III SA/Łd 539/19

Dnia 9 sierpnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2019 roku sprawy ze skargi Gminy Tomaszów Mazowiecki na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 14 maja 2019 r. nr 651/19 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej projektu oddala skargę. III SA/Łd 539/19 UZASADNIENIE Uchwała z dnia 14 maja 2019 r., nr 651/19 wydaną na podstawie art. 41 ust. 1 , ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 913 ze zm.); art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 1, pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1431)- dalej: ustawa wdrożeniowa; Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu Gminy Tomaszów Mazowiecki złożonego od negatywnej oceny formalnej projektu pn. " Słoneczne dachy – zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego przez dywersyfikację źródeł energii na terenie gminy Tomaszów Mazowiecki" nr WND-RPLD.04.01.02-10-0075/18 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działanie IV.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałanie IV.1.2.Odnawialne źródła energii, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 31 sierpnia 2017 r. Zarząd Województwa Łódzkiego ogłosił Konkurs Zamknięty dla naboru RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działanie IV.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałanie IV.1.2.Odnawialne źródła energii, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Nabór wniosków o dofinansowanie, zgodnie z ogłoszeniem trwał od dnia 29 grudnia 2017 r. do dnia 19 stycznia 2018 r. Natomiast Regulamin konkursu został przyjęty uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z 24 lipca 2018 r., nr 1056/18. W dniu 19 stycznia 2018 r. Gmina Tomaszów Mazowiecki złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr WND-RPLD.04.01.02-10-0075/18 pn. " Słoneczne dachy – zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego przez dywersyfikację źródeł energii na terenie gminy Tomaszów Mazowiecki". W wyniku przeprowadzonej oceny formalnej wniosku Komisja Oceny Projektów, pismem z dnia 28 stycznia 2018 r. wezwała Gminę Tomaszów Mazowiecki do uzupełnienia jego braków formalnych w terminie 14 dni kalendarzowych. Wskazane uwagi odnosiły się miedzy innymi do konieczności uzupełnienia: 1. załącznika nr 10 do wniosku o dofinansowanie – Oświadczenie Wnioskodawcy o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Komisja stwierdziła, iż strona nie przedłożyła dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością , ograniczając się jedynie do przedłożenia wzoru deklaracji. W związku z powyższym organ wskazał na konieczność uzupełnienia wniosku, zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, przedstawiając stosowne dokumenty wskazujące na ten fakt zależności od stanu prawnego (umowa użyczenia); 2. załącznika nr 17 a - Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie, w zakresie planowanych instalacji fotowoltaicznych, solarnych oraz wymiany źródeł ciepła. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 13 lutego 2019 r. strona wnioskująca uzupełniła złożony wniosek, w tym przedłożyła deklaracje uczestnictwa w projekcie właścicieli nieruchomości. Pismem z dnia 25 marca 2019 r. Gmina Tomaszów Mazowiecki została poinformowana o negatywnej ocenie formalnej złożonego przez nią wniosku z uwagi na nie spełnienie następujących kryteriów: Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi; Zachowana jest spójność informacji pomiędzy poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie; Wniosek o dofinansowanie zawiera wszystkie wymagane załączniki. Uzasadniając powyższą ocenę KOP wskazała, iż w wyniku weryfikacji skorygowanego wniosku stwierdzono, że z działek o nr 531/16, 531/18, 856/2, 857/2, 2517, 529, 531, 458, 459, 928/1, 929/1, 87, 17/2, 11/3, 11/4 prawo do dysponowania wynika ze zgody współwłaścicieli, jednocześnie KOP stwierdziła brak złożenia podpisów przez wszystkich współwłaścicieli działek. Dalej wskazano, że w pkt 9 przedłożonych deklaracji uczestnictwa w projekcie, odnoszących się do działek 928/1, 929/1, 1589, 66/16, 646/17, 