I SA/Ol 35/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Górska Sędziowie sędzia WSA Andrzej Brzuzy sędzia WSA Anna Janowska (sprawozdawca) Protokolant sekretarz sądowy Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2026r. sprawy ze skargi A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jawna z siedzibą w O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2025 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.621.2025.2.EK w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jawna z siedzibą w O. (dalej jako: "wnioskodawca", "spółka", "skarżąca") wniosła o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. Opisując we wniosku zdarzenie przyszłe, spółka podała, że jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wspólnikami są dwie osoby fizyczne oraz osoba prawna: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jest właścicielem/ma prawo do użytkowania wieczystego niżej wymienionych nieruchomości stanowiących lokale niemieszkalne: 1. Własność nieruchomości stanowiącym działki gruntu o łącznym obszarze 0,3680 ha, objętej księgą wieczystą nr [...] (dalej jako: "Nieruchomości nr 1"). Od nabycia niniejszej nieruchomości oraz jej modernizacji został odliczony podatek VAT. Nieruchomość jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT. Została nabyta w 2019 r., w konsekwencji okres obowiązywania 10-letniej korekty podatku naliczonego VAT nie zakończył się. Od pierwszego zasiedlenia (oddania do użytkowania po wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły, co najmniej 30% wartości początkowej) upłynął okres dłuższy od 2 lat. 2. Prawo użytkowania wieczystego gruntu o łącznym obszarze 0,2103 ha oraz usytuowanego na nich budynku (stanowiący odrębny przedmiot własności), salonu samochodowego o powierzchni użytkowej 819,00 m2 objętej księgą wieczystą nr [...] (dalej jako: "Nieruchomość nr 2"). Od nabycia i modernizacji nieruchomości (prawa do użytkowania wieczystego) został odliczony podatek VAT. Nieruchomość jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT. Nieruchomość (prawo użytkowania wieczystego) nabyta została w roku 2017, a więc okres obowiązywania 10-letniej korekty podatku naliczonego VAT jeszcze się nie zakończył. Od pierwszego zasiedlenia (oddania do użytkowania po wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły, co najmniej 30% wartości początkowej) upłynął okres dłuższy od 2 lat. 3. Prawo użytkowania wieczystego gruntu o łącznym obszarze 7.763,00 m2 oraz własności posadowionego na nim i stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności: a) budynku socjalno-administracyjnego; b) hali warsztatowej; c) szopy drobnicowej; d) magazynu murowanego; objętej księgą wieczystą nr [...] (dalej jako: "Nieruchomość nr 3"). Od nabycia nieruchomości (prawa do użytkowania wieczystego) nie został odliczony podatek VAT. Podatek VAT został odliczony od licznych modernizacji nieruchomości. W 2019 r. został wybudowany budynek magazynowy, od tej inwestycji oraz jej modernizacji został odliczony podatek VAT. Nieruchomość jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT. Prawo użytkowania wieczystego zostało nabyte w 2001 r., a więc okres obowiązywania 10-letniej korekty podatku naliczonego VAT zakończył się, natomiast nie zakończył się w stosunku do modernizacji nieruchomości oraz wybudowania w 2019 r. budynku magazynowego. Od pierwszego zasiedlenia (oddania do użytkowaniu po wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły, co najmniej 30% wartości początkowej) upłynął okres dłuższy od 2 lat. Wspólnicy zamierzają wycofać ze spółki i nieodpłatnie przekazać na cele prywatne ww. Nieruchomości, w sposób proporcjonalny do udziału w zyskach spółki każdemu ze wspólników. Po podpisaniu aktu notarialnego nieruchomości zostaną wykreślone z ewidencji, a każdy ze wspólników planuje przeznaczyć posiadane udziały na wynajem na cele niemieszkalne zarówno dla spółki, jak i innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. W momencie nieodpłatnego przekazania udziałów w nieruchomościach do majątku prywatnego wspólników, wspólnicy staną się ich współwłaścicielami/współuczestnikami wieczystymi. Nieruchomości nie będą wykorzystywane na cele osobiste wspólników, lecz na działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług najmu i dzierżawy poprzez tzw. najem prywatny. Najem ten ma służyć celom zarobkowym oraz zabezpieczeniu majątku prywatnego wspólników. Wspólnicy – w zakresie najmu nieruchomości – nie będą korzystali ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej jako: "ustawa o VAT"), świadcząc najem jako czynni podatnicy podatku VAT. Celem wycofania nieruchomości ze spółki jest reorganizacja jej działalności, polegająca na oddzieleniu majątku nieruchomego od pozostałego