II SAB/Ol 64/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na bezczynność Wójta Gminy w wydaniu zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia W dniu 3 czerwca 2013r. A.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Wójta Gminy w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 6 maja 2013r. dotyczącego wydania zaświadczenia o żądanej informacji i treści w sprawie jego nieruchomości w zakresie potwierdzenia i wykazania jej stanu prawnego, jak i poprzedzającego wniosek oraz w zakresie wykazania stanu prawnego i faktycznego ewidencji gminnej zabytków, na podstawie art. 217 § 1 i 2 pkt 2 w związku z art. 218 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 217 § 3 w związku z art. 219 k.p.a. Wobec powyższego wniósł o zobowiązanie organu do wydania zaświadczenia, bądź aktu o odmowie wydania zaświadczenia o określonej informacji i treści, stwierdzenie, że organ dopuścił się naruszenia prawa, wymierzenie organowi grzywny na mocy art. 156 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 13 czerwca 2013r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona. Zarządzenie te zostało doręczone stronie w dniu 4 lipca 2013r.- karta 11 akt. W wyznaczonym terminie nie został uiszczony wpis sądowy, jednak w odpowiedzi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013r. (sygn. akt II OZ 1179/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z powyższym zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II z dnia 14 stycznia 2014r. A.Z. został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 13 czerwca 2013r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, a także wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r. (sygn. akt II SO/Bk 9/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2014r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił częściowego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. W sprzeciwie od tego postanowienia, a następnie w odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów strona ponownie złożyła wnioski o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sadu. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014r. (sygn. akt II OW 230/14) oraz kolejnym postanowieniem z dnia 25 marca 2015r. (sygn. akt II OW 32/15) Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Następnie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym zwolnienia od kosztów, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 maja 2015r. (sygn. akt II OZ 502/15) oddalił zażalenie na topostanowienie. W związku z powyższym zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 czerwca 2015r. A.Z. został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 13 czerwca 2013r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, a także wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu oraz zażalenie na zarządzenie o wpisie z dnia 13 czerwca 2013r. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy, natomiast postanowieniem z dnia 9 grudnia 2015r. odrzucił zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu. W dniu 30 grudnia 2015r. skarżący ponowił wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu, który został rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dnia 7 marca 2016r. o odrzuceniu wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi na bezczynność organu Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie strona wnioskująca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł. Wezwanie w tej sprawie zostało doręczone stronie w dniu 4 lipca 2013r.- karta 11 akt, zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 11 lipca 2013r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona nie uiścił wpisu sądowego, a jedynie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 14 stycznia 2014r. Przewodniczący Wydziału II Sądu ponownie wezwała stronę do wykonania zarządzenia z dnia 13 czerwca 2013r. o uiszczeniu wpisu od złożonej skargi. Wezwanie to strona otrzymała w dniu 5 lutego 2014 r. (karta 74 akt) po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 19 grudnia 2013r. oddalającego zażalenie wnioskodawcy na postanowienie tut. Sądu z dnia 8 listopada 2013r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 lutego 2014r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona nie uiściła wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie wniosku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazać bowiem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd całkowicie podziela, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., sygn. II OZ 869/09, z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W wyroku z dnia 7 lutego 2011r., sygn. akt II FSK 2274/10, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., I FSK 1395/08, niepubl.; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458). Tutejszy Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku lub kilku takich wniosków, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Także fakt, że toczy się postępowanie w sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwalnia skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy rozstrzygnięto już prawomocnie o odmowie przyznania prawa pomocy, gdyż ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu sądowego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a.