III SA/Lu 69/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca),, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi B. M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej B. M. S. oraz P. K.; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; III. przyznaje adwokat A. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu zażalenia B. M. S., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...], Wójt Gminy [...] orzekł o rozgraniczeniu działki nr [...] stanowiącej własność P. K. i działki nr [...] stanowiącej współwłasność w ½ części P. K. i w ½ części S. M. z działką nr [...] stanowiącą własność B. M. S. Rozgraniczenia dokonano na wniosek P. K. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "K.p.a.", ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego zakończonego wskazaną wyżej decyzją na kwotę 4.800 zł i kosztami tymi obciążył P. K. – 2.400 zł, S. M. – 800 zł, B. M. S. – 1.600 zł. W zażaleniu na powyższe postanowienie B. M. S. podniosła, że nie zgadza się na ponoszenie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że do kosztów postępowania rozgraniczeniowego należy zaliczyć wynagrodzenie geodety, jego wydatki poniesione w związku ze sporządzeniem map i innych dokumentów niezbędnych do ujawnienia wyników rozgraniczenia w katastrze nieruchomości i w księdze wieczystej oraz znaków granicznych, a także wydatki poniesione na przeprowadzenie dowodów w toku postępowania. Ponieważ rozgraniczenie nieruchomości leży w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości rozgraniczanych, których granice stały się sporne, koszty rozgraniczenia powinny obciążać wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, których granic nieruchomości spór dotyczy, co znajduje potwierdzenie w treści art. 152 Kodeksu cywilnego.Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdy granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Zdaniem organu w niniejszej sprawie istniał spór między właścicielami nieruchomości co do przebiegu ich granic, który został rozstrzygnięty decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Przeprowadzenie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomościami było zasadne i nastąpiło w interesie właścicieli tych nieruchomości. Przyjęto, że połowa kosztów obciąża wnioskodawcę – P. K., a druga połowa pozostałych właścicieli nieruchomości objętych rozgraniczeniem – S. M. i B. M. S. Koszty postępowania rozgraniczeniowego ustalono na podstawie rachunku geodety z dnia 7 lutego 2012 r. W skardze do sądu administracyjnego B. S. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości i podniosła szereg zarzutów dotyczących przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego i wydanej w jego wyniku decyzji rozgraniczeniowej. Zdaniem skarżącej geodeta nie ustalił stabilnej granicy spornych działek i pominął interes prawny właścicielki działki sąsiadującej z działkami o numerach [...], [...], [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2012 r. (sygn. akt III SA/Lu 356/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Uzasadniając rozstrzygnięcie sąd powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. (sygn. akt I OPS 5/06). W której wskazano, że organ administracji publicznej orzekając na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. o kosztach postępowania rozgraniczeniowego powinien uwzględniać normę art. 152 Kodeksu cywilnego, a więc obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiednich nieruchomości, a nie tylko stronę która żądała wszczęcia postępowania. W ocenie sądu w sprawie istniał spór graniczny, który uzasadniał wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, mającego na celu ustalenie przebiegu granic i zakończenie sporu. Spór ten został rozstrzygnięty decyzją rozgraniczeniową Wójt Gminy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Kosztami postępowania rozgraniczeniowego, które zostały poniesione w interesie stron, były koszty uczestnictwa geodety stanowiące jego wynagrodzenie (4.800 zł). Zgodnie z art. 152 KC koszty te zostały rozłożone po połowie na właścicieli sąsiadujących nieruchomości. P. K. będący właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] i współwłaścicielem w ½ części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zobowiązany został do zapłaty kwoty 2.400 zł, B. M. S. jako właścicielka nieruchomości nr [...] obciążona została zapłatą kwoty 1.600 zł, zaś S. M. będący współwłaścicielem w ½ części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zobowiązany został do zapłaty kwoty 800 zł. Powyższe ustalenie kosztów postępowania wynikało z zasady, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu i utrzymywaniu stałych znaków granicznych. W następstwie skargi kasacyjnej M. S., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 794/13, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Zdaniem NSA sporządzając uzasadnienie wyroku Sąd pierwszej instancji nie przedstawił w sposób pełny stanu faktycznego sprawy, mimo że te pominięte przez Sąd okoliczności faktyczne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. zażalenie oprócz skarżącej wniósł także S. M. Zarówno skarżąca, jak i S. M., wnieśli skargę do Sądu na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. Skarga S. M. została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 357/12, na mocy którego postanowienie SKO w [...] z dnia [...] maja 2012 r. w części dotyczącej S. M. zostało uchylone, a Sąd nakazał organowi zbadanie czy w dacie wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. o zatwierdzeniu rozgraniczenia nieruchomości S. M. był współwłaścicielem w ½ działki nr [...]