I SA/Po 87/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-03-04

Skład orzekający: Katarzyna Wolna-Kubicka, Janusz Ruszyński, Gabriela Gorzan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności przepisów, na podstawie których odmówiono zwrotu, z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny zawiesił postępowanie, uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który ma zbadać zgodność przepisów dotyczących zwolnień podatkowych dla zakładów pracy chronionej z Konstytucją RP. Zawieszenie ma na celu uniknięcie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego i zapewnienie spójności rozstrzygnięć.
Stan faktyczny
J. G. złożył wniosek o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r., powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczące niezgodności przepisów z Konstytucją. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zwrotu, uznając, że wyrok TK nie ma zastosowania do zakładów pracy chronionej działających na czas nieokreślony. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie Konstytucji. WSA zawiesił postępowanie, oczekując na rozstrzygnięcie TK w podobnej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie NSA Janusz Ruszyński Gabriela Gorzan Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 marca 2009 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...), nr (...) w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. /-/ G.Gorzan /-/K.Wolna-Kubicka /-/J.Ruszyński Wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2007r. J. G. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w wysokości [...] zł wraz z kwotą wynikającą z oprocentowania tej nadpłaty. Zdaniem podatnika zasadność wniosku wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. (sygn. akt K 45/01), uznającego za niezgodne z art. 2 Konstytucji RP przepisy art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 95, poz. 1101). Wskazał również, iż prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Zakład "G." z siedzibą w W.. Decyzją Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej Pełnomocnika do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia [..] grudnia 1996r. Zakład ten uzyskał status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony. W ramach prowadzonej działalności podatnik realizował inwestycję polegającą na budowie kompleksu produkcyjno - handlowo - administracyjnego w K. koło W.. Zakład ten został przystosowany do pracy osób niepełnosprawnych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. decyzją z [..]. odmówił podatnikowi zwrotu nadpłaty w całości, podnosząc, iż w rozpatrywanym przypadku nie ma zastosowania powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Podatnik uzyskał bowiem status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony. Orzekając na skutek odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z [..]. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika. Na powyższą decyzję J..G. wniósł skargę, zarzucając m .in. naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez uznanie, iż art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim przedsiębiorców prowadzących zakłady pracy chronionej na podstawie decyzji wydanej przed rokiem 1998 na czas nieokreślony pozbawia uprawnień określonych w art. 31 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 tegoż artykułu ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 listopada 1999r., nie jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku, wyrażonymi w art. 2 Konstytucji, w zakresie, w jakim nie przewiduje regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów tej grupy prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach, a w konsekwencji poprzez uznanie, że w odniesieniu do tej grupy przedsiębiorców wyrok Trybunału nie ma zastosowania. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2008r. sygn. I SA/Po 1630/07 Sąd, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) zawiesił postępowanie. Uznał, iż odpowiedź na przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pytanie prawne do Trybunału co do zgodności art. 1 pkt 8 w zw. z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim, nie przewidując przepisów przejściowych, zmienił zasady wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej, które na dzień 30 listopada 1999r. miały status zakładów pracy chronionej przyznany bezterminowo decyzjami wydanymi na podstawie ustawy z dnia 9 maja 1991r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, pomimo że dotyczy ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, umożliwi stwierdzenie, że tezy postawione w wyroku Trybunału z 25 czerwca 2002r. mogą być stosowane również do podmiotów posiadających status zakładu pracy chronionej przyznany na czas nieokreślony w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych. Postępowanie zostało podjęte 19 stycznia 2009r. Pismem procesowym z dnia [..] lutego 2009r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. SK 30/07, której przedmiotem jest zbadanie zgodności art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 2 i art. 69 Konstytucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 95, poz. 1101) w przepisie art. 31 ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.) dodano pkt 4 w brzmieniu "podatków dochodowych". Tym samym przewidziane w art. 31 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy zwolnienie prowadzącego zakład pracy chronionej z podatków nie dotyczyło, od dnia 1 stycznia 2000r., podatków dochodowych. Sąd zwraca przy tym uwagę, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 35 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000, Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), przewidujący zwolnienie z podatku dochodów z działalności gospodarczej osób zatrudniających osoby niepełnosprawne, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, przestał obowiązywać, zgodnie z art. 8 ustawy z 9 listopada 2000r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 1104), dopiero z dniem 1 stycznia 2001r. Nie ulega jednak wątpliwości, iż likwidacja zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec użycia określenia "podatków dochodowych" nastąpiła już 1 stycznia 2000r., mimo iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 35 pdof formalnie skreślony został dopiero z dniem 1 stycznia 2001r. Wspomniany przepis art. 31 ust. 2 pkt 4 ustawy o rehabilitacji pozostawał wobec art. 21 ust. 1 pkt 35 pdof lex specialis. Za takim poglądem przemawia również okoliczność, iż art. 21 ust. 1 pkt 35 pdof został wyłączony nowelą z 20 listopada 1999r., jako regulacją, która weszła w życie z późniejszą datą, aniżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych - reguła kolizyjna chronologiczna (por. wyrok WSA we Wrocławiu I SA/Wr 1845/04, wyrok NSA II FSK 1436/06). Przedmiotem skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. SK 30/07 jest zbadanie zgodności art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 2 i art. 69 Konstytucji RP. Tym samym, uwzględniając powyższe rozważania, uznać należy, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależeć będzie od wyniku toczącego się przed Trybunałem postępowania o sygn. SK 30/07. W tym stanie rzeczy, mając dodatkowo na uwadze kwestie praktyczne (uniknięcie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego), postanowiono, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji. /-/ G. Gorzan /-/ K. Wolna - Kubicka /-/ J. Ruszyński

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło