II SA/Lu 105/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. i W. Ł. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2025 r. znak: ZOA-VIII.7721.13.2025 w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. Ł. i W. Ł. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie decyzją z dnia 22 grudnia 2025 r. znak: ZOA-VIII.7721.13.2025, po rozpatrzeniu odwołania A. Ł. i W. Ł. (dalej jako: skarżący), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Miasta Biała Podlaska z dnia 24 września 2025 r. znak: PINB.5120.69.2025 w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku usługowo-handlowo-mieszkalnego, w zakresie obejmującym zrealizowaną część mieszkalną i usługową, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w B. P.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję organu odwoławczego podpisał i wniósł w imieniu skarżących M. Ł., powołując się w treści skargi na pełnomocnictwa dołączone do zawiadomienia PB-16 (tj. zawiadomienia o zakończeniu budowy złożonego do PINB Miasta B. P.). W związku z tym, że do skargi nie dołączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących M. Ł., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi w powyższym zakresie, tj. do złożenia pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono M. Ł. w dniu 28 lutego 2026 r. (potwierdzenie odbioru – k. 17). Wraz z wezwaniem do uzupełniania braku formalnego skargi, pełnomocnikowi skarżących doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2026 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W wyznaczonym terminie skarżący W. Ł. uiścił należny wpis od skargi (potwierdzenie wpłaty – k. 18). Do tej pory pełnomocnik skarżących nie wykonał natomiast wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Podstawą działania za stronę innej osoby jest pełnomocnictwo udzielone w przewidzianej prawem formie. Niezależnie od tego, czy pełnomocnikiem jest podmiot profesjonalny, czy inna osoba wskazana w art. 35 § 1 p.p.s.a., w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku, gdy skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika, złożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, staje się zatem wymogiem formalnym skargi. Potwierdza to treść art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Podkreślić należy, że dla zachowania powyższego wymogu nie jest wystarczające powołanie się przez pełnomocnika na pełnomocnictwo udzielone mu przez reprezentowaną stronę na etapie postępowania administracyjnego - nawet jeżeli obejmuje ono umocowanie do działania przed sądem administracyjnym i znajduje się w aktach administracyjnych przekazanych sądowi wraz ze skargą. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest bowiem powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa. Okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą, nie wyczerpuje zatem dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17; postanowienia NSA: z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt I OZ 688/18; z dnia 28 czerwca 2017, sygn. akt II OZ 690/17; z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt II OZ 124/21; z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1379/16; z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 241/15; z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3627/14; z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14). W myśl art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie M. Ł. podpisał i wniósł skargę w imieniu skarżących, jednakże nie zachował opisanego wyżej wymogu formalnego skargi, albowiem nie dołączył do skargi stosownego pełnomocnictwa potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Konieczne było zatem wezwanie pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi w powyższym zakresie. Wezwanie takie doręczono M. Ł. prawidłowo w dniu 20 lutego 2026 r., co oznacza, że termin do jego wykonania upływał z dniem 27 lutego 2026 r. Podkreślić należy, że w treści wezwania wyraźnie wskazano, że przedmiotem nałożonego obowiązku jest złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących. Jednocześnie zobowiązano pełnomocnika skarżących do wykazania, że należy on do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie zawierało ponadto jednoznaczne pouczenie, że skutkiem jego niewykonania w wyznaczonym - siedmiodniowym terminie, będzie odrzucenie skargi. Termin do wykonania powyższego wezwania upłynął jednak bezskutecznie, albowiem pełnomocnik skarżących do tej pory nie przedstawił stosownego pełnomocnictwa potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania skarżących w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem przyjętym w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25: podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa, stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy. Zatem w zaistniałej sytuacji procesowej skarga podlega odrzuceniu, natomiast Sąd nie jest zobowiązany do wzywania skarżących do podpisania skargi. W związku z odrzuceniem skargi należy jednocześnie zwrócić solidarnie skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 500 złotych, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.