDI, nr VIN [...]. Posiadanie pojazdu marki Seat Leon TDI o nr VIN [...] A. K. potwierdził dodatkowo załączonym do pisma zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] r. oraz oświadczeniem R. P. z dnia [...] r. Decyzją z dnia [...] r. została uchylona decyzja ostateczna znak: [...] z dnia [...] r. w przedmiocie rejestracji samochodu o nr VIN [...] na rzecz A. K., w którego dowodzie rejestracyjnym, diagnosta E. K. dokonał w dniu [...] r. wpisu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym. W piśmie z dnia [...] r. E. K. wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że postępowanie wszczęto z obrazą przepisu prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym w sytuacji, kiedy wyniki kontroli stacji nie dały podstawy do cofnięcia uprawnień diagnosty. Odnosząc się do tej kwestii organ powołał się na wyrok NSA z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1227/10, w którym wskazano, że art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym odwołuje się do wyniku kontroli, nie oznacza, że inne dowody ponad to, co uzyskano w wyniku kontroli nie są dopuszczalne. Organ podkreślił, że w sprawie uzyskał inne dowody, z których wynika, że diagnosta dokonał w dniu [...] r. wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym. Za mylne uznał stanowisko strony, że nie było podstaw do zastosowania sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 ustawy -Prawo o ruchu drogowym, bowiem zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 912/10 nie może mieć podstawowego znaczenia dla oceny możliwości zastosowania danej sankcji sam sposób ujawnienia dopuszczenia się określonego naruszenia. Organ przytoczył regulację § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2009 r. Nr 155, poz. 1232) - obowiązujące w dniu dokonania wpisu, w myśl którego badanie techniczne polega na sprawdzeniu zgodności faktycznych danych pojazdu z zapisami w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie, dotyczących danych identyfikacyjnych i technicznych pojazdu, a także prawidłowości oznaczeń i stanu tablic rejestracyjnych. W załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia zawarto wykaz czynności kontrolnych oraz metody i kryteria oceny stanu technicznego pojazdu podczas przeprowadzania badania technicznego. Zgodnie z pkt 1.1 tego załącznika dla identyfikacji pojazdu konieczne są oględziny organoleptyczne, to jest porównanie zapisów w dowodzie rejestracyjnym ze stanem faktycznym lub ustalenie faktycznych danych pojazdu na podstawie oględzin i badań. Ponadto brak zgodności zapisów numeru identyfikacyjnego VIN lub numeru nadwozia oraz numeru rejestracyjnego ze stanem faktycznym jest okolicznością uznającą stan techniczny pojazdu za niezgodny z warunkami technicznymi. Zdaniem organu identyfikacja pojazdu marki Seat Leon TDI, nr rej. [...] przedstawionego do badania w dniu [...] r. przeprowadzona została w sposób wadliwy. Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji cofnął diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] r. znak: [...] utrzymało powyższą decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...] uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]. Sąd wskazał, że organ powinien uzupełnić postępowanie dowodowe o przesłuchanie świadka - sprzedawcy wyszczególnionych samochodów, właściciela badanego samochodu o numerze rejestracyjnym [...], przesłuchanie w charakterze strony skarżącego, przeprowadzenie dowodu z dokumentu OC samochodu marki Seat Leon TDI o numerze rejestracyjnym [...] oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na wskazane w piśmie skarżącego z dnia [...] r. okoliczności. Wobec treści powyższego wyroku, organ przeprowadził dowody z przesłuchania świadka - sprzedawcy obu samochodów R. P., świadka - właściciela samochodu marki SEAT Leon TDI o numerze rej. [...] A. K. oraz przesłuchania strony E. K.. Ponadto przesłuchał w charakterze świadka