II SA/Lu 499/15

WyrokWSA w Lublinie2016-02-16

Skład orzekający: Jerzy Dudek, Marta Laskowska - Pietrzak, Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy brojlerów została wydana z poszanowaniem przepisów prawa, w szczególności ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, oraz czy raport o oddziaływaniu na środowisko został sporządzony prawidłowo?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy brojlerów została wydana zgodnie z prawem. Raport o oddziaływaniu na środowisko spełniał wymogi formalne i merytoryczne, a postępowanie administracyjne, w tym udział społeczeństwa, było prowadzone prawidłowo. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych, błędnej oceny materiału dowodowego oraz niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie znalazły potwierdzenia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy W. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na rozbudowę fermy brojlerów. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów proceduralnych, błędną ocenę materiału dowodowego oraz niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organy administracji uznały, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko i zdrowie ludzi, a raport o oddziaływaniu na środowisko został sporządzony prawidłowo.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska - Pietrzak (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. C. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przez M. K., K. K. i K. K. przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy brojlerów obejmującego budowę dwóch kurników, każdy o obsadzie 26300 sztuk w jednym cyklu, na działce oznaczonej nr [...] położonej w Kolonii W. , gmina W.. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy. Wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. M. K., K. K. i K. K. wystąpili do Wójta Gminy W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację powyżej opisanego przedsięwzięcia. Do wniosku strony załączyły plik dokumentów, w tym raport o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko, kopię mapy ewidencyjnej obejmującej teren planowanej inwestycji oraz działek sąsiednich, a także wypis z ewidencji gruntu dotyczący działki nr [...], na której zaplanowano budowę kurników oraz działek sąsiednich. Strony załączyły także oświadczenie o ubieganiu się o dofinansowanie przedsięwzięcia ze środków unijnych w postaci "kredytu preferencyjnego młody rolnik". Oświadczyły ponadto, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć określonych w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.) Z opisu inwestycji zawartego w raporcie wynika, że lokalizację inwestycji zaplanowano na terenie wolnym od zabudowy, aktualnie wykorzystywanym do upraw polowych. Teren planowany pod inwestycję, czyli działka nr [...] o pow. 3,81 ha jest własnością inwestora, K. K.. Poza wymienioną działką, inwestor jest właścicielem również innych działek położonych w W. , o łącznym areale 24,81 ha. Planowane przedsięwzięcie to rozbudowa fermy do hodowli brojlerów (o obsadzie 21 540 sztuk w jednym cyklu - 86,16 DJP) dwóch nowych kurników każdy o obsadzie po 26 360 szt. w jednym cyklu, na działce nr [...] obr. Kolonia W. . Hodowla brojlerów w planowanych obiektach (podobnie jak w obiekcie istniejącym) realizowana będzie w systemie głębokiej ściółki, z ciętej słomy utrzymywanej na szczelnej betonowej posadzce. Obsada finalna fermy w trzech kurnikach (oznaczonych w raporcie symbolami K1, K2 i K3) w jednorazowym wsadzie może wynieść do 74 260 szt. brojlerów, co w przeliczeniu na DJP wyniesie 297,04 DJP. Inwestorzy planują prowadzenie w ciągu roku maksymalnie sześć pełnych cykli hodowlanych w każdym kurniku. W okresach pomiędzy cyklami hodowlanymi, przez okres 3 tygodni prowadzone będzie, usuwanie zanieczyszczonej ściółki, czyszczenie i dezynfekcja pomieszczeń. Najdłuższa przerwa w cyklu hodowlanym będzie przypadała na szczyt sezonu letniego z uwagi na wysokie temperatury powietrza. Zawiadomieniem z dnia [...] września 2013 r. organ I instancji poinformował właścicieli nieruchomości sąsiednich, w stosunku do nieruchomości objętej zamierzeniem inwestycyjnym, o wszczęciu postępowania. Organ I instancji w odniesieniu do prowadzonego postępowania uruchomił także procedurę udziału w nim społeczeństwa, powiadamiając obwieszczeniem z dnia [...] września 2013 r. na podstawie ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko o prowadzonym postępowaniu oraz możliwości zapoznania się dokumentacją czyli raportem o oddziaływaniu na środowisko, umieszczając je na stronie internetowej Urzędu Gminy W. oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, a także w obwieszczeniu zamieszczonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy W. oraz na tablicy ogłoszeń we wsi K. W.. W toku prowadzonego postępowania w pismach z dnia [...] października 2013 r. w trybie art. 106 kpa, Wójt Gminy W. wystąpił o uzgodnienie przedsięwzięcia - w tym przedłożonego przez stronę raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko - do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz o opinię do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P.. W pismach skierowanych do ww. podmiotów organ I instancji stwierdził, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko informując równocześnie, że Gmina W. posiada miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. P., w opinii sanitarnej z dnia [...] grudnia 2013 r. pozytywnie zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych akceptując przedstawione w raporcie warunki wynikające z ochrony zdrowia stwierdzając, że zabezpieczenia dotyczące środowiska wodno - gruntowego, powietrza, gospodarki odpadami, emisji hałasu wskazują, iż spełnione zostaną wymagania związane z ochroną, zarówno akustyczną przed hałasem, jak też zagospodarowania odpadów i ochroną gleby oraz powietrza, przez co standardy jakości środowiska poza terenem obiektu zostaną zachowane. Wskazał również, że otoczenie planowanej inwestycji stanowią pola uprawne, zaś lokalizacja planowanego przedsięwzięcia zajmuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren oznaczony symbolem RP - teren upraw polowych z dopuszczeniem lokalizacji wielkotowarowych ferm hodowlanych z zachowaniem odległości od obiektów chronionych m.in. zabudowy zagrodowej. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w ramach którego pismami z dnia [...] stycznia 2014 r., oraz z dnia [...] kwietnia 2014 r. zawnioskował o uzupełnienie przedłożonego raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji o szereg kwestii szczegółowo określonych w ww. pismach. W odpowiedzi wnioskodawca przedłożył aneks do raportu z lutego 2014 r., a następnie dodatkowe wyjaśnienia złożył działający w imieniu wnioskodawców autor raportu, które zawarł w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. odnosząc się szczegółowo do zagadnień wymagających w ocenie RDOŚ w L. uzupełnienia i skonkretyzowania. Po zakończeniu uzgodnieniowego postępowania wyjaśniającego RDOŚ w L. uzgodnił realizację przedsięwzięcia określając warunki jego wykonania. W wydanym postanowieniu z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] 2013 PD wymienił w części I pkt 1-43, jakie działania należy podjąć na każdym z etapów związanych z realizacją i eksploatacją oraz użytkowaniem przedsięwzięcia. Organ uzgadniający wskazał także, jakie wymagania dotyczące ochrony środowiska należy zamieścić w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji - pozwolenia na budowę, zamieszczając je w części II pkt 1-12 postanowienia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ opisał przebieg przeprowadzonego postępowania, a następnie dokonał oceny istniejącej fermy (jednego kurnika) oraz planowanego przedsięwzięcia. Odniósł się do uciążliwości, jakie powstaną w fazie realizacji inwestycji oraz w fazie użytkowania twierdząc, że będzie ono źródłem wielu emisji do powietrza oraz hałasu. Wskazał, że hodowla brojlerów wiązała się będzie z emisją zanieczyszczeń pyłowych i gazowych wynikających z procesów hodowlanych oraz emisji zanieczyszczeń z przygotowania i przechowywania pasz, ruchu środków transportu, a także zanieczyszczeń mikrobiologicznych. W ocenie organu szczególne uciążliwości będą związane z emisją substancji odorowych, głównie amoniaku i siarkowodoru. Wskazał, że z analizy zapisów raportu wynika, iż poza terenem przedmiotowej fermy drobiu nie powinny występować odory o wartości przekraczającej próg wyczuwalności. Ponadto wskazał, jakie działania planowane są do zastosowania aby zminimalizować emisję zanieczyszczeń do atmosfery. Stwierdził, że w oparciu o przeprowadzoną analizę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko można przyjąć, że przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko przedstawionych w raporcie nie wystąpią wzajemne, niekorzystne oddziaływania pomiędzy poszczególnymi komponentami środowiska, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji przedsięwzięcia. Ocenił, że przedłożona dokumentacja wskazuje, iż planowana instalacja spełnia wymogi wynikające z Dokumentu Referencyjnego o Najlepszych Dostępnych Technikach dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń - BAT. Podsumowując RDOŚ w L. wskazał, że planowane przedsięwzięcie przy właściwej eksploatacji obiektów oraz zastosowaniu warunków minimalizujących i należytym wypełnieniu warunków wymienionych w sentencji, zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami nie powinno negatywnie oddziaływać na środowisko gruntowo - wodne oraz wody podziemne i powierzchniowe. W ramach prowadzonego przed Wójtem Gminy W. postępowania stanowisko w sprawie zajął B. I., który zwrócił uwagę na uciążliwości związane z już istniejącym kurnikiem. W piśmie z dnia [...] września 2013 r. opisując swoją sytuację rodzinną i zdrowotną młodego rolnika, który jest alergikiem zwrócił się do Wójta Gminy W. z szeregiem pytań dotyczących planowanego przedsięwzięcia, wskazując m.in. na zagrożenia związane z emisją związków amoniaku, siarkowodoru oraz innych szkodliwych gazów i związków chemicznych. W pismach z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz z dnia [...] marca 2014 r. przeciwko realizacji przedsięwzięcia wystąpił M. C., który wnioskował o niewydawanie pozwolenia na jej budowę. Wskazał, że planowana inwestycja jako obiekt o dużej uciążliwości i szkodliwości także dla zdrowia (emisja amoniaku i odorów z fermy) pogorszy jego warunki zamieszkiwania. Odniósł się do zapisów obowiązującego w tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podnosząc, że jego zapisy wymagają aktualizacji. W pismach z dnia [...] października 2013 r. oraz z dnia [...] maja 2014 r. organ I instancji odniósł się do prezentowanego w toku postępowania stanowiska [...] oraz M. C., wyjaśniając zasady postępowania przy ustalaniu środowiskowych uwarunkowań oraz roli opracowanego w postępowaniu raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko. W trybie art. 10 kpa stanowisko w sprawie przedstawił M. C. (pismo z dnia [...] lipca 2014 r.), który ponownie zaprotestował przeciwko rozbudowie fermy brojlerów wywodząc, że decyzja o jej budowie będzie krzywdząca wobec czego będzie domagał się stosownego odszkodowania. Zarzucił, że przedłożony raport o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko wraz z aneksem i wyjaśnieniami został sporządzony nierzetelnie. Podał, że w jego ocenie nie uwzględnia wpływu przedsięwzięcia na środowisko, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dostępność i czystość wód, emisji do atmosfery oraz gleby, substancji toksycznych oraz narażenia organizmów żywych ludzi i zwierząt na stałe wchłanianie nadmiernych ilości amoniaku, siarkowodoru i azotu. Opisał okoliczności nieprzestrzegania przez inwestorów przepisów sanitarnych prowadzonej hodowli brojlerów w ramach istniejącego od 15 lat kurnika oraz obawy dotyczące zagrożenia dla życia i zdrowia z uwagi na uciążliwość planowanego przedsięwzięcia. Ponownie odniósł sią do zapisów planu tego terenu wywodząc, że planowane przedsięwzięcie nie mieści się w katalogu dopuszczonych do realizacji obiektów, nie jest bowiem i nie pozostaje w bezpośrednim związku z specjalistyczną działalnością rolniczą, a hodowcy brojlerów to przedsiębiorcy, a nie rolnicy. W 2013 r. wystąpił o zmianę planu poprzez określenie kryteriów budowy kurników przeznaczonych do hodowli brojlerów jak na razie bezskutecznie. Wskazał, że zalegający przez cały rok na posesji inwestorów obornik sprawia, iż nadmierne ilości substancji szkodliwych dla środowiska i człowieka dostają się do gleby i wód, co może doprowadzić do katastrofy ekologicznej na szczeblu lokalnym, której ofiarami będą osoby, które tak jak on, korzystają z wody z własnej studni wybudowanej na działce. Podniósł, że wbrew stanowisku wynikającemu z raportu sad wiśniowy nie pełni funkcji ochronnej przed oddziaływaniem substancji szkodliwych na sąsiednie nieruchomości szczególnie gdy opadną liście, a więc od jesieni do wiosny. Podniósł, iż inwestor nie posiada umów na odbiór obornika z kurnika przez producenta pieczarek. Zdaniem M. C. inwestorzy powinni zmienić lokalizację planowanej inwestycji i zbudować ją w odległości ok. 3 km od aktualnego miejsca bo jest to odległość gwarantująca samooczyszczanie przyrody z substancji szkodliwych. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Wójt Gminy W., ustalił M. K., K. K. i K. K. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia. W wydanej decyzji szczegółowo określił warunki wykorzystania terenu na etapie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich (ust. I pkt 1-42). Określił ponadto wymagania jakie powinna spełniać dokumentacja niezbędna do wydania kolejnych decyzji, w tym pozwolenia na budowę przedmiotowego przedsięwzięcia (ust. II pkt 1-12). Stwierdził, że nie przewiduje się utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla planowanej inwestycji. Nie stwierdził konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy z dnia [...] października 2008 r. Nakazał prowadzenie na terenie inwestycji monitoringu jakości wód w taki sposób, aby umożliwić jednoznaczną identyfikację ewentualnego zanieczyszczenia. Określił, że monitoring podziemnych wód powinien obejmować dokonywanie pomiarów położenia zwierciadła wód podziemnych i jakości wód w zakresie charakterystycznych dla planowanej działalności zanieczyszczeń (związki azotu) z częstotliwością co najmniej 2 razy do roku, to jest wiosną (marzec - kwiecień) i jesienią ( wrzesień - październik). Podał, że w celu ograniczenia uciążliwości odorowych należy usuwać zużytą ściółkę po każdym cyklu produkcyjnym, zaś obornik stanowiący odpad w postaci odchodów zwierzęcych nie może być magazynowany poza obiektami inwentarskimi. Ustalił, że zagospodarowanie obornika jako najbardziej szkodliwego dla środowiska powinno odbywać się zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej i bezpieczeństwa ekologicznego, w ten sposób, że bezpośrednio po zakończeniu cyklu produkcyjnego w okresie, w którym możliwe jest nawożenie (od dnia 1 marca do dnia 30 listopada) obornik należy wywozić na pola uprawne i stosować jako nawóz naturalny albo przekazywać jako nawóz naturalny na podstawie umowy uprawnionemu odbiorcy. Dopuszczono magazynowanie obornika na placu manewrowym tylko na czas przed jego załadunkiem na środek transportu. Organ I instancji określił także zasady postępowania z wytworzonymi na etapie realizacji i funkcjonowania przedsięwzięcia odpadami oraz ściekami bytowymi i przemysłowymi, które powinny być gromadzone w szczelnych zbiornikach bezodpływowych i okresowo wywożone do oczyszczalni ścieków. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji odniósł się do przeprowadzonego postępowania wpadkowego, w ramach którego uzgodnił realizację planowanej inwestycji z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w L. oraz uzyskał opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P.. W decyzji zostały uwzględnione warunki realizacji inwestycji określone w postanowieniu RDOŚ w L., który wskazał i szczegółowo uzasadnił jakie działania winny być podjęte na etapie realizacji i eksploatacji oraz sporządzania dokumentacji przedsięwzięcia a także działania dotyczące zapobiegania, ograniczania i monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ I instancji wyjaśnił, że z analizy zgromadzonego materiału nie wynika aby mogło dojść do skażenia gleby lub wody w związku z funkcjonowaniem przedsięwzięcia. Wyniki raportu wskazują, że po uruchomieniu planowanych obiektów uwalniane z gospodarstwa zanieczyszczenia będą koncentrować się głównie na terenie inwestorów, a wielkość ich stężeń i częstotliwość ich występowania na terenach sąsiednich nie będą przekraczały dopuszczalnych wartości. Emisje zapachowe i odorowe spowodowane przez amoniak i siarkowodór przy maksymalnej obsadzie hodowlanej i najbardziej niesprzyjających warunkach meteorologicznych i maksymalnym natężeniu przepływu gazów nie spowodują przekroczenia standardów jakości powietrza poza granicami działki inwestorów. W podsumowaniu uzasadnienia organ I instancji stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie powinno mieć negatywnego oddziaływania na środowisko. Przy prawidłowo wykonanych urządzeniach ochronnych i prawidłowej eksploatacji fermy oraz zastosowaniu określonych w raporcie rozwiązań stan zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego będzie miał charakter lokalny, a związki chemiczne powstałe podczas hodowli drobiu nie będą stwarzać zagrożenia dla ludzi i zwierząt. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył M. C., wnioskując o jej uchylenie. Zarzucił, że w wydanej decyzji organ I instancji wbrew wymogom wskazanym na stronie 35 nie zmieścił informacji o dopuszczeniu społeczeństwa do udziału w toczącym się postępowaniu. W ocenie skarżącego błędne jest stanowisko Wójta Gminy W., że powstający podczas hodowli brojlerów obornik, nie będzie zalegał na płycie obornikowej, ale będzie wykorzystywany jako nawóz, zaś jego nadwyżka zostanie przekazana producentowi pieczarek. W sytuacji gdy obornik tylko dwa razy do roku jest wywożony na pole, jest możliwe jego zagospodarowanie tylko z dwóch cykli produkcyjnych, zaś sposób wykorzystania obornika z pozostałych czterech cykli nie został określony. Ponadto brak jest potwierdzenia, że jakiś producent pieczarek jest zainteresowany takim odbiorem. Zarzucił, że sporządzona na potrzeby postępowania analiza nie zawiera oceny oddziaływania kurników na człowieka, który także jest elementem środowiska. W ocenie skarżącego z kurników produkujących brojlery śmierdzi, a odległość 150 m nie stanowi żadnej przeszkody w dotarciu do siedzib ludzkich. Wskazał, że nie została sporządzona analiza kierunków, z których wieją wiatry i czy mają one wpływ na przenoszeniu smrodu oraz emitowanego w procesie produkcji amoniaku, siarkowodoru i azotu. Inwestorzy, w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. wskazali, że nadwyżka obornika niewykorzystana do nawożenia pól w całości zostanie przekazana producentowi podkładu pieczarek zgodnie z zawartą umową. Wyjaśnili, że prowadzona od 1989 r. działalność - nowoczesne gospodarstwo rolne podlega kontroli weterynaryjnej toteż zachowywane są wszystkie wymogi wynikające z regulacji prawnych. W trakcie kontroli przeprowadzonej z inicjatywy M. C. przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegaturę w B. P. również nie stwierdzono żadnych naruszeń i nieprawidłowości. Podnieśli, że przedłożony raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko wraz z jego uzupełnieniami zawiera szczegółową analizę wszystkich zagrożeń i emisji jakie mogą wystąpić w trakcie funkcjonowania rozbudowanej fermy brojlerów. Jako inwestorzy spełnili w ramach przedmiotowego postępowania wszelkie wymogi formalne i prawne niezbędne do uzyskania decyzji. Inwestorzy wskazali, że przy realizacji pierwszego z kurników sąsiad M. C. również składał skargi i odwołania przez 6 lat, ale wielokrotnie przeprowadzane kontrole nie stwierdziły zarzucanych nieprawidłowości. Wskazali, że zbudowanie nowych obiektów przeznaczonych do hodowli drobiu zmierza do powiększenia istniejącej fermy drobiu czyli rozwoju gospodarstwa rolnego, do prowadzenia którego włączają się synowie K. i M.. Do pisma strony załączyły kopie trzech protokołów z przeprowadzonych w ich gospodarstwie rolnym kontroli oraz kopię umowy z dnia [...] lipca 2013 r. dotyczącą odbioru pomiotu kurzego z planowanych do budowy kurników. Rozpatrując złożone odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że planowane przedsięwzięcie dotyczy budowy dwóch budynków inwentarskich, kurników każdy o wymiarach 110,0 m x 11,0 m i wysokości 6,5 m w kalenicy. Budynki nowych kurników zaplanowano zlokalizować równolegle do północnej granicy działki. Kurnik oznaczony na mapie symbolem K2 zaplanowano w odległości 25 m od wschodniego szczytu istniejącego kurnika K1, 14 m od północnej granicy i 13,3 m od wschodniej granicy działki. Kurnik oznaczony na mapie symbolem K3 zaplanowano lokalizować równolegle do kurnika K2 w odległości 15 m od jego południowej strony. Obiektami towarzyszącymi dla każdego kurnika będą zbiorniki na paszę o pojemności 18,0 m3 każdy, a także szczelny podziemny zbiornik na ścieki technologiczne o poj. 15 m3 oraz szczelny podziemny zbiornik na ścieki sanitarne o poj. 3 m3 oraz trzy stalowe zbiorniki na propan, każdy o poj. 6400 1. Zbiorniki propanu planuje się sytuować w sąsiedztwie kurnika K1 po jego południowej stronie, a istniejący zbiornik propanu zostanie zlikwidowany. Inwestorzy planują przeprowadzenie w ciągu roku maksymalnie 6 pełnych cykli hodowlanych w każdym kurniku. W poszczególnych kurnikach zasiedlanie i kierowanie do uboju oraz dezynfekcja odbywać się będą naprzemiennie tak, aby zachować ciągłość produkcji. W okresach pomiędzy cyklami hodowlanymi, z obiektu będą usuwane odchody w postaci obornika, który zagospodarowywany będzie na polach własnych oraz rolników, z którymi inwestor zawarł lub zawrze umowy na jego odbiór. Inwestor planuje zagospodarowanie obornika, jaki będzie powstawał w procesie produkcji na fermie, przez firmę [...], która zgodnie z umową z dnia [...] lipca 2013 r. będzie odbierać z fermy obornik własnym transportem z przeznaczeniem na produkcję podłoża glebowego, wykorzystywanego w produkcji pieczarkarskiej i ogrodniczej. Organ odwoławczy wskazał, że aktualnie posesja ogrodzona jest siatką drucianą. Wzdłuż północnej i wschodniej granicy