929, 139, 137/2, 84, 85, 1312, 13,581, 2281, 959 nie wskazano rodzaju instalacji OZE, który ma być instalowany w danej lokalizacji. Organ stwierdził, że dla działki 2208/2, 883/2 przedłożono deklarację uczestnictwa A. J., która oświadczyła, że jest współwłaścicielem nieruchomości w miejscowości Wiaderno 24 nr ew. 2208/2, 883/2, do której dołączono jednocześnie projekt budowlano wykonawczy instalacji fotowoltaicznej, w którym wskazano adres Wiaderno 24k. Komisja oceny projektów stwierdziła nadto, że w skorygowanej w dniu 13 lutego 2019 r. dokumentacji dla działki 154/2 przedłożono projekt budowlano wykonawczy instalacji fotowoltaicznej o mocy znamionowej 3,51 kW, jednocześnie w treści projektu zawarto dane dotyczące wymiany źródła ciepła na kocioł peletowy. Nie zgadzając się z dokonaną ocenę formalną wniosku Gmina Tomaszów Mazowiecki wniosła protest, w którym zakwestionowała stanowisko, co do niespełnienia kryteriów: Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi; Zachowana jest spójność informacji pomiędzy poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie; Wniosek o dofinansowanie zawiera wszystkie wymagane załączniki. Odnośnie zarzutu niepodpisania deklaracji przez wszystkich współwłaścicieli, wskazanych w dokonanej ocenie projektu działek, Gmina wskazała, iż dotyczy to działek stanowiących współwłasność majątkową małżeńską. Tym samym, mając na uwadze , iż instalacji OZE nie jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd majątkiem wspólnym, kwestionowane przez organ deklaracje uznać należy za prawidłowe. Odnośnie nie oznaczenia rodzaju instalacji OZE na wskazanych w dokonanej ocenie wniosku działkach, strona wnioskująca wskazała, iż przedłożone deklaracje udziału miały na celu jedynie potwierdzenie prawa do dysponowania nieruchomością i tylko w takich kategoriach winne one być oceniane. Co więcej strona skarżąca podnosi, iż zarzut ten wykracza poza zakres wezwania KOP z dnia 28 stycznia 2019 r. Dalej, w kwestii rozbieżności, co do prawidłowego adresu nieruchomości o nr ew. 2208/2, 883/2 strona wskazała, iż ze złożonej dokumentacji adres przedmiotowej nieruchomości – Wiaderna 24k wynika jednoznacznie, natomiast brak oznaczenia tego adresu literą "k" w pkt 1 złożonej deklaracji wynika z ewidentnej omyłki, podlegającej poprawieniu na podstawie art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Natomiast, co do stwierdzonej rozbieżności, co od rodzaju OZE dla działki nr 154/2, strona skarżąca przedłożyła oryginał projektu budowlano-wykonawczego, z treści którego w jej ocenie brak jest zapisów dotyczących wymiany źródła ciepłą na kocioł peletowy. W ocenie skarżącej z dokumentacji przedłożonej przez stronę jednoznacznie wynika, że dla przedmiotowej działki planowany jest montaż instalacji fotowoltaicznej. Z uwagi na powyższe Gmina Tomaszów Mazowiecki o ponowne przeprowadzenie oceny formalnej złożonego wniosku, zweryfikowanie stanowiska KOP i dopuszczenie projektu do oceny merytorycznej. Zaskarżoną uchwała z 14 maja 2019 r. Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu Gminy Tomaszów Mazowiecki. Uzasadniając wydane rozstrzygniecie organ przywoła dotychczas dokonane ustalenia faktyczne sprawy oraz wskazał na krajowe oraz wspólnotowe przepisy prawne regulujące zagadnienia dofinansowania projektów składanych w ramach regionalnego programu finansowego, w tym: art. 125 ust. 1, ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (DZ.U. UE L z 2013 r. Nr 347).; powołaną wcześniej ustawę wdrożeniową, jak również przyjęty uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z 24 lipca 2018 r., nr 1056/18 Konkursu Zamkniętego dla naboru RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działanie IV.