. Nie wskazano także, że postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., wydanym w tej sprawie, Sąd pierwszej instancji połączył sprawy ze skarg B. M. S. i S. M. w celu ich łącznego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na konieczność wyjaśnienia, jaki wpływ na treść kontrolowanego aktu w odniesieniu do B. M. S. ma uchylenie postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. w części dotyczącej S. M. Sąd zauważył, że wysokość kosztów postępowania rozgraniczeniowego, ustalona wobec jednej ze stron, jest nierozerwalnie związana z kosztami dotyczącymi pozostałych stron objętych danym rozstrzygnięciem, zatem uchylenie postanowienia wobec jednej ze stron, ze względu na treść art. 152 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., determinuje jego uchylenie wobec pozostałych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając sprawę ponownie zważył, co następuje: Tytułem wstępu należy przypomnieć, że stosownie do przepisu art. 190, zdanie pierwsze, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako: p.p.s.a.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa art. 152 Kodeksu cywilnego w zw . z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. Spór w niniejszej sprawie związany jest z kwestią dokonanego decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...], rozgraniczenia działki nr [...] stanowiącej własność P. K. i działki nr [...] stanowiącej współwłasność w ½ części P. K. i w ½ części S. M. z działką nr [...] stanowiącą własność B. M. S. Rozgraniczenia dokonano na wniosek P. K. Następnie tenże organ postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], ustalił koszty w/w postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 4800 zł, którymi obciążył P. K. w kwocie 2400 zł (jako właściciela działki nr [...] i współwłaściciela działki nr [...] w udziale ½), S. M. w kwocie 800 zł (jako współwłaściciela działki nr [...] w udziale ½) oraz B. S. w kwocie 1600 zł. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli B. S. i S. M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Skargę na powyższe postanowienie złożyła B. S. i podniosła szereg zarzutów dotyczących przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego oraz wydanej w jego wyniku decyzji rozgraniczeniowej. Zdaniem skarżącej geodeta nie ustalił stabilnej granicy spornych działek i pominął interes prawny właścicielki działki sąsiadującej z działkami o numerach [...], [...], [...]. Zdaniem skarżącej skoro działki nr [...], nr [...] będące własnością A. W. również brały udział w rozgraniczeniu, to powinna ona ponosić koszty rozgraniczenia. Skargę sądową na powyższe postanowienie złożył również S. M. (sprawa o sygn. akt III SA/Lu 357/12) wnosząc o jego uchylenie i obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego P. K., A. K. oraz B. S. W obszernym uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący został bezprawnie pozbawiony własności działki nr [...] stanowiącej drogę. Aktualnie, zgodnie z wpisem zawartym w księdze wieczystej KW nr [...], współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są: nieżyjący już M. B. oraz rodzina K. Postanowieniem z dnia 11 września 2012 r. (k. 74 akt w sprawie III SA/Lu 357/12) zarządzono połączenie spraw o sygn. akt III SA/Lu 356/12 i III SA/Lu 357/12, w celu ich łącznego rozpoznania. Analogiczne postanowienie wydano w sprawie niniejszej o sygn. akt III SA/Lu 356/12. Skarga S. M. rozpoznana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27 listopada 2012 r. (sygn. akt III SA/Lu 357/12), na mocy którego postanowienie SKO w [...] z dnia [...] maja 2012 r. w części dotyczącej S. M. zostało uchylone. Sąd nakazał organowi zbadanie czy w dacie wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. o zatwierdzeniu rozgraniczenia nieruchomości S. M. był współwłaścicielem w ½ działki nr [...]