majątku spółki związanego z jej pozostałą działalnością. Nieruchomości zostaną wycofane na podstawie jednomyślnej uchwały wszystkich wspólników zawartej w formie aktu notarialnego. Wycofanie nieruchomości nie nastąpi tytułem wypłaty zysku spółki ani tytułem zwrotu całości lub części wkładu. W wyniku wycofania nieruchomości komercyjnych do majątku wspólników żaden ze wspólników nie wystąpi ze spółki. Nie ulegnie również zmniejszeniu udział kapitałowy któregokolwiek ze wspólników. Czynność wycofania nieruchomości z majątku spółki nie będzie również stanowiła zastępczego wykonania innego zobowiązania spółki istniejącego wobec udziałowców (np. z tytułu zaciągniętej pożyczki, czy z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki). Wycofaniu nieruchomości nie będzie towarzyszyło dodatkowe wynagrodzenie na rzecz wspólników (tj. przekazanie tych aktywów nastąpi bez spłat i dopłat), gdyż w wyniku wycofania nieruchomości każdy ze wspólników stanie się współwłaścicielem lub współużytkownikiem wieczystym nieruchomości w równych częściach odpowiadających proporcjonalnie wartości procentowej prawa każdego ze wspólników do udziału w zysku spółki. Jednocześnie w związku z planowaną uchwałą żaden ze wspólników nie będzie zobowiązany do spełnienia świadczenia wzajemnego na rzecz spółki. Na skutek przeniesienia udziałów spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych. W uzupełnieniu wniosku w odniesieniu do Nieruchomości nr 1 strona podała, że w związku z nabyciem nieruchomości spółce przysługiwało prawo do odliczenia. Znajdują się na niej: budynek biurowy (dalej jako: "budynek biurowy") o powierzchni zabudowy 454 m2 i powierzchni użytkowej 815,25 m2; budynek magazynowy (dalej jako: "budynek magazynowy") o powierzchni zabudowy 832,00 m2 i powierzchni użytkowej 781,00 m2, które zostały nabyte wraz z gruntem. W stosunku do budynku biurowego zasiedlenie nastąpiło 31 grudnia 2019 r., kiedy to na niniejszy budynek zostały dokonane wydatki, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiące, co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości, a więc minął okres dłuższy od 2 lat od pierwszego zasiedlenia nieruchomości. Natomiast w przypadku budynku magazynowego spółka nie jest w stanie wskazać konkretnej daty pierwszego zasiedlenia. Z operatu szacunkowego nieruchomości wynika, że nieruchomość została wybudowana w 1998 r., więc z dużym prawdopodobieństwem to wtedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Spółka nabyła nieruchomość wraz z budynkiem w roku 2019, nie dokonywała wydatków na ulepszenia, w rozumieniu ustawy o PIT, stanowiących, co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości, a więc minął okres dłuższy od 2 lat od pierwszego zasiedlenia nieruchomości. Tym samym od pierwszego zasiedlenia w przypadku obu budynków upłynął okres dłuższy od 2 lat. Budynki są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Odnośnie Nieruchomości nr 2 wskazano, że spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia i modernizacji gruntu. Na nieruchomości znajduje się budynek salonu samochodowego. Pierwsze zasiedlenie nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nastąpiło 6 grudnia 2006 r. Spółka w stosunku do tego budynku nie dokonywała wydatków na ulepszenie, w rozumieniu ustawy o PIT, stanowiących, co najmniej 30% wartości początkowej, w konsekwencji nie nastąpiło ponowne pierwsze zasiedlenie. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a wycofaniem tego budynku ze spółki upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Budynek jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT. W przypadku Nieruchomości nr 3 podano, że w związku z nabyciem prawa użytkowania wieczystego gruntu spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia, ponieważ nabycie prawa użytkowania wieczystego podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na nieruchomości znajduje się budynek socjalno-administracyjny, magazyn murowany, budynek magazynowy oraz hala warsztatowa i szopa drobnicowca, które zostały wyburzone. Wszystkie budynki są trwale związane z gruntem. Budynek socjalno-administracyjny i magazyn murowany nie zostały wybudowane przez spółkę; budynek magazynowy został wybudowany przez spółkę, od wydatków poniesionych na jego budowę przysługiwało prawo od odliczenia podatku VAT. W stosunku do budynku socjalno-administracyjnego i magazynu murowanego spółka nie jest w stanie wskazać konkretnej daty pierwszego zasiedlenia. Z operatu szacunkowego nieruchomości wynika, że zostały wybudowane w 1970 r., więc z dużymi prawdopodobieństwem to wtedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Spółka nabyła nieruchomości wraz z budynkiem w roku 2002, ale dokona na moment wycofania nieruchomości, wydatków