I SA/Po 1186/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości w podatku akcyzowym za 2010 r. oraz części należności wskazanych we wniosku postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Skarżący J.O. wniósł skargę na opisaną powyżej decyzję. Pismem z dnia [...] października 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek podał, że został błędnie poinformowany przez żonę o terminie rozprawy, że rozprawa ma się odbyć [...] października 2015 r. Dlatego [...] października 2015 r. złożył pismo procesowe, a [...] października 2015 r. ustanowił pełnomocnika, z którego relacji po wizycie tego dnia w sądzie dowiedział się o rzeczywistym terminie rozprawy. W dniu [...] sierpnia 2015 r. żona skarżącego odebrała zawiadomienie o rozprawie, której termin został wyznaczony na dzień [...] września 2015 r. W zawiadomieniu tym skarżący został pouczony, że w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku, przy czym zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia po upływie tego terminie jest czynnością bezskuteczną. Wyrokiem z dnia [...] września 2015 r. sąd oddalił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 87§ 2 p.p.s.a stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów jasno wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu, po trzecie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie. Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia przyczyn niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że skarżący spełnił warunek formalny, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od daty [...] października 2015 r. przyjętej przez sąd za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. tj. dzień w którym skarżący dowiedział się o tym, że rozprawa odbyła się w dniu [...] września 2015 r. W ocenie sądu, skarżący nie spełnił jednak dwóch pozostałych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, tj. nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a także wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu nie dokonał czynności, której terminowi uchybił, tj. nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane przez skarżącego okoliczności świadczyć mogą jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze adres. Korespondencję odebrał [...] sierpnia 2015 r. dorosły domownik – żona skarżącego. Nie zadbał o należyte informowanie go przez domowników o korespondencji kierowanej do niego przez sąd. Skutki wszelkich zaniedbań osoby, która podjęła się oddania pisma adresatowi (niedokładne przekazanie informacji) obciążają skarżącego. Nie zapoznając się osobiście zawiadomienia skarżący wziął na siebie ryzyko uchybienia terminowi. Zgodnie z 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W utrwalonym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 437/05, z dnia 16 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 422/05, z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 319/08, z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt I OZ 494/10, z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt I OZ 569/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przesądzono, że niedopełnienie wymagania z art. 87 § 4 p.p.s.a., tj. niedokonanie przez stronę równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, niedokonanej w terminie, traktowane być powinno jako brak formalny, którego uzupełnienie powinno zostać zarządzone przez przewodniczącego w trybie art. 49 p.p.s.a. Z uwagi jednak na to, że skarżący zdecydowanie nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, sąd stwierdził, że niecelowe byłoby wzywanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Dlatego sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.