E. N. - właściciela drugiego samochodu marki Seat Leon TDI. Organ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie ma konieczności powołania biegłego, gdyż dokonane przez niego badanie musiałoby się odnosić do dnia dokonania czynności diagnosty wykonanych w oparciu o rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. z 2009 r. Nr 155, poz. 1232). W dniu [...] r. pełnomocnik E. K. wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów ubezpieczenia samochodu marki Seat Leon 1.9 TDI zarejestrowanego pod numerem [...] poprzez zwrócenie się do odpowiedniego ubezpieczyciela z żądaniem doręczenia odpisu umowy ubezpieczenia. Pismem z dnia [...] r. organ wystąpił do A S.A. w W. o przesłanie uwierzytelnionych kserokopii wszystkich dokumentów związanych z polisą ubezpieczenia OC oraz AC zawartą w 2010 r. oraz w 2011 r. na samochód osobowy marki Seat Leon TDI, numer rejestracyjny [...] zawartą z A. K.. W piśmie z dnia [...] r. A S.A. w W. wskazał, że dane, o które wnioskował organ są objęte tajemnicą ubezpieczeniową na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 950 ze zm.). Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji cofnął E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. Konkludując organ stwierdził, że diagnosta dokonał wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...] uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. wskazując, że nie wypełniając zalecenia sądu organy naruszyły art. 153 p.p.s.a., a także art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż organy nie ustaliły w sposób należyty stanu faktycznego w sprawie. Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ zwróci się do Biura Bezpieczeństwa A SA al. A 24 o nadesłanie informacji, jaki numer VIN figuruje w dokumencie ubezpieczeniowym przedmiotowego samochodu. Pismem z dnia [...] r. organ wystąpił do Biura Bezpieczeństwa A S.A. w W. o przekazanie informacji pisemnej, kserokopii lub fotografii dokumentów wskazujących numer VIN figurujący w dokumencie ubezpieczeniowym zawartym w 2010 r. oraz w 2011 r., na samochód osobowy marki SEAT LEON TDI, rok produkcji 2007, numer rejestracyjny [...] z A. K., zam. W. 1 ,[...] P., Pesel: [...]. W piśmie z dnia [...] r. A S.A. w W. podtrzymał stanowisko zaprezentowane w piśmie z dnia [...] r., że dane o które wnioskował organ objęte są tajemnicą ubezpieczeniową na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. W dniu [...] r. organ wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej do Biura Bezpieczeństwa A S.A., tj. przekazanie informacji pisemnej, kserokopii lub fotografii dokumentów wskazujących numer VIN figurujący w dokumencie ubezpieczeniowym zawartym w 2010 r. oraz w 2011 r., na samochód osobowy marki SEAT LEON TDI, rok produkcji 2007, numer rejestracyjny [...] A. K., zam. W. 1, [...] P. . W piśmie z dnia [...] r. A S.A. w W. stwierdził, że informacja dotycząca numeru VIN pojazdu będącego przedmiotem umowy ubezpieczeniowej jest informacją dotyczącą umowy ubezpieczeniowej i objęta jest zakresem tajemnicy ubezpieczeniowej, której ochronę przewiduje art. 19 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. W dniu [...] r. organ wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wystąpił do Biura Bezpieczeństwa A S.A. o: 1. ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie żądanym we wniosku nr [...] z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. udostępnienie informacji publicznej w zakresie informacji pisemnej, tj. kserokopii lub fotografii dokumentów wskazujących numer VIN figurujący w dokumencie ubezpieczeniowym, zawartym przez A S.A. w 2010 r. oraz w 2011 r., na samochód osobowy marki SEAT LEON TDI, rok produkcji 2007, numer rejestracyjny [...] z A. K., zam. W. l, [...] P., Pesel: [...]; 3. udostępnienie informacji publicznej w zakresie informacji pisemnej jaki nr VIN figurował w dokumencie ubezpieczeniowym przedmiotowego samochodu w 2010 r. oraz 2011 r. W dniu [...] r. wpłynęło pismo A S.A. z dnia [...]