II SA/Op 495/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewody O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. D. W. zaskarżył do tut. Sądu decyzję Wojewody O. z dnia [...], nr [...], wydaną w przedmiocie wymeldowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 27 września 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. W terminie otwartym do uzupełnienia ww. braku skarżący pismem z dnia 5 października 2021 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Prawomocnym zarządzeniem z dnia 17 listopada 2021 r. r., sygn. akt I SPP/Op 103/21, starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nieprzesłanie, pomimo wezwania, wniosku na wymaganym urzędowym formularzu. Wskutek powyższego, zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2022 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 27 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania z dnia 31 stycznia 2022 r., sposób jej uiszczenia, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2022 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił ww. braku fiskalnego skargi, natomiast w dniu 9 lutego 2022 r. złożył kolejny wniosek, w którym domagał się "umorzenia kwoty 100 zł za wpis sądowy od skargi", a który został uznany za wniosek o przyznanie prawa pomocy i zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 15/22. W związku z tym wnioskiem - stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a., wedle którego wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru - referendarz sądowy przesłał skarżącemu taki formularz. Jednocześnie referendarz wezwał skarżącego do wypełnienia formularza i odesłania go w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania w razie niezastosowania się do wezwania. Skarżący nie przesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wobec tego wniosek pozostawiono się bez rozpoznania - zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 18 marca 2022 r. Skarżący odebrał zarządzenie w dniu 25 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W realiach sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 27 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona skarżącemu w dniu 8 lutego 2022 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 15 lutego 2022 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak fiskalny skargi nie został jednak uzupełniony. Wyjaśnienia wymaga, że zasadą ogólną jest, iż w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym przez sąd w wezwaniu do uiszczenia wpisu, skargi nie można odrzucić przed rozpoznaniem złożonego wniosku o prawo pomocy. W niniejszej sprawie prawomocnym zarządzeniem z dnia 17 listopada 2021 r., sygn. akt II SPP/Op 103/21, referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z tym skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 27 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wynika z tego obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Obowiązku tego nie znosi kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został złożony już po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz po otrzymaniu wezwania do wykonania zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W orzecznictwie sądowym słusznie podkreśla się, że bieg terminu do opłacenia skargi, wyznaczony kierowanym do strony ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, nie zostaje przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (zob. postanowienia NSA: z 11 stycznia 2008 r., II FZ 617/07; z 16 czerwca 2016 r., II FZ 270/16; z 10 czerwca 2016 r., I FZ 150/16; z 25 czerwca 2021 r., III FZ 429/21, z 15 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 519/21 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.