III SA/Po 915/21

Dnia 17 sierpnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2021 roku sprawy ze skargi E. P. na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę Komisja Odwoławcza [...]+ dnia [...] maja 2021r. po rozpoznaniu protestu E. P. prowadzącej działalność gospodarczą - [...] w [...] (dalej: wnioskodawca, skarżąca) od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] pt.: "Czas na aktywność", dokonanej przez Wojewódzki Urząd Pracy w [...], działając na podstawie art. 58 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.) orzekła o nieuwzględnieniu protestu. Powyższe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2020 r. skarżąca ubiegała się o dofinansowanie projektu nr [...] pt.: "Czas na aktywność", w ramach procedury konkursowej prowadzonej przez Wojewódzki Urząd Pracy w [...]. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Wojewódzki Urząd Pracy w [...] poinformował wnioskodawcę o zakończeniu oceny złożonego wniosku o dofinansowanie. Organ stwierdził, że wniosek przeszedł pozytywnie weryfikację pod kątem występowania braków w zakresie warunków formalnych. Podczas oceny merytorycznej uzyskał 75,5 pkt. Nie otrzymał od oceniających co najmniej 70% punktów możliwych do uzyskania w części ogólnych kryteriów merytorycznych punktowych. W związku z powyższym otrzymał negatywną ocenę Komisji Oceny Projektów i nie został przyjęty do dofinansowania. Wojewódzki Urząd Pracy w [...] wskazał, że wniosek został oceniony przez dwóch niezależnych członków Komisji Oceny Projektów (KOP), stwierdzając, że końcową ocenę projektu stanowi średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez dwóch oceniających w wyniku oceny merytorycznej punktowej wniosku. Od powyższej informacji skarżąca złożyła pismem z dnia [...] marca 2021 r. protest. W uzasadnieniu protestu skarżąca zakwestionowała prawidłowość oceny w zakresie kryterium nr 1 (Zasadność realizacji projektu) i 10 (Zaangażowanie potencjału oraz doświadczenie projektodawcy i partnerów (jeżeli projekt jest realizowany w partnerstwie) w kontekście osiągnięcia celów projektu). W zakresie kryterium nr 1 skarżąca wskazała, że w kryterium tym ocenie powinna podlegać zasadność realizacji projektu. W proteście (a wcześniej we wniosku o dofinansowanie) wnioskodawca wyczerpująco uzasadnił potrzebę realizacji projektu (w zaplanowanym kształcie, odpowiadającym na zdiagnozowane problemy grupy docelowej) na obszarze województwa wielkopolskiego, a także zgodność projektu z celami [...]+. Zdaniem skarżącej przedmiotowe kryterium powinno zostać ocenione maksymalnie. Uwagi oceniających, skutkujące nieprzyznaniem żadnego punktu, nie są w jakikolwiek sposób powiązane z kwestiami, które powinny podlegać ocenie. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że podnoszone przez organ zarzuty są bezpodstawne i świadczą o niesprawiedliwej i nierzetelnej ocenie i nie powinny stanowić przesłanki do odjęcia punktów. Natomiast podważając ocenę organu w zakresie kryterium nr [...] skarżąca wskazała, że partnerzy za powyższe kryterium nie tylko powinni uzyskać minimalną punktację (tj. 14 pkt na 20 możliwych do uzyskania), ale za tę część (spełniającą wszystkie wymogi dokumentacji) należy się im maksymalna ocena. Wnioskodawczyni wniosła o pozytywne uwzględnienie protestu i skierowanie wniosku do dofinansowania. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Komisja Odwoławcza (zwana dalej "KO") wskazała, że dokonała ponownego sprawdzenia złożonego wniosku o dofinansowanie w zakresie oceny skarżonych kryteriów wyboru projektów i przyznała w zakresie kryterium nr [...] Zasadność realizacji projektu - w ramach oceny oceniającego nr [...] - 14 punktów oraz w ramach oceny oceniającego nr [...] punktów. Komisja Odwoławcza - dokonując analizy kryterium nr [...] - wskazała, że Instytucja Pośrednicząca dopuszczając możliwość występowania wnioskodawcy, jak i partnera w partnerstwie w innych projektach, zobowiązana jest weryfikować, czy jeden wniosek nie będzie