I SA/Po 582/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 01 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozłożenia na raty podatku akcyzowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 500 złotych (słownie: pięćset zł 00/100). S. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: "skarżąca"), reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia 09 lipca 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazana w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (PURDE). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, w przypadku nie uwzględnienia wniosku wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl § 1a zd. 1 cytowanego przepisu, skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a tej ustawy. Stosownie natomiast do § 3 tego przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Stosownie zaś do postanowień art. 16 ust. 1a powołanego aktu, podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. Z kolei art. 3 pkt 13 tej ustawy stanowi, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. W rozpoznawanej sprawie kluczowym okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia do sądu administracyjnego skargi w formie dokumentu elektronicznego. Skarga wniesiona bowiem została na adres do doręczeń elektronicznych Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, tj. przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (PURDE), a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). Tym samym, mając na względzie wymogi z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. brak było podstaw do uznania, że skarżąca skutecznie wniosła skargę do sądu administracyjnego. W świetle przytoczonych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że w aktualnie obowiązującym stanie prawnym skarga w formie dokumentu elektronicznego może zostać skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego wyłącznie przy wykorzystaniu elektronicznej skrzynki podawczej organu (ePUAP), a skorzystanie z innego kanału komunikacji elektronicznej powoduje nieskuteczność wniesienia skargi. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w następujących orzeczeniach sądów administracyjnych: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK 672/25, z 12 czerwca 2025 r. sygn. akt I FSK 786/25 oraz III OZ 294/25; postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: z 26 lutego 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 201/25, z 10 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 175/25, z 20 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 247/25, z 9 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 293/25, z 19 maja 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 275/25, z 22 maja 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 347/25, z 25 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 356/25; postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 18 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 67/25; postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 31 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 244/25 i sygn. akt I SAB/Gl 4/25, z 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 297/25, z 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 466/25, z 2 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 585/25, z 04 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 698/25 oraz postanowienia tut. Sądu z 14 maja 2025 r. sygn.. akt I SA/Po 234/25, z 28 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Po 273/25, z 4 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Po 300/25, z 05 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Po 512/25 (wszystkie powołane orzeczenia dostępne na str. publ. baza CBOSA). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1. postanowienia. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w punkcie 2.