I SA/Po 1019/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2009 r. wraz z odsetkami oraz z tytułu pobranych, a niewpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiące: od grudnia 2008 do stycznia 2010 wraz z odsetkami za zwłokę oraz umorzenia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiące: sierpień, październik i listopad 2008 oraz kosztów postępowania egzekucyjnego oddala skargę Decyzją z dnia [...].02.2014r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej XA za zaległości podatkowe A Spółki z o.o. z siedzibą w [...] z tytułu podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2009r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie [...] zł oraz z tytułu pobranych, a niewpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiące grudzień 2008r., styczeń - grudzień 2009r. oraz styczeń 2010r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie [...] zł. Jednocześnie organ podatkowy I instancji umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności XA za zaległości podatkowe ww. Spółki z tytułu pobranych, a niewpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiące sierpień, październik - listopad 2008r. oraz za koszty postępowania egzekucyjnego. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie dopełniła ciążących na niej obowiązków podatkowych i nie uregulowała zaległości podatkowych z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom za okres 08/2008, 10/2008-12/2009, 01/2010-12/2010 oraz zaprzestała też regulowania ciążących na niej zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za I-IV kwartał 2009. W celu dochodzenia powyższych należności wszczęto postępowanie egzekucyjne, które z uwagi na zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej prowadzone było przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w[...] . Postanowieniami z dnia [...].09.2012r. Nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] Komornik Sądowy umorzył prowadzone wobec Spółki postępowanie egzekucyjne z uwagi na bezskuteczność egzekucji prowadzonej wobec Spółki. Następnie decyzją z [...].05.2013r. organ pierwszej instancji orzekł o odpowiedzialności podatkowej płatnika - A Spółka z o.o. i określił wysokość należności z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń za miesiące sierpień, październik - grudzień 2008r., styczeń - grudzień 2009r., styczeń - grudzień 2010r. Od decyzji tej nie złożono odwołania. Postanowieniem z dnia [...].10.2013r. wszczęto postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za powyższe zaległości Spółki wobec XA, który w czasie, w którym upłynęły terminy płatności zobowiązań podatkowych sprawował funkcję jednoosobowego zarządu spółki. Organ I instancji uznał, że wobec braku ziszczenia się przesłanek określonych w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm. dalej O.p.), pozwalających na wyłączenie jego odpowiedzialności jako członka zarządu Spółki, odpowiada on za zaległości podatkowe Spółki. Podniesiono, że podatnik nie wskazał mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części, nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości Spółki, a także nie wykazał okoliczności lub dowodów, które wskazywałyby na brak jego winy w niedopełnieniu powyższego obowiązku. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem podatnik działając przez pełnomocnika złożył odwołanie, w którym zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 202 ust. 4 i 5 Kodeksu spółek handlowych poprzez przyjęcie, że zaprzestanie pełnienia funkcji członka zarządu przez odwołującego się nastąpiło dopiero z dniem [...].02.2010r., a nie z dniem złożenia rezygnacji; - art. 116 O.p. poprzez przyjęcie, iż odwołujący się w trakcie postępowania nie wskazał okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność za długi Spółki. Zdaniem strony, organ podatkowy I instancji błędnie ustalił okres pełnienia przez niego funkcji członka zarządu. Odwołujący zakwestionował dzień [...].02.2010r. jako datę zaprzestania pełnienia tej funkcji podnosząc, że pismem z dnia [...].09.2009r. złożył rezygnację z pełnienia funkcji w zarządzie Spółki. Pismo to zostało skierowane na adres Spółki, oraz do XB, co wynikało z przedłożonych potwierdzeń nadania pisma. W związku z czym z tą chwilą przestał być członkiem zarządu. W odwołaniu strona zarzuciła organowi I instancji całkowite pominięcie ww. dokumentu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto zobowiązany podniósł, że w okresie, gdy był osobą odpowiedzialną za Spółkę, nie było konieczności zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki. Spółka wprawdzie miała zaległości płatnicze, ale miała też sporo przychodów i należności. Należności te były płacone z dość długim terminem płatności, jednak nie powodowało to sytuacji uzasadniającej zgłoszenie ww. wniosku. Obrót Spółki wynosił wówczas ok. [...] zł miesięcznie (przy sporym zaangażowaniu kosztów materiałowych). Spółka posiadała również duży majątek w maszynach i urządzeniach. Odwołujący utracił kontakt ze Spółką po swej rezygnacji z funkcji członka