., w którym A S.A. oświadczył, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o prowadzeniu działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2013 r. póz. 950) stanowi zaś, iż zakład ubezpieczeń i osoby w nim zatrudnione lub osoby i podmioty, za pomocą których zakład ubezpieczeń wykonuje czynności ubezpieczeniowe, są obowiązane do zachowania tajemnicy dotyczącej poszczególnych umów ubezpieczenia (tajemnica ubezpieczeniowa), informacja o numerze VIN pojazdu będącego przedmiotem umowy ubezpieczeniowej jest każdorazowo wskazana w treści umowy, objęcie jej zakresem tajemnicy ubezpieczeniowej nie powinno więc budzić wątpliwości". W dniu [...] r. organ wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na bezczynność A S.A., Biuro Bezpieczeństwa w zakresie udostępnienia informacji publicznej wnosząc o stwierdzenie bezczynności A S.A. Biura Bezpieczeństwa w zakresie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej; zobowiązanie A S.A. Biura Bezpieczeństwa do udzielenia organowi żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt. W dniu [...] r. wpłynęło do tutejszego organu pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wraz z odpisem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] r., sygn. akt: [...] oddalającym skargę Starosty [...] na bezczynność A S.A. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r. W dniu [...] organ wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r. wystąpił do Biura Bezpieczeństwa A S.A. o udzielenie informacji publicznej w postaci pisemnej w zakresie: 1) kserokopii, fotografii lub skanu dokumentów wskazujących numer VIN, figurujący w dokumentach ubezpieczeniowych, zawartych w 2010 r. oraz w 2011 r., na samochód osobowy marki SEAT LEON TDI, rok produkcji 2007, numer rejestracyjny [...] z A. K., zam. W. l, [...] P., Pesel: [...]; 2) udzielenie informacji pisemnej - czy w trakcie czynności związanych z dokonywaniem ubezpieczenia ww. pojazdu ubezpieczyciel ustalił numer VIN widniejący na tabliczce znamionowej pojazdu i udokumentował to fotograficznie lub w inny sposób. Jeżeli ubezpieczyciel posiada taką dokumentację fotograficzną czy w postaci dokumentów również o jej udostępnienie w formie kserokopii; 3) w przypadku niedysponowania powyższymi dokumentami o podanie informacji pisemnej, jaki numer VIN figuruje w dokumentacji A S.A. w zakresie ubezpieczenia ww. pojazdu w 2010 r. oraz w 2011 r. W dniu [...] do organu wpłynęło pismo Biura Bezpieczeństwa A S.A., w którym ponownie odmówiono udzielenia wnioskowanych informacji. W dniu [...] r. organ wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na bezczynność A S.A., Biuro Bezpieczeństwa w zakresie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia [...], sygn. akt: [...] oddalił skargę Starosty [...] na bezczynność A SA. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r. W dniu [...] r. organ ponownie wystąpił z wnioskiem z dnia [...] do A S.A., o udzielenie pisemnej informacji publicznej w postaci w zakresie: 1) kserokopii, fotografii lub skanu dokumentów wskazujących numer VIN, figurujący w dokumentach ubezpieczeniowych, zawartych przez A S.A. w 2010 r. oraz w 2011 r., na samochód osobowy marki Seat Leon TDI, rok produkcji 2007, numer rejestracyjny [...] z A. K., zam. W. l, [...] P., Pesel: [...]; 2) udzielenie informacji pisemnej - czy w trakcie czynności związanych z dokonywaniem ubezpieczenia w/w pojazdu ubezpieczyciel ustalił numer VIN widniejący na tabliczce znamionowej pojazdu i udokumentował to fotograficznie lub w inny sposób. Jeżeli ubezpieczyciel posiada taką dokumentację fotograficzną czy w postaci dokumentów również ojej udostępnienie w formie kserokopii; 3) w przypadku niedysponowania powyższymi dokumentami o podanie informacji pisemnej, jaki numer VIN figuruje w dokumentacji A S.A. w zakresie ubezpieczenia ww. pojazdu w 2010 r. i 2011 r. W piśmie z dnia [...] r. A S.A. ponownie odmówił udzielenia wnioskowanych informacji. W dniu [...] r. organ złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dnia [...] r. W piśmie z dnia [...] r. A S.A. ponownie odmówił udzielania wnioskowanych informacji. W dniu [...] r. organ wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję A S.A. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej Staroście [...] informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia [...]. W dniu [...] r. wpłynął do organu odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...], sygn. akt: [...] uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] r. W dniu [...] r. organ wniósł do Prokuratora Rejonowego w R. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. przez diagnostę E. K. uprawnionego do wykonywania badań technicznych pojazdów, numer uprawnienia [...], wydanego w dniu [...] r. przez Starostę [...]. W dniu [...] r. do organu wpłynęło pismo Prokuratury Rejonowej w R. wraz z postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. z dnia [...]., sygn. akt: [...] o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie poświadczenia nieprawdy w dowodzie rejestracyjnym przy przeprowadzaniu badania technicznego samochodu osobowego marki SEAT LEON, nr rej [...], tj. o czyn z art. 271 § 1 k.k. Postanowienie jest prawomocne. Decyzją z dnia [...] r. Starosta [...] cofnął E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...], wydane w dniu [...] r. Odnosząc się do wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. organ I instancji wskazał, że podjął wszystkie dostępne mu zgodnie z prawem działania, które miały umożliwić przeprowadzenie dowodu z dokumentu ubezpieczenia OC samochodu marki SEAT LEON TDI o nr rej [...]. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zdaniem organu wynika w sposób jednoznaczny, że diagnosta dokonał wpisu niezgodnie ze stanem faktycznym, co rodzi po stronie starosty obowiązek wydania niniejszej decyzji. W odwołaniu skarżący wskazuje, że decyzja została wydana nieprawidłowo. Starosta bowiem nie zrealizował wskazań zawartych ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymując zaskarżoną decyzje w mocy wskazało, że zgodnie z art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.), jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono: przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami- starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych. Przedmiotowa sprawa była już dwukrotnie przedmiotem oceny organu. Poprzednie decyzje utrzymujące w mocy wcześniejsze decyzje organu pierwszej instancji o cofnięciu E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów były wraz z poprzedzającymi ją decyzjami Starosty [...] uchylane przez WSA w Ł.. Dokonując oceny obecnie zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że cofnięcie E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów jest uprawnione. Skarżący w dniu [...] r. przeprowadził badanie techniczne samochodu Seat Leon 1.9 TDI o nr rej. [...], będącego własnością A. K., o czym świadczy wpis w dowodzie rejestracyjnym tego pojazdu. Jak się okazało pojazd o nr rej. [...] w rzeczywistości posiada nr VIN: [...], a nie nr VIN: [...], jak wynikało z ww. dowodu rejestracyjnego. Rozbieżność tę wykazało badanie techniczne pojazdu przeprowadzone w dniu [...] r. przez innego diagnostę. Z przedłożonego przez właściciela pojazdu zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia [...] r. jednoznacznie wynika, że pojazd o nr rej. [...] posiada nr VIN: [...]. Sprzedawca samochodu na rzecz A. K. w oświadczeniu z dnia [...] r. wskazał ponadto, że przy sprzedaży samochodu omyłkowo zamienił dokumenty, gdyż w tym czasie był w posiadaniu dwóch samochodów marki Seat Leon 1.9 TDI rok produkcji 2007, a także, że A. K. zakupił samochód o nr VIN: [...], a omyłkowo otrzymał dokumenty na samochód Seat Leon 1.9 TDI, rok produkcji 2007 i nr VIN: [...]