IV SA/Po 1127/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy z wniosku E. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. P. na zarządzenie Wójta Gminy K. B. z dnia [...] sierpnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego zarządzenia Pismem z dnia [...] września 2011 r. E. P. (dalej Skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) skargę na zarządzenie Wójta Gminy K. B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] o odwołaniu Jej ze stanowiska Dyrektora Szkoły w S. z dniem [...] sierpnia 2011 r. (dalej zarządzenie z 10 sierpnia 2011 r.; k. 33-35 akt IV SA/Po 1127/11). Przedmiotowemu zarządzeniu Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 i 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) przez ich niezastosowanie, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania, 2) art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej uso) przez jego błędne zastosowanie. Mając na uwadze sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia oraz w razie uwzględnienia tego żądania wstrzymanie jego wykonania do czasu uprawomocnienia się orzeczenia. W uzasadnieniu Skarżąca w obszerny sposób odniosła się do poszczególnych powodów wskazanych w zarządzeniu z [...] sierpnia 2011 r. i jego uzasadnieniu, które legły u podstaw jej odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły (k. 4-20 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia v października 2011 r. Wójt Gminy K. B. wniósł o jej oddalenie w całości (k. 122-124 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., s. 206 uw. 10). Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, czyli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie z dnia 11.01.2011 r., I OZ 995/10, Lex nr 742239). Rozpoznając wniosek, o którym mowa w art. 61 § 3 ppsa, sąd administracyjny nie może pomijać w swym rozumowaniu informacji zawartych w aktach sprawy. Ich pełna analiza jest warunkiem prawidłowej oceny stanu faktycznego, która znajduje swe odzwierciedlenie w postanowieniu sądu. Dlatego poprzestawanie tylko na treści wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niedopuszczalnym naruszeniem obowiązku wojewódzkiego sądu administracyjnego do rzetelnego rozpoznania danej sprawy zgodnie z wymogami prawa (postanowienie NSA z: 30.11.2010 r., II FZ 558/10, Lex nr 742616; 30.11.2010 r., II FZ 557/10, Lex nr 742615; 13.10.2010 r., I FZ 401/10, Lex nr 740846; pkt 2 rekomendacji Rady Europy nr R (89)8 w sprawie tymczasowej ochrony prawnej; P. Daniel, Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny, "Przegląd Prawa Publicznego" 2011 r., z. 2, s. 46-47; T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., s. 435-436, uw. 22-23). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.08.2009 r., I OZ 779/09, Lex nr 552417). Przesłanki te odnoszą się do zdarzeń przyszłych, które mogą stanowić efekt wykonania zaskarżonego aktu. Jedną z wymienionych przez ustawodawcę przesłanek jest spowodowanie wykonaniem zaskarżonego aktu trudnych do odwrócenia skutków. Mogą one mieć zarówno charakter prawny, jak i faktyczny. Pojęcie skutków aktu lub czynności, tym się wyróżniających, że trudno je odwrócić, będzie związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach lub obowiązkach stron. Rodzaj i zakres ich wystąpienia musi być oceniony na podstawie prawa obowiązującego oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawnione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (postanowienie NSA z: 14.12.2010 r., II OZ 1309/10, Lex nr 743786; 04.01.2011 r., II OZ 1306/10, Lex nr 743783; J.P. Tarno – op. cit., s. 207, uw. 12). W doktrynie podkreśla się przy tym potencjalność wystąpienia tych skutków. Nie jest wymagane, by w jakimkolwiek zakresie skutki te rzeczywiście wystąpiły lub przynajmniej się ujawniły (T. Woś – op. cit., s. 437). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, Sąd miał na względzie, że Skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu "do czasu uprawomocnienia się orzeczenia" złożyła w istocie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia na podstawie art. 61 § 3 ppsa, a nie wniosek o zastosowanie art. 152 ppsa. Za taką wykładnią wniosku Skarżącej przemawia w szczególności wzgląd na racjonalność wnioskującej (odpowiednio – postanowienie SN z 23.3.2006 r., II CZ 16/06; uchwała Sądu Najwyższego z 11.9.1997 r., III CZP 39/97, OSNC 12/97/191, z akceptującą glosą A. Szpunara, PS 6/98/102-107 i przywołane przez Glosatora orzecznictwo i piśmiennictwo). Celem ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym pozostaje bowiem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub innej czynności z zakresu administracji publicznej do czasu dokonania przez Sąd oceny jego zgodności z prawem. Z treści skargi wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że właśnie taki zamiar przyświecał Skarżącej, która nie jest profesjonalistką w zakresie procedury sądowoadministracyjnej. Wolą Skarżącej nie mogło być żądanie zastosowania środka z art. 152 ppsa, skoro Sąd orzeka o tym środku z urzędu. Sąd, orzekając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu miał na względzie, prócz złożonego w tym przedmiocie wniosku, sam przedmiot sprawy i okoliczności przedstawione w uzasadnieniu skargi. Skarżąca została powołana na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w S. zarządzeniem Wójta Gminy K. B. z dnia [...] lutego 2011 r., po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2010 r., IV SA/Po 1019/10, w wyniku oddalenia skarg kasacyjnych Skarżącej i Wójta Gminy K. B., wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 lutego 2011 r., I OSK 1262/10 (k. 44, 50-55,113-120 akt IV SA/Po 1019/10; k. 36 akt IV SA/Po 1127/11). Odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły w każdej sytuacji pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki zarówno natury prawnej, jak i faktycznej (postanowienie NSA z 13.5.2010 r., II FSK 182/10, akceptowane przez B. Dautera w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wolters Kluwer 2011 s. 228 uw. 8; odpowiednio – postanowienie NSA z 22.7.2011 r., I OZ 558/10). Ewentualne powołanie na wakujące stanowisko dyrektora szkoły osoby trzeciej powoduje powstanie istotnej przeszkody natury prawnej w przywróceniu osoby odwołanej z tego stanowiska, na skutek ewentualnego rozpoznania kolejnej sprawy administracyjnej, co wiąże się ze stosunkowo dużym nakładem sił i środków, dla odwrócenia tego stanu. Tak samo względy faktyczne przedstawione w uzasadnieniu skargi, dotyczące konieczności podjęcia przez Skarżącą innej pracy, wiązałyby się z trudnymi do odwrócenia skutkami. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał przedstawione przez Skarżącą okoliczności za uzasadniające przyznanie jej ochrony tymczasowej i dlatego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa wstrzymał wykonanie zaskarżonego zarządzenia. ja