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałanie IV.1.2.Odnawialne źródła energii, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, w ramach którego skarżąca złożyła o dofinansowanie projektu nr WND-RPLD.04.01.02-10-0075/18 pn. " Słoneczne dachy – zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego przez dywersyfikację źródeł energii na terenie gminy." Odnosząc się do podniesionych w proteście zarzutów Instytucja Zarządzająca uwzględniła argumentację i wyjaśnienia strony skarżącej, co do kwestii prawidłowego podpisania deklaracji uczestnictwa w projekcie przez jednego z współwłaścicieli wskazanych wcześniej działek 531/16, 531/18, 856/2, 857/2, 2517, 529, 531, 458, 459, 928/1, 929/1, 87, 17/2, 11/3, 11/4; rodzaju instalacji OZE, który miałby zostać zainstalowany na działkach o nr 928/1, 929/1, 1589, 66/16, 646/17, 929, 139, 137/2, 84, 85, 1312, 13,581, 2281, 959 oraz, co do wadliwego oznaczenia adresowego nieruchomości o nr ew. 2208/2, 883/2 poprzez omyłkowe niedopisanie litery "k" przy numerze porządkowym tej nieruchomości, to jest Wiaderno 24k. W powyższym zakresie Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że złożony przez Gminę projekt spełnia kryteria Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi; Zachowana jest spójność informacji pomiędzy poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie. Natomiast, co do stwierdzonej rozbieżności pomiędzy rodzajem planowanej instalacji OZE na działce o nr 154/1, dla której wnioskodawca przedłożył projekt budowlano- wykonawczy instalacji fotowoltaicznej o mocy znamionowej 3,51 kW, z treści którego wynikało, że dotyczy on wymiany źródła ciepła na piec peletowy, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, iż wbrew stanowisku strony skarżącej powyższe uchybienie nie może zostać uznane za omyłkę. Organ wskazał, iż złożona wraz z protestem "oryginał" projektu budowlano - wykonawczego instalacji fotowoltaicznej o mocy znamionowej 3,51 kW dla działki 154/2 posiada 10 stron, natomiast złożony wraz z wnioskiem o płatność dokument liczył jedynie osiem stron. Ponadto dokonana przez Instytucję Zarządzająca analiza przedłożonych dokumentów wykazała, iż jedyną ich cechą wspólną jest strona tytułowa. Natomiast zawartość (treść) obu dokumentów jest odmienna, co nie może zostać uznane za oczywistą omyłkę. Tym samym uznać należało, że wniosek skarżącej w powyższym zakresie nie spełniał kryteriów: Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi; Zachowana jest spójność informacji pomiędzy poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie; Wniosek o dofinansowanie zawiera wszystkie wymagane załączniki, co skutkowało jego negatywną oceną formalną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Gmina Tomaszów Mazowiecki zarzuciła naruszenie art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez nie uznanie za oczywistą omyłkę niezamierzonego przedłożenia jednego projektu budowlano-wykonawczego instalacji fotowoltaicznej dla działki o nr ew. 154/2 składającego się z właściwej strony tytułowej dla fotowoltaiki oraz pozostałych stron z projektu na piec pelet. Uzasadniając strona skarżąca wskazała, iż zaistniała omyłka wynikała z faktu, iż uzupełnienie wniosku o dofinansowanie polegało na złożeniu szeregu dokumentów, w tym 241 indywidualnych projektów budowlano – wykonawczych. Zaistniała nieprawidłowość została usunięta na etapie wniesionego protestu, kiedy to Gmina przedłożyła oryginał prawidłowego projektu. Mając zatem na uwadze, że przedłożenie prawidłowego projektu budowlano-wykonawczego nie wymagało żadnych istotnych zmian w treści wniosku, tym samym przedmiotowa nieprawidłowość winna zostać uzna za omyłkę w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Tym bardziej, że ilość , rodzaj, typ, czy też parametry urządzeń OZE, w tym odnoszących się do działki 154/2 został przedstawiony przez Gminę w załączonej do wniosku dokumentacji, zgodnej z Regulaminem Konkursu oraz załączoną do niego Instrukcją wypełniania wniosku. Co więcej, w ocenie skarżącej z treści powołanej instrukcji wynika, że projekty budowlane stanowiły załączniki obligatoryjne jedynie dla robót budowlanych, natomiast przedmiotem wniosku aplikacyjnego była dostawa urządzeń, to jest instalacji fotowoltaicznej, pieców na pelet oraz instalacji solarnych. W związku z powyższym stwierdzona nieprawidłowość w jednym z przedłożonych przez skarżącą dokumencie, którego złożenie nie było obligatoryjne, nie powinna być brana pod uwagę przy ocenie wniosku pod kątem spełnienia wymogów formalnych. Z uwagi na powyższe Gmina Tomaszów Mazowiecki wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny formalnej projektu, co uzasadnia przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzająca. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Ponadto organ wskazał, iż Konkurs Zamknięty dla naboru RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 został ogłoszony w dniu 31 sierpnia 2017 r., a więc przed wejściem w życie nowelizacji przepisów ustawy wdrożeniowej, co nastąpiło w dniu 2 września 2017 r., która to nowelizacja przyznała Instytucji Zarządzającej uprawnienie do korygowania z urzędu oczywistych omyłek pisarskich. Tym samym stawiany zarzut zaniechania organu w powyższym zakresie uznać należy za nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 132) – dalej: p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1431)- dalej: ustawa wdrożeniowa, która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu termin do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji z dnia 25 marca 2019 r. o negatywnej ocenie formalnej złożonego wniosku, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Łodzi. Powyższe oznacza, że możliwe jest dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano Gmina Tomaszów Mazowiecki kontroli sądowoadministracyjnej poddała uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 14 maja 2019 r., nr 651/19 podjętą w przedmiocie nie uwzględnienia protestu skarżącej, złożonego od negatywnej oceny formalnej projektu pn. " Słoneczne dachy – zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego przez dywersyfikację źródeł energii na terenie gminy Tomaszów Mazowiecki" nr WND-RPLD.04.01.02-10-0075/18 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działanie IV.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałanie IV.1.2.Odnawialne źródła energii, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Natomiast zasadniczą kwestią sporną pozostaje wpływ, na poprawność formalną złożonego przez stronę skarżącą, skorygowanego wniosku o dofinansowanie, pod względem kryteriów oceny: Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi; Zachowana jest spójność informacji pomiędzy poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie; Wniosek o dofinansowanie zawiera wszystkie wymagane załączniki, wymienionych odpowiednio pod poz. 28, 29 i 27 załącznika nr IV do Regulaminu Konkursu nr RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17, stwierdzonych przez organ, rozbieżności złożonego przez Gminę projektu budowlano-wykonawczego instalacji fotowoltaicznej o mocy znamionowej 3,51 kW dla działki 154/2, polegającą na odmiennej treści projektu (dotyczącej wymiany źródła na piec pelet) od jego strony tytułowej (dotyczącej instalacji fotowoltaicznej). Nie zgadzając się z treścią zaskarżonej uchwały, Gmina Tomaszów Mazowiecki nie kwestionując faktu zaistnienia przedmiotowej nieprawidłowości, wywodzi, iż zaistniała omyłka wynikała z ilości dokumentów, o które należało uzupełnić wniosek o dofinansowanie, w tym o 241 indywidualnych projektów budowlano – wykonawczych. W ocenie skarżącej usunięcie zaistniałej omyłki, co zresztą nastąpiło na etapie wniesionego protestu, nie wymagało żadnych istotnych zmian w treści wniosku, tym samym przedmiotowa nieprawidłowość winna zostać uzna za omyłkę w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Tym bardziej, że ilość, rodzaj, typ, czy też parametry urządzeń OZE, w tym odnoszących się do działki 154/2 zostały przedstawione przez Gminę w załączonej do wniosku dokumentacji, zgodnej z Regulaminem Konkursu oraz załączoną do niego Instrukcją wypełniania wniosku, a złożone projekty budowlane, z uwagi na przedmiot objęty wnioskiem o dofinansowanie, nie stanowiły załączników obligatoryjnych, nie powinny być brane pod uwagę przy ocenie wniosku pod kątem spełnienia wymogów formalnych. Odnosząc się do powyżej nakreślonej kwestii spornej wskazać ponownie należy, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o zasady i reguły wynikające z przepisów ustawy wdrożeniowej. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 13a ustawy wdrożeniowej, przez kryteria wyboru projektów rozumie się kryteria umożliwiające ocenę projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie projektu, wybór projektu do dofinansowania i zawarcie umowy o dofinansowanie projektu albo podjęcie decyzji o dofinansowaniu projektu, zgodne z warunkami, o których mowa w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1303/2013, zatwierdzone przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 tej ustawy, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej) oraz zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny (art. 41 ust 2 pkt 7a). Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Wymaga zwrócenia uwagi, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć też na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W tym miejscu należy również wskazać, że pojęcie prawa stanowiącego podstawę działania organów administracji publicznej i służącego za kryterium oceny tego działania przez sądy administracyjne nie wyczerpują źródeł prawa, o których mowa w Konstytucji (zob. wyrok NSA z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II GSK 1377/10). W prawie administracyjnym pojęciu prawa przypisuje się szczególne i szersze znaczenie. Pod pojęciem źródeł prawa administracyjnego rozumiany jest każdy akt normatywny, czyli akt zawierający chociażby jedną normę prawną o charakterze generalno-abstrakcyjnym, mogącą stanowić podstawę indywidualnego rozstrzygnięcia, ustanowiony w drodze czynności upoważnionych organów państwa, nadający moc obowiązującą tejże normie (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 110/10; podobnie wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1377/10). W konsekwencji również dokumentom systemu realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, można przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinasowania). W szczególności Regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Treść takiego regulaminu nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Dokument, na podstawie którego wyłaniani mają być potencjalni beneficjenci programu, nie jest wprawdzie zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz dotyczy norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający o udzielenie wsparcia. Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej w ściśle określonej procedurze. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skoro uczestnik konkursu obowiązany jest bezwzględnie podporządkować się i podporządkowuje się regulaminowi postępowania konkursowego, to musi posługiwać się nomenklaturą konkursową w nim zawartą. Do uczestnika konkursu należy bowiem obowiązek skonstruowania takiego projektu i dostosowania się do zasad postępowania konkursowego w oparciu o aparaturę zdefiniowaną na potrzeby konkursu, aby była spójna i zachowała jednolite standardy podlegające ocenie konkursowej w oparciu o zasadę równości kryteriów oceny (zob. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2884/16). Nakreślony wyżej stan prawny skonfrontowany z okolicznościami faktycznymi rozpoznawanej sprawy oraz argumentacją strony skarżącej przemawia, w ocenie Sądu, że dokonana przez Instytucję Zarządzającą ocena wniosku złożonego przez Gminę Tomaszów Mazowiecki została przeprowadzona w prawidłowy sposób, bez naruszenia prawa, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik oceny, a co za tym idzie podniesione przez skarżącą zarzuty i argumentację należy uznać za chybioną. Podkreślenia w tym miejscu wymaga ponownie, że de facto jedynym zarzutem wniesionej skargi jest zarzut naruszenia art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, którego to naruszenia strona skarżąca upatruje w nieusunięciu z urzędu przez Instytucje Zarządzającą, bądź też w zaniechaniu wezwania skarżącej do poprawienia stwierdzonej nieprawidłowości polegającej na omyłkowym załączeniu do wniosku projektu budowlano-wykonawczego instalacji fotowoltaicznej o mocy znamionowej 3,51 kW dla działki 154/2, którego strona tytułowa dotyczyła instalacji fotowoltaicznej, natomiast