na ulepszenie, w rozumieniu ustawy o PIT, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości, a więc nie minie okres dłuższy od 2 lat od ponownego pierwszego zasiedlenia nieruchomości. W stosunku do budynku magazynowego pierwsze zasiedlenie nastąpiło w roku 2019 w momencie oddania magazynu do użytkowania po jego wybudowaniu, spółka nie dokonała wydatków na ulepszenia, w rozumieniu ustawy o PIT, stanowiących, co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. Budynki są i były w całości wykorzystywane przez spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przez cały okres ich użytkowania. Nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w następującym czasie: - Nieruchomość nr 1: budynek biurowy i budynek magazynowy - data przyjęcia środka trwałego do ewidencji środków trwałych 31 stycznia 2019 r. - Nieruchomość nr 2 budynek salonu samochodowego - data przyjęcia środka trwałego do ewidencji środków trwałych 20 marca 2017 r. - Nieruchomość nr 3: budynek socjalno-administracyjny, magazyn murowany - data przyjęcia środka trwałego do ewidencji środków trwałych 31 grudnia 2005 r. jako jeden środek trwały; budynek magazynowy - data przyjęcia środka trwałego do ewidencji środków trwałych 31 grudnia 2019 r. W związku z opisanym stanem faktycznym zadano następujące pytania: 1) Czy wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników będzie kwalifikowane na podstawie ustawy o VAT jako dostawa towarów lub inna czynność podlegająca VAT? 2) Jeżeli wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników będzie kwalifikowane jako dostawa towarów podlegająca VAT, to czy spółka będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT? 3) W przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy w pytaniu nr 1 za prawidłowe – czy wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników spowoduje powstanie, na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, obowiązku dokonania odpowiedniej korekty podatku naliczonego w związku z nabyciem przed upływem 10-letniej korekty podatku: Nieruchomości nr 1, Nieruchomości nr 2 oraz modernizacji Nieruchomości nr 3, które stanowią środki trwałe spółki? 4) W przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy w pytaniu nr 1 za nieprawidłowe, natomiast nr 2 za prawidłowe – czy wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników spowoduje powstanie, na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, obowiązku dokonania odpowiedniej korekty podatku naliczonego w związku z nabyciem przed upływem 10-letniej korekty podatku: Nieruchomości nr 1, Nieruchomości nr 2 oraz modernizacji Nieruchomości nr 3, które stanowią środki trwałe spółki? Opisując własne stanowisko w sprawie, spółka podała, że: Ad. 1 Wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie będzie podlegało VAT, tj. będzie czynnością neutralną dla celów VAT. Ad. 2 Jeżeli przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników będzie kwalifikowane, jako dostawa towarów w rozumieniu ustawy VAT (tj. jeżeli stanowisko wnioskodawcy przedstawione w odpowiedzi na pytanie nr 1 jest nieprawidłowe), wówczas spółka będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 2 pkt 14 ustawy VAT. Ad. 3 Wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie spowoduje obowiązku dokonania odpowiedniej korekty podatku, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w związku z nabyciem przed upływem 10-letniej korekty: Nieruchomości nr 1, Nieruchomości nr 2 oraz modernizacji Nieruchomości nr 3. Ad. 4 Wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników spowoduje obowiązek dokonania odpowiedniej korekty podatku, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w związku z nabyciem przed upływem 10-letniej korekty: Nieruchomości nr 1, Nieruchomości nr 2 oraz modernizacji Nieruchomości nr 3. Omawiając szczegółowo stanowisko odnośnie pytania 1 wnioskodawca podał, że w niniejszym przypadku przesłanka wskazana w art. 7 ust. 2 ustawy VAT (przysługiwanie pełnego lub częściowego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia przekazywanych nieodpłatnie towarów lub ich części składowych) jest spełniona. Mimo to art. 7 ust. 2 ustawy VAT nie znajdzie zastosowania w sprawie, bowiem wycofanie nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie zostanie dokonane na cele osobiste wspólników, ani też nie będzie miało charakteru umowy darowizny, ponieważ wspólnicy po wycofaniu nieruchomości z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach spółki, będą nadal wykorzystywać neruchomości do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, takich jak najem dla celów niemieszkalnych, w ramach indywidualnie prowadzonych działalności gospodarczych lub w ramach najmu prywatnego. Na gruncie podatku VAT w istocie nie dojdzie do wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej, a jedynie nastąpi reorganizacja prowadzonej przez wspólników działalności. A zatem, w odniesieniu do nieruchomości, które wspólnicy zamierzają nadal wynajmować, nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy VAT. Wycofanie nieruchomości ze spółki do majątku prywatnego wspólników będzie, więc neutralne podatkowo, tj. nie będzie stanowiło czynności podlegającej VAT. Na poparcie tego stanowiska spółka przytoczyła interpretacje indywidualne o nr [...]