. Powołując się na ww. wyrok z dnia 27 listopada 2012 r., Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie wiążąco wskazał, że wysokość kosztów postępowania rozgraniczeniowego, ustalona wobec jednej ze stron, jest nierozerwalnie związana z kosztami dotyczącymi pozostałych stron objętych danym rozstrzygnięciem, zatem uchylenie postanowienia wobec jednej ze stron, ze względu na treść art. 152 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., determinuje jego uchylenie wobec pozostałych . Na wstępie rozważań należy przypomnieć, że z art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm., zwanej "k.c."), wynika, iż właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania w rozgraniczeniu gruntów oraz utrzymywaniu znaków granicznych. Koszty rozgraniczenia oraz koszty urządzenia i utrzymywania znaków granicznych również ponoszą po połowie. Przepis ten stanowi podstawę materialnoprawną rozstrzygania o kosztach rozgraniczenia także w przypadku, gdy rozgraniczenie następuje w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Zastosowanie ma również przepis art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym stronę obciążają te koszty postępowania administracyjnego, które zostały poniesione w jej interesie lub na jej żądanie, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących to postępowanie. W zakresie orzekania o kosztach postępowania rozgraniczeniowego istotną rolę odgrywa uchwała 7 sędziów NSA z dnia 11 grudnia 2006 r., wydana w sprawie I OPS 5/06, z której wynika, iż organ administracji publicznej, orzekając o tego rodzaju kosztach na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami postępowania strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości, a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. W ocenie sądu sytuacja, o jakiej mowa w powołanej uchwale, ma niewątpliwie miejsce w niniejszej sprawie. Nie jest sporne, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek uczestnika postępowania – P. K., wobec istnienia sporu o przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz działką nr [...]. Zgodnie z art. 153 k.c. rozgraniczenie przeprowadza się, jeżeli granice gruntów stały się sporne. Skoro uczestnicy postępowania kwestionują przebieg granicy, istnieje spór graniczny, uzasadniający wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, mającego na celu ustalenie przebiegu granic i zakończenie tym samym tego sporu. Potwierdzają to nawet znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy pisma B. S. i S. M. jak również skarga S. M. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 357/12. Jak wynika z decyzji Wójta Gminy [...] w wyniku rozgraniczenia ustalono przebieg granicy pomiędzy wyżej wymienionymi działkami od pkt [...] przez pkt [...] do pkt [...] oraz od pkt [...] do pkt [...]. Właściciele działek nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu spornej granicy nastąpiło w oparciu o dokumentację geodezyjną. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanej wyżej uchwale, już sam udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że toczy się ono w interesie każdej ze stron postępowania. Zatem postępowanie rozgraniczeniowe toczyło się w interesie właścicieli tych nieruchomości, których granica stała się sporna. Zgodnie zaś z normą art. 152 k.c., która jak wcześniej podniesiono, ma zastosowanie w postępowaniu administracyjnym o rozgraniczenie, koszty te winny zostać rozłożone proporcjonalnie na właścicieli rozgraniczanych nieruchomości, co wynika z zasady, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu i utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Akceptując zatem stanowisko wyrażone w powołanej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006r. i kierując się w konsekwencji argumentacją przedstawioną w jej uzasadnieniu, za prawidłowe uznać należy stanowisko organów administracji, że koszty rozgraniczenia winny obciążać tak skarżącą, jak i uczestników postępowania, według zasady wyrażonej w art. 152 k.c., tj. proporcjonalnie do ich udziału w postępowaniu rozgraniczeniowym. Nie można jednak za prawidłowe uznać postępowania organów administracji w zakresie ustalenia osób które zostały obciążone kosztami postępowania rozgraniczeniowego. W sprawie sygn. akt III SA/Lu 357/12 Sąd uchylając w części zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. nakazał wyjaśnić, czy w dacie wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] o zatwierdzeniu rozgraniczenia nieruchomości, S. M. był współwłaścicielem w ½ działki nr [...] o powierzchni 0,04 ha położonej w N. oraz czy stan prawny wynikający z aktu notarialnego, o którym mowa w w/w decyzji nie uległ dezaktualizacji. B. S. w odwołaniu, w skardze i w skardze kasacyjnej podnosiła iż w postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości nie brali udziału wszyscy właściciele/współwłaściciele rozgraniczanych działek. Uważała, iż ustalona w decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. granica dotyczy również działki nr [...]