zarządu i nie wie, co wywołało sytuację, że należności oraz posiadany przez Spółkę majątek nie wystarczył na pokrycie wszelkich zobowiązań, w tym zaległości podatkowych. Zdaniem strony, po jego odejściu ze Spółki musiały nastąpić jakieś nieprawidłowości, na co zdaje się wskazywać nie tylko późne odwołanie go, ale i opóźnienie wykreślenia starego zarządu z KRS. W odwołaniu strona wskazała także, że w trakcie postępowania podnoszone były okoliczności, wskazujące na podział kompetencji i odpowiedzialności za sprawy Spółki. Odwołujący jako prezes zarządu zajmował się bieżącą działalnością Spółki, ze względu na posiadaną wiedzę techniczną. Natomiast ograniczone były jego kompetencje w zakresie spraw finansowych i innych, dlatego zadbał, by sformalizowano ten rozdział kompetencji i odpowiedzialności za poszczególne sfery działalności Spółki. Zobowiązany wskazał, że nie był w stanie dopilnować wszystkich rozliczeń, w tym podatkowych, ze względy na decyzje Rady Nadzorczej, a także ze względu na stan zdrowia. Ponadto w ocenie zobowiązanego Spółka posiada majątek możliwy do sprzedaży, w tym maszyny i urządzenia oraz liczne wierzytelności. Ze względu na utratę kontaktu ze Spółką nie może podać konkretnych firm i konkretnych kwot należności, jednak jego zdaniem takich ustaleń może dokonać organ podatkowy. Zdaniem strony egzekucja była źle prowadzona, ponieważ według wiedzy odwołującego istniał majątek pozwalający wyegzekwować należności. Załączono również zestaw faktur z nieuregulowanymi należnościami, których to należności w trakcie postępowania egzekucyjnego nawet nie zajęto. Strona przyznaje, że z powodu upływu czasu ich ściągnięcie jest coraz mniej prawdopodobne, jednak za taki stan rzeczy nie ponosi winy. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] po zapoznaniu się z materiałem dowodowym sprawy oraz zarzutami zawartymi w odwołaniu utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie organu podatkowego I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że XA pełnił funkcję członka zarządu A Sp. z o.o. w czasie, w którym upłynęły terminy płatności wskazanych w decyzji organu I instancji. Na te okoliczność wskazał, że uchwałą Nr [...] Rada Nadzorcza A Spółka z o.o. powołała z dniem [...].07.2007r. XA na prezesa jednoosobowego zarządu ww. Spółki, natomiast uchwałą [...]Rada Nadzorcza Spółki odwołała zobowiązanego z pełnienia tej funkcji z dniem [...].02.2010r. W uzasadnieniu uchwały wskazano, iż powyższe odwołanie jest skutkiem wydania przez Sąd Rejonowy Wydział II Karny w [...] wyroku nakazowego z dnia [...].02.2010r. sygn.[...] . Organ wskazał, że przedłożona przez stronę uchwała nr [...]Rady Nadzorczej A Spółka z o.o. z dnia [...].07.2007r., w której postanowiono powierzyć prowadzenie spraw księgowych i rozliczeń z Budżetem Państwa i Zakładem Ubezpieczeń Społecznych XC , zwalniając tym samym z obowiązku zajmowania się tymi sprawami XA , była instrumentem wewnętrznym Spółki, który nie stanowił przesłanki uwalniającej osobę trzecią od odpowiedzialności w myśl art. 116 O.p. Organ odwoławczy wskazał, że przepisy prawa nie pozwalają członkowi zarządu skutecznie zrzec się swoich kompetencji i uprawnień do zarządzania sprawami Spółki, w związku z czym ustalenia, poczynione przez stronę z Radą Nadzorczą Spółki nie wywierały żadnych skutków prawnych odnośnie orzeczenia o odpowiedzialności zobowiązanego za zaległości Spółki powstałe w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu. Ponadto z akt sprawy wynikało, że XA miał możliwość działania w imieniu Spółki, a poprzez swoje działanie aktywnie wpływał na jej sytuację finansową. Świadczyło o tym m.in. podpisanie umowy najmu nieruchomości z dnia [...].03.2008r. z XD, z której wynikało, że Spółka zobowiązała się płacić wynajmującemu do dnia [...].12.2008r. czynsz w wysokości [...] zł, a od dnia [...].01.2009r. kwotę [...] zł. W dniu [...].12.2009r. zobowiązany podpisał "Aneks do umowy najmu nieruchomości z dnia [...].03.2008r.", w którym kwota czynszu od dnia [...].01.2010r. wynosiła [...] zł . Organ odwoławczy wskazał również, że w umowie A Spółka z o.o. powołano taki organ, jakim była Rada Nadzorcza. Przyjęto więc, że skuteczne złożenie rezygnacji wymagało dotarcia oświadczenia do jednego z członków tego organu Spółki. W związku z powyższym organ zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. z zapytaniem, czy przesyłka listowa, wskazana przez XA (rezygnacja z pełnienia funkcji w zarządzie Spółki z dnia [...]09.2009r.) została skutecznie doręczona adresatowi. Z odpowiedzi, udzielonej przez Pocztę Polską S.A. wynikało, że przesyłka ta została doręczona przez "wrzut do skrzynki adresata w oparciu o zasady, wynikające z art. 26 ust. 4 obowiązującej w 2009r. ustawy z dniu 12.06.2003r. Prawo pocztowe (tj. Dz.U. z 2008r., Nr 189, poz. 1159)", a sposób doręczeniu świadczył o tym, że przesyłka została nadana na zasadach powszechnych, bez potwierdzeniu odbioru. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że nie można było w chwili obecnej ustalić, czy ww. przesyłka dotarła do XB w taki sposób, by mogła ona zapoznać się z jego treścią. Ponadto inne dokumenty urzędowe świadczyły o tym, iż rezygnacja XA nie była skuteczna, bądź została wycofana. Jak wynikało bowiem z aktu notarialnego, sporządzonego w dniu [...].01.2010r. (a więc ponad 4 miesiące po złożeniu ewentualnej rezygnacji przez stronę) przez notariusza X.E, osobę zaufania publicznego, stawili się przed nią wspólnicy A Spółki z o.o. celem zaprotokołowania Zgromadzenia Wspólników. Z § 1 protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników wynikało, iż Zgromadzenie to otworzył "Prezes Zarządu Spółki –XA , który powitał wszystkich zgromadzonych Wspólników i zarządził zgłaszanie kandydatur na Przewodniczącego obrad". Podkreślono w tym miejscu, iż porządek obrad Zgromadzenia przewidywał jedynie podjęcie uchwały w sprawie ustalenia siedziby Spółki. XA był również obecny podczas posiedzenia Rady Nadzorczej w dniu [...].02.2010r., podczas której podjęto uchwałę Nr[...], odwołującą XA z Zarządu Spółki z dniem [...].02.2010r. Dokument ten nie wskazywał, by strona w jakikolwiek sposób kwestionowała fakt, że odwołanie nastąpiło dopiero z dniem [...].02.2010r. W dniu [...].12.2009r. XA jako prezes Spółki podpisał "Aneks do umowy najmu nieruchomości z dnia [...].03.2008r.". Ponadto zdaniem organu odwoławczego z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że stan zdrowia XA w latach 2007 - 2010 nie uniemożliwił mu pełnienia funkcji prezesa zarządu Spółki oraz nie ograniczył jego aktywności wyłącznie do zajmowania się kwestiami technicznymi i kierunkiem rozwoju firmy. Potwierdzały to czynności dokonywane przez stronę jako prezesa zarządu Spółki, np. podpisywanie deklaracji PIT-4R za lata 2008 i 2009 oraz sprawozdań finansowych Zarządu za lata 2007 i 2008, aktywne uczestnictwo w Nadzwyczajnych Zgromadzeniach Wspólników A Spółka z o.o. w dniach [...].10.2007r., [...].06.2009r. i[...].01.2010r. i pełnienie funkcji Przewodniczącego Zgromadzenia, zawieranie umowy najmu nieruchomości w imieniu spółki w dniu [...].03.2008r. i aneksowanie jej w dniu [...].12.2009r. Organ odwoławczy podkreślił również, że zebrane w sprawie akta nie pozostawiały jakichkolwiek wątpliwości, że w chwili orzekania nie zachodziła żadna możliwość zaspokojenia egzekwowanej wierzytelności z jakiejkolwiek części majątku ruchomego Spółki. Spółka nie posiadała jednocześnie żadnych nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...].09.2011r. Sąd Rejonowy w [...] rozstrzygnął zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej i powierzył prowadzenie egzekucji Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w [...] w trybie egzekucji sądowej, który postanowieniami z dnia [...].09.2012r. umorzył prowadzone postępowanie egzekucyjne z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Jak wynikało z pisma Komornika Sądowego z dnia [...].09.2012r. dokonano zajęcia wierzytelności u Naczelnika Urzędu Skarbowego z tytułu nadpłaty podatku dochodowego oraz nadwyżki w podatku od towarów i usług. Zajęto wierzytelność w D Spółka z o.o. Dokonano zajęcia rachunków bankowych oraz skierowano zapytanie do Centralnej Ewidencji Pojazdów. Egzekucja z ruchomości, wierzytelności i kont bankowych dłużnika nie przyniosła efektów. Podczas dokonywania czynności w terenie przez Komornika Sądowego pod adresem [...], ul. [...] (siedziba Spółki) zjawił się właściciel XA i oświadczył, że Spółka wyprowadziła się w 2008r. i jest mu winna duże kwoty pieniędzy. Przeciwko A Spółka z o.o. prowadzone było postępowania egzekucyjne w 100 sprawach z wniosku różnych wierzycieli. Łączny stan zadłużenia wynosił [...] zł. Ustosunkowując się do zarzutów odwołującego się i załączonego zestawu faktur z nieuregulowanymi należnościami, organ odwoławczy wskazał, że z informacji od organu egzekucyjnego wynikało, iż egzekucja z wierzytelności Spółki, a więc również z nieuiszczonych faktur, była prowadzona i okazała się bezskuteczna. Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził, że w chwili obecnej Spółka nie posiadała żadnego majątku. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej aktualny stan majątkowy Spółki nie pozwalał na zaspokojenie roszczeń organu podatkowego. Analizując zgromadzony materiał dowodowy, organ odwoławczy stwierdził, że na XA jako na prezesie A Spółka z o.o. ciążył obowiązek zgłoszenia we właściwym czasie, tj. w 2008r., wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki lub wszczęcie postępowania układowego. Odwołując się do przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm. - w skrócie: "P.u.n."), organ II instancji wskazał, że dłużnik jest zobowiązany złożyć stosowny wniosek nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym zaprzestano płacenia długów lub majątek spółki nie wystarczał na zaspokojenie długów. Wystąpienie którejkolwiek z powyższych przesłanek, zdaniem organu, obliguje zarząd spółki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] podkreślił, że Spółka od sierpnia 2008r. trwale zaprzestała regulowania swoich wymagalnych zobowiązań wobec Urzędu Skarbowego z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń, natomiast od 2009r. zaprzestała wpłat na poczet podatku od towarów i usług. Od marca 2008r. Spółka zaprzestała także regulowania swoich zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w[...]