. Jak wynika z dokumentacji dotyczącej rejestracji drugiego samochodu został on zarejestrowany przez Starostę [...] na rzecz E. N. - decyzją z dnia [...] r. znak: [...]. Następnie decyzją z dnia [...] r. znak: [...] r., wydaną po wznowieniu postępowania na wniosek E. N., Starosta [....] uchylił ww. decyzję o rejestracji pojazdu z dnia [...] r. Podstawą rozstrzygnięcia było ustalenie, że E. N. zakupiła samochód o numerze nadwozia [...], a omyłkowo otrzymała dokumenty na samochód SEAT LEON 1.9 TDI o numerze nadwozia [...]. Niezgodność powyższą potwierdziła też kontrola Autoryzowanej Stacji Obsługi Samochodów, przeprowadzona przez starostę w dniu [...] r. Zapisy protokołu z kontroli dokumentują fakt dokonania przez diagnostę badania z wynikiem pozytywnym w dniu [...] r. oraz wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnego ze stanem faktycznym i przepisami, ponieważ pojazd ten w rzeczywistości posiadał inny numer VIN: [...], a nie VIN: [...] (numer kolejny rejestru badań technicznych za dzień [...] r. – [...]). Wypełniając zalecenia WSA w Ł. starosta w toku prowadzonego postępowania przesłuchał w charakterze świadków sprzedawcę pojazdów oraz właściciela drugiego pojazdu. Sprzedawca samochodu w dniu [...] r. potwierdził swoje wcześniejsze oświadczenie, że doszło do zamiany dokumentów ww. samochodów. Wskazał, że przy sprzedaży samochodu osobowego marki Seat Leon, nr rej. [...] omyłkowo wydał dokumenty innego samochodu tej samej marki o podobnych parametrach. Kupujący A. K. nabył samochód osobowy marki Seat Leon 1.9 TDI, numer VIN [...], a otrzymał dokumenty od samochodu osobowego marki Seat Leon, nr rejestracyjny [...], numer VIN [...]. Przesłuchana w dniu [...] r. właścicielka drugiego pojazdu o numerze rej. [...] E. N. wyjaśniła, że o różnicy pomiędzy numerem VIN widniejącym w dowodzie rejestracyjnym samochodu osobowego marki SEAT LEON o numerze rej. [...], a numerem VIN widniejącym na tabliczce znamionowej i nadwoziu tego pojazdu dowiedziała się w sierpniu 2012 r. od swojego męża T. N., który z kolei o zamianie dokumentów został poinformowany przez sprzedawcę pojazdu R. P., który stwierdził, że rozbieżność została ujawniona w trakcie likwidacji szkody drugiego pojazdu marki SEAT LEON zarejestrowanego na terenie Starostwa Powiatowego w R.. E. N. oświadczyła ponadto, że w okresie od [...] r. do [...] r. nie użyczała komukolwiek samochodu. Nie udało się natomiast zgodnie z zaleceniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ustalić, jaki numer VIN posiada zgłoszony do ubezpieczenia OC samochód Seat Leon o nr rej. [...]. Działania organu pierwszej instancji, jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie dały pomyślnego rezultatu w pozyskaniu tej informacji. Jak wynika z akt sprawy Biuro Bezpieczeństwa A S.A. z W. konsekwentnie odmawia podania informacji w powyższym zakresie, zasłaniając się tajemnicą ubezpieczeniową. Kolegium w piśmie z dnia [...] r., w którym także wystąpiło o podanie informacji w tym zakresie, wskazało na wyroki WSA w Ł. zobowiązujące starostę do wystąpienia do Biura Bezpieczeństwa A o podanie numeru VIN pojazdu zgłoszonego do ubezpieczenia OC. Biuro Bezpieczeństwa A w piśmie z dnia [...] r. zwróciło się do Kolegium o przesłanie wyroków sądu z dnia [...] r. i z dnia [...] r. Wobec tego, że wskazane wyroki dotyczą przedmiotowego postępowania, a nie zwolnienia A z zachowania tajemnicy ubezpieczeniowej wyroki nie zostały przesłane do A. Niemniej w ocenie Kolegium w świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawione wyżej okoliczności potwierdzają, że badanie techniczne w dniu [...] r. skarżący przeprowadził niezgodnie ze stanem faktycznym. Z przepisów prawa jednoznacznie wynika, w jaki sposób diagnosta dokonuje weryfikacji cech identyfikacyjnych pojazdu. Kwestie te w chwili dokonywania wspomnianego badania technicznego regulowały przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 155, poz. 1232 ze zm.). Stosownie do § 2 ust.1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, zakres okresowego badania technicznego obejmuje identyfikację pojazdu, w tym sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie, także sprawdzenie prawidłowości oznaczeń i stanu tablic rejestracyjnych pojazdu. W myśl § 5 ust. 6 rozporządzenia, w przypadku stwierdzenia niezgodności cech identyfikacyjnych umieszczonych w pojeździe z zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie, uprawniony diagnosta zatrzymuje dowód rejestracyjny. Następnie podmiot prowadzący stację kontroli pojazdów niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie trzech dni, przesyła zatrzymany dowód rejestracyjny do organu rejestrującego właściwego ze względu na miejsce rejestracji wraz z kopią zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym (ust. 7 § 5 rozporządzenia). W załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia zawarto wykaz czynności kontrolnych oraz metod i kryteria oceny stanu technicznego pojazdu podczas przeprowadzania badania technicznego. Zgodnie z pkt 1.1 załącznika dla identyfikacji pojazdu konieczne są oględziny organoleptyczne, to jest porównanie zapisów w dowodzie rejestracyjnym ze stanem faktycznym lub ustalenie faktycznych danych pojazdu na podstawie oględzin i badań. Ponadto brak zgodności zapisów numeru identyfikacyjnego VIN oraz numeru rejestracyjnego ze stanem faktycznym jest okolicznością uznającą stan faktyczny pojazdu za niezgodny z warunkami technicznymi. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że nie ma wątpliwości co do tego, który pojazd, tj. o jakim numerze VIN był poddany badaniom w dniu [...] r. przez skarżącego. Był to pojazd będący własnością A. K., jednakże o innym numerze VIN, niż wynikający z dokumentów tego pojazdu. Skarżący nie mógł w dniu [...] r. badać samochodu o numerze VIN: [...], skoro pojazd o podanym numerze VIN był własnością innej osoby. Potwierdziła to E. N. oświadczając w dniu [...] r. (karta nr 35), że w okresie od [...] r. do [...] r. nie użyczała osobom trzecim samochodu o nr rej. [...]. Oświadczyła też, że rozbieżność w numerze VIN została ujawniona podczas likwidacji szkody drugiego pojazdu w 2012 roku. Z protokołu przesłuchania właściciela drugiego z samochodów A. K. (karta nr 32) wynika także, że o rozbieżności w numerze VIN dowiedział się od rzeczoznawcy wyceniającego szkodę zaistniałą podczas gradobicia w lipcu 2012 r. Podobnie przyczynę ujawnienia nieprawidłowości w opisanym zakresie podał w trakcie przesłuchania w dniu 5 listopada 2013 r. sprzedawca pojazdów R. P. (karta nr 30). Wskazał bowiem, że A. K. skontaktował się z nim właśnie w związku z zaistniałą kolizją drogową. Wyjaśnienia wskazanych świadków są spójne i ze sobą korespondują. Brak jest zatem podstaw, aby odmówić im wiarygodności i mocy dowodowej. Zatem organ uznał, że diagnosta przeprowadzając badanie techniczne pojazdu Seat Leon o nr VIN: [...] w dniu [...] r. dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym, bowiem pojazd ten posiadał nr VIN: [...], co wypełnia przesłankę cofnięcia uprawnień na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Badanie techniczne skarżący przeprowadził niezgodnie ze sposobem i zakresem wykonania, co realizuje też przesłankę z art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 153 p.p.s.a polegające na niezastosowaniu się do zaleceń wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. sygn. akt [...] uchylającego decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] oraz nakazującego uzupełnić postępowanie dowodowe o przeprowadzenie dowodu z dokumentu OC samochodu marki Seat Leon o nr rej. [...] oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczności wskazane w piśmie skarżącego z dnia [...]