. Strona przedstawiła ponadto szczegółowe uzasadnienia stanowiska w odniesieniu do pytań nr 2-4. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "organ", "Dyrektor") interpretacją indywidualną z 28 listopada 2025 r. uznał stanowisko spółki za: - nieprawidłowe w zakresie braku podlegania opodatkowaniu wycofania ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników (pytanie nr 1); - prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w odniesieniu do wycofanych ze spółki: Nieruchomości nr 1, Nieruchomości nr 2 oraz budynku magazynowego wchodzącego w skład Nieruchomości nr 3 (pytanie nr 2) – odpowiedź udzielona w związku z uznaniem stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe; - nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w odniesieniu do wycofanych ze spółki: budynku socjalno-administracyjnego oraz magazynu murowanego, wchodzących w skład Nieruchomości nr 3 (pytanie nr 2) – odpowiedź udzielona w związku z uznaniem stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe; - prawidłowe w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do wycofanych ze spółki: Nieruchomości nr 1, Nieruchomości nr 2 oraz budynku magazynowego wchodzącego w skład Nieruchomości nr 3 (pytanie nr 4) – odpowiedź udzielona w związku z uznaniem stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, natomiast w części w zakresie pytania nr 2 za prawidłowe. W uzasadnieniu Dyrektor, odnosząc się do pytania 1, przytoczył treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i 2, art. 2 pkt 6, art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, wskazując, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Aby nieodpłatne przekazanie towarów, w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o VAT podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków: nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT, przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa, przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar w stosunku, do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne, przy czym przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości. Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane przez organ orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Organ wskazał, że ze względu na to, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera własną definicję dostawy nie istnieją przesłanki, by dostawę towarów na gruncie podatku VAT utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy czy sprzedaży. Organ podniósł, że jak wynika z treści wniosku, przedmiotem nieodpłatnego przekazania z majątku spółki do majątku prywatnego wspólników, jest towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, tj. budynki wraz z prawem własności/użytkowania wieczystego gruntu. Czynność polegająca na nieodpłatnym przekazaniu należących do majątku spółki nieruchomości na cele prywatne wspólników, w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, będzie podlegać opodatkowaniu w sytuacji, gdy podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych nieruchomości lub ich części składowych. W analizowanej sprawie przysługiwało spółce prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia/ulepszenia Nieruchomości nr 1, nabycia Nieruchomości nr 2 oraz wybudowania budynku magazynowego, a także ulepszenia budynku socjalno-administracyjnego i magazynu murowanego posadowionych na działce gruntu nr [...] składających się na Nieruchomość nr 3. Tym samym wycofanie nieruchomości ze spółki do majątku prywatnego wspólników będzie de facto odpłatną dostawą składników majątku spółki, która będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Odnosząc się do kwestii przeznaczenia posiadanych przez każdego ze wspólników udziałów w tych nieruchomościach na wynajem (na rzecz spółki, jak i innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą) organ zaznaczył, że najem nieruchomości związany będzie już z działalnością gospodarczą każdego ze wspólników spółki, a nie samej spółki. Bez wątpienia więc czynność przekazania wspólnikom przez spółkę składników majątku stanowi przeznaczenie towarów do celów innych niż prowadzona przez spółkę działalność gospodarcza. W związku z