uniemożliwiał bądź ograniczał prawidłowej realizacji innego projektu. Występowanie wnioskodawcy w wielu wnioskach - jako lider, czy też partner wymusiło na instytucji analizę potencjału w celu dbałości o prawidłowość wydatkowania środków finansowych. KO stwierdziła, że realizacja jednego projektu nie może przebiegać w oderwaniu od realizacji w tym samym czasie powiązanych ze sobą projektów. Realność wykonania ich założeń wynika między innymi z potencjału finansowego podmiotów realizujących te projekty. A ten może okazać się niewystarczający na realizację kilku projektów jednocześnie. Ponadto, odnosząc się do przypuszczenia, iż nie wszystkie projekty w ramach oceny Komisji Oceny Projektów zostaną skierowane do dofinansowania, KO zaznaczyła, że niewłaściwym jest przyjęcie przez wnioskodawcę takiego założenia. KO stwierdziła, że zakłada, iż każdy wniosek złożony w odpowiedzi na konkurs, składany jest z realnym założeniem jego pomyślnej realizacji przez wnioskodawcę. Ocena rozszerzona o inne wnioski złożone przez wnioskodawcę i podmioty z nim powiązane nie jest oceną bezpodstawną, ale wynika z odpowiedzialności IP za finanse publiczne. Tym samym brak weryfikacji potencjału finansowego w aspekcie realizacji wszystkich złożonych projektów, naraziłby IP na zarzut narażenia finansów publicznych na szkodę. KO stwierdziła, że ocena Projektu pod względem zgodności ze wskazanym powyżej ogólnym kryterium merytorycznym - punktowym nr [...] jest niezasadna. KO przyznała łącznie 28 punktów w przedmiotowej części Kart. Natomiast w ramach oceny Projektu pod względem zgodności z kryterium merytorycznym - punktowym nr [...], w zakresie oceny potencjału merytorycznego dodano po 1 punkcie, w ramach oceny pierwszej i drugiej osoby oceniającej. Pozostałe zarzuty w kryterium merytorycznym - punktowym nr [...] zostały podtrzymane, tym samym projekt nie uzyskał przynajmniej 70% punktów możliwych do uzyskania w każdej części Karty oceny merytorycznej. W związku z powyższym KO stwierdziła, że nie ma podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia w ramach oceny wniosku przez KOP. Po rozpatrzeniu wszystkich przedstawionych przez wnioskodawcę zarzutów oraz ocenie ich wagi i wpływu na ogólną ocenę wniosku, KO stwierdziła brak podstaw do zmiany podjętego przez WUP w [...] rozstrzygnięcia, a protest złożony przez wnioskodawcę nie został uwzględniony. W skardze złożonej do tutejszego Sądu przez zawodowego pełnomocnika strona skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 poprzez naruszenie zasady przejrzystości, rzetelności i równości, przejawiające się w: a) błędnym uznaniu, że w ramach kryterium nr 10 tj. Zaangażowanie potencjału oraz doświadczenie projektodawcy i partnerów w kontekście osiągnięcia celów projektu. Skarżąca nie wykazała odpowiedniego potencjału finansowego partnera, odpowiedniego potencjału kadrowego i merytorycznego, jak również doświadczenie partnera, pomimo że w istocie skarżąca wykazała w treści wniosku należyte i w pełni wystarczające zasoby kadrowe, odpowiedni potencjał merytoryczny partnera, jak również jego wystarczające doświadczenie, w pełni adekwatne do roli w planowanym projekcie. b) nieuprawnionym umniejszaniu adekwatności potencjału finansowego partnera w wyniku niezasadnego ograniczenia jego badania wyłącznie w oderwaniu od potencjału finansowego skarżącej, podzieleniu bezpodstawnej oceny oceniających dotyczącej obaw o możliwość ograniczenia lub uniemożliwienia realizacji innych realizowanych równocześnie projektów w sytuacji, w której partner skarżącej nie realizował w chwili dokonywania oceny i nie realizuje również obecnie żadnego projektu oraz pozbawionej podstaw argumentacji o rzekomej dbałości o finanse publiczne, w sytuacji, w której w przedmiotowym projekcie odpowiedzialność finansową ponosiłaby i tak skarżąca - podmiot o niekwestionowanym przez organy potencjale finansowym. c) nierzetelnej analizie sprawy, przejawiającej się w podzieleniu poglądu oceniających wniosek o zasadności odjęcia