działki zaplanowano pas średniej zieleni izolacyjno - ochronnej, składającej się z gatunków roślin zimozielonych. Poza funkcjami ozdobnymi, nasadzenia chronić będą przyległe obszary przed przenikaniem emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłu, a także emisji hałasu z użytkowanych obiektów. Poza tymi funkcjami projektowany pas zieleni będzie pełnił funkcje siedliskowe, głównie dla dzikich ptaków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organowi I instancji można postawić zarzut dotyczący zaniechania przez organ sporządzenia szczegółowego opisu przedsięwzięcia, który powinien być zawarty w charakterystyce stanowiącej załącznik do decyzji. Jednakże niedopełnienie wynikającego z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia [...] października 2008 r. obowiązku przez organ I instancji nie ma znaczenia dla merytorycznego osądu sprawy i nie miało wpływu na wynik sprawy. Działka nr [...] przewidziana pod przedsięwzięcie znajduje się na terenie Gminy W., która posiada uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2003 r. ( Dz. Urzęd. Woj. L. Nr [...], poz. 472). W świetle zapisów wynikających z planu teren, na którym znajduje się działka planowana pod inwestycję oznaczony jest symbolem RP tj. teren upraw rolniczych, a w części przydrożnej (w pasie do l00 m) symbolem MR tj. teren zabudowy zagrodowej, dla której dopuszcza się budowę i rozbudowę obiektów budowlanych w granicach istniejącej zabudowy oraz lokalizację nowych siedlisk. Gospodarstwo rolne inwestorów, w obrębie którego planowana jest inwestycja, znajduje się na południowych obrzeżach miejscowości W.. S. z zabudową gospodarczą znajduje się na działce [...], którą jak wynika z ewidencji gruntów wsi W. stanowią tereny rolne oznaczone jako użytki rolne zabudowane o pow. 0,65 B-RlIIa oraz o pow. [...],04 ha, a także grunty orne R IlIa o pow. 0,10 ha, sady S-RIIIa o pow. 2,68, sady S- RHIb o pow. 0,04 i sady S-RIVa o pow. 0,28 ha. Poza wymienioną działką, inwestor jest właścicielem również innych działek na terenie W. , o łącznym areale 24,81 ha. Poza przydrożną strefą siedliskową, na działce objętej inwestycją znajdują się obiekty gospodarcze, w tym użytkowany kurnik, natomiast pozostały teren jest wolny od zabudowy i użytkowany jest rolniczo. Wjazd na teren posesji znajdującej się na działce [...], znajduje się od strony zachodniej, z drogi publicznej przebiegającej przez wieś. Teren planowany pod inwestycję, to wolny od zabudowy teren rolniczy, na którym znajduje się stary sad wiśniowy, z uwagi na kondycję drzewostanu wymagający wymiany i nowych nasadzeń lub zmiany na inną formę użytkowania terenu. Od strony północnej, wschodniej i południowej teren graniczy z rozległymi połaciami pól uprawnych. Najbliższe zabudowania gospodarcze reprezentowane przez pojedyncze dwa siedliska na kierunku północnym (NW) występują w odległości odpowiednio 200 m i powyżej 600 m od najbliższego planowanego nowego obiektu kurnika. Po stronie wschodniej i południowo-wschodniej pojedyncze siedliska w kolonijnej zabudowie występują wzdłuż drogi wiodącej przez wieś K.. W. . Najbliższe z nich odległe jest od planowanych kurników o ponad 650 m. Po stronie południowej planowanej inwestycji w strefie zabudowy zagrodowej (przy drodze) znajdują się dwa siedliska odlegle od najbliższego z planowanych kurników odpowiednio o 150 m i 450 m. Siedlisko dalsze znajduje się po zachodniej stronie ul. [...]. Również po stronie zachodniej drogi i siedliska inwestora znajdują się trzy siedliska w zabudowie zagrodowej. Odległość tych siedlisk od planowanych obiektów zamyka się w przedziale 280 – 330 m. Od strony południowej sąsiednie zabudowania oddziela od siedliska inwestora szeroki na 60 m pas drzewostanu sadu wiśniowego i szpaler wysokich drzew rosnący przy południowej granicy działki inwestora. Zabudowę obcą po stronie zachodniej od planowanych kurników, poza zabudową siedliskową inwestora oddziela pas wysokiego drzewostanu znajdującego się w strefie przydrożnej. Poza opisanymi formami zagospodarowania terenu w otoczeniu siedliska inwestora, cały teren otaczają rozległe połacie pól uprawnych. Najbliższe siedliska zwartej zabudowy zagrodowej występujące w południowej części W. znajdują się w odległości ponad 1,2 km na kierunku NNW od planowanej inwestycji. Organ odwoławczy podkreślił, że ustalając strony postępowania uwzględniono zapisy raportu, w świetle których otoczenie planowanej inwestycji stanowią pola uprawne oraz obiekty stanowiące własność jednego z inwestorów K. K., zaś oddziaływanie fermy na stan powietrza, będzie miał charakter lokalny. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie prawidłowo został ustalony krąg stron postępowania. Organ I instancji przyjął, że status strony postępowania przysługuje właścicielom nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [...] przewidzianej pod zabudowę. Właściciele sąsiednich nieruchomości zostali powiadomieni o wszczęciu postępowania, zagwarantowano im prawo czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu przez umożliwienie składania wyjaśnień, zgłaszania dowodów i uczestnictwa w ich przeprowadzeniu. Na etapie postępowania przed organem odwoławczym stronom także zapewniono prawo czynnego udziału. Kolegium wyjaśniło, że w myśl art. 79 ust. 1 ustawy, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania winien zapewnić możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Każdy ma prawo uczestniczenia w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa (art. 5 ustawy), a w szczególności składania uwag i wniosków (art. 29 ustawy). W toku przedmiotowego postępowania zachowane zostały wymogi z art. 32 ust.2 i ust. 3, art. 36 ustawy, gdyż zapewniony był w nim udział społeczeństwa, a także zapoznanie się z materiałem sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów. Wójt Gminy W. powiadomił o prowadzonym z wniosku, [...] i K. K. postępowaniu, umieszczając stosowną informację w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy W. oraz w obwieszczeniu wywieszonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy W. oraz na tablicy ogłoszeń we wsi W. II. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że powyższe okoliczności chociaż nie zostały opisane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji miały miejsce, co organ odwoławczy ustalił na podstawie akt sprawy. Materialnoprawną przesłanką wniosku [...] i K. K. są przepisy ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.), Stosownie do przepisu art. 71 ust. 2 ustawy uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga planowana realizacja: - przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (art. 72 ust. 2 pkt 1 ustawy), - przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy). Przez pojęcie "przedsięwzięcie" rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisami ww. ustawy analiza oddziaływania danej inwestycji na środowisko prowadzona jest w ramach odrębnego postępowania, kończącego się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. W ramach postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, określa się, analizuje i ocenia: bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa wyżej, dostępność do złóż kopalin, a także możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 ustawy). W celu uniknięcia problemów związanych z ustaleniem, kiedy decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych należy wymagać od podmiotu zamierzającego realizować przedsięwzięcie, ustawodawca