powyższym organ nie zgodził się ze stanowiskiem spółki, że nieruchomości nie będą wykorzystywane na cele osobiste, lecz w związku z przeznaczeniem ich do celów najmu, będą nadal wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Podsumowując, Dyrektor stwierdził, że wycofanie ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników będzie kwalifikowane na gruncie ustawy o VAT jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 oceniono jako nieprawidłowe. Następnie organ przedstawił szczegółowo uzasadnienie oceny w kwestii stanowiska strony w odniesieniu do pytań nr 2-4. Powyższą interpretację strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w części dotyczącej negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji we wskazanej części oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie: 1) art. 5 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT poprzez bezpodstawne stwierdzenie, że czynność polegająca na wycofaniu ze spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników w sytuacji, w której to nastąpi najem na rzecz tej spółki przedmiotowych nieruchomości jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zakwalifikowaną jako odpłatna dostawa towarów; 2) art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej jako: "O.p.") poprzez wyrażenie negatywnego stanowiska w odniesieniu do zadanego pytania, mimo, że Dyrektor w tożsamych, wręcz identycznych zdarzeniach przyszłych, uznawał stanowiska wnioskodawców za prawidłowe. Niniejsza sytuacja narusza prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie, ponieważ skarżąca, znajdując się w takiej samej pozycji, jak inni podatnicy, została potraktowana zgoła odmiennie, co również godzi w zasadę równości wyrażoną w art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wskazującej, że obywatele mają prawo do równego traktowania przez władze publicznej. W uzasadnieniu tych zarzutów podniesiono, że nieodpłatny charakter planowanej czynności wyklucza opodatkowanie jej podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy VAT oraz na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy VAT. Ustawodawca wskazuje na dwie przesłanki warunkujące opodatkowanie podatkiem VAT (jako odpłatnej dostawy towarów) czynności nieodpłatnego przekazania towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, a są nimi: - podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych - niniejsza przesłanka została spełniona, ponieważ spółce w zależności od opisywanych nieruchomości, przysługiwało prawo odliczenia, czy to od nabycia nieruchomości czy od ich modernizacji; - przekazanie lub zużycie towarów (w przypadku strony skarżącej nieruchomości) na cele osobiste podatnika - niniejsza przesłanka, wbrew stwierdzeniom Dyrektora nie została spełniona. Zdaniem strony, planowane wycofanie nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie będzie dokonane dla celów osobistych wspólników ani w formie darowizny. Po wycofaniu przedmiotowe nieruchomości będą dalej wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, w szczególności do opodatkowanego podatkiem VAT najmu prywatnego lub ewentualnie najmu w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej. W konsekwencji nieruchomości nadal będą wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych i opodatkowane podatkiem VAT. Zatem nie dojdzie do wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej w sensie faktycznym, lecz jedynie do reorganizacji sposobu zarządzania majątkiem. Nieruchomości nie będą wykorzystywane na cele osobiste, lecz w związku z przeznaczeniem ich do celów najmu, będą nadal wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a więc nie zostaje spełniona przesłanka dotycząca przeznaczenia na cele osobiste podatnika. Wycofanie nieruchomości do majątku prywatnego wspólników, chociaż niesie ze sobą zmianę podmiotu posiadającego prawo własności, to jednak nie wpływa na zmianę ekonomicznego przeznaczenia składników tego majątku. Zatem zmiana właściciela nieruchomości sama w sobie nie przesądza o przeznaczeniu do celów osobistych. W opisywanym zdarzeniu po przeniesieniu własności /wycofaniu nieruchomości, przedmiot będzie nadal wykorzystywany spółkę na podstawie umowy najmu. Utrzymanie faktycznego wykorzystania nieruchomości w obrocie gospodarczym, poprzez odpłatne udostępnienie jej podmiotowi prowadzącemu działalność, wyklucza użycie czy zaspokajanie osobistych potrzeb wspólników. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca przywołała interpretacje Dyrektora KIS wydane w innych sprawach. W ocenie skarżącej, w sprawach tożsamych organ uznał stanowisko podatników za prawidłowe, a kwestie, na które powołał się organ nie były uwzględniane w innych wydanych przez niego interpretacjach, co w istocie powoduje odmienność traktowania strony skarżącej i stawianie jej w gorszej sytuacji względem innych podatników, co w konsekwencji stanowi fundamentalne naruszenie głównej zasady prawa podatkowego wyrażonej w art. 121 O.