III SA/Łd 450/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Asesor WSA Anna Dębowska Protokolant: st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi "A" Spółki jawnej z siedzibą w Ł. na czynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Ł. w przedmiocie wprowadzenia w błąd co do znaczenia czynności podjętych w celu terminowego zadośćuczynienia obowiązkowi wykreślenia w Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 22 kwietnia 2021 r. (data wpływu skargi do organu) A. Spółka jawna z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Ł. polegające na wprowadzeniu w błąd wspólników spółki co do znaczenia czynności podjętych przed tym organem przez spółkę celem terminowego zadośćuczynienia obowiązkowi wykreślenia z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą (prowadzonego przez organ). Skarga dotyczy następujących czynności: 1. przyjęcie podczas osobistej wizyty wspólników spółki w urzędzie dokumentów poświadczających rozdzielenie działalności farmaceutycznej i lekarskiej bez wystarczającej ich weryfikacji - ustalenia żądania, 2. udzielenie błędnej informacji co do potrzeby uzupełnienia przedkładanych dokumentów o "pismo przewodnie" skutkującej ponownym osobistym stawiennictwem wspólników w Wojewódzkim Inspektoracie Farmaceutycznym w Ł.; 3. telefoniczne potwierdzenie kompletności gromadzonych dokumentów w rozmowie telefonicznej w dniu 26 lipca 2019 r. z prokurentem spółki, 4. ponowne przyjęcie od wspólników podczas ich osobistej wizyty w urzędzie dokumentów ponownie bez wystarczającej ich weryfikacji - ustalenia żądania, 5. sporządzenie notatki zawierającej polecenie służbowe sprawdzenia, czy spółka dokonała wykreślenia z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą prowadzonego przez inny organ, oraz niewykonanie polecenia z niej wynikającego poprzez kontakt ze spółką, 6. po upływnie terminu zadośćuczynienia przez spółkę obowiązkowi wykreślenia z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą (prowadzonego przez inny organ), brak wyjaśnienia okoliczności złożenia dokumentów oraz przyjęcie przez organ domniemania o jedynie informacyjnym i zbędnym charakterze złożonych dokumentów. Zarzucając naruszenie podstawowych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego wyrażonych w kodeksie postępowania administracyjnego, spółka wniosła o uchylenie, bądź unieważnienie decyzji o wygaszeniu zezwolenia na prowadzenie apteki oraz o wykreślenie z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że była podmiotem łączącym jednocześnie działalność farmaceutyczną i leczniczą, a jej zamiarem było rozdzielenie działalności i prowadzenie wyłącznie apteki. Rozdzielenie działalności zostało formalnie (notarialnie) dokonane przez spółkę przed dniem 1 sierpnia 2019 r., a obowiązkiem ustawowym było wykreślenie z Rejestru Podmiotów Leczniczych poprzez: wystąpienie z wnioskiem o wykreślenie z rejestru pomiotów leczniczych do Wojewody [...] lub też wykreślenie z elektronicznego rejestru administrowanego przez Centralny System Informacji o Ochronie Zdrowia. Wspólnicy spółki błędnie skierowali pismo do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Ł., zamiast do Wojewody [...] w związku ze: 1) skomplikowanym (w powszechnym odbiorze) sformułowaniem treści art. 11 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r.’ 2) błędnym odczytaniem przez spółkę zmian do ustawy - Prawo Farmaceutyczne poprzez lekturę niewłaściwego przepisu prawnego tj. art. 1 pkt 28, oraz dodatkowo 3) komunikatem rozesłanym w dniu 1 kwietnia 2019 r. przez Wojewódzki Inspektorat Farmaceutyczny do aptek ogólnodostępnych, w tym do spółki. Skomplikowane w odbiorze sformułowanie treści art. 11 wynikało między innymi z braku bezpośredniego wskazania na właściwe organy przed którymi należy podjąć wymagane czynności (art. 11 ust. 1), stosowaniu sankcji (wygaszenie zezwolenia, wykreślenie z "rejestru farmaceutycznego") przez jeden organ (tj. Wojewódzki Inspektorat Farmaceutyczny) za niedopełnienie czynności (nie wykreślenie z "rejestru lekarskiego") przed innym organem (Wojewoda), (art. 11 ust. 2) i przywołania w art. 11 bezpośrednio z nazwy jedynie Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi ("rejestru farmaceutycznego") i brak takiego przywołania Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą ("rejestru lekarskiego"). W tym ostatnim przypadku występuje jedynie wskazanie na rejestr, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4 i odwołania się w art. 11 do art. 100 ustawy - Prawo Farmaceutyczne (rejestru o którym mowa w tym artykule) Błędne odczytanie przez spółkę zmian do ustawy - Prawo farmaceutyczne wynikało z lektury niewłaściwego przepisu prawnego, tj. art. 1 pkt 28 zmian do ustawy - Prawo Farmaceutyczne. W konsekwencji błędnego odczytania art. 1 pkt 28 ust. 2a ustawy zmieniającej spółka podjęła jeszcze przed upływem terminu ustawowego, próby (nieudane) wykreślenia się z wersji elektronicznej