wskazał wykonanie jakich przedsięwzięć musi być poprzedzone określeniem uwarunkowań środowiskowych. Katalog ten został opracowany przez odesłanie do aktu wykonawczego określającego ich listę czyli rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 z późn.zm.). Zamierzenie dotyczące budowy kurników (rozbudowa fermy drobiu) kwalifikowało się do przedsięwzięć podlegających ocenie w zakresie oddziaływania na środowisko, jest bowiem wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia. Po złożeniu przez inwestorów wniosku (dnia [...] września 2013 r.) wraz z wymaganym przepisami ustawy, raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia "Rozbudowa fermy do hodowli brojlerów w W. " na środowisko (czerwiec 2013 r.) oraz jego aneksu (luty 2014 r.) oraz wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia na [...] kwietnia 2014 r. organ I instancji przeprowadził opiniodawczo - uzgodnieniowe postępowanie w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko zakończone opinią sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] oraz postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. z dnia [...] czerwca 2014 r. Kolegium stwierdziło, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika aby uzupełniona na wezwanie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w L. wersja raportu sporządzona w lutym 2014 r. oraz w dniu [...] kwietnia 2014 r. przekazana została do ponownego zaopiniowania Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w R. P., zobowiązanemu wydać w tej sprawie opinię (sanitarną). W ocenie Kolegium taki tryb postępowania nie jest prawidłowy, jednakże uchybienie to nie mieści się w kategoriach naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie przedmiotowej decyzji. Kolegium wskazało, że w myśl art. 77 ustawy, jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78. Ustawodawca uznał, że wystarczającą formą współpracy pomiędzy organami administracji będzie wyrażenie opinii, która jest najsłabszą formą współdziałania bowiem stanowisko zaprezentowane w opinii nie miało charakteru wiążącego dla Wójta Gminy W.. Po przeprowadzeniu wymaganego przepisami ustawy postępowania uzgodnieniowego oraz wyjaśniającego, Wójt Gminy W. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach określając w niej wymagane przepisami ustawy warunki (art. 82 ustawy). Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych ma charakter związany, a więc organ właściwy do wydania decyzji nie ma swobody działania, a katalog podstaw wydania decyzji negatywnych ma charakter zamknięty. Z przepisów ustawy wynika, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w przypadku odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, w sytuacji zaistnienia sprzeczności z innymi przepisami prawa, gdy z przeprowadzonego postępowania wyniknie możliwość znacząco negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000, bądź w przypadku odmowy przez inwestora zgody na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie, niż to określono we wniosku. W ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka uniemożliwiająca wydanie inwestorom pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Po stronie organów administracji publicznej istniał zatem obowiązek ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W ramach postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, określa się i ocenia: bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa wyżej, dostępność do złóż kopalin oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie narusza prawa własności, ani nie daje inwestorom praw do terenu potencjalnego zainwestowania. Jedynie określa wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione aby minimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników szkodliwych. oraz wyznacza bowiem jedynie środowiskowe ramy realizacji przedsięwzięcia. W ocenie organu odwoławczego, po przeprowadzeniu analizy sporządzonego raportu łącznie z jego aneksem oraz uzgodnień zawartych w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. i warunków zawartych w opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P., organ I instancji prawidłowo wywiódł, iż planowana inwestycja nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko oraz warunki życia i zdrowie ludzi, w szczególności, gdy zostaną uwzględnione rozwiązania techniczne i technologiczne dotyczące inwestycji. W świetle poczynionych w toku postępowania odwoławczego ustaleń i analizy postanowień raportu w pełni zasadne jest podzielenie stanowiska organu I instancji, a ustalona ocena oddziaływania przedsięwzięcia oraz konieczne do zachowania wymogi i warunki ochrony środowiska nie mogą być zakwestionowane. Organ zgodnie z art. 80 kpa, ocenił, czy raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją zamierzenia, aby następnie określić konkretne wymagania ochrony środowiska na etapie prac budowlanych. Nie wyklucza to późniejszej konkretyzacji wskazanych na tym etapie warunków w pozwoleniu budowlanym w kontekście odniesienia do konkretnego projektu budowlanego (por. także wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1428/06). Kolegium wskazało więc, że postępowanie wpisuje się w ciąg wymagań stawianych inwestorom przez ustawodawcę, zmierzających do zapewnienia gwarancji, że działające instalacje nie będą powodowały zanieczyszczenia środowiska. Postępowanie w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia uznać należy za wstępny, przygotowawczy etap w szeroko pojętym opisanym wyżej procesie inwestycyjnym, ograniczony tylko do kwestii ochrony środowiska. Poprzedza on procedurę o charakterze zasadniczym, tj. procedurę w przedmiocie uzyskania pozwolenia na budowę. Dopiero ostateczne zakończenie tego postępowania stwarza stan pewności co do tego, w jakich granicach terytorialnych planowana inwestycja zostanie usytuowana. W ramach tego postępowania zostaną szczegółowo określone parametry planowanej inwestycji oraz sposób wykorzystania terenu. W ocenie Kolegium informacje dostępne na etapie ustalania środowiskowych uwarunkowań były wystarczające, aby w pełni zidentyfikować przedsięwzięcie i możliwe jego oddziaływanie oraz ustalić wykaz działań zapobiegawczych i łagodzących jego wpływ na środowisko. Organ II instancji wskazał, że sąsiednie tereny to grunty rolne, natomiast z treści art. 66 ust. 1 ustawy wynika, że przy sporządzaniu raportu oceny oddziaływania na środowisko bierze się pod uwagę stan faktyczny istniejący w dacie jego sporządzenia. Z tego względu organy administracji rozstrzygając sprawę w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia nie mogą brać pod uwagę faktów, które ewentualnie zaistnieją w przyszłości, nawet, jeżeli możliwość zmiany tego stanu wynika z zapisów wydanych już decyzji administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 października 2012r. sygn. akt II SA/Ol 439/12). W otoczeniu przedsięwzięcia, w sensie prawnym, nie występują tereny chronione akustycznie w myśl rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Zabudowa mieszkaniowa położona na działce należącej do odwołującego występuje w odległości powyżej 150 m. Ustalono, że planowane przedsięwzięcie znajduje się poza obszarem objętym ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym poza obszarem Natura 2000 zarówno wyznaczonym, jak i potencjalnym. Jest to teren zagospodarowany i przekształcony antropologicznie, toteż planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na siedliska przyrodnicze