II SA/Ol 519/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant sekretarz sądowy Aneta Krygielska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2025 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w B. z dnia [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]; II. zasądza od Dyrektora Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w B. na rzecz T. J. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 26.02.2025 r. T. J. (dalej jako: "strona", "skarżący") złożył do Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w [...] (dalej jako: "organ", "Dyrektor Centrum") wniosek o udostępnienie informacji publicznej, zawierający 10 pytań. Organ udzielił odpowiedzi na 7 pytań. Natomiast w pozostałym zakresie pismem z dnia 31 marca 2025 organ wezwał stronę do wykazania, że udostępnienie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wezwanie dotyczyło następujących pytań: 1. Ile było rożnego rodzaju imprez w roku 2024 organizowanych przez CKTIS typu koncerty, festiwale, festyny, zawody sportowe i inne (wyłączając z tego WOŚP), jakie były koszty tych wydarzeń w rozbiciu na poszczególne wydatki powyżej 300 zł, wynagrodzenia dla wykonawców, koszty poniesione przez CKTIS, na tych wszystkich imprezach. Proszę o kserokopię faktur. 2. Ile było rajdów pieszych w 2024 r. Jakie były koszty tych rajdów w rozbiciu na koszty wyżywienia, dodatków (ketchup, musztarda), kto płacił za wyżywienie i dodatki dla uczestników rajdów. 3. Ile wydano na wynagrodzenia dla pracowników ogółem za 2024 r. w rozbiciu na wynagrodzenie zasadnicze, dodatki służbowe, premie, dodatki za dodatkowe czynności. Następnie decyzją z dnia 15 kwietnia 2025 r. Dyrektor Centrum odmówił udostępnienia żądanych informacji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, oszacowano, że czas czynności mających na celu udostępnienie wnioskowanych informacji wynosiłby około 6 dni roboczych dla jednego pracownika Centrum. Wskazano przy tym, że w 2024 r. Centrum Kultury zorganizowało około 280 imprez w tym 12 rajdów pieszych. Z każdą zorganizowaną imprezą wiąże się ponoszenie wielu wydatków. Pracownik Centrum, który musiałby spędzić taką ilość czasu, przygotowując żądane informacje, nie byłby w stanie realizować zadań bieżących i wywiązywać się z powierzonych mu obowiązków. Wyłączenie w takim wymiarze pracownika zaburzyłoby pracę Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w [...] oraz spowodowałoby bark płynności w wykonywaniu zadań. Według organu żądana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, a zatem Dyrektor Centrum miałby obowiązek pozytywnego rozpatrzenia wniosku wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, która jednak nie zaistniała po stronie wnioskodawcy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie mu jako radnemu oraz innym radnym Rady Miejskiej w [...] prawa do uzyskiwania odpowiedzi dotyczących działalności CKTiS w [...] bez zbędnej zwłoki oraz nakazanie organowi udostępnienia żądanych informacji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa o udostępnianiu informacji publicznej oraz o samorządzie gminnym, a także art. 61 Konstytucji RP. Wskazano, że podstawą do odwołania jest: błędna kwalifikacja informacji jako przetworzonej i nieuzasadnione obciążenie wnioskodawcy obowiązkiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, jak również niewłaściwa ocena istnienia szczególnego interesu publicznego. Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 21 lipca 2025 r. organ utrzymał w mocy decyzję zapadłą w I instancji. W uzasadnieniu decyzji podtrzymano i powtórzono stanowisko i argumentację, które legły u podstaw podjętego rozstrzygnięcia w I instancji, wskazując, że wnioskowane informacje stanowią informacje publiczna przetworzoną. W tym kontekście organ wskazał, że udostępnienie informacji publicznej żądanej na rzecz strony, wiązałoby się z koniecznością: 1) zliczenia wszystkich zorganizowanych przez Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w [...] w 2024 r. imprez, wyselekcjonowania wydatków powyżej 300 zł co do każdej z imprez, kwot wynagrodzeń dla wykonawców oraz sporządzenie w tym zakresie pisemnej informacji. Ponadto konieczne byłoby skserowanie wszystkich faktur za nabyte towary i usługi dla realizacji przedmiotowych imprez, 2) zliczenia wszystkich rajdów pieszych w 2024 r., wyselekcjonowania kosztów tych rajdów, w rozbiciu na koszty wyżywienia – w tym kosztów dodatków – ketchup i musztarda, wskazania kto był płatnikiem tych kosztów, 3) sporządzenia zestawienia wynagrodzenie pracowników CKTiS w rozbiciu na wynagrodzenie zasadnicze, dodatki służbowe, premie, dodatki za dodatkowe czynności. Skargę na decyzję organu wywiódł skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia odpowiedzi na zadane przez stronę pytanie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ błędnie uznał żądane informacje za przetworzone. Żądane zaś informacje, choć wymagają pewnych czynności technicznych, nie tworzą "nowej jakościowo informacji". Są to dane, które powinny znajdować się w posiadaniu Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w ramach jego bieżącej działalności. Zliczenie