II SA/Po 267/25

Dnia 11 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak Asesor WSA Jacek Rejman Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2026 roku sprawy ze skarg T. M. i K. N. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku oddala skargi Decyzją z dnia 24 kwietnia 2024 r. nr. [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] (zwany dalej: PINB), na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; zwanej dalej: k.p.a.) oraz art. 71a ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682; zwanej dalej: p.b.) nakazał K. N. i T. M. - współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...] i [...], arkusz 50, obręb [...]) - przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku znajdującego się na ww. nieruchomości. Wskazał jednocześnie, że nakaz należy zrealizować poprzez zaprzestanie wykorzystywania budynku jako użyteczności publicznej w zakresie sportu i rekreacji. W uzasadnieniu decyzji PINB wyjaśnił, że w dniu 23 stycznia 2024 r. pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na terenie nieruchomości przy ulicy [...] w P.. W wyniku czynności kontrolnych ustalili, że na terenie tej nieruchomości znajduje się budynek parterowy częściowo podpiwniczony. Ponadto ustalono, że w obiekcie tym funkcjonuje działalność pod nazwą "[...]", polegająca na prowadzeniu zajęć tanecznych i szkoły tańca. K. N. oświadczył, że do roku 2012 w przedmiotowym budynku funkcjonowała drukarnia, a następnie obiekt został wynajęty dla opisanej wyżej działalności. Ustalono także, że budynek przy ulicy [...] w P. powstał legalnie na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 grudnia 1998 r., nr [...], znak [...] udzielającej pozwolenia na budowę dla warsztatu poligraficznego jednak w trakcie realizacji wprowadzono zmiany, w stosunku do których prowadzone jest osobne postępowanie administracyjne pod sygn. [...] Natomiast w wyniku ponownej kontroli w dniu 11 sierpnia 2016 r. pracownicy PINB stwierdzili, że w budynku objętym kontrolą prowadzona jest działalność pod nazwą "[...]", polegająca na prowadzeniu zajęć sportowo-rekreacyjnych. W dokumentach udostępnionych przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu miasta [...] dotyczących nieruchomości przy ul. [...] w P. nie odnaleziono dokumentów świadczących o dokonaniu przez jakikolwiek podmiot zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania znajdującego się tam budynku na inną funkcję niż określona w ww. pozwoleniu na budowę, z dnia 22 grudnia 1998 r. Na podstawie księgi wieczystej nr [...] organ ustalił, że właścicielem działki nr [...], arkusz 50, obręb [...] jest Miasto [...], a użytkownikiem wieczystym K. N., a na podstawie księgi wieczystej nr [...], że właścicielem działki nr [...], arkusz 50, obręb [...] jest Miasto [...], zaś użytkownikami wieczystymi są K. N. i T. M.. W ocenie PINB w niniejszej sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. Zmiana przeznaczenia budynku warsztatu poligraficznego na budynek użyteczności publicznej w rozumieniu z § 3 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225; zwanego dalej: r.w.t.) spowodowała konieczność spełnienia w tym budynku odmiennych niż poprzednio wymagań z zakresu bezpieczeństwa pożarowego. Budynek warsztatu poligraficznego, kwalifikowany jest w § 209 ust. 1 pkt 2 r.w.t. do kategorii zagrożenia ludzi PM czyli budynki produkcyjne i magazynowe. Natomiast w niniejszym przypadku, zgodnie z § 209 ust. 1 pkt 1 r.w.t., budynek użyteczności publicznej należy do kategorii zagrożenia ludzi ZL. Powyższa okoliczność ma wpływ na wymagania w zakresie klasy odporności pożarowej budynku i dalej na wymaganą klasę odporności ogniowej jego elementów. W związku z powyższym PINB postanowieniem nr [...] z dnia 25 stycznia 2024 r., działając na podstawie art. 71a ust. 1 p.b. wstrzymał współwłaścicielom budynku na nieruchomości przy ul. [...] A w P. (dz. nr [...] i [...], ark. 50, obręb [...]) - użytkowanie wymienionego wyżej budynku jako budynku użyteczności publicznej w zakresie sportu i rekreacji i nałożył obowiązek przedstawienia, w terminie 60 dni od doręczenia postanowienia wskazanych w nim dokumentów. Dalej PINB wyjaśnił, że współwłaściciele obiektu budowlanego nie dostarczyli żadnego z dokumentów wymienionych w postanowieniu o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego, pomimo upływu terminu wyznaczonego w tym postanowieniu. Ponadto nie wykonano obowiązku nałożonego w postanowieniu o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego i budynek nadal użytkowany jest jako budynek użyteczności publicznej. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego zobowiązany był do wydania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł T. M. zarzucając decyzji PINB naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie ustaleń w zakresie aktualnego sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, niepowołanie biegłego w celu ustalenia czy obiekt stanowi budynek użyteczności publicznej, a także § 209 r.w.t. poprzez błędną klasyfikację obiektu jako budynku użyteczności publicznej. Po rozpatrzeniu odwołania Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: WINB) decyzją z dnia 28 czerwca 2024 r. znak: [...] uchylił ww. decyzję PINB z dnia 24 kwietnia 2024 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wyrokiem z dnia 26 września 2024 r. sygn. akr IV SA/Po 566/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił ww. decyzję WINB uznając, że nie ma żadnych przeszkód, aby organ odwoławczy uzupełnił we własnym zakresie postępowanie dowodowe. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2024 r. WINB zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego poprzez uzupełnienie akt o projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 grudnia 1998 r. udzielającą pozwolenia na budowę warsztatu poligraficznego oraz o akta postępowania prowadzonego pod znakiem [...] w sprawie budowy budynku przy ul. [...] w P. z istotnym odstąpieniem. Decyzją z dnia 18 lutego 2025 r. znak: [...], WINB na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia 24 kwietnia 2024 r. W uzasadnieniu decyzji WINB wyjaśnił, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że ostatnim legalnym sposobem użytkowania przedmiotowego obiektu był warsztat poligraficzny, którego budowę zakończono i zgłoszono w 2002 r. Potwierdza to zaświadczenie o wykonaniu obowiązku zawiadomienia o zakończeniu budowy z dnia 24 sierpnia 2002 r. Do akt sprawy dołączono umowę najmu datowaną na 25 kwietnia 2012 r., z której wynika, że najemca będzie używać budynek przy ul. [...] w P. jako studio fitness. Zatem do zmiany sposobu użytkowania bezsprzecznie doszło w 2012 r. Zmiana sposobu użytkowania nie wiązała się z przeprowadzeniem jakichkolwiek robót budowlanych. Wszelkie roboty budowlane prowadzone były na etapie budowy i zakończyły się w 2002 r. Zatem w przypadku, gdy nie wykonano robót budowlanych wymagających uzyskania pozwolenia na budowę, właściwym jest zastosowanie trybu z art. 71 p.b. Zmiana sposobu użytkowania z warsztatu poligraficznego na budynek użyteczności publicznej w zakresie sportu i rekreacji niewątpliwie zmienia warunki bezpieczeństwa pożarowego, bowiem budynek warsztatowy zaliczony jest do kategorii pożarowej PM, natomiast siłowania jako budynek użyteczności publicznej w zakresie sportu i rekreacji do kategorii pożarowej ZL I. W niniejszej sprawie nie dokonano wymaganego zgłoszenia, dlatego PINB zgodnie z art. 71a ust. 1 pkt 1 p.b. w drodze postanowienia wstrzymał użytkowanie obiektu budowlanego. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone jego adresatom odpowiednio w dniach 1 lutego 2024 r. i 5 lutego 2024 r. Z dołączonych do akt pism stron postępowania, dowodów w postaci zdjęć i adresów stron internetowych, przekazanej przez Policję notatki oraz ustaleń własnych WINB w zakresie sprawdzenia strony internetowej rebelnaturecrossfit.pl wynika, że przedmiotowy obiekt jest nadal użytkowany jako siłownia. K. N. i T. M. bezsprzecznie zlekceważyli nakaz wstrzymania użytkowania obiektu, wobec czego PINB zasadnie zastosował sankcję przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. N. stwierdził, że decyzje WINB oraz PINB wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, skierowane zostały do osoby nie będącej stroną w sprawie oraz z naruszeniem zasad określonych w art. 8, art. 10, art. 39 i art. 41 k.p.a. Zarówno organ I jak i II instancji nie doręczył mu wielu pism w sposób określony w art. 39 k.p.a., mimo że w toku postępowania przed PINB powiadomił o zmianie swojego adresu. Stwierdził, że w dniu 14 lutego 2024 r. udał się do PINB i poinformował pracowników o zmianie adresu wskazując, że obecnie mieszka w P. na ul. [...]