oraz siedliska gatunków roślin i zwierząt. W wyniku funkcjonowania przedsięwzięcia w miejscu jego lokalizacji i najbliższej okolicy występują i wystąpią po zasiedleniu planowanego obiektu emisje polegające na przenikaniu zanieczyszczeń do powietrza, zakłóceń klimatu akustycznego, występowania ścieków i odpadów. Zanieczyszczeniem decydującym o uciążliwości obiektu będzie siarkowodór, którego stężenia są stosunkowo najwyższe, a w relatywnie mniejszym stopniu również amoniak. Dla żadnego z tych zanieczyszczeń wielkości stężeń nie będą przekraczały wartości dopuszczalnych w powietrzu, nie tylko na terenach obcych, ale też i na posesji inwestora. Zakłócenia klimatu akustycznego w niewielkim stopniu wystąpią w fazie realizacji inwestycji i pochodzić będą głównie od środków transportu. W fazie użytkowania ten rodzaj hałasu będzie incydentalny, natomiast decydujący o uciążliwości będzie hałas pochodzący z systemu wentylacji, oraz wynikający z umiarkowanego ruchu środków transportu wykorzystywanych do obsługi fermy. Zastosowanie przewidzianej nowoczesnej technologii budowy fermy, prawidłowe zaprojektowanie i wykonanie emitorów usuwających gazy, niestosowanie ściółki wiążącej wilgoć i zapachy, systematyczne prowadzenie w sposób prawidłowy prac związanych z opróżnianiem pomieszczeń z obornika, wykorzystanie energooszczędnych, charakteryzujących się niskim poziomem emitowanego dźwięku i tłumiących hałas urządzeń przyczyni się do ograniczenia negatywnego oddziaływani emisji na tereny sąsiednie. Stężenia zanieczyszczeń oraz emisji koncentrować się będą przede wszystkim na terenie posesji inwestorów. Celem zabezpieczenia właściwej gospodarki obornikiem, inwestorzy zawarli stosowne umowy na odbiór obornika z fermy z innymi rolnikami oraz z firmą [...] Kopie tych umów wbrew zarzutom odwołania znajdują się w aktach sprawy. Działania te gwarantują bezpieczne dla środowiska zagospodarowanie nawozu naturalnego - obornika. Organ II instancji wskazał, że wbrew stanowisku odwołującego, organ I instancji w sposób szczegółowy określił obowiązki inwestorów związane z magazynowaniem i usuwaniem obornika z fermy (ustęp I punkty 24-31 decyzji). W żadnym z ustalonych warunków nie zezwolono na przechowywanie obornika na płycie obornikowej. W celu obniżenia ilości amoniaku uwalnianego do atmosfery oraz ilości produkowanego obornika i występujących w nim związków azotu w procesie produkcji wskazano, że należy wykorzystywać dostępne na rynku biopreparaty typu DE-ODORASE, które obniżają emisje amoniaku. W celu zabezpieczenia środowiska gruntowo - wodnego w rejonie inwestycji planowane jest szczególnie staranne wykonanie zabezpieczeń przed przenikaniem ścieków do gruntu przez posadzki, które bezwzględnie muszą być zaprojektowane i wykonane w technologii wykluczającej ich przesiąkanie. Nakazano prowadzenie na terenie inwestycji monitoringu jakości wód, w taki sposób aby umożliwić jednoznaczną identyfikację ewentualnego zanieczyszczenia. Odpady powstałe w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia będą gromadzone i magazynowane sposób selektywny w warunkach uniemożliwiających negatywne oddziaływanie na środowisko w wydzielonej strefie oraz przekazywane uprawnionym podmiotom. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zgodnie z raportem przy zastosowaniu wskazanych w decyzji i raporcie rozwiązań funkcjonowanie przedsięwzięcia w planowanej lokalizacji i zakładanej wielkości nie stanowi zagrożenia dla środowiska oraz życia i zdrowia ludzi, nie przyczyni się też do degradacji środowiska, nie naruszy interesu osób trzecich. W raporcie zamieszczono charakterystykę całego przedsięwzięcia, warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania, główne cechy charakterystyczne procesów związanych z chowem drobiu, przewidywane rodzaje i ilości zanieczyszczeń, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia. Przedstawiono warianty przedsięwzięcia wraz z ich analizą, projektowane trasy wjazdu i zjazdu z terenu nieruchomości, wpływ przedsięwzięcia na środowisko oraz przewidywane oddziaływanie pomiędzy elementami środowiska objętymi wpływami projektowanego przedsięwzięcia, a także propozycje monitoringu planowanego przedsięwzięcia, sposób postępowania z odpadami niebezpiecznymi, odpadami innymi niż niebezpieczne i odpadami komunalnymi. Organ odwoławczy podniósł, że w raporcie wskazano, iż żaden z czynników zagrożenia, jak emisje amoniaku, siarkowodoru i tlenków amoniaku, hałas, wytwarzanie odpadów czy gospodarka wodno - ściekowa nie wpłynie w sposób istotny na środowisko w obrębie obszaru objętego przedsięwzięciem i nie przekroczy granic nieruchomości. Kolegium oceniło przedłożony w sprawie raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko wraz z jego aneksem jako prawidłowy pod względem formalnym oraz zasługujący na pozytywną ocenę w zakresie dokonanej w nim analizy rozwiązań merytorycznych. Raport został pozytywnie uzgodniony przez organy współdziałające, co do jego kompletności i merytorycznej poprawności. Z punktu widzenia proceduralnego ocena oddziaływania na środowisko, która przeprowadzona jest w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej ma charakter postępowania dowodowego i dokumenty tam gromadzone są dowodami w sprawie. Powołując się na orzecznictwo sądowe, Kolegium wskazało, że raport oceny oddziaływania na środowisko w postępowaniu o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest dowodem prywatnym, lecz o szczególnej mocy dowodowej. Dokument ten przedkłada organowi podmiot występujący z wnioskiem o wydanie decyzji o ustalenie środowiskowych uwarunkowań danego przedsięwzięcia. W ocenie Kolegium zastrzeżenia składane do raportu przez skarżącego nie mogą być gołosłowne, tylko powinny być poparte kontrraportem lub ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże na wady raportu (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 639/13). Procedura prowadząca do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi gwarancję, że inwestycja realizowana z zachowaniem wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać, nie wpłynie negatywnie na obszar, na którym ma być zlokalizowana. Wnioskodawcy posiadają prawo do spornego terenu, dlatego też prowadząc postępowanie w tej sprawie należy także uwzględnić ich konstytucyjne prawa, w tym zawarte w art. 64 ust. 1 Konstytucji RP, które uprawnia do korzystania z podmiotowego prawa własności. W ocenie organu odwoławczego znaczna część zarzutów odwołania odnosi się nie do zdarzeń i faktów obiektywnie i aktualnie istniejących, lecz do sfery zdarzeń przyszłych i niepewnych. Polemika z zarzutami mającymi takie źródło jest w postępowaniu administracyjnym niemożliwa bowiem postępowanie to ocenia konkretne fakty i zdarzenia na tle konkretnych przepisów prawnych i w odniesieniu do konkretnie oznaczonego przedziału czasowego. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, iż zastosowanie rozwiązań zawartych w decyzji nie oznacza jednak, iż nie jest wykluczone subiektywne odczuwanie przez strony skarżące dyskomfortu związanego z funkcjonowaniem przedsięwzięcia, z powodu jego charakteru. Taka subiektywna ocena nie oznacza jednak negatywnego wpływu inwestycji na zdrowie i warunki życia, nie jest podstawą do uznania oddziaływania za negatywne z przekroczeniem ustalonych a dopuszczalnych wskaźników i norm. Większość zgłaszanych przez skarżącego zarzutów dotyczy kwestii ogólnych i ma związek z zauważalnym konfliktem pomiędzy sąsiadami czyli inwestorami, a skarżącym. Organ odwoławczy wskazał, że w sądownictwie administracyjnym utrwalony jest pogląd, że o naruszeniu interesu osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2006 r. sygn. akt II OSK 643/05). Nie można bowiem dopuścić do sytuacji, w której uprawnienia właściciela nieruchomości sąsiedniej całkowicie ograniczają uprawnienia inwestora (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2008 r. sygn. II OSK 436/07). Podniósł, że przedmiot niniejszego postępowania nie obejmuje zagadnień związanych z subiektywnie odczuwaną uciążliwością przedsięwzięcia czy też subiektywnie pojmowane "zwiększenie uciążliwości warunków w jakich obecnie mieszkają" mieszkańcy nieruchomości na terenie wsi. Z reguły każda inwestycja prowadzona na terenie lub przy terenie zabudowanym powoduje uciążliwości dla sąsiedztwa. Subiektywne przekonanie osoby trzeciej o naruszeniu jej własnego interesu, związane z rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej na działce, której dotyczy kwestionowana decyzja oraz podejrzenie, że inwestor będzie rozwijał uciążliwą dla niego działalność, nie może ograniczać prawa właściciela do zagospodarowania własnego terenu w zakresie określonym przez prawo i zasady współżycia społecznego (vide wyrok NSA z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1731/97, LEX nr 48740 oraz wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 października 2007r. sygn. II SA/Łd 84/07). Kolegium podkreśliło także, że organy administracji w postępowaniu o ustalenie środowiskowych uwarunkowań mają obowiązek dokonać wyłącznie oceny, czy wnioskowana lokalizacja przedsięwzięcia jest dopuszczalna w świetle obowiązujących regulacji i nie pozostaje w sprzeczności z powszechnie obowiązującym prawem oraz jaki jest jej wpływ na środowisko. Z tego też względu organy administracji oceniają tylko wariant lokalizacji przedsięwzięcia określony we wniosku strony. Zatem nawet przedstawienie organowi administracji alternatywnych rozwiązań przez pozostałe strony postępowania nie może skutkować uwzględnieniem tych wniosków i wydaniem decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia o treści odmiennej niż wnioskowana przez inwestora lub zmianą decyzji organu I instancji zgodnej z wnioskiem pozostałych stron. Zdaniem Kolegium na etapie przedmiotowego postępowania niemożliwe jest z góry uznanie za pewne, że wnioskodawcy będą realizowali planowane przedsięwzięcie sprzecznie z ustalonymi warunkami i wymogami, bądź też będą korzystali ze swojej nieruchomości zakłócając prawa właścicielskie sąsiadów ponad przeciętną miarę, bądź też spowodują naruszenie ich praw wynikających z obowiązujących regulacji. Podsumowując Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługują na podzielenie, organ I instancji działając w granicach obowiązującego prawa, przed podjęciem rozstrzygnięcia, wnikliwie i wszechstronnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy, a następnie rozpatrzył go w odniesieniu do przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie. Przeprowadzone postępowanie pierwszoinstancyjne, częściowo uzupełnione w postępowaniu odwoławczym, było w pełni wyczerpujące i pozwoliło na stwierdzenie, że w ustalonym stanie faktycznym wystąpiły przesłanki wynikające z art. 82 ustawy. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. C., zarzucając zaskarżonej decyzji: 1/ naruszenie art. 7, art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 2 i 3 kpa polegające na : - niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Wójta Gminy W. wydanej dla przedmiotowego przedsięwzięcia, - niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności nie wzięciu pod uwagę faktu, że wymieniona inwestycja może być szkodliwa dla okolicznych mieszkańców i środowiska, jak również nie wzięcia pod uwagę faktu, że inwestycja docelowo pozwalająca na produkcję ponad 60 000 sztuk drobiu wymaga specjalnych pozwoleń i warunków realizacji, - pogłębianiu braku zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez dowolne interpretowanie przepisów prawa, w szczególności zapisów w planie zagospodarowania przestrzennego lub omijanie całkowite obowiązujących przepisów i zezwalanie na takie postępowanie; 2/ naruszenie art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 kpa poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności, mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz błędne uzasadnienie wydanej decyzji ograniczające się do przytoczenia przepisów prawa i argumentów zawartych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i innych dokumentach dotyczących sprawy, jak również stwierdzenia, że z analizy materiału dowodowego wynika, że "...każda forma aktywności ludzkiej prowadzi do oddziaływania, które może nie być obojętne dla otoczenia. Istotne znaczenie ma osiągnięcie celu zamierzonego przez wnioskodawcę przy jednoczesnym ograniczeniu potencjalnego negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Zasadne jest więc poszukiwanie rozwiązań, które zapewniałyby zmniejszenie takich oddziaływań na środowisko w tym oddziaływań, które mogą dotyczyć większej liczby osób (...)", co jednoznacznie dyskryminuje skarżącego jako jednostkę i stanowi łamanie zapisów Konstytucji RP; 3/ błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie, w jakim organ odwoławczy przyjął wyjaśnienia Wójta Gminy W., które narusza art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczący spełnienia tzw. wymogu dobrego sąsiedztwa w celu minimalnego zagwarantowania ładu przestrzennego, w którym należy brać pod uwagę wpływ inwestycji na otoczenie również w sensie urbanistycznym (błędy w interpretacji oznaczeń gruntów zamieszczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy W.). Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenie organowi drugiej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał stan faktyczny i prawny sprawy, rozwijając szczegółowo wskazane zarzuty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując niniejszą sprawę, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa w stopniu skutkującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji były przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235) oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a to: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia takiej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte, na podstawie art. 73 ust. 1 powołanej ustawy, na wniosek K. , M. i K. K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. rozbudowa fermy brojlerów obejmującego budowę dwóch kurników, każdy o obsadzie 26300 sztuk w jednym cyklu, na działce oznaczonej nr [...] położonej w Kolonii W. , gmina W.. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 51 powyższego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chów i hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza. Zauważyć w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 3 i 6 do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Wymogi te spełniła mapa z oznaczeniem granic obszaru oraz wypisy z rejestru gruntów. W myśl przepisu art. 71 ust. 2 uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 77 ust 1 pkt 1 i 2 powyższej ustawy, jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ właściwy do jej wydania uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78 powyższej ustawy. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. P. wydał pozytywną opinię w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. uzgodnił realizację przedsięwzięcia oraz określił warunki realizacji przedsięwzięcia. Zdaniem Sądu analiza treści sporządzonego i przedłożonego do sprawy raportu wskazuje, iż spełnia on wymogi wynikające z art. 66 powyższej ustawy. Przedstawiony przez inwestora raport (opracowany w czerwcu 2013 r.) zawiera charakterystykę środowiska objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz określa przewidywane oddziaływania na środowisko, zarówno w fazie budowy (str. 25 raportu), w fazie eksploatacji oraz w fazie likwidacji (str. 55 raportu). Określa oddziaływanie na stan jakości powietrza atmosferycznego (str. 25 i 28 raportu), na wody podziemne i powierzchniowe (str. 26 i 46 raportu), na klimat akustyczny (str. 26 i 42 raportu), oraz oddziaływania na ludzi (str. 25 raportu). Raport przedstawia również gospodarkę odpadami działania minimalizujące wpływ przedsięwzięcia na środowisko (str. 58 raportu). Jednocześnie wskazać należy, że w związku z wezwaniem z dnia [...] stycznia 2014 r. RDOŚ w L., opracowano (luty 2014 r.) aneks do raportu oraz wyjaśniono zapisy jego treści. W orzecznictwo sądowym podkreśla się, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w art. 66 ustawy określono elementy, które powinien zawierać każdy raport oddziaływania na środowisko. Należy zwrócić uwagę na istotną w tej mierze kwestię, iż raport opracowywany jest na zlecenie podmiotu zainteresowanego realizacją przedsięwzięcia, ale oceniany przez organ administracji przeprowadzający ocenę oddziaływania na środowisko. W wyroku z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 363/06 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym cyt.: "Raport o oddziaływaniu na środowisko sporządzany na użytek postępowania wiążącego się z realizacją inwestycji budowlanych jest dokumentem prywatnym będącym dowodem w sprawie administracyjnej przedkładanym przez inwestora, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu administracyjnym jako strony lub na prawach strony mają wynikającą z przepisów o postępowaniu dowodowym w administracji, normowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, możliwość zgłoszenia wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu, np. w postaci opinii sporządzonej przez inną osobę posiadającą odpowiednią wiedzę". Stanowisko powyższe, na tle rozpatrywanej sprawy, należy uznać za w pełni aktualne. Ocena raportu, który zawiera wiadomości specjalne wymagające odpowiedniej wiedzy specjalistycznej, powinna być dokonana przez Sąd w świetle wymagań, jakie nałożył ustawodawca odnośnie treści raportu, określone w art. 66 ustawy środowiskowej. Sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny raportu, który zawiera wiadomości specjalne. Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że w postępowaniu administracyjnym zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 kpa obowiązuje zasada prawdy obiektywnej obligująca do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Aby dokument w postaci raportu spełnił wymagania, powinien on mieć charakter kompleksowy i odnosić się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Wbrew twierdzeniom skargi w raporcie zawarto odniesienia dotyczące poszczególnych faz przedsięwzięcia, w tym fazy jego realizacji, a następnie fazy eksploatacji. Omówione zostały skutki wynikające z istnienia przedsięwzięcia. Mając na uwadze powyższe, podzielić należy ocenę Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że przedłożony w przedmiotowym postępowaniu raport został sporządzony prawidłowo i odniósł się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i zawiera wymagane ustawowe elementy opisane powyżej, uwzględniające jego specyfikę. W konsekwencji, skoro raport podlegający ocenie organów nie zawiera nieścisłości i nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy, a zgłaszane w stosunku do niego zastrzeżenia są nieuzasadnione, nie ma podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. Zarzuty stawiane raportowi powinny być oparte na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem prawa materialnego, w oparciu o który została ustalona treść raportu. Dlatego też postawienie postępowaniu dowodowemu, a w tym środkowi dowodowemu w postaci raportu, jedynie naruszenia zasady praworządności i ogólnych zarzutów naruszenia zasad postępowania poprzez niepełne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, jest chybionym zarzutem. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu braku zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wskazanego przez skarżącego jako "błędy w interpretacji oznaczeń gruntów zamieszczonych w planie zagospodarowania przestrzennego" to wskazać należy, że działka nr [...] przewidziana pod przedsięwzięcie znajduje się na terenie gminy W., która posiada uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2003 r. (Dz. Urzęd. Woj. L. Nr [...], poz. 472). Teren, na którym znajduje się działka planowana pod inwestycję oznaczony jest symbolem RP tj. teren upraw rolniczych, a w części przydrożnej (w pasie do 100 m) symbolem MR tj. teren zabudowy zagrodowej, dla której dopuszcza się budowę i rozbudowę obiektów budowlanych w granicach istniejącej zabudowy oraz lokalizację nowych siedlisk. Dopuszcza się budowę budynków służących wyłącznie produkcji rolnej, tj. służące m.in. prowadzeniu produkcji rolniczej. Gospodarstwo rolne inwestorów, w obrębie którego planowana jest inwestycja, znajduje się na południowych obrzeżach miejscowości W.. S. z zabudową gospodarczą znajduje się na działce [...], którą jak wynika z ewidencji gruntów wsi W. stanowią tereny rolne oznaczone jako użytki rolne zabudowane o pow. 0,65 B-RlIIa oraz o pow. [...],04 ha, a także grunty orne R IlIa o pow. 0,10 ha, sady S-RIIIa o pow. 2,68, sady S- RHIb o pow. 0,04 i sady S-RIVa o pow. 0,28 ha. Analizując przebieg postępowania, stwierdzić należy, iż na żadnym jego etapie nie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów ustawy w zakresie udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz naruszenia art. 28 kpa. Podnieść należy, iż w toku postępowania dotyczącego oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ ma obowiązek podawać do publicznej wiadomości określone informacje wskazane w art. 33 ustawy o udostępnianiu informacjo o środowisku. Z akt sprawy wynika, iż takie informacje dotyczące toczącego się postępowania i wydania przedmiotowej decyzji były wywieszane zarówno na stronie internetowej organu, jak i w jego siedzibie. Zawiadomienie o wszczęciu postepowania administracyjnego w niniejszej sprawie nastąpiło dnia [...] września 2013 r. Powyższe zawiadomienie otrzymali inwestorzy oraz B. I., [...] i S. O. oraz M. C.. Ponadto obwieszczenie o prowadzonym postępowaniu wywieszono na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy W., na stronie internetowej UG W. oraz BIP. Kontrola sądu dotyczy prawidłowości postępowania organu administracji, poprzedzającego wydanie decyzji. W szczególności polega ona na sprawdzeniu, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym oraz wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy zgodnie z obowiązkami nałożonymi na organy administracji w przepisach art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. Organy administracji w niniejszej sprawie uwzględniły wskazane wyżej przepisy ustawy i przeprowadziły postępowanie zgodnie z regułami, wynikającymi z kpa i ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, rozważając wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło