I SA/Op 139/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Judecki (spr.) Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2025 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 grudnia 2024 r., nr SKO.40.2466.2024.dr w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego oddala skargę. Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez W. B. (dalej jako: "strona", "skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 grudnia 2024 r., nr SKO.40.2466.2024.dr, utrzymująca w mocy decyzję Starosty Nyskiego z dnia 23 sierpnia 2024 r., nr KT.II.5430.02644/03.3.2024.AJ, w przedmiocie skierowania skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. Komendant Wojewódzki Policji w Opolu (dalej jako: "Komendant") w dniu 8 sierpnia 2024 r. wystąpił do Starosty Nyskiego wnioskami z dnia 2 sierpnia 2024 r.: o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strony do kierowania pojazdami oraz o poinformowanie strony o obowiązku poddania się badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu. Wskazał, że strona w okresie od dnia 13 marca 2023 r. do dnia 9 stycznia 2024 r. wielokrotnie naruszyła przepisy ruchu drogowego. Podał daty i rodzaj tych naruszeń, liczbę otrzymanych punktów karnych oraz, że za wszystkie wymienione przewinienia drogowe strona otrzymała łącznie 37 punktów karnych. Starosta Nyski pismem z dnia 9 sierpnia 2024 r., doręczonym w dniu 12 sierpnia 2024 r., zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Starosta Nyski decyzją z dnia 23 sierpnia 2024 r. orzekł o skierowaniu strony na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy. Uzasadniając decyzję wyjaśnił, że skoro bezsporną okolicznością, wynikającą z wniosku Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r. jest przekroczenie przez stronę 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, to spełniona jest przesłanka z art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328, z późn. zm. - dalej jako: "ustawa"). Poinformował stronę o obowiązku pobrania Profilu Kierowcy, przedłożenia orzeczenia psychologicznego oraz, że jeśli nie podda się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, wszczęte zostanie postępowanie w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W odwołaniu, wniesionym z zachowaniem ustawowego terminu, strona zarzuciła Staroście Nyskiemu, pominięcie istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, tj. wyroku Sądu Okręgowego w O., który stwierdził, że jej stopień zawinienia był dużo, bo o 70 % niższy, niż pierwotnie przyjmowano. Zdaniem strony powinno to skutkować zmniejszeniem liczby punktów za przewinienia popełnione w dniach 7 i 15 kwietnia 2024 r. do liczby mniejszej niż 24, co w konsekwencji oznacza, że brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wyjaśnił też, że w dniu 13 marca 2023 r. wykonywał czynności zlecone i w związku z tym przedstawi szereg okoliczności w uzupełnieniu odwołania. Uznał za niezrozumiały nałożony obowiązek pobrania Profilu Kandydata na kierowcę i dostarczenia orzeczenia psychologicznego. Wniósł o doręczenie mu odpisu kwestionowanej decyzji "z pełnym podaniem brakujących danych". W dniu 1 października 2024 r. skarżący złożył uzupełnienie odwołania. Podniósł w nim, że 13 marca 2023 r. działał na polecenie funkcjonariusza policji - M. C. Wyjaśnił, że wraz z żoną opiekują się osobami niepełnosprawnymi i należą do T. W trakcie oczekiwania w pobliżu [...], na wymagającą pomocy żonę, niepotrafiącą się poruszać z uwagi na uraz [...], podjechał radiowóz. Policjantka kazała zjechać skarżącemu na lewą stronę Al. [...], co skutkowało uznaniem, że popełnił przewinienie, o którym mowa w pkt 1 wniosku Policji. W końcowej części pisma skarżący powtórzył argumentację mającą przemawiać za zasadnością obniżenia punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (dalej jako: "SKO") decyzją z dnia 17 grudnia 2024 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W jej podstawie prawnej wskazało m.in. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 - dalej jako: "k.p.a."). W uzasadnieniu przedstawiło przebieg postępowania. Przytoczyło mające w sprawie zastosowanie regulacje prawne. Powołało m. in. art. 18 pkt 1 ustawy oraz art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024 r. poz.1210, z późn. zm. - dalej jako: "u.k.p."). Powołało także obowiązujące orzecznictwo sądowoadministracyjne. Wyjaśniło, że zaniechanie poddania się nałożonemu obowiązkowi skutkuje cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami. SKO wskazało, że wobec bezspornej okoliczności, wynikającej z wniosku Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r. o wielokrotnym naruszeniu przez stronę przepisów ruchu drogowego i otrzymaniu łącznie 37 punktów karnych, należało skierować stronę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania i pisma je uzupełniającego SKO wyjaśniło, że skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy następuje na podstawie decyzji administracyjnej. Ma całkowicie odrębny charakter od sprawy dotyczącej wpisu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego do ewidencji kierowców naruszających owe przepisy, będącego czynnością materialno-techniczną. Jeżeli strona kwestionuje ilość punktów, powinna się zwrócić do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o podjęcie w tym zakresie stosownego działania, a następnie podjęte w takiej sprawie czynności materialno-techniczne poddać kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Wyjaśniło, że jest związane wnioskiem Komendanta w zakresie stwierdzonych w nim faktów. Z tego względu, opisane przez stronę w piśmie z dnia 1 października 2024 r. (pismo uzupełniające odwołanie) zdarzenie do jakiego doszło w N. przed [...], nie ma wpływu na treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. SKO podkreśliło, że wniosek Komendanta datowany jest na dzień 2 sierpnia 2024 r., a więc po wydaniu przez Sąd Okręgowy w O. prawomocnego wyroku z dnia 10 lipca 2024 r. Oznacza to, że strona nie zwróciła się do Policji w sprawie ilości punktów za naruszenia z dnia 13 marca 2023 r. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że umieszczenie w decyzji Starosty Nyskiego z dnia 23 sierpnia 2024 r. informacji o pobraniu Profilu Kandydata, wynika z treści § 9 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (obecnie: Dz. U. z 2025 r. poz. 1062). Zgodnie z tymi przepisami dla osoby podlegającej sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 lub 3 u.k.p., w terminie nieprzekraczającym 2 dni roboczych od dnia złożenia wniosku, generuje się profil kandydata na kierowcę w centralnej ewidencji kierowców za pomocą systemu teleinformatycznego na podstawie zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców oraz danych zgromadzonych w bazie danych. SKO wyjaśniło, że informacja o obowiązku dostarczenia orzeczenia psychologicznego jest przypomnieniem rygoru, o którym mowa w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p., o czym strona została już zawiadomiona w odrębnym piśmie z dnia 9 sierpnia 2024 r. W skardze do tut. Sądu skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Zarzucił temu rozstrzygnięciu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jej treść oraz błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. Skarżący wskazał, że w sprawie razi go głównie bezkrytyczne oparcie się na wniosku Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r., który powinien - w jego cenie - budzić wątpliwości, co do jego rzetelności, w związku z tym, że skarżący kwestionuje słuszność przyznania mu punktów karanych za nieprawidłowe parkowanie w okolicach [...] w dniu 13 marca 2023 r., za które otrzymał od Policji karę upomnienia, a także punktów karnych za zdarzenia z: 7 i 15 kwietnia 2023 r. oraz 9 stycznia 2024 r. gdyż uważa, że wobec opłacenia mandatów, punkty karne uległy skasowaniu. Ponadto zarzucił, że wniosek z dnia 2 sierpnia 2024 r. nie pochodzi od Komendanta i nie został przez niego podpisany. Zawiera on również oczywiście nieprawdziwe stwierdzenie o uprawomocnieniu się wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt [...], podczas, gdy został on zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w O. Ponadto nie podano pełnej sygnatury orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ani miejsca jego publikacji i dlatego próby jego odnalezienia w Internecie pozostały bezskuteczne. Skarżący kwestionując rzetelność danych wskazanych we wniosku Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r. Wyjaśnił, że zamierza - zgodnie z sugestią przekazaną w zaskarżonej decyzji - wystąpić do Komendanta ze stosownym pismem oraz dodatkowo przedłożyć fotografie, które zobrazują miejsce zdarzenia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Z tego względu - co należy podkreślić z uwagi na treść zarzutów skargi - dokonując kontroli legalności, Sąd nie może uczynić przedmiotem oceny innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Nie może wkraczać w sprawę odrębną bądź nową, w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych lub postanowień. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a.), skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że decyzja ta nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi i podjęcie orzeczenia na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego oraz procesowego. Z tego powodu uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja SKO z dnia 17 grudnia 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Nyskiego z dnia 23 sierpnia 2024 r. o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 18 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. Z art. 23 pkt 3 ustawy wynika, że jej art. 18 wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w Dzienniku Ustaw z dnia 16 grudnia 2021 r., a zatem art. 18 uzyskał moc obowiązującą od dnia 17 września 2022 r. Zaznaczyć należy, że wszystkie naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które skarżący uzyskał liczbę ponad 24 punktów karnych miały miejsce po 17 września 2022 r., a zatem już pod rządami obowiązującego art. 18 pkt 1 ustawy nakładającego na starostę - w przypadku wpłynięcia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji - bezwzględny obowiązek skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku przekroczenia 24 punktów karnych. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Dotąd nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w powołanych powyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika, że Starosta Nyski właściwy był do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nastąpiło na wniosek Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r., w którym wskazano, że skarżący otrzymał łącznie 37 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z wniosku wynikało, że skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego w okresie od 13 marca 2023 r. do 9 stycznia 2024 r. i łącznie przekroczył liczbę 37 punktów karnych. Starosta Nyski zobligowany był zatem uwzględnić wniosek Komendanta, a następnie, po wszczęciu postępowania, na podstawie powołanego art. 18 pkt 1 ustawy, skierować skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wbrew zarzutom skargi wniosek Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r. został podpisany z upoważnienia Komendanta przez Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Opolu. Należy podkreślić, że w świetle art. 18 pkt 1 ustawy starosta (prezydent miasta) jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Innymi słowy starosta zobligowany jest skierować kierowcę, który przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji albowiem kategoryczna redakcja tego przepisu wyklucza jakąkolwiek dowolność w podjęciu przez organ decyzji w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie organy obu instancji związane były informacją, co do liczby punktów karnych podanych przez Komendanta, wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy nie miały kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Sąd podziela pogląd prawny (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 215/24), że tylko komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności. Kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia, ani też w postępowaniu sądowym kontrolującym decyzje administracyjne wydane w takich sprawach. Przyjęcie poglądu, że organ administracji publicznej w postępowaniu w sprawie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jest uprawniony do samodzielnego weryfikowania liczby punktów karnych prowadziłoby w rezultacie do tego, że to ten organ, a nie właściwy organ Policji, ustalałby ilość przypisanych danemu kierowcy punktów karnych (zob. także m.in. wyroki NSA: z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1811/17; z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17; z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 474/22). Osoba, która naruszyła przepisy ruchu drogowego może podejmować próbę zakwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji w postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje prawo wniesienia skargi na tę czynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. Organ administracji publicznej w toku prowadzonego przez siebie postępowania w sprawie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji takich kompetencji nie posiada i - jak już wspomniano - jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Organ administracji publicznej sprawdza jedynie, czy wpisy wskazane we wniosku są wpisami ostatecznymi. Skoro zaś nie są usunięte (wykreślone) z ewidencji, tak jak w niniejszej sprawie, organ jest związany wnioskiem (patrz wyroki NSA: z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. I OSK 2397/19 i z dnia 8 października 2019 r., sygn. I OSK 2317/19 oraz WSA w Łodzi z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. III SA/Łd 722/16). W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżącego, SKO nie mogło weryfikować liczby przypisanych punktów karnych wskazanych przez Komendanta we wniosku z dnia 2 sierpnia 2024 r. Prowadząc postępowanie w sprawie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie miało kompetencji do samodzielnego ustalenia ilości punktów przypisanych stronie za naruszenie przepisów ruchu drogowego niż wynikająca z ewidencji. Było związane danymi zawartymi w ewidencji. W rozpatrywanej sprawie, zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego skarżący konsekwentnie formułuje zarzuty odnoszące się do prawidłowości wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Kwestie dotyczące naruszeń przepisów ruchu drogowego przez kierowcę i przypisanej za stwierdzone naruszenie przepisów ruchu drogowego liczby punktów ujawnionej w ewidencji prowadzonej przez organy Policji nie mieszczą się, jak już wskazano powyżej, w granicach sprawy o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Kompetencja Starosty Nyskiego i SKO sprowadza się, czego nie dostrzega skarżący, jedynie do sprawdzenia, w oparciu o wniosek Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r., czy liczba wpisanych punktów karnych przekracza 24. Dodać należy, że tut. Sąd także nie ma kompetencji do badania w granicach rozpoznawanej obecnie sprawy, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem Komendantowi, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego skarżący nie wykazał, że w odpowiednim, odrębnym trybie zakwestionował prawidłowość wpisów zawartych we wniosku Komendanta z dnia 2 sierpnia 2024 r. Przeciwnie, z jego skargi wynika, że dopiero zamierza wystąpić ze stosownym pismem do Komendanta. W konsekwencji SKO zobligowane było utrzymać w mocy decyzję Starosty Nyskiego kierującą skarżącego na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji do prowadzenia pojazdów w zakresie prawa jazdy kategorii B. Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zarzuty i argumentacja zawarta w skardze, która w istocie zmierza do podważenia prawidłowości wpisów ujawnionych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest niezasadna i nie mogła być uwzględniona. Kwestie te nie mogły być przedmiotem badania w postępowaniu administracyjnym i sądowoadminstracyjnym w sprawie o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do prowadzenia pojazdu. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie takiego naruszenia przez SKO przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, jak również naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Nie znalazł również podstaw do stwierdzenia nieważność zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone przez SKO postępowanie nie narusza przepisów postępowania administracyjnego wskazanych w skardze. SKO dochowało bowiem zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), uwzględniło dowody mające znaczenie w sprawie (art. 75 k.p.a.), zebrało i rozpatrzyło cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz materiał ten oceniło (art. 80 k.p.a.), czemu dało wyraz w wyczerpującym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.). Ponadto przychodzi wyjaśnić, że ocena materiału dowodowego może być skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo-skutkowego. Taka sytuacja nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (https://orzeczenia.nsa.gov.pl).