. Udzielił też szerokich informacji na temat nieruchomości przy ul. [...] w P.. O wydaniu decyzji z dnia 24 kwietnia 2024 r., dowiedział się z doręczonego postanowienia z dnia 30 grudnia 2024 r. Wskazał również, że nie mógł zlekceważyć wstrzymania użytkowania obiektu, skoro nie otrzymał postanowienia z dnia 5 stycznia 2024 r. Zakwestionował także kwalifikowanie przedmiotowego obiektu, jako budynku użyteczności publicznej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył również T. M. zarzucając decyzji WINB naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niezasadne w okolicznościach sprawy przyjęcie, że decyzja PINB została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy nie ma znaczenia dla jej rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że z dnia 16 grudnia 2024 r. umarzająca postępowanie, nie jest jeszcze prawomocna. W celu wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie konieczne jest w pierwszej kolejności prawomocne zakończenie ww. postępowania, którego wnioski będą dopiero stanowiły podstawę do zakończenia niniejszej sprawy. W odpowiedzi na skargi WINB wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sprawy ze skargi T. M. i K. N. zostały na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a. połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 1276 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przed przejściem do wyjaśnienia okoliczności przemawiających za oddaleniem skargi, wyjaśnienia wymaga, że PINB w stosunku do obiektu budowlanego zlokalizowanego przy ul. [...] w P. (dz. nr [...] i [...], arkusz 50, obręb [...]) prowadził dwa odrębne postępowania. Pierwsze zakończone zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku oraz drugie w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Drugie postępowania zakończone zostało ostateczną decyzją WINB z dnia 20 maja 2025 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu dokonanej bez wykonywania robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę, postępowanie powinno się toczyć na podstawie art. 71a w zw. z art. 71 p.b.. Natomiast w sytuacji gdy inwestor wykonuje roboty budowlane związane ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania naprawczego w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51, nie zaś art. 71a p.b. (por. wyroki NSA z 29 lutego 2008 r., II OSK 119/07, z 9 grudnia 2020 r., II OSK 1349/20; z 21 stycznia 2021 r. II OSK 2839/20, 21 czerwca 2023 r. II OSK 2198/20; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem wobec umorzenia postępowania w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, zasadnie organy nadzoru budowlanego przyjęły, że w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego przy ul. [...] w P. zastosowanie znajduje tryb z art. 71a p.b. Wyjaśnić zatem należy, że stosownie do treści art. 71 ust. 2 p.b. zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Przy czym przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń (art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b.). Chodzi tu o działalność, która wymaga spełnienia innych lub dodatkowych warunków określonych przepisami prawa, niż działalność dotychczas prowadzona w obiekcie budowlanym. Zatem ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego mamy do czynienia wówczas, gdy mają zastosowanie inne normy z zakresu bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska, czy mające wpływ na obciążenie konstrukcji budynku, aniżeli normy, które miały zastosowanie względem dotychczasowego sposobu użytkowania (wyrok NSA z 16 października 2025 r., II OSK 947/23, LEX nr 4020485). Procedurę legalizacji samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego uregulowano w art. 71a p.b. Zgodnie z art. 71a ust. 1 p.b. w przypadku samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2. Z art. 71a ust. 4 p.b. wynika natomiast, że w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Organy nadzoru budowlanego w rozpoznawanej sprawie zasadnie uznały, że doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Z niewadliwych ustaleń faktycznych organów wynika bowiem, że obiekt budowlany przy ul. [...] w P., a będący przedmiotem postępowania powstał legalnie na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 grudnia 1998 r., nr [...], znak [...] udzielającej pozwolenia na budowę dla warsztatu poligraficznego. Inwestor dokonał zgłoszenia zakończenia budowy w 2002r. Organy nadzoru budowlanego ustaliły ponadto, że w 2012 r. budynek został wynajęty, a z umowy najmu wynika, że najemca będzie użytkować go jako studio fitness. Natomiast w trakcie pierwszych czynności kontrolnych pracownicy PINB ustalili, że w budynku tym mieści się studio tańca, a w wyniku kolejnych czynności ustalili, że w budynku tym prowadzona jest działalność pod nazwą "[...]" polegająca na prowadzeniu zajęć sportowo-rekreacyjnych. Dodatkowo organy nadzoru budowlanego ustaliły, że w dokumentach udostępnionych przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta [...] brak jest zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku. W ocenie Sądu ustalenia w powyższym zakresie okazały się wystarczające do uznania, że w sprawie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. bowiem w przypadku budynku wykorzystywanego w celu prowadzenia działalności poligraficznej oraz w przypadku działalności sportowo-rekreacyjnej zastosowanie znajdują inne normy z zakresu bezpieczeństwa pożarowego, zaliczające budynek do innej kategorii zagrożenia ludzi. Stosownie do § 209 r.w.t. budynek wykorzystywany na cele warsztatu poligraficznego zaliczyć należy do kategorii przeciwpożarowej PM, a budynek wykorzystywany jako sportowo-rekreacyjny do kategorii ZL. Kolejne przepisy r.w.t. określają inne wymagania przeciwpożarowe dla obu tych kategorii. Prawidłowo przy tym organy nadzoru budowlanego, biorąc pod uwagę aktualny sposób użytkowania przedmiotowego budynku, zakwalifikowały go jako budynek użyteczności publicznej. Przez taki stosownie do § 3 kpt 6 r.w.t. rozumie się budynek przeznaczony m.in. na potrzeby sportu. Skoro zatem w sprawie prawidłowo ustalono, że doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku z warsztatu poligraficznego na sportowo-rekreacyjny, to istniały przesłanki do wdrożenia trybu postępowania z art. 71a p.b. i wstrzymania użytkowania obiektu, o czym PINB orzekł w postanowieniu nr [...] z dnia 25 stycznia 2024 r. Co natomiast wynika z pisma Komendanta Komisariatu Policji [...] z 6 marca 2024 r. budynek użytkowany jest mimo ww. postanowienia PINB. Pismo to zostało sporządzone po wykonaniu czynności sprawdzających. Zatem jeżeli ustalono, że pomimo wstrzymania użytkowania budynek nadal był użytkowany, to wprost z art. 71a ust. 4 p.b. wynika, że takie okoliczności obligują organ nadzoru budowlanego do wydania nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, o czym prawidłowo PINB orzekł w decyzji z dnia 24 kwietnia 2024 r. Sąd nie podzielił argumentacji K. N., w zakresie naruszenia zasady czynnego udziału w postępowaniu. W zawiadomieniu z dnia 25 stycznia 2024r. o wszczęciu postępowania, prawidłowo doręczonym skarżącemu na jego pierwotny adres zamieszkania, skarżący został pouczony o wynikającym z art. 41 § 1 k.p.a. obowiązku zawiadomienia organu administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego stanowisko skarżącego, jakoby w dniu 14 lutego 2024 r. stawił się w organie i poinformował pracownika PINB o zmianie adresu. Zatem stosownie do treści art. 41 § 2 k.p.a. doręczenie pism pod dotychczasowym adresem odniosło skutek prawny. Należy mieć na uwadze, że pierwsze pismo w postępowaniu dostało doręczone do rąk własnych skarżącego. W piśmie tym zawarto pouczenie o treści art. 41 § 1 k.p.a. Jak wskazuje się w orzecznictwie, osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna zabezpieczyć sposób odbioru korespondencji i przekazywania jej o tym informacji oraz, że organ administracji publicznej nie jest obowiązany badać z urzędu, czy znany mu adres strony jest adresem aktualnym. Przepis art. 41 § 2 k.p.a. ustanawia domniemanie prawidłowości doręczenia pod dotychczasowym adresem, jeżeli strona, jej przedstawiciel lub pełnomocnik zaniedbali obowiązek zawiadomienia organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie o zmianie adresu zaszłej w toku postępowania (por. wyroki NSA z 7 maja 2020 r., I OSK 1695/19, z 21 października 2022 r. I GSK 3409/18, z 24 września 2025 r., II OSK 749/23; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując Sąd nie stwierdził, aby w postępowaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania lub przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uwzględnienie złożonych w niniejszej sprawie skarg. Organy nadzoru budowlanego obu instancji w sposób wyczerpujący ustaliły okoliczności faktyczne istotne dla podjęcia rozstrzygnięcia. Organy prawidłowo oceniły cały zebrany materiał dowodowy, w tym zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej i zasadą przekonywania. Organy te prawidłowo zastosowały też przepisy prawa materialnego, nakazując przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku, prawidłowo wskazując adresata decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skarg.