III SA/Lu 58/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów do przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 sierpnia 2024 r. w przedmiocie odrzucenie skargi kasacyjnej, II. odrzucić zażalenie na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024 r. III. zwrócić J. W. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na jej koszt, kwotę 100 zł (sto złotych) z tytułu wpisu od zażalenia. Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r. w przedmiocie zarzutów do przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika skarżącej na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a." Pismem z dnia 5 września 2024 r. zatytułowanym "Zażalenie" pełnomocnik skarżącej zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024 r. (pkt 1 pisma) oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Możliwość wniesienia środka odwoławczego w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a." Środkiem takim jest skarga kasacyjna oraz zażalenie. Wniesienie każdego ze wskazanych środków łączy się z obowiązkiem zachowania określonych wymogów formalnych. Będą to wymogi ogólne przewidziane dla każdego pisma procesowego (art. 46 p.p.s.a.) oraz szczególne, związane z zażaleniem jako takim, wskazane w art. 194 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to treść tego ostatniego przepisu, który przewiduje, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W art. 194 § 4 p.p.s.a. wskazuje się dodatkowy wymóg dla konkretnego rodzaju zażalenia, jakim jest zażalenie dotyczące postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi wprost, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zatem w przypadku skorzystania z możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej należy przedsięwziąć konieczne działania, aby zażalenie zostało sporządzone stosownie do powyższego wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osoby wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Zawarte w art. 194 § 4 p.p.s.a. pojęcie "sporządzenie" należy rozumieć jako "napisanie i podpisanie" zażalenia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która sporządziła zażalenie (zob. postanowienie NSA z 29 września 2014 r., sygn. akt II FZ 1376/14, to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega zatem wątpliwości, że formalnym warunkiem skutecznego wniesienia tego środka zaskarżenia, wymaganym konkretnym przepisem prawa, od którego skarżący nie mógł zostać zwolniony i który pozostaje wiążący także dla sądu, było sporządzenie i wniesienie go przez podmiot wskazany w przywołanych przepisach. Jak bowiem jednolicie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (zob. postanowienie NSA z 7 września 2012 r., sygn. akt II OZ 550/12). Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA z: 25 czerwca 2021 r., sygn. akt II GZ 201/21; 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11). Skoro zatem powołany wyżej przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, to niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia (por. postanowienia NSA z: 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OZ 208/21; 11 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 41/21). Wobec tego, że w przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej przy pomocy pełnomocnika familiarnego niebędącego ani radcą prawnym ani adwokatem podlega ono odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie odrzuceniu podlega także "zażalenie" skarżącej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024 r. Zgodnie bowiem z art. 173 § 3 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od wyroku sądu I instancji to takie zażalenia jest niedopuszczalne z mocy prawa i podlega odrzuceniu na podstawie art. 187 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu skarżącej wpisu podjęte została na podstawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.