II SA/Po 93/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2010 r. sprawy ze skargi A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych; oddala skargę /-/A. Łaskarzewska /-/E. Brychcy /-/B. Drzazga Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie, po rozpatrzeniu odwołania A. B., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] 2009 r. w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy W. Organ odwoławczy wskazał na następujący stan faktyczny sprawy. Wnioskiem z dnia 15 lutego 2007 r. A. B. zwrócił się do Wójta Gminy W. o wydanie zezwolenia na świadczenie na terenie tej gminy usług komunalnych w zakresie odbioru odpadów płynnych i stałych od właścicieli nieruchomości; na potwierdzenie gotowości odbioru odpadów stałych wnioskodawca przedłożył umowy zawarte z [...] Zakładem A w K. oraz z Zakładem B w K. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku A. B. nie przedłożył umowy potwierdzającej gotowość odbioru odpadów stałych przez położone na terenie gminy składowisko w Z., a wskazane przedsiębiorcom w zarządzeniu Wójta Gminy W. Decyzją z dnia [...] 2007 r. Wójt Gminy W. udzielił A. B. zezwolenia na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, natomiast odmówił wydania zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Po 180/08, po rozpatrzeniu skargi A. B., uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. w części dotyczącej odmowy zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Sąd uchylając wymienione decyzje wskazał, iż zarządzenie Wójta Gminy W. będące materialno-prawną podstawą odmowy wydania zezwolenia nie zostało prawidłowo opublikowane, jako akt prawa miejscowego. Przed przystąpieniem do ponownego rozpatrzenia sprawy, Wójt Gminy W. wydał nowe zarządzenie nr 39 z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o wydanie zezwolenia na świadczenie usług komunalnych i opublikował je w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego Nr 204 z dnia 25 listopada 2008 r. pod poz. 3331. Decyzją z dnia [...] 2008 r. Wójt Gminy W. odmówił A. B. wydania zezwolenia na odbiór odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości wskazując, iż wnioskodawca nadal nie posiada umowy na przyjmowanie odpadów komunalnych przez składowisko w Z. wskazane w zarządzeniu Wójta Gminy W. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Kolegium, po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy, uchyliło powyższą decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia uznając, że nie zostały wyjaśnione wszystkie kwestie, na które zwrócono uwagę w wyroku Wojewódzkiego Sądu w Administracyjnego w Poznaniu. Decyzją z dnia [...] 2009 r. Wójt Gminy W. ponownie odmówił wnioskodawcy wydania zezwolenia wskazując, iż przedłożone przez przedsiębiorcę potwierdzenie gotowości odbioru odpadów komunalnych przez składowiska w K. oraz w K. nie mogły być uznane za spełniające wymóg, jaki został nałożony zarządzeniem Wójta Gminy W. nr 39 z dnia 15 października 2008 r. na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy W. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Kolegium, po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia uznając, że nadal nie zostały rozpoznane sprawy przyjmowania odpadów przez składowisko w K., na współpracę z którym powoływał się wnioskodawca. Przed rozstrzygnięciem sprawy organ I instancji ustalił, że zawarta przez wnioskodawcę umowa z Zakładem A w K. nie wyklucza możliwości przyjmowania na składowisko położone w miejscowości G. odpadów komunalnych zebranych na terenie gminy W. Pomimo prawidłowego zawiadomienia wnioskodawca nie skorzystał z prawa wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Decyzją z dnia 8 października 2009 r., powołując się na art. 8a ust. 3 w związku z art. 7 ust. 1 i 3, art. 8 ust. 2 - 2b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz zarządzenie nr 39 Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie: odbierania odpadów komunalnych (...), Wójt Gminy W. odmówił A. B. zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy W. W uzasadnieniu wskazano, iż pomimo aktualnej umowy z [...] w K. wnioskodawca nie spełnia ustawowego wymogu przedstawienia, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, "możliwości niezakłóconego składowania odpadów z terenu gminy W. na składowisku w miejscowości Z., prowadzonym w ramach WPGO. Wniosek taki stanowi sui generis uzupełnienie wywodów dotyczących związania aktem prawa miejscowego przez organ rozstrzygający w sprawie". Wnioskodawca nie spełnił podstawowego wymogu wynikającego z zarządzenia Wójta Gminy W. nr 39 z dnia 15 października 2008 r., gdyż nie udokumentował gotowości składowania odpadów komunalnych, które nie podlegają segregacji, na składowisku odpadów w miejscowości Z. gmina W.; bez wpływu na rozstrzygnięcie w tym zakresie pozostają wywody dotyczące