i wyselekcjonowanie danych, a także sporządzenie zestawień finansowych i kserokopii faktur, to czynności techniczne, a nie intelektualne tworzenie nowej informacji. Przetwarzanie informacji nie może być utożsamiane z koniecznością wyszukania i zestawienia posiadanych danych. Sam fakt, że wymaga to nakładu pracy, nie przesądza o charakterze informacji jako przetworzonej, jeśli informacje te są jedynie sumą informacji prostych, już istniejących w posiadaniu organu. W tym przypadku, informacje dotyczące wydatków na imprezy, koszty rajdów pieszych i wynagrodzenia pracowników są podstawowymi informacjami publicznymi, których posiadanie jest naturalne dla podmiotu zarządzającego środkami publicznymi. Odmowa dostępu do takich informacji na podstawie twierdzenia o ich przetworzeniu, stanowi de facto próbę ograniczenia jawności życia publicznego. Skarżący podniósł również w kontekście przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego, że w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 31 marca 2025 r. wskazał, że informacje te chciałby pozyskać do kontroli wydatków Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Kwestią sporną w niniejszej sprawie była przede wszystkim ocena czy wniosek skarżącej dotyczył informacji przetworzonej czy też prostej. Nie budzi bowiem wątpliwości, że same żądane przez stronę skarżącą dane mieściły się w kategorii informacji publicznej. Należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), w skrócie: u.d.i.p., nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej, a tylko w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przewidziano, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W kwestii dotyczącej interpretacji pojęcia "informacji przetworzonej" należy odwołać się do rozważań zawartych m. in. w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2022 r., (sygn. akt III OSK 1534/21 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"), w którym Naczelny Sąd Administracyjny odwołując się m.in. do wyroku z 16 marca 2018 r., I OSK 915/16, wskazał, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która: - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z 30.09.2015 r., I OSK 1746/14); - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyroki NSA z: 5.04.2013 r., I OSK 89/13, 17.10.2006 r., I OSK 1347/05, 21.07.2022 r., III OSK 1988/21) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z: 12.12.2012 r., I OSK 2149/12; 5.04.2013 r., I OSK 89/13, 3 października 2014 r., I OSK 747/14); - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu - ograniczenie wprowadzone przez art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z 9.10.2010 r., I OSK 1737/12); - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z: 28.04.2016 r., I OSK 2658/14, 5.01.2016 r., I OSK 33/15). Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyrok WSA z 23.09.2009 r., II SA/Wa 978/09; podobnie wyroki NSA: z 30.10.2008 r., I OSK 951/08; z 27.06.2013 r., I OSK 529/13). Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (zob. wyrok NSA z 05.03.2013 r., I OSK 3097/12). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z 5.09.2013 r., I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością; - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA z: 2 października 2014 r., I OSK 140/14, 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, 17 października 2006 r., I OSK 1347/05). Podkreśla się także, że przetworzenia informacji nie można utożsamiać z wytworzeniem informacji rodzajowo nowej, gdyż może ono polegać w szczególności na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które nie zawsze są prowadzone w sposób umożliwiający proste udostępnienie zgromadzonych w nich danych, i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy, choćby przez opracowanie prostego zestawienia (patrz: wyroki NSA z 5.03.2015 r., I OSK 865/14; 4.08.2015 r., I OSK 1645/14). Za "informację przetworzoną" można wprawdzie uznać sumę informacji prostych, ale zależy to od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań. Dopiero w takiej sytuacji za informację przetworzoną może być uznana suma informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 09.08.2011 r., I OSK 792/11; z 25.04.2012 r., I OSK 202/12; z 05.03.2015 r., I OSK 863/14; z 04.08.2015 r., I OSK 1645/14; z 25.11.2016 r., I OSK 1513/15; z 14.04.2017 r., I OSK 2791/16; z 26.03.2018 r., I OSK 2349/17; z 27.03.2018 r., I OSK 1526/16). Zwrócić należy szczególną uwagę na to, że w przypadku decyzji wydawanej na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. istotnego znaczenia nabiera argumentacja organu (adresata wniosku), który odmawia wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej powołując się na jej przetworzony charakter oraz na niespełnienie przesłanki ustawowej z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., warunkującej udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. W ocenie sądu, przedstawiona w zaskarżonej decyzji argumentacja, nie jest dostatecznie szczegółowa i wyczerpująca, a przez to i przekonywująca, jeśli chodzi o wykazanie, że w sprawie istotnie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Podmiot zobowiązany zaś odmawiając udostępnienia informacji publicznej z uwagi na to, że jest to informacja publiczna przetworzona zobligowany jest w pierwszej kolejności wykazać taki charakter tej informacji. Należy zatem wykazać, że wnioskodawca domaga się informacji jakościowo nowej, której organ nie posiada w swoich zasobach, rejestrach czy też zestawieniach, i której w stosunkowo prosty sposób nie może wydobyć z tych zasobów lub takiego zestawu informacji prostych, którego ilość zdezorganizowałaby pracę danej instytucji i wypełnianie codziennych obowiązków przez jej pracowników. Organ nie zaprzeczył skutecznie, że czynności związane z pozyskaniem żądanych informacji mają charakter wyłącznie techniczny i sprowadzają się do wyselekcjonowania odpowiednich dokumentów, ich skopiowania i ewentualnej anonimizacji. Organ wprawdzie podał, ile czasu zajmie wykonanie określonych czynności składających się na przygotowanie wnioskowanych informacji. Oszacowano, że czas czynności mających na celu udostępnienie wnioskowanych informacji wynosiłby około 6 dni roboczych dla jednego pracownika Centrum Kultury. Wskazano przy tym, że w 2024 r. Centrum Kultury zorganizowało około 280 imprez w tym 12 rajdów pieszych. Z każdą zorganizowaną imprezą wiąże się ponoszenie wielu wydatków. Pracownik Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w [...], który musiałby spędzić powyżej opisaną ilość czasu przygotowując żądane informacje nie byłby w stanie realizować zadań bieżących i wywiązywać się z powierzonych mu obowiązków. Wyłączenie w takim wymiarze zaburzyłoby pracę Centrum Kultury, Turystyki i Sportu w [...] oraz spowodowałoby bark płynności w wykonywaniu zadań. Wskazane dane mają jednak jedynie charakter szacunkowy. W rzeczywistości organ nie wykazał ani nie uprawdopodobnił, że zaprezentowane szacunki są wiarygodne i uzasadnione. Mogą zaś one budzić wątpliwości, tym bardziej, że już na rozprawie przed sądem w dniu 21 października 2025 r. (protokół rozprawy, akta sądowe, k. – 55) skarżący podniósł, że z tego co wie w Centrum pracuje 17 pracowników. Z kolei pełnomocnik organu stwierdził, że z jego wiedzy wynika, ze tylko 2-3 osoby są to pracownicy, którzy są merytorycznie przygotowani, żeby udzielić takiej informacji. Zachodzą zatem – w kontekście pracowników, którzy mogliby się zająć wnioskiem strony – pewne sprzeczności pomiędzy tym co wskazano w decyzji a tym co przedstawiono na rozprawie przed sądem. Przede wszystkim jednak w zakwestionowanych decyzjach podano jedynie ogólne szacunki co do czasu jaki jest potrzebny do zebrania wnioskowanych informacji. Nie poparto tych szacunków żadnymi konkretnymi informacjami, ani też nie uzasadniono ich w wystarczający sposób. Tymczasem należało konkretnie wskazać, ile dokumentów należy przejrzeć, żeby wyodrębnić żądane informacje, w ilu segregatorach one są zebrane. Istotne jest również wskazanie, czy takie informacje zebrane są w jednym miejscu zbiorczo, czy trzeba je pozyskiwać z różnych źródeł. Tym samym konieczne jest konkretne wykazanie ilości dokumentów, które muszą zostać poddane analizie, a także jednoznaczne określenie, ilu pracowników jest w stanie zająć się takim wnioskiem. Podkreślić należy, że co do zasady sięgnięcie przez organ do zbiorów dokumentacji, zawierającej informacje proste, i wyselekcjonowanie spośród nich jedynie żądanych informacji – a następnie ewentualne poddanie części z nich procesowi anonimizacji, nie skutkuje automatycznie przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Taki proces nie wymaga bowiem zebrania lub zsumowania, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności uznać należy, że nie wykazano, że zakres żądanych informacji, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. W ocenie sądu zatem organ, pomimo próby, ostatecznie nie zdołał wykazać, że wnioskowane informacje publiczne są informacjami publicznymi przetworzonymi. Należy przy tym pamiętać, że samo przyporządkowanie żądanych informacji publicznych do informacji publicznych przetworzonych nie stanowi samoistnej przesłanki odmowy ich udostępnienia. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Tym samym poza funkcją odpowiedzi na wniosek o informację przetworzoną, należy uwzględnić właściwości podmiotu o nią występującego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny w jednostce samorządu terytorialnego lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (tak zwłaszcza wyroki NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 i z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19). Ewentualne rozpatrzenie i dokonanie analizy przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego ma miejsce jednak dopiero po stwierdzeniu i wykazaniu, że wnioskowane informacje są informacjami publicznymi przetworzonymi. Jak już zaś wywiedziono i co jest najistotniejsze w sprawie, organ nie wykazał skutecznie, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę powyższe rozważania sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., sąd w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z 15 kwietnia 2025 r. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.