. Właścicielka tej działki A. W. powinna również ponosić koszty postępowania, skoro i w jej interesie prawnym leżało ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości. Organ drugiej instancji w zaskarżonym postanowieniu nie odniósł się do tak sformułowanych przez skarżącą zarzutów. Stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, wiążące się z prawidłowym zastosowaniem określonych norm prawa materialnego uzależnione jest od uprzedniego dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia (w sposób wyczerpujący) materiału dowodowego oraz jego oceny, w myśl reguł przewidzianych w przepisach art. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Zadośćuczynienie owym regułom powinno zmaterializować się w uzasadnieniu decyzji lub postanowienia, sporządzonym zgodnie z wymogami z art. 107 § 3 k.p.a. Wyżej wskazane przepisy obowiązują również w postępowaniu przed organem drugiej instancji (art. 140 k.p.a.) Organ odwoławczy ma bowiem obowiązek ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy oraz jej rozstrzygnięcia, w ramach czego następuje równolegle kontrola prawidłowości decyzji organu pierwszej instancji (art. 15, art. 138 k.p.a.). Organ ten nie może ograniczać się do przedstawienia oraz umotywowania własnego stanowiska. Na obowiązek ustosunkowania się organu administracji publicznej do twierdzeń, zarzutów i wniosków stron wskazuje orzecznictwo sądowoadministracyjne, ewentualne uchybienia w tym zakresie wiążąc z istotnym wpływem na treść rozstrzygnięcia (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 180/05, SIP Lex nr 166546). Zgodnie z ugruntowaną już linią orzecznictwa, obowiązek odniesienia się do twierdzeń strony ciąży w szczególności na organie drugiej instancji, który winien w swojej decyzji rozstrzygnąć zasadność podniesionych w odwołaniu zarzutów (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 22 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 21/98, Lex nr 34147 oraz z dnia 20 grudnia 1999 r., sygn. akt IV SA 274/97, Lex nr 48234, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 68/10, Lex nr 694486 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 1185/05, Przegląd Prawa Publicznego z 2007 roku, nr 9, str. 109). Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę powyższe poglądy podziela. Odnosząc te uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że kontrolowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem powyższych przepisów. Sąd również zwraca uwagę na brak w aktach administracyjnych podstawowych dokumentów z postępowania rozgraniczeniowego (wniosku o dokonanie rozgraniczenia, dokumentacji rozgraniczenia działek, aktów własności działek). Sąd nie mógł więc zweryfikować twierdzeń skarżącej zawartych w skardze i w skardze kasacyjnej co do przebiegu linii rozgraniczającej działki. Jeśli prawdziwe jest twierdzenie skarżącej, że decyzja o zatwierdzeniu rozgraniczenia nieruchomości dotyczyła również granicy działki, której właściciel nie brał udziału w tym postępowaniu oraz że skarżący ze sprawy o sygn. akt III SA/Lu 357/12 ,wobec którego zostało uchylone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nie był współwłaścicielem działki oznaczonej nr [...], to jako wadliwe należy ocenić postanowienie organu I instancji w zakresie obciążenia skarżącej częścią kosztów postępowania w kwocie 1.600 zł. Należy przy tym pamiętać, że postępowanie rozgraniczeniowe na etapie administracyjnym zakończyło się, a zatem nie ma podstaw do ustalania innych uczestników postępowania, niż dotychczas. Jeśli się zatem okaże, że również inne osoby - właściciele gruntów, odniosły korzyść z ustalenia granic sąsiadujących ze sobą nieruchomości, to ryzyko błędnego ustalenia stron postępowania rozgraniczeniowego oraz postępowania ustalającego koszty tego postępowania poniesie Wójt Gminy [...]. Dlatego mając na uwadze te okoliczności oraz wskazania zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2014 r., sąd uchylił zaskarżone postanowienie w pozostałej części dotyczącej skarżącej i uczestnika postępowania P. K. Powtórzyć należy za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że wysokość kosztów postępowania rozgraniczeniowego, ustalona wobec jednej ze stron, jest nierozerwalnie związana z kosztami dotyczącymi pozostałych stron objętych danym rozstrzygnięciem, zatem uchylenie postanowienia wobec jednej ze stron, ze względu na treść art. 152 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., determinuje jego uchylenie wobec pozostałych. Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadzi postępowanie dowodowe, w którym ustali właścicieli działek, wobec których zatwierdzono granice według punktów określonych w decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]. Stosownie do tych ustaleń dokonać należy rozdziału kosztów tego postępowania z uwzględnieniem zawartych powyżej wskazówek. Z tych względów należało orzec jak w pkt I sentencji, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II uzasadnia art. 152 p.p.s.a., zaś w pkt III – art. 250 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461).