IV SAB/Po 48/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu [...] lipca 2020 r. sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Dyrektora [...] im. [...] w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Dyrektora [...] im. [...] w [...] do rozpoznania wniosku K. R. z dnia [...] grudnia 2019 r. 2. stwierdza, że Dyrektor [...] im. [...] w [...] dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Dyrektora [...] im. [...] w [...] na rzecz K. R. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. R. pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej zwrócił się do Dyrektora Galerii Sztuki [...] w K. o udostępnienie informacji dotyczącej tego ile wyniosło wynagrodzenie brutto Dyrektora Galerii za miesiąc listopad 2019r. Zawnioskowano o udzielenie informacji na skrzynkę ePUAP. Wobec braku odpowiedzi, pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. K. R. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Galerii Sztuki [...] w K. w załatwieniu wniosku z dnia [...] grudnia 2019 r. Skargę tę skierowano do Dyrektora Galerii Sztuki [...] w K. za pośrednictwem Poczty Polskiej i jak pozostaje bezsporne między stronami, doręczono ją Dyrektorowi Galerii Sztuki im T. w K. w dniu [...] stycznia 2020 r. (k. 20 akt sąd.). Skarżący w złożonej skardze zarzucił organowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej i wniósł o: 1. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt. 4 p.p.s.a.; 2. zobowiązanie Dyrektora Galerii Sztuki do rozpoznania wniosku w terminie 3 dni od otrzymania odpisu wyroku; 3. stwierdzenie, że Dyrektor Galerii Sztuki dopuścił się bezczynności; 4. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...].12.2019 r. przez platformę ePUAP skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący we wspomnianym wniosku zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej na temat wysokości wynagrodzenia Dyrektora Galerii Sztuki za miesiąc listopad 2019 r. Dalej wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy. Niewątpliwie wnioskowane informacje są informacjami publicznymi, ponieważ dotyczą kwestii gospodarowania majątkiem publicznym, a więc podlegają one udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 2 ust. 2 powyższej ustawy wnioskodawca nie jest obowiązany do wykazywania interesu prawnego lub faktycznego w celu uzyskania żądanych informacji. W dalszej części uzasadnienia skarżący argumentował, że zgodnie z art. 13 ust. 1 powyższej ustawy udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Oznacza to, że ustawowy ostateczny termin na udostępnienie informacji minął [...].01.2020 r. Od tego czasu Dyrektor Galerii Sztuki pozostawał w bezczynności. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie podmiot zobowiązany, będący w posiadaniu żądanej informacji, jej nie udzieli bądź nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki, albo wreszcie nie wyda na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej (art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Dalej skarżący wskazał, że wobec zignorowania przez Dyrektora Galerii wniosku i braku odpowiedzi w terminie ustawowym, skarżący [...].01.2020 r. podjął próbę polubownego załatwienia sprawy i wystosował do prośbę o niezwłoczne udostępnienie informacji. Skarżący podkreślił, że wysokość wynagrodzenia brutto osoby pełniącej funkcje publiczne, jakim jest Dyrektor Galerii, jest jawna i podlega udostępnieniu, a nadto podmiot jest zobowiązany zareagować na wniosek. Poinformował również, że w przypadku nieujawnienia wnioskowanych danych podejmie czynności na drodze sądowej, w celu ich uzyskania. Wobec zignorowania wniosku oraz braku odpowiedzi na dodatkowe pismo w sprawie skarżący w dniu [...].01.2020 r. wniósł skargę na bezczynność. Dyrektor Galerii na dzień nadania skargi (data stempla pocztowego [...].01.2020 r.) nie rozpoznał wniosku, tj. nie podjął stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji, ani nie wydał decyzji o odmowie. Nie powiadomił również skarżącego o powodach opóźnienia oraz nie wskazał terminu, w jakim udostępni informacje. Mając na uwadze powyższe skarżący stwierdził, że skarga jest zasadna. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Galerii Sztuki [...] w K. wskazał, że następnego dnia po wniesieniu skargi na bezczynność organu, tj. w dniu [...] styczna 2020 r. na adres skrzynki ePUAP Skarżącego wysłano wnioskowaną informację o wysokości wynagrodzenia Dyrektora Galerii Sztuki [...] w K. brutto w miesiącu listopadzie 2019 r. wskazując, że wyniosło ono [...] zł (k.40 akt sąd sprawy IV SAB/Po 48/20.). W przekazanej Sądowi odpowiedzi na skargę wyjaśniono też, że Dyrektor Galerii Sztuki [...] w K. był przekonany, że skoro na skutek skargi na bezczynność udzielił żądanej informacji, to wywołało to odpowiednie konsekwencje związane ze wszczętym postępowaniem. Podkreślono, że od początku kadencji Dyrektor Galerii nigdy nie był stroną żadnego postępowania, w szczególności sądowoadministracyjnego, ponadto Galeria Sztuki nie zatrudnia osoby, która miałaby wykształcenie prawnicze. Zaakcentowano, że pojawienie się skargi spowodowało, że dzień po jej otrzymaniu odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej została udzielona. Dodano nadto, że brak udostępnienia informacji nie miał charakteru intencjonalnego, ale został wywołany kumulatywnym wystąpieniem kilku niezależnych okoliczności, w tym absencji personelu mającego dostęp do platformy ePUAP, specyfiki funkcjonowania instytucji kulturalnych na przełomie roku budżetowego, oraz koniecznością bieżącej organizacji oraz opracowania przyszłego planu działania, przy uwzględnieniu niepełnego składu osobowego organu, co spowodowało, że nie zauważono złożonego wniosku. Kwestionując nadto status Dyrektora Galerii Sztuki jako strony postępowania administracyjnego wniesiono o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W kwestii wyczerpania środka zaskarżenia, jako warunku formalnego skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Dalej należy wskazać, że w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie należy podkreślić, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, skargę należy oddalić. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2019, poz. 1429 – u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W niniejszej sprawie spełniony został zarówno zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Galeria Sztuki [...] w K., jest gminną instytucją kultury, która została wpisana do rejestru prowadzonego przez Prezydenta Miasta K. pod poz. 4. Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2020 , poz. 194 – dalej jako: u.o.p.d.k.) instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora. Jak wynika z Rejestru Instytucji Kultury, dla których organizatorem jest Miasto K., pod. poz. 4 wymienia się Galerię Sztuki [...] w K. (https://www.bip.kalisz.pl/index.php?id=1600&file=rej_inst_kult.html).Instytucje kultury posiadają osobowość prawną (art. 14 ust. 1 u.o.p.d.k.), tzn. są osobami prawnymi w rozumieniu art. 33 i n. ustawy z 23.04.1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.) – dalej k.c. – odrębnymi od swojego organizatora. Odrębność instytucji kultury w stosunku do ich organizatorów (ministrów, kierowników urzędów centralnych i jednostek samorządu terytorialnego) została dodatkowo potwierdzona w art. 14 ust. 2 u.o.p.d.k. poprzez wskazanie, że organizator nie odpowiada za zobowiązania instytucji kultury poza przypadkiem jej likwidacji. Dyrektor Galerii Sztuki [...] w K. został powołany na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016, poz. 446) i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012, poz. 406; obecnie Dz.U. z 2020 , poz. 194 – dalej jako: u.o.p.d.k.) na co literalnie wskazano w zarządzeniu Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w sprawie powołania Dyrektora Galerii Sztuki [...] w K. . Celem Galerii jest prowadzenie działalności wystawienniczej oraz edukacja kulturalna i upowszechnianie sztuk plastycznych, a także rozpoznawanie, rozbudzanie i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań w zakresie plastyki (§ 5 ust. 1 Statutu). Te zadania określić można jako "zadania publiczne" użyte w art. 4 u.d.i.p., cechuje je bowiem powszechność i użyteczność dla ogółu. Powyższe prowadzi do wniosku, że Galeria Sztuki [...] w K. może zostać uznana za podmiot wymieniony w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Na podstawie art. 9 ust. 2 u.o.p.d.k. prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym, a jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury (ust. 1). W dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej Statucie Galerii Sztuki [...] w K. wskazano, że działa ona na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2001, Nr 13, poz. 123) oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240). Na podstawie § 17 ust. 1 pkt 1 Statutu przychody Galerii stanowią środki uzyskiwane m.in. z przyznawanych corocznie dotacji z budżetu K. – Miasta na prawach powiatu. Galeria Sztuki [...] w K. została wymieniona pod poz. IV.24 załącznika do rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia z dnia 30 lipca 2015 r. w sprawie wykazu samorządowych instytucji kultury, w których wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora następuje w drodze konkursu (Dz. U. 2015, poz. 1298). Na podstawie art. 17 u.o.p.d.k. dyrektor instytucji kultury zarządza instytucją i reprezentuje ją na zewnątrz. Z uwagi na publiczny charakter tej jednostki i treść realizowanych przez nią obowiązków nie może