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie była zasadna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r., poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozpoznanie sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje zatem wyłącznie we wskazanym w skardze zakresie. Kontrolując zaskarżoną interpretację indywidualną z uwzględnieniem wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. We wniosku o wydanie zaskarżonej interpretacji skarżąca spółka domagała się potwierdzenia, że czynność nieodpłatnego przekazania jej nieruchomości do majątku prywatnego wspólników, w sytuacji, gdy nieruchomości te nie będą służyć celom osobistym wspólników, lecz będą wynajmowane w ramach czynności opodatkowanych VAT, nie stanowi czynności dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Zdaniem organu interpretacyjnego, nieodpłatne przekazanie przez spółkę na rzecz jej wspólników nieruchomości, w sytuacji gdy spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i ponosiła ona nakłady na ich ulepszenie/modernizację podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako czynność, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. W ocenie Sądu, organ interpretacyjny prawidłowo przyjął, że przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego związany z nieodpłatnym przekazaniem nieruchomości spełnia warunki wynikające z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Zakreślając ramy prawne sprawy, należy wskazać, że w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Ze względu na to, że ustawa o VAT zawiera własną definicję dostawy nie istnieją przesłanki, by dostawę towarów na gruncie podatku VAT utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy, czy sprzedaży. Dostawa w ustawie o VAT ma szerszy zakres, jej istotą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (por. np. wyroki NSA: z 14 września 2010 r., I FSK 1389/09; z 28 maja 2010 r., I FSK 963/09; z 5 czerwca 2008 r., I FSK 739/07; wyroki WSA: w Gdańsku z 3 grudnia 2009 r., I SA/Gd 642/09; w Warszawie z 29 lipca 2009 r., III SA/Wa 518/09; w Olsztynie z 16 kwietnia 2009 r., I SA/Ol 136/09; w Warszawie z 27 listopada 2008 r., III SA/Wa 1741/08, CBOSA). Z powyższych przepisów ustawy o VAT wynika przy tym, że dostawa towarów co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Z odpłatną dostawą towarów ustawodawca zrównał jednak także niektóre dostawy towarów wykonywane nieodpłatnie. W świetle art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie tego ostatniego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów, jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o VAT, bez względu na cel, na który zostały przekazane. Jeżeli zatem podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania, bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Intencją ustawodawcy jest zatem, aby opodatkowanie miało miejsce, jeśli podatnik miał prawo do odliczenia w związku z jakimkolwiek sposobem uzyskania tych towarów. Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o VAT nie stanowią o celu przekazania, wyrażając regułę generalną, że przedmiotem opodatkowania jest "nieodpłatne przekazanie" określonych towarów (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, art. 7). Przepis art. 7 ust. 2 ustawy o VAT stanowi bowiem, że opodatkowaniu VAT podlega przekazanie nieodpłatne określonych towarów, a następnie - w dalszej części - stanowi, że opodatkowaniu podlega "przekazanie lub zużycie towarów" na określone cele. Zastosowano następującą konstrukcję: "opodatkowaniu podlega nieodpłatne przekazanie, w szczególności przekazanie lub zużycie" na określone cele. Wyliczenie to, na co wskazuje jego poprzedzenie zwrotem "w szczególności", ma walor przykładowy. Wbrew zarzutom skargi, organ interpretacyjny dokonał wyczerpującej wykładni art. 7 ust. 2 ustawy o VAT i prawidłowo wskazał, że przepis ten obejmuje każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika VAT, a więc także przekazanie przez spółkę nieruchomości do majątku wspólników. Opodatkowanie dotyczy zarówno bowiem przekazania towarów przez podatnika VAT na cele związane z działalnością gospodarczą, jak i na cele prywatne. Jednocześnie, dokonując prawidłowej wykładni art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, Dyrektor KIS prawidłowo wywiódł, że przekazanie nieruchomości będzie opodatkowane pod warunkiem, że spółce przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Warunek ten został spełniony odnośnie nieruchomości, a więc ich