pozostała treść projektu odnosiła się do wymiany OZE - pieca na pelet. W ocenie strony skarżącej fakt, iż usunięcie zaistniałej omyłki, co zresztą nastąpiło na etapie wniesionego protestu, nie wymagało żadnych istotnych zmian w treści wniosku, tym samym przedmiotowa nieprawidłowość winna zostać uzna za omyłkę w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd stwierdza, iż wbrew stanowisku skarżącej, wykryte rozbieżności nie mogły zostać uznaną za oczywistą omyłkę, podlegającą poprawieniu przez organ z urzędu, bądź też przez stronę wnioskującą, w następstwie wystosowanego do niej wezwania w trybie art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Jak wynika bowiem z § 6 pkt 7a Regulaminu Konkursu nr RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 stosownie do art. 43 ustawy wdrożeniowej w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek pisarskich IOK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistej omyłki, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Za oczywiste omyłki w rozumieniu art. 43 ustawy wdrożeniowej IŻ RPO WŁ uznaje wyłącznie oczywiste omyłki pisarskie. W tym trybie nie ma możliwości poprawienia innych omyłek niż pisarskie np. omyłek/błędów rachunkowych. Za braki formalne i oczywiste omyłki pisarskie nie uznaje się uchybień związanych z niespełnieniem przez projekt kryteriów wyboru zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WŁ. Powyżej wskazane kryteria zawarte zostały w załączniku nr IV Regulaminu. Ponadto jak wynika z treści § 6 pkt 7b Regulaminu w przypadku zidentyfikowania uchybień dotyczących kryteriów formalnych uzupełniających (które dopuszczają uzupełnienie/skorygowanie wniosku), IOK wzywa wnioskodawcę (który ma możliwość jednokrotnego uzupełnienia/skorygowania wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny formalnej) w formie pisemnej za potwierdzeniem odbioru do ich usunięcia. Wnioskodawca jest zobowiązany uzupełnić/skorygować wniosek o dofinansowanie projektu, a następnie złożyć go w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Łódzkiego w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania o zidentyfikowanych uchybieniach formalnych, o której mowa w pkt 7b. Wskazać również należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym przez "oczywistą omyłkę pisarską" rozumie się: literówki, przekręcenie, opuszczenie wyrazu, błąd logiczny, pisarski, niewłaściwe użycie wyrazu, błędnie umieszczony przecinek w cyfrze i omyłkowe przestawienie kolejności cyfr (gdy ich korekta nie wpływa na inne obliczenia). Pojęcie "oczywistej omyłki" nie może odnosić się do kwestii zasadniczych dla treści wniosku o dofinansowanie, objętych kryteriami czy to formalnymi czy merytorycznymi (por. wyrok NSA z 8 maja 2018 r., I GSK 2013/18; wyrok WSA w Łodzi z 8 lutego 2018 roku, III SA/Łd 1163/17; www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu zestawienie powyżej powołanych regulacji oraz charakteru stwierdzonej nieprawidłowości bezspornie wskazuje, iż uchybienie to nie może zostać uznane za oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Trudno bowiem uznać, że przedłożenie dokumentu, którego strona tytułowa odnosi się do jednego źródła OZE (instalacji fotowoltaicznej) natomiast treść tego projektu odnosi się do innego źródła OZE (pieca na pelet) stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Zdaniem Sądu stwierdzone uchybienie formalne należy poczytywać za przejaw niedokładnego wypełnienia skorygowanego wniosku i brakiem przeprowadzonej przez skarżącą weryfikacji poprawności, zgodności wszystkich pozycji wniosku oraz załączonych do niego załączników, przed jego przesłaniem do Instytucji Zarządzającej. Co więcej zgodnie z powołanym wyżej § 6 pkt 7a Regulaminu Konkursu nr RPLD.04.01.02-IŻ.00-10-001/17 zdanie 3 za braki formalne i oczywiste omyłki pisarskie nie uznaje się uchybień związanych z niespełnieniem przez projekt kryteriów wyboru zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WŁ, a z takimi właśnie uchybieniem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Bez wpływu na powyższe stanowisko pozostaje także