wątpliwości, co do tego, że na Dyrektorze Galerii Sztuki [...] w K. ciążą obowiązki, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W rozumieniu przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jest więc w niniejszej sprawie Dyrektor Galerii Sztuki [...] w K. . Niekwestionowane między stronami pozostaje, że żądana przez Skarżącego informacja stanowiła informację publiczną. Na podstawie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. w przypadku gdy informacja nie może być udzielona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udzielenia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W niniejszej sprawie pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej do Dyrektora Galerii Sztuki [...] w K. wpłynął wniosek o udostępnienie informacji dotyczącej tego ile wyniosło wynagrodzenie brutto Dyrektora Galerii za miesiąc listopad 2019r. Zawnioskowano o udzielenie informacji na skrzynkę ePUAP. Wniesiona skarga na bezczynność jest datowana na [...] stycznia 2020 r., a wpłynęła do organu [...] stycznia 2020 r. Organ udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] grudnia 2019 r., pismem datowanym na [...] stycznia 2020 r.(k.27 akt sąd.). Rozpoznając przedmiotową skargę Sąd stwierdził, że była ona zasadna w dniu jej wniesienia, niemniej jednak w chwili orzekania przez Sąd stan bezczynności ustał, skoro żądana informacja została wnioskodawcy udzielona (informacja na platformie ePUAP z dnia [...] stycznia 2020 r. – k. 33 akt sąd.). Dlatego też, ponieważ bezczynność ustała po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe - w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności - należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie art.161 § 1 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji wyroku. Należało zatem rozstrzygnąć, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o kwestiach wymienionych w art. 149 § 2 p.p.s.a.. Zestawiając ze sobą datę wniesienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej – [...] grudnia 2019 r., z datą udzielonej odpowiedzi – [...] stycznia 2020 r. Sąd stwierdził, że odpowiedź ta została udzielona z przekroczeniem ustawowego terminu (14 dni), dlatego organ dopuścił się bezczynności. Mając na uwadze okoliczności wskazane w odpowiedzi na skargę należy wskazać, że Dyrektor Galerii niezwłocznie po złożeniu skargi (w dniu następującym po otrzymaniu skargi) udzielił odpowiedzi na wniosek. Brak udzielenia wnioskowanej informacji w ustawowym terminie wynikał z nieumyślnej, ale jednak bezsprzecznie wadliwej organizacji pracy organu i - jak wyjaśniono – wywołany był kumulatywnym wystąpieniem kilku niezależnych okoliczności, w tym absencji personelu mającego dostęp do platformy ePUAP, specyfiki funkcjonowania instytucji kulturalnych na przełomie roku budżetowego, oraz koniecznością bieżącej organizacji oraz opracowania przyszłego planu działania, przy uwzględnieniu niepełnego składu osobowego organu, co spowodowało, że nie zauważono złożonego wniosku. Treść odpowiedzi na skargę, jak też udzielenie wnioskowanej informacji dzień po otrzymaniu skargi prowadzi do wniosku, że bezczynność Dyrektora Galerii nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Organ udzielił wyczerpującej odpowiedzi w dniu [...] stycznia 2020 r., niezwłocznie po wpłynięciu skargi na bezczynność. Zaniechanie realizacji wniosku nie było skutkiem celowego działania, czy lekceważenia podmiotu wnioskującego, a – jak wyjaśnił Dyrektor w odpowiedzi na skargę – wynikało z przyczyn organizacyjnych. Powyższe okoliczności wskazują, że bezczynność Dyrektora Galerii Sztuki w udzieleniu informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa będzie bowiem stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Naruszenie kwalifikowane jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 roku, sygn. akt I OSK 675/12, CBOIS). Mając to na uwadze Sąd orzekł, jak w pkt 2 i 3 sentencji wyroku. Stosownie do art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd, w przypadku stwierdzenia bezczynności, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Suma pieniężna przyznawana na rzecz strony skarżącej ma charakter prewencyjny i kompensacyjny, przy czym ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia stronie za oczekiwanie na załatwienie sprawy czy też zdyscyplinowania organu, który dopuszcza się bezczynności. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, ani do wymierzenia z urzędu organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. – o co z resztą nie wnioskowano w skardze. O kosztach postępowania orzeczono w pkt. 4 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i 206 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ). Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, wartość opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł. Miarkując wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Skarżącej Sąd kierował się treścią art. 206 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części. Ustalając, czy w danej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek w rozumieniu tego przepisu zbadać należy m.in., nakład pracy pełnomocnika oraz stopień zawiłości sprawy. Zasądzając wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 25% stawki minimalnej Sąd wziął pod uwagę znany mu z urzędu fakt, że Skarżący K. R. reprezentowany zawsze przez tego samego pełnomocnika w osobie r.pr. D. R.. wniósł sądów administracyjnych wiele analogicznej treści skarg w tożsamych rodzajowo sprawach. Przed innymi wojewódzkimi sądami administracyjnymi w Polsce, zarejestrowano kilkanaście spraw ze skarg na bezczynność, w których skarżący K. R. jest reprezentowany przez tego samego profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego D. R.. Z Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach wynika, że podmiotami, od których wnioskodawca domaga się informacji publicznej są zawsze szkoły, filharmonie, przedszkole, szkoły, komendant Policji. Często są to instytucje publiczne w małych miejscowościach, niewyposażone w profesjonalną obsługę prawnej. W okolicznościach badanej sprawy, stan faktyczny sprawy jest tożsamy ze stanem faktycznym m.in. w sprawie o sygn. II SAB/Kr 9/20, z tą tylko różnicą, że w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie K. R. zaskarżył bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w G. , a wniosek o udzielenie informacji na temat wysokości wynagrodzenia dyrektora tej instytucji złożono [...] grudnia 2019 r. Zestawienie treści skargi K. R. w sprawie o sygn. II SAB/Kr 9/20 (której brzmienie przywołano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2020 r.) z treścią skargi złożonej w niniejszej sprawie pozwala stwierdzić, że brzmienie skargi złożonej w niniejszej sprawie stanowi w istocie powtórzenie skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Nieznaczne stwierdzone różnice obejmują w zasadzie korekty dat, w których K. R. składał wnioski o udzielenie informacji publicznej na temat wynagrodzenie dyrektora instytucji w listopadzie 2019 r. Należy też wskazać, że wniosków K. R. o udzielenie informacji publicznej na temat wysokości wynagrodzenia dyrektorów różnych instytucji w listopadzie 2019 r. dotyczyły również skargi na bezczynność w sprawach: o sygn. IV SAB/Wr 49/20 (wniosek z 27.11.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Filharmonii [...] w W. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/Lu 12/20 (wniosek z 07.01.2020 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Przedszkola Samorządowego w L. K. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/Ke 6/20 (wniosek z [...].12.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Przedszkola Publicznego w O. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/Bd 4/20 (wniosek z [...].12.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Szkoły Podstawowej w T. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/Sz 5/20 (wniosek z [...].12.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Szkoły Podstawowej w C. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/kr 4/20 (wniosek z [...].11.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Filharmonii im. [...] w K. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/Op 7/20 (wniosek z [...].12.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej w O. w listopadzie 2019 r.), sygn. IV SAB/Wr 36/20 (wniosek z [...].12.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Szkoły Podstawowej w K. w listopadzie 2019 r.), sygn. II SAB/Bk 8/20 (wniosek z [...].12.2019 r. dotyczył wynagrodzenia Dyrektora Szkoły Podstawowej w K. w listopadzie 2019 r.). W ocenie Sądu uprawnia to do wniosku, że udział profesjonalnego pełnomocnika w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do dostosowania do niniejszej sprawy przygotowanego pisma procesowego – skargi, a niniejsza kolejna sprawa o bezczynność, chociażby z uwagi na swoją powtarzalność, nie należy do zawiłych, natomiast orzecznictwo wypracowane na tle bezczynności w sprawach udostępnienia informacji publicznej przy tego rodzaju zapytaniach jest bogate i w znacznym stopniu utrwalone. Zarzuty oraz argumentacja wniesionych przez K. R. skarg są zbieżne, co wynika z powtarzalności danego rodzaju spraw. Z uwagi na powtarzalność spraw sporządzenie w niniejszej obejmującej 1,5 strony skargi wymagało od pełnomocnika Skarżącego znacząco mniejszego niż normalnie nakładu pracy, co uzasadniało przyznanie wynagrodzenia w kwocie 25% stawki przewidzianej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.