punktów z powodu zaangażowania przez skarżącą kadry merytorycznej na podstawie umów cywilnoprawnych, pomimo że jest ono całkowicie dopuszczalne na gruncie dokumentacji konkursowej, d) bezrefleksyjnym uznaniu zasadności odjęcia punktów wobec formułowanego przez organ zarzutu dotyczącego wymienienia osób stanowiących potencjał kadrowy również w innych wnioskach prowadzącego do nieuzasadnionych obaw organu o możliwość faktycznego wykonywania czynności przez te osoby, bez weryfikacji, czy inne wnioski zostały w ogóle skierowane do realizacji, jak również bez wzięcia pod uwagę, że w przypadku prowadzenia w tym samym czasie kilku zbliżonych projektów zakres zadań często się pokrywa, co eliminuje konieczność wykonywania kilkukrotnie tych samych czynności i zarazem przesądza o niesłuszności prostego zsumowania czasu dokonanego przez organ, sugerujący, że dana osoba miałaby pracować w wymiarze 600 godzin w skali miesiąca. e) bezpodstawnym uznaniu, że skarżąca niewystarczająco przedstawiła doświadczenie partnera, niezgodnie z Instrukcją, pomimo że we wniosku wykazano odpowiednie doświadczenie partnera, zaś sposób jego opisania nie pozostawał w sprzeczności z Instrukcją. f) niesłusznym zaaprobowaniu działania oceniających, którzy nie zastosowali odpowiednich wag odejmowanych punktów bez odniesienia ich do udziału i znaczenia obu podmiotów (tj. skarżącej i partnera) dla realizacji niniejszego projektu, co doprowadziło do sytuacji, w której wniosek nie uzyskał minimum punktowego wyłącznie ze względu na niesłuszne uwagi kierowane pod adresem partnera, odpowiadającego za wykonanie zaledwie około 10 % czynności objętych planowanym projektem. 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, poprzez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy ocena projektu została dokonana przez oceniających wadliwie, w sposób naruszający zasadę rzetelności wyboru projektów, a także zasadę równości podmiotów uczestniczących w konkursie. Na podstawie powyższych zarzucanych organowi uchybień, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jak również o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi. Wniosła też o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. organ II instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył replikę na odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w nich uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Wobec zaistnienia okoliczności wskazanych w tym przepisie, zważywszy zwłaszcza na aktualną sytuację epidemiczną oraz brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość, niniejsza sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym, o czym strony zostały dodatkowo uprzedzone pismem z dnia [...] lipca 2021 r., co dało im możliwość zajęcia ewentualnego dalszego stanowiska w sprawie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. 2019 poz. 2325 ze zm. , dalej: p.p.s.a. ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie . Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sady administracyjne orzekają także w sprawach , w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania administracji publicznej zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w ramach perspektywy finansowej 2014-2020 ( t.j. Dz. U. 2020. poz.818 , dalej: ustawa wdrożeniowa). Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne w procedurach wynikających z ustawy wdrożeniowej wyznacza art. 134 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w P.p.s.a. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 P.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w P.p.s.a. Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie: - ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia wymogów formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści przepisów unijnych i krajowych. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej, dokonując kontroli zaskarżonego aktu sąd bada, czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tej ustawy w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekty mogą być realizowane samodzielnie przez beneficjentów lub w oparciu o projekty partnerskie. Art. 33 ust. 1 ustawy normuje, że w celu wspólnej realizacji projektu, w zakresie określonym przez instytucję zarządzającą krajowym programem operacyjnym albo instytucję zarządzającą regionalnym programem operacyjnym, może zostać utworzone partnerstwo przez podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt, zwany dalej "projektem partnerskim", na warunkach określonych w porozumieniu albo umowie o partnerstwie. Doktryna wskazuje, że w art. 33 ustawy wdrożeniowej wprowadzono szczególny rodzaj projektów tj. partnerskich. Przepis ten stanowi podstawę prawną do nawiązywania współpracy między podmiotami chcącymi wspólnie realizować przedsięwzięcia w obszarach objętych zakresem ustawy wdrożeniowej." R. Poździk [w:] M. Dołowiec, D. E. Harasimiuk, M. Metlerska-Drabik, J. Ostałowski, A. Wołyniec-Ostrowska, R. Poździk, Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Warszawa 2016, art. 33. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020"; LEX/el. nr 208524 oraz wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r, sygn. akt II GSK 339/17). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców przy czym, przepisu tego nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany wynika z odrębnych przepisów. (art. 41 ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem, oraz termin, od którego są stosowane (art. 41 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1033/16; WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1094/16; WSA w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 823/16). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań organu w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Ponadto należy zauważyć, że - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/11, rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. W omawianej sprawie Komisja Odwoławcza Instytucji [...] + wydała w dniu [...] maja 2021 r. orzeczenie o nieuwzględnieniu protestu. Wobec nieuwzględnienia protestu, ubiegająca się o dofinansowanie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Dokonując kontroli judykacyjnej zaskarżonego rozstrzygnięcia należy odwołać się - poza wyżej wskazanymi zasadami postępowań konkursowych, jak również przepisami prawnymi – w szczególności do treści przepisu art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej nakazującego organom postępować w tej procedurze w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania także do Regulaminu konkursu, jak i Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach [...] na lata 20214 – 2020 (Oś priorytetowa 7. Włączenie społeczne, Działanie 7.1. Aktywna integracja, Poddziałanie 7.1.2. Aktywna integracja - projekty konkursowe) gdyż także zgodnie z powyższymi dokumentami powinna być sporządzona przez wnioskodawcę dokumentacja aplikacyjna, która zostaje przez organ zweryfikowana w ramach oceny wniosku o dofinansowanie. Podkreślić należy, że już w samym formularzu wniosku o dofinansowanie (strona 1 wniosku) wynika, że w celu poprawnego wypełnienia wniosku wnioskodawca powinien zapoznać się z instrukcją. Regulamin konkursu stanowi, że w zakresie kryterium nr 10 przeprowadzona zostanie ocena: - zasobów finansowych, jakie wniesie do projektu projektodawca i partnerzy (o ile dotyczy); - zaangażowania projektodawcy i partnerów (o ile dotyczy) i sposobu jego wykorzystania w ramach projektu (kluczowych osób, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowanej funkcji w projekcie); - potencjału technicznego, w tym sprzętowego i warunków lokalowych projektodawcy i partnerów (o ile dotyczy) i sposobu jego wykorzystania w ramach projektu, - doświadczenia projektodawcy/partnerów w szczególności w kontekście dotychczasowej jego/ich działalności i możliwości weryfikacji jej rezultatów w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu oraz na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. Maksymalna liczba punktów w tym kryterium wynosi 20. W kontekście stawianego w skardze zarzutu należy także odnieść się do treści ww. instrukcji. Pkt 5.3. Instrukcji - Potencjał i doświadczenie Projektodawcy -wskazuje, że: "Potencjał Wnioskodawcy (Partnera wiodącego) i Partnerów wykazywany jest przez Wnioskodawcę w kontekście oceny zdolności do efektywnej realizacji projektu jako opis doświadczenia oraz zasobów jakimi dysponuje i jakie zaangażuje w realizację projektu. Wnioskodawca powinien w tym zakresie opisać ewentualne partnerstwo nawiązane do realizacji projektu i możliwość korzystania z doświadczenia i zasobów wszystkich podmiotów tworzących dane partnerstwo. Należy jednak pamiętać, że to na Wnioskodawcy, jako stronie umowy, spoczywa obowiązek skutecznej realizacji projektu, a co za tym idzie, osiągnięcia zaplanowanych rezultatów w założonym czasie. Wobec powyższego, rola Partnera projektu powinna opierać się na proporcjonalnym zaangażowaniu, mieć charakter uzupełniający oraz wspierający, a nie dominujący i kluczowy w obu wskazanych obszarach, tj. udziale finansowym w projekcie oraz potencjale finansowym. Na podstawie zamieszczonych informacji dokonywana jest ocena zdolności do płynnej obsługi finansowej projektu oraz ocena merytoryczna potencjału, jaki Wnioskodawca planuje zaangażować w realizację projektu. Ocena potencjału finansowego dokonywana jest w kontekście planowanych rocznych wydatków w projekcie (zgodnie z budżetem projektu). Polega ona na porównaniu rocznego poziomu wydatków z rocznymi obrotami Wnioskodawcy albo - w przypadku projektów partnerskich - z rocznymi obrotami Wnioskodawcy i Partnerów (o ile budżet projektu uwzględnia wydatki Partnera) za poprzedni zamknięty rok obrotowy. W opisie potencjału finansowego należy wskazać oddzielnie potencjał finansowy dla każdego z Partnerów...Jednocześnie, za obrót należy przyjąć sumę przychodów uzyskanych przez podmiot na poziomie ustalania wyniku na działalności gospodarczej - tzn. jest to suma przychodów ze sprzedaży netto, pozostałych przychodów operacyjnych oraz przychodów finansowych. W przypadku podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej i jednocześnie niebędących jednostkami sektora finansów publicznych, jako obroty należy rozumieć wartość przychodów (w tym przychodów osiągniętych z tytułu otrzymanego dofinansowania na realizację projektów) osiągniętych w poprzednim roku przez danego Wnioskodawcę/Partnera (o ile dotyczy). Na tej podstawie sprawdzane będzie, czy Wnioskodawca/Partnerzy posiada/posiadają potencjał pozwalający realizować projekt w ramach założonego budżetu oraz bezproblemowe rozliczanie projektu. Potencjał finansowy mierzony wielkością obrotów w stosunku do wydatków projektu ma również na celu wykazanie możliwości ewentualnego dochodzenia zwrotu tych środków dofinansowania, w przypadku wykorzystania ich niezgodnie z przeznaczeniem. Dlatego też brak potencjału finansowego będzie miał wpływ na ogólna ocenę wniosku o dofinansowanie". WSA dokonując analizy zarówno Regulaminu konkursu, jak i Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w aspekcie kryterium nr [...] wskazuje, że wnioskodawca - E. P. – prowadząca działalność gospodarczą Centrum Doskonalenia Kadr występowała jako wnioskodawca, natomiast z uwagi na fakt, że projekt miał być realizowany jako projekt partnerski - partnerem miała zostać Fundacja Niezależni, w której (jak wynika z danych zawartych we wniosku (strona 40) prezesem jest także E. P.. Udział finansowy wnioskodawcy w realizacji projektu (strona 3 wniosku) wynosi [...] zł (miał zostać poniesiony przez wnioskodawcę), natomiast udział partnera wynosi [...] zł (miał zostać poniesiony przez partnera). WSA stwierdza, że ocena wniosku o dofinansowanie dokonana przez organ w zakresie pkt 10 kryterium jest prawidłowa. Ocena ta została szczegółowo opisana w uzasadnieniu orzeczenia z dnia [...] maja 2021 r. W aspekcie potencjału finansowego organ prawidłowo wskazał, biorąc pod uwagę zarówno okoliczność