Rejestru Podmiotów Lekarskich. Spółka traktowała jednak samo wykreślenie elektroniczne jako dodatkowe w związku ze spełnieniem wcześniej obowiązku złożenia oświadczenia w formie papierowej do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego. Czynności Spółki podejmowane błędnie przed Wojewódzkim Inspektorem Farmaceutycznym w Ł. objęły: 1) złożenie osobiste w wojewódzkim inspektoracie farmaceutycznym: dokumentów wskazujących na rozdzielenie działalności farmaceutycznej i lekarskiej oraz dokumentów informujących o pozostaniu przy prowadzeniu działalności aptecznej - "pismo przewodnie" z dnia 29 lipca 2019 r. 2) dwukrotne wizyty osobiste wspólników spółki związane z uzupełnianiem "brakujących dokumentów" w dniach 26 i 29 lipca 2019 r. 3) telefoniczne upewnianie się co do kompletności złożonej dokumentacji przed nadejściem ustawowo wskazanego terminu. Spółka podała, że w dniu 26 lipca 2019 r. nastąpiła sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co jest udokumentowane aktem notarialnym. Tego samego dnia komplet dokumentów łącznie z listą środków trwałych został dostarczony do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w Ł.. Po sprawdzeniu dokumentacji w zgłoszono brak jednego dokumentu, co zostało uzupełnione w dniu 29 lipca 2019 r. Urząd do dnia 31 lipca 2019 r. nie zgłosił i nie poinformował w żaden sposób o jakichkolwiek brakach lub nieprawidłowościach. W dniu 9 sierpnia 2019 r. podczas rozmowy telefonicznej z Wojewódzkim Inspektorem Farmaceutycznym spółka dowiedziała się, że z powodu nie złożenia wniosku o wykreślenie z rejestru podmiotów leczniczych apteka zostanie zamknięta. Zdaniem spółki wobec braku ustawowego obowiązku informowania wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego o dokonaniu rozdzielenia działalności lekarskiej i farmaceutycznej oraz o pozostaniu przy prowadzeniu wyłącznie działalności farmaceutycznej, jak również w związku ze zbliżającym się terminem realizacji ustawowych obowiązków organ powinien był wezwać spółkę do sprecyzowania treści żądania zawartego w "piśmie przewodnim", tj. powinien był ustalić treść wniosku inicjującego postępowanie i swoją właściwość/niewłaściwość w sprawie. Sprecyzowanie treści żądania złożonego pisma przewodniego, a zatem ustalenie treści wniosku inicjującego postępowanie i wskazującego na właściwość/niewłaściwość w sprawie skutkowałoby albo przyjęciem przez wojewódzki inspektorat farmaceutyczny od spółki informacji o rezygnacji z prowadzenia apteki (co jednak nie było zamiarem spółki, jak również nie wynikało ze złożonych dokumentów, a wręcz przeciwnie wynikało z nich pozostanie spółki przy prowadzeniu działalności aptecznej) albo skierowaniem kroków spółki do Wojewody [...] oraz jednocześnie poinformowaniem spółki o potrzebie wykreślenia się z wersji elektronicznej "rejestru lekarskiego" administrowanej przez CSIOZ, a także o znaczeniu tej czynności dla dalszego prowadzenia działalności farmaceutycznej. Strona podniosła, że na piśmie przewodnim spółki z dnia 29 lipca 2019 r. znalazła się notatka opatrzona datą 30 lipca 2019 r. o następującej treści: "proszę sprawdzić czy przedsiębiorca dochował stosownego terminu wynikającego z art. 11 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. ustawy o zmianie P.F", podpisana przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego – [...] (załącznik nr 1). Notatka świadczy zatem o tym, że Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wyjaśniał, czy dokumenty nie zostały w tym organie przez spółkę złożone omyłkowo, a zatem zostały zweryfikowane przed upływem terminu ustawowego. Reasumując strona wskazała, że wspólnicy spółki zostali wprowadzeni w błąd przez Wojewódzki Inspektorat Farmaceutyczny w Ł.. Do 9 sierpnia 2019 r. byli bowiem przekonani, że dokonali niezbędnych formalności nie tylko rozdzielenia działalności leczniczej i aptekarskiej ale i zawiadomienia właściwego organu o tym fakcie (w "formie papierowej"). W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Ł. wniósł o oddalenie skargi w całości. Zdaniem organu pismo z dnia 26 lipca 2019 r. nie stanowiło wniosku przedsiębiorcy o wykreślenie podmiotu leczniczego z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Nie można również przyjąć, że z treści kserokopii dokumentów wynikało żądanie złożenia takiego wniosku. Tym bardziej, że wniosek o wykreślenie z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą składany mógł być tylko w formie elektronicznej poprzez system administrowany przez CSIOZ. Do wniosku o wykreślenie podmiotu leczniczego nie wymagano dokumentów potwierdzających rozdzielenie działalności leczniczej od działalności aptecznej. Tym bardziej wskazuje to na informacyjny charakter złożonego do organu pisma. Za niewiarygodne i bezzasadne uznano twierdzenia skarżącej, że pismo z dnia 26 lipca 2019 r. stanowiło wniosek o wykreślenie z rejestru, który spółka błędnie skierowała do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego zamiast do Wojewody [...]. Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2021r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez dokładne określenie zaskarżonego aktu lub czynności przez wskazanie organu, który wydał akt lub dokonał czynności, przez podanie daty aktu lub czynności oraz ewentualnie przez podanie numeru aktu lub czynności. W piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2021 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądu z dnia 2 listopada 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że podstawę wniesionej skargi stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., poprzez niedopełnienie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Ł. obowiązku wynikającego z art. 9 k.p.a. należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie prawa i obowiązków. Wszystkie natomiast niedopełnione obowiązki zostały wskazane w złożonej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga została odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność. Właściwość sądów administracyjnych została określona w art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2019r. poz.2325 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art.3 § 1 wymienionej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.3 § 2 cytowanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z treścią art. 3 § 3 wymienionej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika z treści skargi spółka A. złożyła skargę na "czynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Ł. polegające na wprowadzeniu w błąd wspólników spółki co do znacznie czynności podjętych przed tym organem przez spółkę celem terminowego zadośćuczynienia obowiązkowi wykreślenia z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą". W skardze wymieniono następujące czynności organu w tym zakresie: 1. przyjęcie podczas osobistej wizyty wspólników spółki w urzędzie dokumentów poświadczających rozdzielenie działalności farmaceutycznej i lekarskiej bez wystarczającej ich weryfikacji - ustalenia żądania, 2. udzielenie błędnej informacji co do potrzeby uzupełnienia przedkładanych dokumentów o "pismo przewodnie" skutkującej ponownym osobistym stawiennictwem wspólników w Wojewódzkim Inspektoracie Farmaceutycznym w Ł.; 3. telefoniczne potwierdzenie kompletności gromadzonych dokumentów w rozmowie telefonicznej w dniu 26 lipca 2019 r. z prokurentem spółki, 4. ponowne przyjęcie od wspólników podczas ich osobistej wizyty w urzędzie dokumentów ponownie bez wystarczającej ich weryfikacji - ustalenia żądania, 5. sporządzenie notatki zawierającej polecenie służbowe sprawdzenia, czy spółka dokonała wykreślenia z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą prowadzonego przez inny organ, oraz niewykonanie polecenia z niej wynikającego poprzez kontakt ze spółką, 6. po upływnie terminu zadośćuczynienia przez spółkę obowiązkowi wykreślenia z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą (prowadzonego przez inny organ), brak wyjaśnienia okoliczności złożenia dokumentów oraz przyjęcie przez organ domniemania o jedynie informacyjnym i zbędnym charakterze złożonych dokumentów. Należy zaznaczyć, że strona skarżąca została wezwana do dokładnego określenia zaskarżonego aktu lub czynności przez wskazanie organu, który wydał akt lub dokonał czynności, datę aktu lub czynności oraz ewentualnie numeru aktu lub czynności (wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 8 listopada 2021r. – k.127). W odpowiedzi na to wezwanie w piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2021r. wskazano, że podstawą złożenia skargi jest art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez niedopełnienie obowiązku przez Ł.W.I.F. wynikającego z art.9 K.p.a. tj. obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków zaś wszystkie zaskarżone niedopełnione obowiązki zostały wskazane w skardze (k.128). Analiza treści skargi oraz pisma procesowego z dnia 15 listopada 2021r. wskazuje, że spółka A. skarży czynności Ł.W.I.F polegające na wprowadzeniu w błąd wspólników spółki co do znaczenia czynności podjętych przed tym organem celem wykreślenia spółki z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą. Zarzuca organowi brak należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych. Czynności te są związane z tym, że spółka nie zachowała terminu ( 1 sierpnia 2019r.) na złożenie wniosku o wykreślenie z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą określonego w art.11 ust.1 ustawy z dnia 7 sierpnia 2018r. o zmianie ustawy – Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018r. poz.1375). Wniosek taki został złożony w dniu 2 siepania 2019r. i z uwagi na uchybienie terminu do jego złożenia decyzją z dnia 28 listopada 2019r. Ł.W.I.F. w Ł. stwierdził wygaśnięcie zezwolenia udzielonego spółce na prowadzenie apteki "B" w Ł. Po wniesieniu odwołania od tej decyzji decyzją z dnia [...]. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Spółka wniosła na tę decyzję skargę, która została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2020r. w spr. VI SA/Wa 1163/20. Od tego wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną i sprawa obecnie znajduje się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym (sygn. akt II GSK 1348/21). Z uwagi na stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia udzielonego stronie na prowadzenie apteki i oddalenie jej skargi przez WSA w Warszawie spółka wniosła skargę w niniejszej sprawie określając jej przedmiot tak jak zostało to sformułowane w skardze i w piśmie procesowym z 15 listopada 2021r. W ocenie sądu czynności zaskarżone przez spółkę w niniejszej sprawie nie są czynnościami, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że aktami lub czynnościami określonymi w wymienionym przepisie są akty i czynności, które: 1) nie są decyzją ani postanowieniem; 2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; 4) mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 6) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną. Te elementy określa się jako konstytuujące pojęcie aktu lub czynności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. uchwałę NSA z 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 14/13, postanowienie NSA z 30 września 2020r. w spr. II OSK 1692/20). Jedną z przesłanek uznania, że dana czynność (akt) jest czynnością, o której mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest to, że ma charakter władczy tzn. nakazuje określone postępowanie (czyli nakłada określone obowiązki lub przyznaje określone uprawnienia lub ich odmawia). Nadto czynność (akt) musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa czyli ustalać (odmówić ustalenia), stwierdzać (odmówić stwierdzenia) lub potwierdzać (odmówić potwierdzenia) określone uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa przy czym musi istnieć związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem uprawnień lub obowiązków a możliwością realizacji tych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Innymi słowy czynność (akt) musi wywoływać dla strony określone skutki prawne w sferze uprawnień lub obowiązków. W niniejszej sprawie informacje organu administracji udzielone stronie skarżącej co do znaczenia czynności spółki podjętych przez nią przed Ł.W.I.F. (według spółki wprowadzające w błąd czemu organ administracji zaprzecza) nie są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przede wszystkim nie mają one charakteru władczego gdyż nie nakładają na spółkę żadnych obowiązków ani nie przyznają jej żadnych uprawnień ani też nie odmawiają przyznania takich uprawnień. Nie rozstrzygają o żadnych obowiązkach lub uprawnieniach spółki. Nie mogą być zatem przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jako czynności określone w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wszystkie podniesione w skardze zarzuty dotyczące nieprawidłowego działania Ł.W.I.F. spółka może podnosić w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki "B" (zakończonego nieprawomocnym wyrokiem w sprawie VI SA/Wa 1163/20). Zarzuty te dotyczą bowiem kwestii przyczyn niezachowania terminu, o którym mowa w art.11 ust.1 ustawy z dnia 7 czerwca 2018r. i właśnie w tym postępowaniu zarzuty te mogłyby ewentualnie mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie mogą być natomiast przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego jako czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W przekonaniu sądu skarga spółki A. w niniejszej sprawie stanowi w istocie skargę, o której mowa w art. 227 K.p.a. Strona skarżąca zarzuca bowiem [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu nienależyte wykonywanie zadań czyli nieprawidłowe działanie organu oraz jego pracowników. W rzeczywistości jest to skarga określona w art.227 K.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg określonych w dziale VIII K.p.a. a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników ani także nie jest właściwy do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie działu VIII K.p.a. (por. postanowienia NSA z 20 listopada 2013r. w spr. II OSK 2783, z 18 listopada 2013r. w spr., I OSK 2621/13 i z 14 września 2021r. w spr. I OSK 1912/12, postanowienie WSA we Wrocławiu z 2 października 2020r. w spr. IV SAB/Wr 247/20, postanowienie WSA w Gliwicach z 28 lutego 2020r. w spr. II SAB/Gl 115/19, postanowienie WSA w Warszawie z 14 maja 2015r. w spr. I SAB/Wa 209/15 i z 12 listopada 2019r. w spr. VII SA/Wa 2280/19). Reasumując sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżone czynności nie są czynnościami określonymi w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga jest w istocie skargą, o której mowa w art. 227 K.p.a. W związku z czym pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego. Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. e.o.