II SAB/Po 62/19
PostanowienieWSA w Poznaniu2019-07-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie orzeczenia lekarskiego wydanego na podstawie ustawy o broni i amunicji podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie orzeczenia lekarskiego wydanego na podstawie ustawy o broni i amunicji podlega odrzuceniu, ponieważ orzeczenie takie nie jest aktem administracyjnym podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Jest ono jedynie środkiem dowodowym, a kontroli sądowej podlegają władcze rozstrzygnięcia organów Policji wydane na jego podstawie.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie orzeczenia lekarskiego wydanego na podstawie ustawy o broni i amunicji. Organ wskazał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ orzeczenie lekarskie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Inne w przedmiocie orzeczenia lekarskiego postanawia odrzucić skargę /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz
Skarżący [...], pismem z dnia [...] marca 2019 r. wniósł skargę na bezczynność [...]. Z treści skargi i załączonych do skargi pism wynika, że skarżący kwestionuje sposób postępowania [...] w zakresie rozpoznania odwołań złożonych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] na podstawie przepisów art. 15h ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1839 z późn. zm.).
[...], w piśmie z dnia [...] marca 2019 r. wskazało, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych skarga w sprawie bezczynności wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy w przedmiocie badania lekarskiego przeprowadzanego w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do wydania decyzji, o którą występuje skarżący, jest niedopuszczalna, albowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ zaskarżony akt nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Powszechnie w orzecznictwie przyjmuje się, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz w razie niewydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego (por. postanowienia NSA z 4 września 2012 r., II GSK 1324/12 i 17 lipca 2012 r., I OSK 1620/12 oraz z 7 lipca 2010 r., II GSK 737/10, LEX nr 663493, a także B. Adamiak, J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, wyd. 5, Warszawa 2007, s. 378).
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach
określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
10) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Orzeczenie lekarskie, którego domaga się skarżący od [...] wydawane jest w trybie art. 15h ustawy o broni i amunicji, zgodnie z którym, od orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego przysługuje odwołanie wnoszone na piśmie (ust. 1). Odwołanie przysługuje osobie ubiegającej się oraz komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby (ust. 2). Odwołanie wraz z jego uzasadnieniem wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem lekarza lub psychologa, który wydał orzeczenie, do jednego z podmiotów odwoławczych, którymi są: 1) wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, a w przypadku gdy odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy - instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy; 2) jednostki służby medycyny pracy podmiotów leczniczych utworzonych i wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych; 3) podmioty lecznicze utworzone i wyznaczone przez Ministra Obrony Narodowej (ust. 3). Lekarz lub psycholog, za pośrednictwem którego jest wnoszone odwołanie, przekazuje je wraz z dokumentacją badań do podmiotu odwoławczego w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania (ust. 4). Badanie w trybie odwołania przeprowadza się w terminie 30 dni od dnia otrzymania odwołania (ust. 5). Koszty badania lekarskiego lub psychologicznego ponosi odwołujący się (ust. 6). Orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne (ust. 7).
Z treści wniesionych przez skarżącego pism wynika, że w jego sprawie, Komendant Wojewódzki Policji w [...], na podstawie art. 15h ust. 2 ustawy
o broni i amunicji, złożył do [...] Odwołania od wydanych orzeczeń. Zdaniem skarżącego, [...] pozostaje bezczynne.
W ocenie Sądu, wniesiona skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Należy bowiem podkreślić, że orzeczenie lekarskie czy psychologiczne, wydawane w trybie art. 15h ustawy o broni i amunicji nie jest aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Orzeczenie takie jest środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 76 § 2 k.p.a., który podlega ocenie organu administracji publicznej jak każdy inny środek dowodowy (por. np. wyroki NSA z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 942/13, z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 840/08, z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 251/06, LEX nr 291185). Orzeczenie nie jest rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej lecz będzie mogło jedynie stanowić środek dowodowy w ewentualnym postępowaniu w sprawie dotyczącej pozwolenia na broń. Orzeczenie lekarskie nie jest aktem administracyjnym, nie jest bowiem władczym działaniem prawnym organu administracji. Zaskarżeniu do sądu podlegają natomiast władcze ostateczne rozstrzygnięcia podjęte na jego podstawie przez właściwe organy Policji (jak np. w orzeczeniu, na które powołuje się skarżący, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt: II OSK 2966/15, LEX nr 2299860).
Skoro więc wydanie orzeczenia lekarskiego w opisanym wyżej trybie nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega również bezczynność [...] w tym zakresie. W związku z powyższym, wniesiona skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a.
/-/ A. Kiersnowska - Tylewicz
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło