II SAB/Ol 89/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2014 r. zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 października 2012 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 września 2012 r. o rozdzieleniu skarg w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej postanawia odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu "[...]" A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania w rozpatrzeniu zażalenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" na postanowienie z dnia "[...]" o zawieszeniu postępowania w sprawie samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Potwierdził, że w dniu ‘[...]’ skarżący wniósł zażalenie na postanowienie PINB w "[...]". Wskazał, że informował stronę, iż zażalenie to nie może zostać rozpatrzone w terminie w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na bezczynność PINB w "[...]" i przesłaniem całości akt sprawy do WSA w Olsztynie. Zarządzeniem z dnia 20 września 2012 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, rozdzielił skargi w ten sposób, że pod kolejnymi numerami w repertorium SAB wpisano odrębnie skargę na bezczynność (sygn. akt II SAB/Ol 89/12) oraz skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania (sygn. akt II SAB/Ol 90/12). Zarządzeniem tym Przewodniczący Wydziału II wezwał także A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej, w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, podnosząc, że nie wnosił kiedykolwiek w piśmie z dnia "[...]" skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej. W związku z powyższym, w jego ocenie, wydane zarządzenie jest bezprzedmiotowe i bezprawne, gdyż nie odpowiada stanowi faktycznemu sprawy. Postanowieniem z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Ol 89/12 Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 20 września 2012 r. o rozdzieleniu skarg. W ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2012 r. przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. We wskazanym terminie skarżący wystąpił na urzędowym formularzu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego prawa pomocy wobec nieujawnienia źródła utrzymania siebie i źródła finansowania ponoszonych wydatków. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 229/13 Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko WSA, oddalając zażalenie skarżącego na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2013r., sygn. akt II OZ 317/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że ze złożonej przez skarżącego skargi z dnia "[...]" jednoznacznie wynika, iż jednym z przedmiotów zaskarżenia jest bezczynność organu administracji, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w zaskarżonym zarządzeniu sformułował przedmiot skargi w sposób bardzo zwięzły i skrótowy, określając go jako "bezczynność w sprawie samowoli budowlanej", niemniej jednak z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]’ z dnia "[...]’ o zawieszeniu postępowania w sprawie samowoli budowlanej. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 maja 2013 r. skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzeń o uiszczeniu wpisu z dnia 20 września 2012 r. i 17 grudnia 2012 r. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 23 września 2013 r. WSA w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy z tych samych powodów jak poprzednio. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 953/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z tym w dniu 21 listopada 2013r. skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu od skargi i od wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 15 listopada 2012 r., w zawitym terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi i zażalenia. W wyznaczonym terminie skarżący wpisów nie uiścił i złożył kolejny wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia, przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od zażalenia, jako pisma wszczynającego postępowanie instancyjne, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku zażalenia, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jego odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu przez sąd zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zgadzając się z dotychczasowymi rozstrzygnięciami wydanymi w tym zakresie. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wymaganego wpisu, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 października 2009 r., II OZ 869/09; z dnia 16 grudnia 2011 r., I OZ 1047/11; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo). W wyroku z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., I FSK 1395/08, niepubl.; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458). Analogicznie, rozważania te należy odnieść do skutków prawnych nieuiszczenia wpisu od zażalenia. Skoro Skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie z dnia 20 września 2012 r. o rozdzieleniu skarg, to jego zażalenie podlega odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Kolejny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, z dnia 11 grudnia 2013 r., zostanie rozpoznany odrębnie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.