przekazanie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Rację należy przyznać organowi, że powyższe stanowisko wspiera orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące nieopłatnego przekazania nieruchomości na rzecz wspólników w związku z likwidacją spółki handlowej. W wyroku z 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 525/12 (Lex nr 1335999) NSA wyraził tezę, że "wydanie nieodpłatnie wspólnikowi majątku likwidowanej spółki handlowej stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy VAT". Czynność ta może zatem podlegać opodatkowaniu, jeśli spółka miała przy nabyciu (wytworzeniu, imporcie) tych towarów bądź ich części składowych prawo do odliczenia podatku. Pogląd powyższy został podtrzymany w wyroku NSA z 19.03.2014 r., sygn. akt I FSK 857/13 (Lex nr 1463730), w którym stwierdzono: "czynność przekazania wspólnikowi przez spółkę kapitałową w wyniku likwidacji pozostałych w niej [...] składników majątku, spełnia przesłanki określone w art. 7 ust. 2, [...] Oznacza to, że jeżeli z towarami tymi związane było prawo do odliczenia VAT (w całości lub części), czynność ta musi być potraktowana jako odpłatna dostawa towarów". W związku z powyższym niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Jak wynika z tych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Z uwagi na powyższe nie miała znaczenia prawnego argumentacja strony skarżącej, że po przeniesieniu własności /wycofaniu nieruchomości, nieruchomości będą nadal wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej i to przez samą spółkę na podstawie umowy najmu. Jak trafnie zauważył organ interpretacyjny, istotne jest, że ten najem nieruchomości związany będzie już z działalnością gospodarczą każdego ze wspólników spółki, a nie samej spółki. Celem zaś analizowanej regulacji z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT jest opodatkowanie podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, co pozwala uniknąć braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji, jak i zarówno podwójnego opodatkowania. Odrębnym zagadnieniem, które mogłoby się pojawić w kontekście opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, byłaby natomiast kwestia podstawy opodatkowania w kontekście art. 29a ust. 2 ustawy o VAT i wskazania przez stronę, że w odniesieniu do nieruchomości nr 3 nie przysługiwało prawo do odliczenia w związku z nabyciem prawa użytkowania wieczystego gruntu, a prawo to przysługiwało jedynie w związku z wybudowaniem oraz ulepszeniem budynków. Niemniej strona nie uczyniła tej kwestii przedmiotem pytania we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i w związku z tym organ nie mógł się wypowiedzieć w tym przedmiocie. Podkreślenia również wymaga, że uznanie przez organ w interpretacji indywidualnej, że przedmiotowe dostawy są w części zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w części nie są objęte tym zwolnieniem, nie było przedmiotem zarzutów skargi. Podobnie przedmiotem zarzutów skargi nie było stanowisko organu w kwestii obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie 91 ust. 2 ustawy o VAT. Skład orzekający nie uznał również za zasadny zarzutu naruszenia art. 121 § 1 O.p. Postępowanie interpretacyjne powinno być oczywiście prowadzone w sposób budzący zaufanie do organu, lecz o naruszeniu tej zasady nie świadczy fakt, że organ uznał stanowisko skarżącej spółki za nieprawidłowe i podjął rozstrzygnięcie odmienne od oczekiwanego przez spółkę. Interpretacja indywidualna wydawana jest bowiem na wniosek strony, na podstawie wskazanego przez nią opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Co do zasady dopiero nieuzasadniona zmienność poglądu organu narusza zasadę postępowania określoną w art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. O takiej sytuacji nie można jednak mówić w rozpoznawanej sprawie. Organ interpretacyjny dokładnie przeanalizował opis zdarzenia przyszłego przedstawiony przez skarżącą we wniosku, pytanie i stanowisko strony w tym przedmiocie zawarte we wniosku. Następnie organ wskazał, jakie przepisy prawa podatkowego znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie. Wydając interpretację, organ przedstawił swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez stronę skarżącą. Zasada zaufania, wyrażona w art. 121 § 1 O.p., nie może być natomiast rozumiana jako konieczność wydania interpretacji oczekiwanej przez podatnika, choć sprzecznych z prawem. Zasada ta musi być bowiem stosowana z uwzględnieniem zasady legalizmu. Wyważenie tych dwóch zasad jest obowiązkiem organów podatkowych i warunkuje prowadzenie postępowania zgodnie z prawem (wyrok NSA z 17 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 28/17; CBOSA). Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.