dotyczącą partnera, że partner - Fundacja Niezależni – nie posiada wystarczającego potencjału finansowego niezbędnego do realizacji określonych zadań w projekcie (niskie przychody za ostatni rok obrotowy w porównaniu z planowanymi wydatkami), jak również okoliczność wskazującą, że partner - Fundacja Niezależni – występuje również w ramach tego samego naboru wniosków jako wnioskodawca w jednym projekcie oraz jako partner w dwóch innych projektach w których planowane są wydatki na rok 2021 r. w kwocie [...]zł oraz [...] zł. Organ w sposób prawidłowy ocenił, że ww. łącznie kwoty kilkukrotnie przekraczają dotychczasowe przychody Fundacji, która zamierza brać udział w tym samym okresie w realizacji czterech projektów. Prawidłowo został także zastosowany przez organ pkt 2.5.24 regulaminu konkursu, który wskazuje, że: "Oceny spełniania kryteriów przez dany projekt dokonuje się na podstawie wniosku o dofinansowanie projektu. Nie wyklucza to wykorzystania w ocenie spełnienia kryteriów wyjaśnień udzielonych przez Wnioskodawcę na wezwanie lOK (z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w art. 50a ustawy wdrożeniowej), przekazanych przez niego lub pozyskanych w inny sposób informacji dotyczących Wnioskodawcy oraz lub projektu. Pozyskanie i wykorzystanie tych wyjaśnień i informacji jest dokumentowane". Organ dokonał prawidłowej interpretacji powyższego punktu regulaminu konkursu. Jak wynika bowiem z ustaleń organu dopuszczając możliwość występowania wnioskodawcy, jak i partnera w innych projektach, organ zobowiązany jest weryfikować, czy złożone wnioski o dofinansowanie nie będą uniemożliwiały bądź ograniczały prawidłowej realizacji innych projektów. Celem tego zapisu jest zapewnienie aby składane przez potencjalnych beneficjentów wnioski o dofinansowanie były następnie w sposób prawidłowy realizowane. Ewentualna realizacja kilku projektów w tym samym okresie, skutkująca koniecznością ponoszenia określonych wydatków związanych z prawidłową realizacją może doprowadzić do sytuacji niepożądanej z perspektywy realizacji celów ustawy wdrożeniowej z uwagi na potencjalny brak możliwości finansowych, osobowych czy sprzętowych niezbędnych dla zapewnienia prawidłowej realizacji projektów na którymkolwiek z jego etapów. Takim potencjalnym negatywnym sytuacjom ma zapobiegać możliwość badania tych okoliczności przez organ już na etapie konkursowym, także w aspekcie dbania o prawidłowe wydatkowanie finansów publicznych. WSA, odnosząc się kolejnych zarzutów wskazanych w skardze a dotyczących nieprawidłowego - zdaniem strony skrzącej - oceny potencjału kadrowego i merytorycznego za pomocą którego miał być realizowany projekt zwraca uwagę na zapisy, znajdujące się w instrukcji, określające sposób prawidłowego wykazania potencjału kadrowego. Sąd znaje zarzuty w tym zakresie za niezasadne. Zgodnie z treścią instrukcji "Należy również opisać potencjał kadrowy/merytoryczny Wnioskodawcy i Partnerów (jeśli dotyczy) i wskazać sposób jego wykorzystania w ramach projektu (wskazać kluczowe osoby, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowaną funkcję w projekcie wraz z syntetycznym opisem doświadczenia). Istotnym jest to, aby Wnioskodawca już na etapie tworzenia wniosku o dofinansowanie przeanalizował, czy posiadany już potencjał kadrowy/merytoryczny będzie mógł być wykorzystywany do realizacji projektu. Należy wskazać tylko posiadany potencjał kadrowy/merytoryczny, a więc w szczególności osoby na stałe współpracujące i planowane do oddelegowania do projektu. Dotyczy to w szczególności osób zatrudnionych na umowę o pracę oraz trwale współpracujących z Wnioskodawcą np. w przypadku wolontariusza - na podstawie umowy o współpracy, a nie tych które Wnioskodawca dopiero chciałby zaangażować (np. na umowę zlecenie), ponieważ w takich przypadkach może bowiem obowiązywać konkurencyjna procedura wyboru (zasada konkurencyjności lub prawo zamówień publicznych). Należy opisać odrębnie dla każdej z osób sposób zaangażowania/oddelegowania