. Z bilansu za 2008r., podpisanego przez XA w dniu [...].03.2009r. wynikało natomiast, iż zobowiązania Spółki ([...]zł) kilkukrotnie przekroczyły jej majątek ([...]zł). Z powyższego zestawienia wynikało więc, iż na koniec 2008r. ziściły się obie przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie art. 11 Prawa upadłościowego i naprawczego. Nie było zatem żadnych wątpliwości, że sytuacja finansowa i materialna Spółki zobowiązywała zarząd Spółki do zgłoszenia w 2008r. wniosku o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcia postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego), czego jednak nie uczyniono. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że wysokość obrotów Spółki, jak również posiadanie dużego majątku w maszynach i urządzeniach nie mogły stanowić o tym, czy należy zgłosić przedmiotowy wniosek. Przepisy prawa upadłościowego i naprawczego zobowiązują bowiem zarząd Spółki do badania korelacji pomiędzy wysokością zobowiązań danego podmiotu a wartością jego majątku, a także nakładają obowiązek uiszczania wymagalnych zobowiązań, gdyż niedopełnienie tego obowiązku także obliguje zarząd Spółki do zgłoszenia przedmiotowego wniosku bez względu na wartość majątku Spółki. Zdaniem organu odwoławczego podnoszony przez XA argument, iż nie posiadał on wiedzy o stanie finansowym Spółki, pozwalającej na ocenę, czy konieczne jest złożenie wniosku o upadłość, a co więcej nie mógł on uzyskać tej wiedzy z uwagi na podział kompetencji z osobą, nie będącą członkiem zarządu Spółki, nie stanowił przesłanki wyłączającej jego odpowiedzialność. Tym bardziej, że miał on wgląd w dokumentację finansową Spółki, gdyż podpisywał m.in. deklaracje PIT-4R za lata 2008 i 2009 oraz sprawozdania finansowe Zarządu za lata 2007 i 2008 (w tym bilanse Spółki), a także aktywnie uczestniczył w Nadzwyczajnych Zgromadzeniach Wspólników A Spółka z o.o. w dniach [...].10.2007r., [...].06.2009r. i [....].01.2010r. i pełnił funkcję Przewodniczącego tych Zgromadzeń. Dyrektor Izby Skarbowej nie kwestionował, iż aktualny stan zdrowia XA był zły, jednak nie mógł uznać go za przesłankę egzoneracyjną w niniejszym postępowaniu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu XA wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych oraz zobowiązanie Komornika Sądu Rejonowego w [...] do przedłożenia akt egzekucyjnych (w tym protokołów zajęć mienia spółki) [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w celu wykazania, jakie mienie spółki zostało zajęte i jakie sprzedano w wyniku egzekucji. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] jest w oczywisty sposób sprzeczna z obowiązującym prawem, ustalonym stanem faktycznym i w swej istocie jest jedynie wyrazem narastającego fiskalizmu organów państwa. Przede wszystkim, zdaniem skarżącego, błędne jest ustalenie Dyrektora Izby Skarbowej, iż zobowiązany pełnił swą funkcją do dnia [...].02.2010r., tj. do dnia, w którym Zgromadzenie Wspólników przyjęło rezygnację i odwołało skarżącego z pełnionej funkcji. Skarżący podniósł, że pismem z dnia [....].09.2009r. zrezygnował z pełnionej funkcji, rezygnację listem poleconym skierował do Spółki i do przedstawiciela Rady Nadzorczej. Sposób doręczenia pisma przez Pocztę Polską (wrzucenie do skrzynki) nie jest od skarżącego zależny. Jeśli Dyrektor Izby Skarbowej kwestionuje prawidłowość tego doręczenia, na nim spoczywa obowiązek wykazania, że pismo to nie zostało doręczone. Za całkowicie nieuzasadnione uznał stanowisko organu, że w chwili obecnej nie można ustalić, czy przesyłka dotarła do adresatki w taki sposób, by mogła zapoznać się z jego treścią. Skarżący podkreślił, że z chwilą złożenia rezygnacji przestał być prezesem Zarządu Spółki. Oświadczenie woli jest złożone z chwilą, gdy doszło do adresata w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią. Strona podniosła, że potwierdzone przez pocztę doręczenie przez wrzucenie do skrzynki umożliwiło adresatce zapoznanie się z tym oświadczeniem woli, a fakt, czy to uczyniła, jest już bez znaczenia, gdyż ustawodawca wymaga jedynie możliwości zapoznania się z treścią oświadczenia. Zdaniem skarżącego organ nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność odwołania oświadczenia o rezygnacji. Przedstawiane w zaskarżonej decyzji okoliczności, zdaniem strony, nie stanowią takiego dowodu, a Dyrektor Izby Skarbowej w [...] nie wykazał, by odwołanie rezygnacji doręczone było jednocześnie z rezygnacją lub wcześniej, ani nie wykazał ewentualnego ponownego powołania skarżącego na stanowisko prezesa zarządu Spółki. Zdaniem skarżącego stwierdzenie, że z dniem [...].09.2009r. zaprzestał pełnienia swej funkcji winno być bezsporne. Ponadto skarżący nie kwestionuje, że nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości A Spółka z o.o., twierdzi natomiast, że w