argumentacja strony skarżącej, co do zawarcia danych w zakresie ilości, rodzaju, typu, czy też parametrów urządzeń OZE, których zakup był planowany w ramach realizacji przedmiotowego projektu, w tym odnoszących się do działki 154/2, zostały przedstawione przez Gminę w załączonej do wniosku dokumentacji, zgodnej z Regulaminem Konkursu oraz załączoną do niego Instrukcją wypełniania wniosku. Wskazać bowiem wymaga także, że rolą organu nie jest "domyślanie się", o co właściwie wnioskodawcy chodziło i dochodzenie do konkluzji sprzecznych z literalnym brzmieniem wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek dochowania należytej staranności, w tym obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku o dofinansowanie, z uwzględnieniem ogólnodostępnych kryteriów oceny wniosków zgłaszanych w ramach danego konkursu, jego ewentualnej korekty, kompletności, kompletności, czy też spójności całej złożonej dokumentacji aplikacyjnej ciąży na stronie, która wnosi o udzielenie wsparcia finansowego pochodzącego ze środków unijnych. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Jakiekolwiek niedociągnięcia, niedopowiedzenia, luki w argumentacji, opisie poszczególnych pozycji wniosku obciążają wyłącznie stronę wnioskującą o przyznanie dofinansowania. To podmiot wnioskujący o wsparcie jest zobowiązany wykazać, że jego projekt spełnia kryteria określone regulaminem konkursu, do którego przystępuje, a co warte podkreślenia, w którym udział jest dobrowolnym. Natomiast rola organu rozpatrującego taki wniosek sprowadza się jedynie do kompleksowej oceny wniosku, bez jakiejkolwiek ingerencji, co do meritum, modyfikacji jego zapisów, czy domniemywania treści z wniosku nie wynikających. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności (por. wyrok NSA z 3 lutego 2017 roku, II GSK 60/17; wyroki WSA w Gliwicach z 24 maja 2018 roku, IV SA/Gl 235/18 i z 25 kwietnia 2018 r., IV SA/Gl 79/18; wyrok WSA we Wrocławiu z 22 sierpnia 2018 r., III SA/Wr 274/18;wyrok NSA z 10 października 2018 r., I GSK 2719/18; www.cbois.nsa.gov.pl). Sąd nie zgadza się również ze stanowiskiem skarżącej spółki, co do nie obligatoryjnego charakteru złożonych do wniosku projektów budowlano-wykonawczych, a tym samym braku podstaw do ich uwzględniania w trakcie przeprowadzania oceny wniosku pod kątem spełnienia wymogów formalnych. W powyższym zakresie Sąd zajmuje stanowisko, zgodne z którym ocena wniosku jest dokonywana na podstawie całej dokumentacji aplikacyjnej przedłożonej przez wnioskodawcę, która to dokumentacja stanowi nierozłączną całość. Ponadto brak jest jakichkolwiek podstaw do różnicowania "wagi" przedkładanych informacji, niezależnie od tego, czy zawarte zostały w złącznikach o charakterze obligatoryjnym, czy też nieobligatoryjnym. Powyższe oznacza prowadzi do wniosku, iż każda przedstawiona przez stronę wnioskująca o przyznanie dofinansowania informacja, zawarta, czy to w załączniku obligatoryjnym, czy też, którego złożenie jest fakultatywne, musi pozostawać w spójności z całością dokumentacji aplikacyjnej. Odmienne stanowisko, zgodne z twierdzeniem skarżącej, oznaczałoby, iż wnioskodawcy mogliby dołączać załączniki niespójne z resztą dokumentacji aplikacyjnej, co skutkowałoby pojawianiem się poważnych rozbieżności w dokumentacji aplikacyjnej. Dodać także należy, że również zasada rzetelności nakłada na właściwe instytucje obowiązek oceny projektów, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Reasumując Sąd stwierdza, iż przeprowadzona w sprawie ocena formalna wniosku Gminy Tomaszów Mazowiecki odpowiada prawu, gdyż została przeprowadzona w sposób rzetelny i przejrzysty, w oparciu o obowiązujące reguły i zasady postępowania. Natomiast przedłożenie przez skarżąca skorygowanego wniosku obarczonego błędami w powyższym zakresie, wynikało z braku należytej staranności w jego przygotowaniu, nie zaś z braku przejrzystości obowiązujących dla tego konkursu reguł.. Tym samym podniesiony zarzut skargi, co do naruszenia przepisu oraz przedstawiona na jego zasadność argumentacja strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił. a.l.