danej osoby do realizacji projektu oraz zakres zadań, jakie dana osoba realizować będzie na rzecz projektu w kontekście posiadanej przez nią wiedzy i umiejętności. Posiadany potencjał kadrowy, może być wykazany jako wkład własny w projekcie, o ile ten wkład jest wymagany i spełnione są warunki kwalifikowania wydatków określone w podrozdziale 6.10 Wytycznych kwalifikowalności. W takiej sytuacji Wnioskodawca dokonuje wyceny posiadanych i angażowanych w projekcie zasobów kadrowych a określoną w ten sposób kwotę wykazuje w budżecie projektu jako wkład własny. Jeżeli do realizacji przedsięwzięcia zaangażowani będą Partnerzy, w tym punkcie Partner wiodący wskazuje także, jakie zasoby ludzkie zostaną wniesione przez poszczególnych Partnerów na potrzeby realizacji zadań wskazanych w pkt 5.1.1 (o ile Partnerzy wnoszą do projektu takie zasoby)." WSA stwierdza, że ocena projektu pod względem oceny potencjału kadrowego i merytorycznego dokona przez organ była prawidłowa. Biorąc pod uwagę ww. kryteria szczegółowe, wskazane w kryterium nr 10 regulaminu, a dotyczące "zaangażowania projektodawcy i partnerów (o ile dotyczy) i sposobu jego wykorzystania w ramach projektu (kluczowych osób, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowanej funkcji w projekcie" należy odnieść się także do instrukcji, stanowiącej, że przy ocenie w tym zakresie brany jest wyłącznie posiadany przez wnioskodawcę oraz partnera potencjał kadrowy/merytoryczny. Instrukcja wskazuje elementy charakteryzujące ten rodzaj potencjału. Do potencjału tego zaliczane mogą być osoby na stałe współpracujące i planowane do oddelegowania w celu realizacji projektu. Dotyczy to w szczególności osób zatrudnionych na umowę o pracę oraz trwale współpracujących z wnioskodawcą np. w przypadku wolontariusza - na podstawie umowy o współpracy, a nie tych które Wnioskodawca dopiero chciałby zaangażować (np. na podstawie umowy zlecenia). Instrukcja w sposób klarowny wskazuje więc krąg tych osób. Z treści wniosku o dofinansowanie (strona 23 - 27 wniosku, pkt 5.1.1. Planowane wydatki w ramach projektu PLN) wynika, że kadra merytoryczna ma realizować czynności związane z przedmiotem projektu na podstawie umów zlecenia. Ten sposób realizacji projektu jest w zakresie personelu merytorycznego na podstawie obowiązującego w tym konkursie regulaminu i instrukcji niedopuszczalny. WSA, dokonując analizy kolejnego zarzutu wskazanego w skardze a dotyczącego nieprawidłowej - zdaniem strony skarżącej – oceny wniosku z perspektywy kryterium nr 10 regulaminu w aspekcie doświadczenia projektodawcy/partnerów w szczególności w kontekście dotychczasowej jego/ich działalności i możliwości weryfikacji jej rezultatów w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu oraz na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu uznaje, że także i ten zarzut jest bezzasadny. Z treści instrukcji w części obejmującej powyższą problematykę wynika, że istotnym elementem opisu doświadczenia powinno być "wykazanie obecności Wnioskodawcy i Partnerów (jeśli dotyczy) i "zakorzenienia" działań podejmowanych przez niego i przez Partnerów (jeśli dotyczy) w przeszłości (w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie projektu, tj. np. jeżeli wniosek składany jest w 2020 roku, opis działań może dotyczyć okresu 2016-2019) w obszarze planowanej interwencji, nawet w sytuacji gdy nie realizował on dotąd projektów współfinansowanych ze środków funduszy strukturalnych. Opis doświadczenia powinien dawać możliwość oceny zdolności Wnioskodawcy i Partnerów (jeśli dotyczy) do podjęcia i efektywnej realizacji określonego przedsięwzięcia. Opisując doświadczenie własne i Partnerów (jeśli dotyczy) Wnioskodawca powinien przede wszystkim uzasadnić dlaczego doświadczenie jego i Partnerów (jeśli dotyczy) jest adekwatne do realizacji projektu. Adekwatność doświadczenia powinna być rozpatrywana w szczególności w kontekście dotychczasowej działalności (i możliwości weryfikacji jej rezultatów) danego Wnioskodawcy i Partnerów (jeśli dotyczy) prowadzonej w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie projektu w 3 aspektach jednocześnie: - w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu - aktywizacja społeczno-zawodowa, - na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, - na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. Na podstawie opisu sprawdzana jest wiarygodność Wnioskodawcy i Partnerów (jeśli dotyczy), w tym przede wszystkim możliwość skutecznej realizacji projektu, której najważniejszą rękojmią jest doświadczenie odpowiadające specyfice danego projektu. Przy czym Wnioskodawca powinien wykazać doświadczenie swoje i Partnerów (jeśli dotyczy) w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie projektu, a nie jedynie tych realizowanych przy udziale środków funduszy strukturalnych. Dotyczy to również przedsięwzięć aktualnie realizowanych i zrealizowanych w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie projektu, w których Wnioskodawca i partnerzy uczestniczy/uczestniczą lub uczestniczył/uczestniczyli jako Partner. W opisie należy jednak uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia ściśle związane z zakresem planowanego do realizacji projektu (pod względem obszaru, grupy docelowej, planowanych zadań itp.). Należy również wskazać instytucje, które mogą potwierdzić opisany wyżej potencjał społeczny Wnioskodawcy i Partnerów (Instrukcja, str. 56-58). WSA wskazuje, że jak wynika z treści informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie (pkt 5.3. Potencjał i doświadczenie Projektodawcy) partner - Fundacja Niezależni uczestniczyła w realizacji projektu Nowy Horyzont. W projekcie tym Fundacja realizowała trening kompetencji społecznych, pośrednictwa pracy jak również szkoleń zawodowych (strona 36 wniosku). Jednakże z treści wniosku nie wynika w jakim charakterze Fundacja Niezależni brała udział w realizacji powyższego projektu. Nie zostały więc wykazane przez wnioskodawcę wszystkie ww. informacje zawarte w instrukcji wypełniania wniosku w zakresie szczegółowego opisu tego kryterium. To zaniechanie wnioskodawcy spowodowało negatywny skutek w postaci braku przyznania punktów w tym zakresie partnerowi. Ten element składowy kryterium nr [...] został prawidłowo uzasadniony w orzeczeniu organu z [...] maja 2021 r. WSA uznał, że organ w sposób prawidłowy dokonał oceny projektu. Wniosek skarżącej nie uzyskał przynajmniej 70% punktów możliwych do uzyskania w każdej części Karty oceny merytorycznej. Nie uzyskał tej wielkości w zakresie kryterium nr 10 regulaminu. Tak więc zgodnie z treścią pkt 4.5.1. regulaminu - Ogólne kryteria merytoryczne – punktowe projekt nie spełnił kryteriów w minimalnym zakresie. WSA stwierdza, że nie doszło w postępowaniu konkursowym będącym przedmiotem kontroli judykacyjnej do naruszenia przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy. Organ nie naruszył przepisu art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej nakazującego organom postępować w tej procedurze w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniać wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Organ dokonał prawidłowej oceny wniosku o dofinansowanie i szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko w przedmiotowym zakresie. Odnosząc się do zarzutu wskazanego w pkt 2 petitum skargi tj. w zakresie naruszenia art. 57 ustawy wdrożeniowej należy wskazać, że przepis ten normuje termin rozpatrzenia protestu. Zdaniem WSA argumentacja wskazana w skardze dotyczy wyłącznie zarzutu naruszenia przez organ art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej normującej zasadę rzetelności wyboru projektów, a także zasadę równości podmiotów uczestniczących w konkursie. Natomiast błędnie – zdaniem Sądu - został podany numer artykułu ustawy wdrożeniowej (powinien zostać powołany art. 37). Brak jest więc podstaw do uznania, że zaistniały normatywne przesłanki unormowane w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, WSA orzekł jak w sentencji wyroku.