okresie, gdy był prezesem zarządu, tej konieczności nie było, nie ponosi też winy, że tego wniosku nie zgłoszono. Strona potwierdziła, iż w okresie, gdy była prezesem zarządu, Spółka miała zaległości płatnicze, ale miała przychody i wierzytelności. Spółka posiadała też majątek w maszynach i urządzeniach. W skardze strona ponownie wskazała, że do uwolnienia się od odpowiedzialności osoby trzeciej wystarczy wykazanie, iż niezgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło bez winy członka zarządu. Skarżący wskazał, że w Spółce był podział kompetencji i w ramach tego podziału nie zajmował się sprawami finansowymi. Zatem, jego zdaniem, nie ponosi winy za niezgłoszenie wniosku o upadłość w sytuacji, gdy nie prowadził sprawy rozliczeń, nie mógł bowiem powziąć wiedzy o narastającym zadłużeniu, został wprowadzony w błąd przez prowadzącego rozliczenia Pana XC co do sytuacji finansowej Spółki. O tym, iż strona nie miała właściwej wiedzy o zobowiązaniach Spółki, świadczy zdaniem skarżącego fakt dokonywania zakupów urządzeń, czego by nie czynił, znając rzeczywistą sytuację Spółki. XA wskazał, że podział funkcji w Spółce został dokonany przez organ uprawniony do powołania prezesa zarządu - Radę Nadzorczą. Dokonanie takiego rozdziału obowiązków i uprawnień było warunkiem podjęcia zatrudnienia przez skarżącego. Zgodnie z wewnętrznymi decyzjami Rady Nadzorczej mógł on nie znać w pełni sytuacji finansowej Spółki, a w konsekwencji nie ponosi winy za brak zgłoszenia wniosku o upadłość. Bez zrealizowania tego warunku nie byłoby w ogóle tej umowy. Skarżący wskazał, że rozdział uprawnień i obowiązków wynikał też ze złego jego stanu zdrowia strony i z braku kwalifikacji do prowadzenia spraw ekonomicznych i księgowych Spółki. Ponadto skarżący zarzucił organowi odwoławczemu błędną interpretację przepisów, w myśl których nawet niewielkie, złotówkowe opóźnienie w płatnościach generuje obowiązek złożenia wniosku o upadłość. W czasie sprawowania funkcji członka zarządu, Spółka przeżywała pewne kłopoty finansowe, jednak rozwijająca się produkcja, zakupienie nowych maszyn i urządzeń, dokonywana sprzedaż powodowały, że można było zakładać, że Spółka jest na drodze wyjścia z kłopotów finansowych. Kłopoty te, zgodnie z wiedzą skarżącego, nie powodowały jeszcze obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość. Zwłaszcza, że następowało stopniowe zmniejszanie się ujemnego wyniku finansowego Spółki, co wynika ze złożonych sprawozdań finansowych Spółki. Dodatkowo w toku postępowania skarżący wskazywał na istniejący i możliwy do sprzedaży majątek Spółki, w tym maszyny i urządzenia. Wprawdzie Komornik prowadził licytacje mienia Spółki na terenie wynajmowanym przez nią, jednak strona nie zna wyników tych postępowań, stąd wniosek o zobowiązanie Komornika Sądu Rejonowego w [...] do przedłożenia prowadzonych spraw egzekucyjnych. Skarżący wskazywał też w trakcie postępowania na istniejące spore należności Spółki, których płatności były opóźnione ze względu na specyfikę produkcji Spółki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej zarzutom, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji znajduje podstawy w prawie materialnym, zaś wydanie decyzji poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym. Na wstępie należy wskazać, że postępowanie podatkowe zostało uregulowane w dziale IV O.p. Zgodnie z przepisami zawartymi w tej części O.p., organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 O.p.), są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 187 § 1 O.p.). Powinny prowadzić postępowanie podatkowe w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 §1 O.p.) oraz zapewnić stronie czynny udział w postępowaniu podatkowym (art. 123 § 1), a następnie, dokonać oceny, na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 O.p.). Ostatni z powołanych przepisów statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów, w myśl której ocena dowodów jest domeną wyłącznie organu podatkowego. W świetle tej normy organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zarówno materiał dowodowy, jak i jego ocena winny – zgodnie z art. 210 § 4 o.p. – znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji podatkowej. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Uzasadnienie prawne musi zaś zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne winno być spójne i logiczne, tak by z jego treści w sposób niebudzący wątpliwości wynikał ustalony przez organ podatkowy stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia podatkowego. Mając na uwadze powyższe reguły, Sąd uznał, że sposób procedowania organów odpowiadał wszelkim rygorom przewidzianym w przepisach O.p. W wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania podatkowego organy ustaliły stan faktyczny w sposób niebudzący wątpliwości, zgodnie z poszanowaniem obowiązujących zasad prawa, a sprawa została wyjaśniona w sposób umożliwiający wydanie prawidłowej decyzji. Przechodząc do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w zakresie zaistnienia przesłanek odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania spółki, należy wskazać, że zasady odpowiedzialności podatkowej osób trzecich określone są w rozdziale 15 Ordynacji podatkowej. W rozdziale tym mieści się zakres podmiotowy oraz przedmiotowy tej odpowiedzialności. Zgodnie z art. 107 § 1 O.p. tylko w przypadkach i w zakresie przewidzianym w tym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialności są zgodnie z art. 116 § 1 O.p. członkowie zarządu. Członkowie zarządu odpowiadają za zaległości podatkowe spółki z tytułu jej zobowiązań podatkowych powstałych w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu. Mogą być pociągnięci do odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki tylko i wyłącznie wówczas, gdy egzekucja należności podatkowych z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Te okoliczności musi wykazać organ podatkowy. Natomiast osoba trzecia, aby uwolnić się od odpowiedzialności, musi wykazać, że: 1) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo 2) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy 3) wskazać mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że orzekając o odpowiedzialności członka zarządu spółki kapitałowej organ podatkowy jest zobowiązany wykazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, zaś wykazanie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek egzoneracyjnych spoczywa na członku zarządu. W tej kwestii poglądy orzecznictwa i doktryny są zbieżne i utrwalone (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2003 r. sygn. akt SA/Bd 85/03 – publ. "Przegląd Orzecznictwa Podatkowego" 2003 nr 4, poz. 93; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 24 marca 2005 r. sygn. akt I SA/Ol 345/04 - publ. ZNSA 2005/1/98; A. Mariański i A. Karolak, Odpowiedzialność członków zarządu za zobowiązania spółki z o.o., Warszawa 2004, s. 234-236; S. Babiarz i in. Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2004, s. 402; B. Adamiak i in. Ordynacja podatkowa. Komentarz 2004, Wrocław 2004, s. 433). Organy podatkowe orzekły o odpowiedzialności skarżącego za zaległości Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2009 r. w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej wysokości [...] zł oraz z tytułu pobranych, a nie wpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za m-ce: grudzień 2008 r. styczeń –grudzień 2009r. oraz styczeń 2010 r. W ocenie Sądu organy wykazały na podstawie zebranych dowodów okoliczności pełnienia funkcji członka zarządu przez XA w okresie powstania zaległości podatkowych oraz bezskuteczność egzekucji wobec spółki A sp. z o.o. Wbrew zarzutom skargi prawidłowo ustaliły czas pełnienia funkcji prezesa zarządu przez skarżącego XA . Bezsporna jest data powołania XA na prezesa zarządu, tj. [...]lipca 2007 r., natomiast sporna jest data odwołania czy rezygnacji z tej funkcji. Zgodnie z dokumentami KRS znajdującymi się w aktach sprawy (k. 189-192 akt administracyjnych) wpisu powołania na stanowisko prezesa zarządu dokonano w dniu [...] października 2007r. , wykreślenia w dniu [...] czerwca 2010 r. Organ uznał, że skarżący został odwołany z funkcji członka zarządu uchwałą Rady Nadzorczej nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nie dał wiary zaś, że skarżący skutecznie zrezygnował z funkcji członka zarządu z dniem [...] września 2009 r. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że materiał dowodowy wskazuje, że skarżący pełnił funkcję prezesa spółki w jednoosobowym zarządzie od [...] lipca 2007 r. do dnia [...] lutego 2010 r. Należy podkreślić, że skarżący po dacie rzekomej rezygnacji z funkcji prezesa zarządu, tj. po dniu [...] września 2009 r. nadal prowadził sprawy Spółki, m.in. poprzez podpisywanie umów jako prezes zarządu Spółki ([...]grudnia 2009 r.), uczestnictwo w posiedzeniach Rady Nadzorczej ([...] lutego 2010 r.) i posiedzeniu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników ([....]stycznia 2010 r.). Nadto istotna jest treść uchwały nr [...] podjęta na posiedzeniu Rady Nadzorczej Spółki A w sprawie odwołania z dniem [...] lutego 2010 r. skarżącego z funkcji prezesa zarządu, na której obecny był XA. W uzasadnieniu uchwały podano, że odwołanie jest skutkiem wydania przez Sąd Rejonowy Wydział II Karny w [...] wyroku nakazowego przeciwko XA, sygn. akt [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Protokół z posiedzenia z dnia [...] lutego 2010 r. podpisał również skarżący (k. 7 akt administracyjnych), co oznacza, że potwierdził rzetelność protokołu z posiedzenia Rady Nadzorczej, jak i treść uchwały podjętej na tym posiedzeniu. Nie wystąpiły też okoliczności, które wskazywałyby, że skarżący nie mógł w tym okresie sprawować funkcji członka zarządu. Organ zgromadził materiał dowodowy, z którego wynika, że skarżący reprezentował Spółkę jako prezes zarządu: podpisywał deklaracje podatkowe, sprawozdania finansowe Spółki, uczestniczył w zgromadzeniach wspólników i rady nadzorczej, podpisywał umowy cywilnoprawne. W związku z powyższym organ prawidłowo ustalił okres sprawowania przez skarżącego funkcji