III SA/Lu 464/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...], po rozpoznaniu zażalenia E. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Postanowienie zostało doręczone E. K. w dniu 23 kwietnia 2012 r. W dniu [...] czerwca 2012 r. (data nadania przesyłki na poczcie) E. K. wniosła skargę na powyższe postanowienie (zatytułowaną jako: "odwołanie"). Skarga została skierowana bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. W związku z powyższym skargę przesłano w dniu 25 czerwca 2012 r. (data nadania przesyłki pocztowej) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., celem podjęcia stosownych działań. Kolegium przesłało do sądu skargę, wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, jako wniesionej po upływie terminu. Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do usunięcia braków formalnych skarżąca nadesłała odręczne pismo, w którym podtrzymała wolę zaskarżenia postanowienia z dnia 18 kwietnia 2012 r. Pismo nie stanowiło odpisu skargi, jego treść częściowo pokrywała się z treścią skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z dwóch przyczyn: po pierwsze została wniesiona po upływie terminu, po drugie – skarżąca nie usunęła w terminie braku formalnego- nie nadesłała odpisu skargi, przeznaczonego do doręczenie uczestniczce postępowania B. O. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto w świetle art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W badanej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do sądu. Należy przy tym podkreślić, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który postanowienie wydał. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 30 września 2011 r., II FSK 1768/11; z 21 lipca 2010 r., II FSK 1453/10; z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, z 16 września 2008 r., II OSK 1489/07; z 28 sierpnia 2008 r., I FSK 995/08). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. wydanie, Warszawa 2011, 200-201 oraz T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2011, s. 361). Odnosząc powyższe poglądy do badanej sprawy należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2012 r. nakazał przesłanie skargi E. K. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., jako organu za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona. Stosownie do tego zarządzenia 25 czerwca 2012 r., skarga została nadana przesyłką pocztową na adres organu. W świetle wyżej przedstawionych poglądów to właśnie data 25 czerwca 2012 r. jest tą, którą należy uznać za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 kwietnia 2012 r. (k. 128 akt administracyjnych). Z adnotacji na potwierdzeni odbioru wynika, że przesyłkę odebrał dorosły domownik – matka skarżącej, która zobowiązała się przekazać przesyłkę adresatowi. Doręczenie nastąpiło skutecznie, gdyż zostały spełnione przesłanki określone w art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego (tzw. doręczenie zastępcze). Termin do wniesienia skargi na decyzję upływał w dniu 23 maja 2012 r., co w świetle wyżej poczynionych ustaleń oznacza, że skarga została wniesiona po terminie. Na marginesie można dodać, że wnosząc pismo bezpośrednio do sądu przesyłką nadaną w dniu 20 czerwca 2012 r. skarżąca działała już i tak po upływie terminu. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wskazano na wstępie – przyczyną odrzucenia skargi jest również nieusunięcie w terminie braków formalnych skargi – w postaci nienadesłania odpisu skargi. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W badanej sprawie stronami postępowania są skarżąca, organ, którego działanie jest przedmiotem skargi oraz uczestnik postępowania – B. O. Oznacza to, że do skargi powinny być dołączone odpisy dla pozostałych stron postępowania, przy czym brak odpisu skargi dla organu nie jest uznawany za uniemożliwiający nadanie biegu skardze, gdyż organ, za pośrednictwem którego skarga jest wnoszona może samodzielnie wykonać jej kserokopię na swoje potrzeby. Inaczej traktuje się brak odpisu skargi dla pozostałych uczestników postępowania – w tym zakresie przyjmuje się, że brak odpisów skargi celem ich doręczenia tym osobom stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić – w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania – do odrzucenia skargi na podstawie art.58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 9 maja 2008 r., II OZ 417/08; z 10 lipca 2010 r., II OSK 336/08; z 30 października 2008 r., II OSK 1563/08; z 5 sierpnia 2010 r., II OZ 750/10; z 14 września 2011 r., II OSK 1745/11; z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2318/11). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko. Skarżąca powinina dołożyć należytej staranności w dochodzeniu swoich praw przed sądem, a wymóg dostarczenia odpisów skargi nie jest nadmiernie uciążliwy i nie może być traktowany jako tamujący realizację prawa do sądu. W związku z tym, że skarżąca wniosła skargę bez żadnych odpisów, wezwano ją do uzupełnienia tego braku formalnego. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca złożyła pismo, w którym podtrzymała wolę zaskarżenia postanowienia SKO. Pismo to nie stanowi jednak odpisu skargi – jego treść tylko częściowo pokrywa się z treścią wcześniejszej skargi. W tej sytuacji nie można uznać, aby skarżąca dopełniła obowiązku usunięcia braku formalnego skargi w terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.