możliwości składowania odpadów na składowisku w miejscowości G. gmina K. W złożonym odwołaniu od powyższej decyzji, wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 7 kpa polegające na nieuwzględnieniu słusznego interesu strony poprzez przyjęcie, że pomimo posiadania przez niego umowy o możliwości odbioru odpadów przez składowisko G. gmina K. organ uznał, iż przedsiębiorca nie spełnia warunków do uzyskania zezwolenia na odbiór odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy W. Zdaniem wnioskodawcy, w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lipca 2008 r. ma on możliwość składowania odpadów z gminy W. na składowisku innym niż położone w tej gminie składowisko w Z. Kolegium wyznaczyło stronie w trybie art. 10 § 1 kpa termin do wypowiedzenia się w prawie zebranego materiału dowodowego, z którego strona nie skorzystała. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie, po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu prawnym swojej decyzji organ odwoławczy przywołał treść art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do czasu jego zmiany ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. i wskazał, że wymagania, o których mowa w przywołanym przepisie, Wójt Gminy W. określił w zarządzeniu nr 39 z dnia 15 października 2008 r. (Dz.Urz. Woj. Wklp. z 2008 r. nr 204, poz. 3331) wskazując jako miejsce odzysku odpadów składowisko w miejscowości Z. gmina W. Przywołując treść art. 8 ust. 2 wyżej wskazanej ustawy i art. 9 ust. 3 ustawy o odpadach organ odwoławczy uznał, iż zgodnie z zarządzeniem Wójta Gminy W. każdy z przedsiębiorców ubiegających się o wydanie zezwolenia na odbiór odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy W., winien okazać się umową zapewniającą odbiór zebranych odpadów przez składowisko w miejscowości Z., które zostało ujęte w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, a ponadto znajduje się najbliżej miejsca wytwarzania odpadów. Zdaniem organu II instancji, w świetle powyższego, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a w szczególności art. 8 ust. 2 tej ustawy, a także ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli ustalone wymagania są jednakowe w stosunku do wszystkich przedsiębiorców ubiegających się o zezwolenie. Na rozstrzygnięcie wątpliwości, czy wójt może wskazać tylko jedno składowisko odpadów, Kolegium przywołało wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 1216/07 (niepublikowany). Powyższą decyzję organu II instancji zaskarżył do tutejszego Sądu A. B., domagając się jej uchylenia i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Skarżący zarzucił temu rozstrzygnięciu błędne uznanie, że związanie umową ze składowiskiem w miejscowości G. nie uprawnia go do przyjmowania odpadów z terenu gminy W., jak również że została naruszona zasada z art. 7 kpa poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu strony, który winien być w sprawie brany pod uwagę. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie organy powinny rozstrzygnąć kwestię sporną na zasadzie uznania, to jest luzu decyzyjnego. W jego ocenie udzieleniu skarżącemu wnioskowanego zezwolenia we wskazanej przez skarżącego formie jest uzasadnione obopólnymi realnymi korzyściami dla społeczności gminy W. i wnioskodawcy. Skarżący zaznaczył, iż posiada umowę z [...] w K. wyrażającą zgodę na odprowadzanie odpadów na teren składowiska tej jednostki organizacyjnej, a korzystne ceny za świadczone przez firmę skarżącego usługi znajdują aprobatę wśród społeczności gminy W. Według skarżącego przywołane okoliczności wskazują na lekceważenie w niniejszej sprawie przez organy samorządu terytorialnego zasady z art. 7 kpa. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. W odpowiedzi na zarzuty skargi organ podniósł, iż w zaskarżonej decyzji nie wywiedziono, że umowa zawarta pomiędzy skarżącym a [...] w K. nie uprawnia skarżącego do przyjmowania odpadów z terenu gminy W. i składowania ich w miejscowości G., gdyż jest wręcz przeciwnie, zaś odmowa wydania zezwolenia na odbiór odpadów spowodowana była zupełnie innymi przesłankami, które omówiono w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały oparte na przepisach prawa powszechnie obowiązującego - ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.) oraz na przepisach zarządzenia nr 39 Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie: odbierania odpadów komunalnych (...), które zostało wydane na podstawie art. 7 ust. 3 i 3a wyżej przywołanej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz.U. z 2006 r. Nr 5, poz. 33), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przedmiotowego zarządzenia. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach na prowadzenie przez przedsiębiorców działalności między innymi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości wymagane jest uzyskanie zezwolenia (pkt 1). W myśl art. 7 ust. 3a powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym do 1 sierpnia 2009 r. wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa i podaje do publicznej wiadomości wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając: opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań (pkt 1); w przypadku zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości - również miejsca odzysku lub unieszkodliwiania odpadów komunalnych wynikające z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, do których odpady mają być przekazywane (pkt 2). Zarządzenie wójta (burmistrza, prezydenta), o którym mowa w art. 7 ust. 3a powołanej ustawy, wywołało w orzecznictwie sądów administracyjnych spory co do oceny jego charakteru prawnego. Skład orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do przeważającego stanowiska, iż przedmiotowe zarządzenie posiada cechy aktu prawa miejscowego, bowiem skierowany jest do każdego pomiotu, który w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zamierza zajmować się czynnościami mieszczącymi się w granicach przedmiotowych wskazanego zarządzenia, a ponadto ustala wymagania, jakie podmioty te winny spełniać. W tym zakresie podziela poglądy wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 500/08 (dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym odwołano się do stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 394/05 (Wspólnota 2006/17/49). Należy zatem podzielić pogląd wyrażony w powołanym w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 394/05 (Wspólnota 2006/17/49). Zgodnie z art. 8 ust. 2 powołanej ustawy przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powinien we wniosku dodatkowo określić: rodzaje odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości (pkt 1), sposób realizacji obowiązku ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji składowanych na składowisku odpadów (pkt 2), oraz udokumentować gotowość ich przyjęcia przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, spełniającego wymagania odnośnie miejsc odzysku i unieszkodliwiania, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm.) oraz w art. 7 ust. 3a pkt 2 niniejszej ustawy (o utrzymaniu czystości i porządku w gminach). Powołane w niniejszej sprawie w podstawie materialno-prawnej decyzji organu I instancji zarządzenie nr 39 Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie: odbierania odpadów komunalnych (...) zostało wydane na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów wyżej przywołanej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz rozporządzenia wykonawczego z dnia 30 grudnia 2005 r. Akt ten skutecznie zaistniał w obrocie prawym, bowiem został opublikowany we właściwym wojewódzkim dzienniku urzędowym i nie został z niego dotychczas wyeliminowany. Wobec powyższego, jako przepis prawa miejscowego, obowiązywał przedsiębiorców ubiegających się o udzielenie przedmiotowego zezwolenia, a w ocenie Sądu przepisy gminne nie mogą być podważane w postępowaniu o wydanie zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (tak tutejszy Sąd w wyroku z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 591/09, dostępne w Internecie pod adresem jw.). W postanowieniach ogólnych wyżej opisanego zarządzenia jest mowa o przedsiębiorcach ubiegających się o zezwolenie na prowadzenie działalności w wymienionym w tym przepisie zakresie, w tym w zakresie odbierania odpadów komunalnych ( (§ 2 ust. 1 i ust. 2 lit. b). W § 3 tego zarządzenia określono wymagania stawiane przedsiębiorcom ubiegającym się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W ust. 1 pkt 1 lit. c przewidziano wymóg udokumentowania gotowości odbioru odpadów komunalnych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów. Natomiast w ust. 2 określono, iż "przedsiębiorca, o którym mowa w § 2, obowiązany jest - uwzględniając zapisy wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, do unieszkodliwiania odpadów komunalnych" poprzez działania określone w tym przepisie. Jednym z takich działań jest "składowanie na Gminnym Składowisku Odpadów w Z. odpadów komunalnych nie podlegających segregacji, a więc: tworzyw sztucznych nieopakowaniowych, szkła nieopakowaniowego, odpadów mineralnych, drobnej frakcji popiołowej oraz innych strumieni odpadów komunalnych zmieszanych," (lit. e). Sposób postępowania z niesegregowanymi odpadami komunalnymi został dokładnie określony w przedmiotowym zarządzeniu poprzez wskazanie jednego miejsca ich składowania. Wskazanie takiego miejsca w zarządzeniu było uprawnione ze względu na treść przywołanego już art. 7 ust. 3a pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 9 ust. 2 ustawy o odpadach, który wprowadza obowiązek przekazywania odpadów, które nie mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwiane w miejscu ich powstawania, do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione. Na marginesie należy również zauważyć, iż określenie tylko jednego takiego miejsca nie stoi w sprzeczności z brzmieniem powołanego przepisu (por. stanowisko NSA w odniesieniu do treści art. 9 ust.1a powołanej ustawy oraz art. 9 ust. 3 i 4 ustawy o odpadach, wyrażone w wyroku z dnia 18 marca 2008 r., sygn.. akt II OSK 1216/07, LEX nr 470915), ani też przepisów rozporządzenia wykonawczego Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r., w szczególności § 2 ust. 1. Wobec powyższego uzasadnione jest uznanie, że skarżący ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powinien był we wniosku dodatkowo udokumentować gotowość ich przyjęcia przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, spełniającego wymagania odnośnie miejsc odzysku i unieszkodliwiania, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy o odpadach oraz w art. 7 ust. 3a pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (art. 8 ust. 2 tej ustawy). Niewątpliwie zatem powinien był przedstawić dokument potwierdzający gotowość przyjmowania określonego rodzaju odpadów, a mianowicie "odpadów komunalnych nie podlegających segregacji", na Gminne Składowisko Odpadów w Z. A to z tej przyczyny, że miejsce to zostało wskazane w przedmiotowym zarządzeniu Wójta Gminy W., wydanym na podstawie art. 7 ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przedstawione przez skarżącego dokumenty, w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie przedmiotowego zezwolenia, nie potwierdzały, iż skarżący spełnił wymóg określony w art. 8 ust. 2 powołanej ustawy (dotyczący miejsc odzysku i unieszkodliwiania odpadów) w związku z brzmieniem zarządzenia Wójta Gminy W. (§ 3 ust. 2 lit. e). Trafnie organ odwoławczy wskazał, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje fakt, iż skarżący udokumentował możliwość składowania odpadów komunalnych na składowisku w miejscowości G. w gminie K., skoro nie udokumentował gotowości składowania określonego rodzaju odpadów komunalnych (nie podlegających segregacji) na Gminnym Składowisku Odpadów w Z. (w gminie W.). W konsekwencji zarzuty skarżącego nie mogły zostać uwzględnione. Organy orzekające w sprawie nie naruszyły zasady z art. 7 kpa, bowiem przy ocenie spełnienia przez wnioskodawcę wymogów określonych w art. 8 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie dysponowały luzem decyzyjnym. Wprawdzie, jak zauważył tutejszy Sąd w wyroku z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Po 180/08, z Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami uchwalonego przez Sejmik Województwa Wielkopolskiego uchwałą Nr XIII/170/2003 z dnia 29 września 2003 r. wynika, że zostały w nim uwzględnione zarówno składowisko w Z. w gminie W., jak i składowiska w K. i K., na współpracę z którymi powołuje się skarżący we wniosku, jednakże przedmiotowe zarządzenie nr 39 Wójta Gminy W. określało jednoznacznie sposób postępowania z określonym rodzajem odpadów komunalnych i wprost wskazało składowisko w Z. w gminie W., jako miejsce składowania tego rodzaju odpadów. Obowiązek udokumentowania przez wnioskodawcę gotowości składowania określonego rodzaju odpadów komunalnych w miejscu wskazanym w zarządzeniu nr 39 Wójta Gminy W. nie pozwalał na uznanie, że udokumentowanie zawarcia umowy z innym składowiskiem odpadów, spoza gminy W., które nie zostało wskazane w przedmiotowym zarządzeniu, wyczerpuje warunki z art. 8 ust. 2 powołanej ustawy. Co się tyczy wskazań odnoszących się do dalszego postępowania, a zawartych w wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 lipca 2008 r., należy zauważyć, iż wobec zmiany stanu prawnego poprzez wydanie aktu prawa miejscowego, który zaistniał w porządku prawnym - zarządzenia nr 39 Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2008 r. - straciły na aktualności kwestie, czy umowy dotyczące gotowości składowania odpadów w miejscach poza gminą W., którymi legitymował się skarżący, pozwalały na składowanie w tych miejscach odpadów komunalnych zebranych od właścicieli nieruchomości z gminy W. Nie sposób też ogólnego poglądu wyrażonego w tym wyroku, a dotyczącego sposobu określania miejsca odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych (w sposób niedyskryminujący, nieograniczający konkurencji oraz nieutrudniający dostępu do rynku przedsiębiorców świadczących usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości) uznać za wiążącą wskazówkę dla organu rozstrzygającego o wydaniu przedmiotowego zezwolenia na odbiór odpadów komunalnych. Poglądy takie adresowane są w istocie do organu w odniesieniu do procesu stanowienia przepisu gminnego - wydania zarządzenia na podstawie art. 7 ust. 3 i 3a wyżej przywołanej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Brychcy /-/ B.Drzazga MK