prezesa zarządu, wskazując, że funkcję tę pełnił w okresie, kiedy powstały zaległości podatkowe, tj. upłynął termin zapłaty zobowiązań podatkowych. W ocenie Sądu, nie ma wątpliwości, że egzekucja z majątku Spółki okazała się bezskuteczna. Bezskuteczność egzekucji w rozumieniu art. 116 § 1 O.p. oznacza sytuację, w której nie ma jakichkolwiek wątpliwości, że nie zachodzi żadna możliwość zaspokojenia egzekwowanej wierzytelności z jakiejkolwiek części majątku spółki. Bezskuteczność egzekucji rozumiana jest przy tym jako niemożność uzyskania zaspokojenia z całego majątku spółki, a nie tylko z pewnych jego składników. Takie stwierdzenie jest możliwe jednak nie tylko wówczas, gdy egzekucja prowadzona była do całego majątku spółki i nie dała rezultatu, lecz także, gdy egzekucja ze znanego organowi podatkowemu (wierzycielowi) majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a odpowiedzialni członkowie zarządu nie wskazali w postępowaniu egzekucyjnym na inne mienie spółki, z którego egzekucja umożliwiała zaspokojenie tych zaległości w znacznej części. W świetle uchwały NSA z 8 grudnia 2008r. sygn. akt II FPS 6/08, bezskuteczność egzekucji ustala się na podstawie każdego prawnie dopuszczalnego dowodu, niemniej postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, z uwagi na brak majątku zobowiązanego jest dowodem przesądzających o bezskuteczności egzekucji. Z akt sprawy wynika, że na zaległości podatkowe zostały wystawione tytuły wykonawcze. Wobec zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej Sąd Rejonowy w [....] postanowieniem z dnia [....] września 2011 r. sygn. akt [...] powierzył prowadzenie egzekucji Komornikowi Sądowemu. Postanowieniami z dnia [...] września 2012 r. Komornik Sądowy umorzył postępowanie egzekucyjne, z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Przeciwko A sp. z o.o. prowadzone było postępowanie egzekucyjne ze 100 wniosków wierzycieli, łącznie na kwotę [...] zł. i zostało skierowane do całego majątku Spółki. W związku z powyższym organy w niniejszym postępowaniu wykazały, że egzekucja z majątku Spółki była bezskuteczna. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał również, aby zaistniała przesłanka egzoneracyjna przewidziana w art. 116 § 1 pkt 2 O.p. Wynikający z tego przepisu wymóg dotyczy, m.in. wskazania mienia, z którego egzekucja jest faktycznie możliwa i zaspokoi zaległości podatkowe spółki w znacznej części, co w praktyce oznacza, iż egzekucja ta musi być realna do przeprowadzenia i skutkująca zaspokojeniem wierzyciela (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 899/10). Przy czym tylko realnie istniejące mienie wskazane wraz z jego usytuowaniem, istniejące w momencie, w którym toczy się postępowanie dotyczące przeniesienia odpowiedzialności, wypełniałoby przesłankę zwalniającą członka zarządu od odpowiedzialności z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 972/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 1511/08, LEX nr 527419, WSA w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Rz 121/11, LEX nr 786212). Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, iż skarżący nie wskazał mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiałaby zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Ponieważ ciężar wykazania przesłanek uwalniających skarżącego od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki spoczywał na skarżącym, nie może on domagać się od organów podatkowych, aby prowadziły nieograniczone postępowanie zmierzające do odnalezienia dowodów przemawiających na jego korzyść, a w szczególności, aby pomimo zakończenia postępowania egzekucyjnego wobec jego bezskuteczności dalej poszukiwały majątku spółki, który był brany pod uwagę w toku postępowania egzekucyjnego. Skarżący w postępowaniu podnosił jedynie, że w okresie kiedy pełnił funkcję prezesa zarządu Spółki, Spółka posiadała ruchomości oraz wierzytelności, jednak przyznał, że obecnie nie ma wiedzy co do tego majątku, z uwagi na upływ czasu. Zatem Sąd podziela stanowisko organów, że skarżący nie wskazał majątku Spółki, z którego możliwe byłoby zaspokojenie należności. Nie można przyjąć, skarżący poprzez przedłożenie kserokopii faktur w łącznej kwocie [...] zł, uwolnił się od odpowiedzialności z art. 116 O.p. Należy zauważyć, że nawet gdyby istniały wierzytelności wynikające z powołanych faktur, to bez wątpienia wierzytelności te, z uwagi na łączną ich wysokość, nie zaspokoją zaległości podatkowych w znacznej części, co wyklucza możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności członka zarządu. Sąd nie podziela również poglądu skarżącego, że w momencie pełnienia funkcji prezesa zarządu nie było przesłanek do zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki. Prawidłowe jest stanowisko organu podatkowego, że sytuacja majątkowa Spółki uzasadniała wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości już na pod koniec 2008 r. Organ podatkowy prawidłowo odwołał się do ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 1112, ze zm.), w celu ustalenia, w jakim momencie zaistniały okoliczności uzasadniające zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Z treści art. 11 ust. 1 u.p.u.n. wynika, że dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Przy czym dotyczy to zarówno zobowiązań cywilnoprawnych, jak i publicznoprawnych (F. Zedler w: A. Jakubecki, F. Zedler "Prawo upadłościowe i naprawcze" – komentarz do art. 11, Lex). W rozpatrywanej sprawie Spółka zaprzestała regulowania wymagalnych zobowiązań już w pierwszej połowie 2008r. wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w[...], od sierpnia 2008 r. Spółka zaprzestała regulowania zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń, a od 2009 r. zaprzestała płacenia podatku od towarów i usług. Z bilansu za 2008 r. podpisanego przez skarżącego wynika, że zobowiązania Spółki kilkakrotnie przekroczyły jej majątek. Ponadto należy wskazać, że zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie podkreśla się, że bez znaczenia są przyczyny niewykonywania tych zobowiązań (vide postanowienie SN z 8 stycznia 2013 r., sygn. akt III KK 117/12; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 14 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa 24/13; F. Zedler w: A. Jakubecki, F. Zedler, Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, komentarz do art. 11), tj. niekoniecznie zaprzestanie płacenia długów musi wynikać z braku środków na regulowanie zobowiązań. Jak słusznie wskazał przy tym WSA we Wrocławiu w wyroku z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 973/09, wymienione w art. 11 p.u.n. przesłanki zgłoszenia wniosku o upadłość mają charakter alternatywny i równorzędny i dlatego zaistnienie chociażby jednej z nich pozwala na ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy. W art. 11 ust. 1 p.u.n. ustawodawca nie powiązał stanu niewypłacalności ze stanem majątku dłużnika, ale z jego zachowaniem, a konkretnie zaniechaniem (zaprzestaniem płacenia długów), natomiast w okolicznościach sprawy takie zaniechanie niewątpliwie miało miejsce. W świetle powyższego bezzasadne są zarzuty skarżącego, że Spółka posiadała znaczny majątek, dlatego nie było podstaw w czasie, kiedy pełnił funkcje prezesa zarządu, do zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki. Sąd nie podziela również stanowiska skarżącego, że wykazał, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy, ponieważ zgodnie z podziałem obowiązków przez Radę Nadzorczą Spółki nie zajmował się sprawami finansowymi Spółki, jego kompetencje były ograniczone. Podniesiona okoliczność również nie ma znaczenia w zakresie odpowiedzialności członka zarządu Spółki za jej zaległości podatkowe. Zgodnie z ugruntowanym już poglądem przepis art. 116 O.p. przewiduje odpowiedzialność członków zarządu spółek kapitałowych, niezależnie od tego, w jakim zakresie osoby te sprawowały lub sprawują zarząd, jakie czynności faktycznie wykonują zgodnie z ewentualnymi wewnętrznymi ustaleniami (wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1236/12, z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 336/09, z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt I FSK 305/05), zatem członkowie zarządów spółek kapitałowych odpowiadają za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich tych funkcji. W związku z tym nawet jeśli skarżący w ramach uzgodnień z Radą Nadzorczą zajmował się wyłącznie sprawami technicznymi firmy i kierunkami jej rozwoju, to ta okoliczność nie ma wpływu na zakres odpowiedzialności członka zarządu. Reasumując należy stwierdzić, że w omawianej sprawie organ wykazał zaistnienie przesłanek niezbędnych do orzeczenia odpowiedzialności skarżącego za zaległości Spółki. Skarżący natomiast nie wykazał przesłanek uwalniających go od tej odpowiedzialności, tj.: mienia Spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości w znacznej części, ewentualnie złożenia we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości lub postępowania układowego albo braku winy w niepodjęciu działań w tym kierunku, tym samym zarzuty naruszenia art. 107-109 oraz 116 O.p. i art. 11 i art. 12 p.u.n. są, w ocenie Sądu, nieuzasadnione. W związku z zawartym w skardze wnioskiem skarżącego o zobowiązanie Komornika do przedłożenia akt egzekucyjnych, należy wskazać, że wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Co do zasady sądy administracyjne nie prowadzą postępowania dowodowego, mają kompetencje wyłącznie do kontroli legalności aktów administracyjnych w oparciu o zebrany przez organy administracyjne materiał dowodowy w postępowaniu przed organami. Wyjątek jest przewidziany w art. 106 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., który stanowi, że Sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wobec wykazania przez organ bezskuteczności egzekucji poprzez włączenie do akt sprawy postanowień o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, kwestia ta jest w ocenie Sądu dostatecznie wyjaśniona i nie wymagała przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z dokumentów. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.