. W oparciu o sformułowany zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że zarówno Starosta [...], jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wykonały zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. zawartych w wyroku z dnia [...], sygn. akt [...]. Przepisy na podstawie których wydano zaskarżoną decyzję nie uległy zmianie, wobec powyższego brak jest podstaw do formułowania nowych ocen prawnych oraz zaleceń. Przyczyny natomiast z powodu których organ nie zrealizował zaleceń sądu administracyjnego nie mają żadnego znaczenia. Istotny jest bowiem jedynie fakt niezrealizowania zaleceń, co skutkuje wadliwością decyzji Starosty [...] i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu [...] r. w odpowiedzi na wezwanie sądu do akt sprawy wpłynęło pismo Biura Bezpieczeństwa A S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] r., w którym wyjaśniono, że w systemie informatycznym A S.A. pojazd marki Seat Leon TDI rok prod. 2007 o nr rejestr. [...] i nr VIN [...] posiadał polisę nr [...] w okresie od [...] r. do [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017. poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy te rozpoznają sprawy w granicach danej sprawy biorąc z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa w zakresie określonym w art. 145 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po uprzednim uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...], wcześniej wydanej decyzji o cofnięciu uprawnień skarżącemu. Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 2101/11). W ocenie Sądu za uzasadniony należy uznać skargi zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. Organy administracji obu instancji dopuściły się tego uchybienia, albowiem nie zrealizowały zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zawartego w wyroku z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Sąd zalecił organowi ustalenie jaki numer VIN figuruje w dokumencie ubezpieczeniowym przedmiotowego samochodu. Sąd natomiast w ww. wyroku nie zobowiązał organu, jak podnosi skarżący, do dopuszczenia dowodu z opinii biegłego. Zauważyć należy, iż we wcześniejszym wyroku WSA w Ł. ( z dnia [...] r., sygn. akt [...]) stwierdził jedynie, że należy odnieść się do wniosku strony z dnia [...] r. o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Organ administracji wydając kolejną decyzję odniósł się do tego wniosku, wyjaśniając że brak jest podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. WSA w Ł. w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] r., sygn. akt [...] nie podważył zasadności stanowiska organu administracji w powyższym zakresie. Starosta [...] pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Biura Bezpieczeństwa A o przekazanie informacji pisemnej, kserokopii lub fotografii dokumentów wskazujących nr VIN w dokumencie ubezpieczenia, zawartego przez A w roku 2010 oraz 2011 na samochód osobowy marki SEAT Leon TDI, rok produkcji 2007, nr rejestracyjny [...] z A. K., zam. W. 1, [...] P., Pesel: [...]. Biuro Bezpieczeństwa A SA. udzielając, w dniu [...] r., odpowiedzi na ww. pismo stwierdziło, że w dalszym ciągu podtrzymuje stanowisko w kwestii odmowy udostępnienia informacji objętych tajemnicą ubezpieczeniową. W związku z powyższym nie może przekazać żądanych informacji. Jednocześnie poinformowało Starostę, cyt. "Wystarczającym do uzyskania przez Starostwo Powiatowe w R. przedmiotowych danych będzie wskazanie właściwej podstawy prawnej lub pozyskanie odpowiedniego upoważnienia od pana A. K. i wystąpienie na jego podstawie do A SA., a Zakład takie dane niezwłocznie udostępni. Jednocześnie pragnę poinformować, że w niniejszej sprawie sąd prowadzący sprawę może zwrócić się bezpośrednio do A SA o udostępnienie informacji objętych tajemnicą ubezpieczeniową i takie dane zostaną przekazane w zakresie i terminie określonym przez sąd". Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Starosty [...] na bezczynność A SA w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej o udostępnienie kserokopii lub dokumentów wskazujących nr VIN samochodu należącego do A. K. ( wyrok z dnia [...] r., sygn. akt [...]). Także nie został uwzględniony wniosek Starosty z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie informacji pisemnej, dotyczącej dokumentacji ubezpieczeniowej przedmiotowego pojazdu ( v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...]). Organ administracji nie rozważył, sugerowanego przez ubezpieczyciela, zwrócenia się do A. K. o udzielenie upoważnienia do wystąpienia do A o nadesłanie dokumentacji ubezpieczeniowej należącego do niego pojazdu. Bezsporne pozostaje w sprawie, że zarówno Starosta jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając kolejne decyzje nie ustalili jaki numer VIN figuruje w dokumencie ubezpieczeniowym przedmiotowego pojazdu. Nie zostały zatem wykonane wytyczne zawarte w wyroku WSA w Ł. z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Brak uzyskania powyższej informacji uniemożliwił przeprowadzenie postępowania dowodowego w pełnym zakresie. Z art. 153 p.p.s.a. wynika, że na organie prowadzącym ponowne postępowanie w sprawie spoczywa bezwzględny obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej przez sąd w uzasadnieniu prawomocnego orzeczenia, jak i obowiązek wykonania zawartych w uzasadnieniu wskazań co do dalszego postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania są wiążące tylko o tyle, o ile odnoszą się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych. Należy przyjąć, że tracą one moc wiążącą jedynie w czterech przypadkach: 1) w razie zmiany ustawy, 2) w wypadku zmiany (już po wydaniu orzeczenia sądowego) istotnych okoliczności faktycznych sprawy, 3) po wzruszeniu orzeczenia, w którym zostały sformułowane, w przewidzianym do tego trybie, a także 4) z uwagi na późniejsze podjęcie uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego zawierającej ocenę prawną odmienną od wyrażonej we wcześniejszym wyroku sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 1 września 2016 r., II FSK 2029/14; 26 kwietnia 2016 r., I OSK 3095/15; 8 stycznia 2010 r., II FSK 1245/08; 3 listopada 2009 r., I FSK 1170/08). Równocześnie wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. W przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji zapadłej w wyniku uprzedniego wydania przez sąd wyroku kasacyjnego i wyrażeniu w nim wiążącej oceny prawnej, ponownie rozpoznając sprawę sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku. Podporządkowanie się wytycznym sądu i wyrażonej przezeń ocenie prawnej jest bowiem głównym kryterium poprawności nowowydanej decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2009 r., II GSK 614/08). Natomiast w niniejszej sprawie przyczyną niezastosowania się do wytycznych Sądu nie była zmiana istotnych okoliczności sprawy, ani istotna zmiana stanu prawnego sprawy. Była natomiast skuteczna odmowa udzielenia informacji przez zakład ubezpieczeń, z powołaniem się na tajemnicę ubezpieczeniową. Zdaniem Sądu nie można zarzucić organom administracji, iż nieuzupełnienie niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy informacji zostało przez nie zawinione. Jednakże brakiem zawinienia nie można uzasadniać odstąpienia od określonego w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązku wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Dopiero uzupełnienie materiału dowodowego, zgodnie z wytycznymi sądu, pozwoli na ustalenie, czy skarżący uchybił swoim obowiązkom i zasadne jest cofnięcie mu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. Na żądanie Sądu ubezpieczyciel, w piśmie z dnia [...] r., podał informacje dotyczące nr VIN przedmiotowego pojazdu. Tym samym możliwe stało się przeprowadzenie przez organ administracji postępowania w pełnym zakresie i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą uznając to za niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. P.K.