II SA/Rz 448/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2023 r. nr SKO.415/505/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy – skargę oddala – Przedmiotem skargi K. B. (dalej: Skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: SKO, Kolegium ) z 29 grudnia 2023 r., znak SKO.415/505/2023 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] (dalej: organ I instancji) z 26 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jak wynika z treści decyzji oraz akt administracyjnych sprawy, wnioskiem z dnia 2 marca 2022 r., zmodyfikowanym 21 kwietnia 2023r., R. D. Sp. z.o.o. Sp. k. (dalej: Spółka, Inwestor), wystąpiła do organu I instancji o ustalenie warunków zabudowy dla budynku o charakterze handlowo –usługowo - biurowym z częścią mieszkalną na działkach nr [...] obr. [...] w [...] przy ul. [...]. Postępowanie w sprawie było zawieszone z uwagi na toczące się prace związane z opracowywanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nr [...], zgodnie z którym tereny objęte planowaną inwestycją zostały przewidziane na budowę drogi publicznej klasy zbiorczej wraz z wydzielonym terenem zieleni urządzonej, jednakże w terminie przewidzianym w art. 62 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U z 2023 r. poz. 977 dalej: u.p.z.p.) nie doszło do uchwalenia przedmiotowego planu. Teren planowanej inwestycji nie jest zatem objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Opisaną na wstępie decyzją z 26 października 2023r. organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji, stwierdzając że będzie ona harmonizować z zabudową istniejącą już w obszarze analizowanym, w którym znajdują się budynki mieszkalne jednorodzinne, wielorodzinne oraz usługowe, w tym sklep [...]. Warunki zabudowy określono w następujący sposób: - wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, ustalono w granicach 5 - 29,16% tj. od najniższej do średniej wielkości tego wskaźnika występującego w obszarze analizowanym; - szerokość elewacji frontowej budynku ustalono w granicach od 6 do 19,5 m. - tj. w wartościach nie przekraczających minimalnej i średniej wielkości stwierdzonej w obszarze analizowanym; - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustalono w decyzji w granicach od 2 do 9 m, a wysokość do kalenicy w granicach od 6 do 9 m, tj. w wartościach nawiązujących do zabudowy na działkach sąsiednich, nie przekraczającej średniej wysokości budynków stwierdzonej w obszarze analizowanym; - wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej został ustalony jako minimum 25% powierzchni objętej wnioskiem; - nieprzekraczalną linię zabudowy określono od strony ulicy S., jako przedłużenie linii istniejącej już linii zabudowy mieszkaniowej na działce sąsiedniej. Organ I instancji uzyskał także stosowne uzgodnienia : - organu właściwego do uzgodnień w zakresie ochrony gruntów rolnych (art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p.), - Dyrektora Zarządu Zlewni w [...], Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie melioracji (art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p.), - Miejskiego Zarządu Dróg w [...] (art. 53 ust.4 pkt 9 u.p.z.p.), - Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] (art. 53 ust.4 pkt 4 u.p.z.p). Od decyzji tej odwołanie wniósł Z. W., zarzucając ustalenie warunków zabudowy na podstawie nieaktualnej dokumentacji terenu, w tym map nieuwzględniających faktu, że teren inwestycji jest obszarem górniczym – obszarem kopalni [...]. Zwrócił także uwagę na fakt, że Rada Miasta [...] w uchwale [...] w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...], podkreśliła obowiązek stosowania przepisów odrębnych, w tym ustawy z 9 czerwca 2011 - prawo geologiczne i górnicze, co ma istotne znaczenie dla kształtowania sytuacji prawnej właścicieli nieruchomości położonych na terenach gminy [...]. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Kolegium podzieliło ustalenia faktyczne i wnioski organu I instancji, oceniając przedmiotową inwestycję jako zgodną z wymaganiami wynikającymi z u.p.z.p. oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U z 2003 r., nr 164, poz. 1588, dalej: rozporządzenie) w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. SKO wskazało, że w ramach ustalania wymagań dla inwestycji objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, organ I instancji, w sposób prawidłowy wyznaczył wokół terenu planowanej inwestycji granice obszaru analizowanego, a następnie prawidłowo przeprowadził na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt. 1 u.p.z.p. a przeprowadzona analiza spełnia wymagania ustalone w przepisach rozporządzenia. Teren inwestycji położony jest w okolicy obejmującej zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz wielorodzinną oraz obiekty o funkcji handlowej. Ze sporządzonej części graficznej oraz tekstowej analizy urbanistycznej wynika, iż organ wskazał konkretną zabudowę na sąsiednich działkach (w wyznaczonym obszarze analizowanym) przyjętą do porównania i określił średnie wskaźniki wielkości powierzchni, o których mowa w § 5,6 i 7 rozporządzenia . Kolegium, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, podkreśliło, że kontynuacja funkcji zabudowy nie oznacza ograniczenia nowej zabudowy do możliwości powstania w danym miejscu jedynie obiektów tożsamych z już istniejącymi, ale dopuszczalna jest taka nowa zabudowa, którą można ją pogodzić tj. która nie jest sprzeczna z funkcją istniejącą na analizowanym obszarze. Kontynuacja funkcji nie oznacza tożsamości, ale uzupełnienie funkcji istniejącej o zagospodarowanie nie wchodzące w nią w kolizję. Zatem gdy planowana inwestycja powtarza jeden z istniejących w obszarze analizowanym sposób zagospodarowania, oraz gdy stanowi uzupełnienie którejś z istniejących funkcji, dające się z nią pogodzić i z nią nie koliduje, warunek kontynuacji funkcji jest spełniony. Zasada kontynuacji zabudowy nie oznacza też zakazu lokalizacji zróżnicowanej zabudowy, ale jedynie wtedy, gdy można ją pogodzić z funkcją już istniejącą na analizowanym obszarze. W ocenie Kolegium postępowanie pierwszoinstancyjne przeprowadzone zostało zgodnie z procedurą postępowania tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 poz. 572, dalej: K.p.a). W toczącym się postępowaniu rolą organu było zbadanie zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z przepisami u.p.z.p. oraz przepisami odrębnymi, a w przypadku wystąpienia takiej zgodności - wydanie decyzji pozytywnej (art. 52 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji w całości, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. Powyższej decyzji Skarżący zarzucił: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w postaci : a) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia poprzez dokonanie w sposób wadliwy analizy urbanistycznej i w konsekwencji pominięcie faktu, że nieruchomość o nr ewid. [...] stanowiąca własność Skarżącego jest zabudowana budynkiem - domem jednorodzinnym, oraz wadliwe przyjęcie, że w obszarze analizowanym znajduje się nieruchomość o podobnych parametrach i gabarytach, jak ta planowana. b) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia poprzez dokonanie wadliwej analizy urbanistycznej i w konsekwencji przyjęcie, że sprawie co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Planowana inwestycja a konkretnie jej gabaryty, liczba kondygnacji, kształt dachu w niczym nie przypomina innych nieruchomości zlokalizowanych na działkach sąsiednich. Hipermarket [...] położony jest na nieporównywalnie większej nieruchomości i posiada inne gabaryty niż planowana inwestycja.; 2. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w postaci: a) art. 7, 77 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności, nie zebranie i brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego sporządzenia analizy architektonicznej w sprawie i wydania nieprawidłowej decyzji. b) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji podczas gdy zaistnienie zaprezentowanych we wniesionym odwołaniu okoliczności przemawiało za uchyleniem decyzji organu I Instancji. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że przedmiotowa inwestycja swoją rolą jak również gabarytami narusza zawartą w art. 61 ust 1 pkt 1 u.p.z.p. zasadę dobrego sąsiedztwa. Celem zaś tego zapisu jest zagwarantowanie szeroko pojętego ładu przestrzennego. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 21 lipca 2009 (sygn. akt II OSK 1193/08) odstępstwo od tej zasady możliwe jest jeżeli analiza urbanistyczna wskazuje przyczyny tego odstępstwa poparte oceną zachowania ładu przestrzennego, uciążliwości i wpływu inwestycji dla działek sąsiednich. W przedmiotowej sprawie treść analizy nie uzasadnia takiego odstępstwa. Skarżący zwrócił również uwagę na fakt, iż przywoływany w decyzji Hipermarket [...] nie jest budynkiem zbliżonym gabarytowo do planowanego budynku, ponadto zlokalizowany jest na nieporównywalnie większej nieruchomości, a jego parametry odbiegają od tych ustalonych w wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Skarżącego pominięty w analizie urbanistycznej jest kompletnie fakt zabudowania nieruchomości sąsiedniej, nr. ewid. [...], stanowiącej własność Skarżącego. Co świadczy o wadliwie wykonanej analizie urbanistycznej w niniejszej sprawie, na podstawie której została wydana wadliwa decyzja o warunkach zabudowy. Skarżący wskazał również, że przedmiotowa analiza pozostaje w sprzeczności z opinią Biura Rozwoju Miasta [...] z dnia 13 stycznia 2023 r. zgodnie z którą przedmiotowa inwestycja koliduje z terenami przeznaczonymi w projekcie MPZP nr. [...] w [...] pod inwestycję celu publicznego. W którym teren zamierzonej inwestycji znajduje się w obrębie terenu przeznaczonego pod teren zieleni urządzonej – publicznie dostępny samorządowy park osiedlowy oraz w mniejszej części pod publiczną drogę zbiorczą. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącego podkreślił, że z uwagi na gabaryty planowanej inwestycji dojdzie do naruszenia zasady dobrego sąsiedztwa, gdyż w przeprowadzonej analizie urbanistycznej pominięto fakt zabudowy działki sąsiedniej oraz zwrócił się o umożliwienie stronie dostarczenia odpowiednich dokumentów na potwierdzenie realizowania inwestycji budowlanej na działce Skarżącego, która zgodnie z przeprowadzoną analizą urbanistyczną nie jest zabudowana. Sąd uwzględnił przedmiotowy wniosek . Uczestnik postępowania Z. W., w piśmie z 3 września 2024 r. podtrzymał dotychczas podnoszone zarzuty, co do skutków jakie wywołuje fakt, że teren inwestycji znajduje się na obszarze górniczym (czynnej kopalni [...]) w związku z czym koniecznym jest wykonanie mapy dla celów projektowych przez mierniczego górniczego, a także udział w przedmiotowym postępowaniu spółki O.S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. , poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – zwanej dalej: P.p.s.a.) Stosownie do tego przepisu Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach tej kontroli, może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził tego rodzaju wad i uchybień, co przesądziło o oddaleniu skargi. Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, było ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowo - biurowego z częścią mieszkalną na działkach [...] obręb [...] w [...], przy ul. [...]. Przypomnieć należy, że decyzja o warunkach zabudowy - co do zasady - nie rozstrzyga o lokalizacji danego obiektu na konkretnej działce. Dopiero w projekcie zagospodarowania terenu, stanowiącego element projektu budowlanego, inwestor jednoznacznie wskazuje miejsce, w którym dany obiekt zostanie usytuowany. Celem decyzji o warunkach zabudowy jest jedynie wytyczenie podstawowych, ogólnych kierunków projektowanej inwestycji budowlanej, której uszczegółowienie następuje na etapie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Istotne jest, że zgodnie z art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. decyzja wydawana jest na wniosek inwestora. W takim przypadku tylko strona określa przedmiot swego żądania, a tym samym i przedmiot postępowania, a treść wniosku determinuje zakres obowiązków spoczywających na organie właściwym w sprawie. Organ nie może nadawać wnioskowi innego sensu czy też samodzielnie modyfikować wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma wątpliwości, co do tego, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy jest związany wnioskiem i nie może we własnym zakresie modyfikować go w żadnym zakresie, w tym parametrów i charakteru inwestycji (por. np. wyroki NSA z dnia 23.04.2021 r., II OSK 2119/18, z dnia 26.01.2023 r., II OSK 2675/21). Organ, do którego wpłynie wniosek o wszczęcie konkretnego postępowania jest więc związany oznaczonym we wniosku zakresem przedmiotowym i tylko w tym zakresie może się wypowiadać. Wniosek inwestora wyznacza ramy dokonywanej przez organ właściwy oceny, czy dla planowanej inwestycji możliwe jest ustalenie warunków jej zabudowy oraz jakie musi przyszła inwestycja parametry spełniać. Tym samym organ dokonując analizy obiektu wskazanego we wniosku, odnosi jego podstawowe parametry, oraz wskazane we wniosku przeznaczenie obiektu, do zabudowy już istniejącej na danym terenie. Na tej podstawie albo przyjmuje, że dana inwestycja nawiązuje do zabudowy i przeznaczenia obiektów na danym terenie i będzie stanowić ich kontynuacje, albo nie. W tym drugim przypadku organ właściwy jest zobligowany do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla opisanej we wniosku inwestycji. W celu oceny wniosku organ sporządza analizę urbanistyczną terenu sąsiadującego z terenem planowanej inwestycji. Analiza prowadzonego postępowania oraz wydanych w tym postępowaniu decyzji prowadzi do wniosku, że sporządzona analiza urbanistyczna na dzień jej wykonania, została sporządzona w sposób odpowiadający zarówno faktycznemu zagospodarowaniu terenu, jak i wymogom prawa. W sposób prawidłowy wyznaczono obszar analizowany i określono zabudowę występującą na danym tym obszarze jako zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, zabudowę wielorodzinną oraz obiekty o funkcji handlowej – market [...]. Parametry budynku, cechy i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabaryty i forma architektoniczna budynku ustalone decyzją o warunkach zabudowy wpisują się w parametry zabudowy okolicznej zabudowy i nie kolidują ani z zabudową występującą w najbliższym otoczeniu (wysokość planowanej inwestycji została w zmodyfikowanym przez inwestora wniosku ograniczona do wysokości zabudowy występującej w najbliższym sąsiedztwie), ani w obszarze analizowanym. Nie naruszają ładu przestrzennego, stanowiąc dopuszczalne uzupełnieni istniejącej zabudowy - kontynuację cech i funkcji zabudowy istniejącej już w obszarze analizowanym. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że pojęcie kontynuacji funkcji nie oznacza tylko i wyłącznie nakazu powielania funkcji identycznej jak zastana, bez możliwości jej uzupełnienia. Kontynuacja funkcji rozumiana jest jako służąca zachowaniu ładu przestrzennego, umożliwia uzupełnienie funkcji istniejącej o zagospodarowanie nie wchodzące z nią w kolizję ( wyroki NSA: z 15 marca 2023 r. II OSK 273/22, z 20 czerwca 2023 r. II OSK 2241/20, z 12 października 2021 r. II OSK 2802/18, z 27 czerwca 2023 r. II OSK 2323/20, z 9 stycznia 2023 r. II OSK 446/21, z 13 czerwca 2023 r. II OSK 543/22). Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotowa inwestycja nie koliduje z istniejącym zagospodarowaniem terenu. Planowana zabudowa stanowi uzupełnienie istniejącej zabudowy o zagospodarowanie nie wchodzące w kolizję z zastaną funkcją mieszkaniową zabudowy istniejącej w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji, w tym na działce Skarżącego oraz stanowi kontynuację funkcji handlowo-usługowej istniejącej w dalszym sąsiedztwie na obszarze analizowanym. Słusznie zatem organy uznały, że zostały spełnione łącznie przesłanki z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. i planowana inwestycja może zostać zrealizowana na objętej wnioskiem działce. Charakter handlowo –usługowo- biurowo - mieszkalny planowanej zabudowy nie koliduje z zagospodarowaniem terenu istniejącym w analizowanym obszarze, uzupełniając istniejąca zabudowę, a zatem nie ma potrzeby aby sporządzona analiza urbanistyczna wskazywała na motywy odstąpienia od zasady dobrego sąsiedztwa. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, że brak dopasowania planowanej inwestycji do zabudowy istniejącej na obszarze analizowanym jest wynikiem subiektywnego przekonania Skarżącego, który podkreśla brak dopasowania planowanej inwestycji do zabudowy istniejącej w najbliższym sąsiedztwie, a także uwypukla różnice w zagospodarowaniu terenu istniejącego obiektu handlowego do którego nawiązał urbanista, twierdząc, że planowana zabudowa będzie stanowiła uzupełnienie istniejącej zabudowy oraz kontynuację funkcji zabudowy już istniejącej w otoczeniu. Subiektywne wnioski Skarżącego te, nie mogą przesądzić o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Planowana inwestycja nawiązuje w swojej funkcji do zabudowy istniejącej już w obszarze analizowanym, a kubaturą i formą nawiązuje do zabudowy istniejącej w najbliższym otoczeniu (wysokością) oraz do średnich parametrów zabudowy stwierdzonych w obszarze analizowanym. Różnice jakie dostrzega Skarżący pomiędzy parametrami planowanej inwestycji a istniejącą zabudową o charakterze handlowym, nie są na tyle znaczące aby wykluczyć lokalizację planowanej inwestycji. W ocenie Sądu, dokonanej w przedmiotowej sprawie analizie urbanistycznej nie sposób zarzucić nieprawidłowości, która mogłaby rzutować na wynik przedmiotowego postępowania, nawet przy uwzględnieniu faktu, że istotnie z analizy tej nie wynika, aby nieruchomość będąca własnością Skarżącego była nieruchomością zabudowaną. Z analizy tej wynika jednak bezspornie, że w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (max. 2- kondygnacyjnej) i w oparciu o parametry tak określonej zabudowy, określone zostały warunki zabudowy dla nowej inwestycji w przedmiotowej sprawie. Analiza uwzględnia zatem istnienie w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i do tak ustalonego charakteru zabudowy otoczenia, na zasadach kontynuacji i uzupełnienia zabudowy, określa parametry nowej zabudowy. W ocenie Sądu, w tym stanie faktycznym, nawet pominięcie faktu zabudowy jednej z sąsiednich działek – co jest uzasadnione tym, że w dacie sporządzania przedmiotowej analizy inwestycja na działce Skarżącego była we wstępnej fazie budowy, a w dacie wydawania zaskarżonej decyzji była nadal w budowie - nie zmieni wniosków płynących z przeprowadzonej analizy w kwestii dopuszczalności realizacji planowanej inwestycji w kształcie określonym zaskarżoną decyzją. W związku z powyższym, Sąd po zapoznaniu się z dokumentami przedłożonymi przez Skarżącego, uznał że w przedmiotowej sprawie - w odniesieniu do sporządzonej analizy urbanistycznej - nie można mówić o takim naruszeniu przepisów postępowania, które mogłoby wpłynąć na wynik sprawy. Tym samym, podniesiony w skardze zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 7 i art. 77 K.p.a. uznany został za nieuzasadniony. Z wyżej wskazanych przyczyn, Sąd nie podzielił również postawionego w skardze zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego. Podkreślenia wymaga, że dla terenu planowanej w niniejszej sprawie inwestycji nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dlatego zarzuty odnoszące się do planowanych na tym terenie inwestycji publicznych, wynikających z ustaleń obowiązującego Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego miasta [...] nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Jak wyżej wspomniano, decyzja o warunkach zabudowy nie przesądza o tym, jaka inwestycja powstanie na danym terenie, a jedynie określa możliwe parametry zabudowy terenu. O ostatecznym kształcie zabudowy i zagospodarowaniu terenu zdecyduje podmiot mający prawo do dysponowania przedmiotowym gruntem na cele budowlane. Odnosząc się do zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji przez uczestnika postępowania, w kwestii kolizji planowanej inwestycji z wymaganiami prawa geologicznego i górniczego, należy podkreślić, że zamiar inwestycyjny został prawidłowo skonsultowany z Dyrektorem Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] (k. 52 akt adm.), który na podstawie art. 53 ust.4 pkt 4 u.p.z.p. jest właściwym organem nadzoru górniczego, przewidzianym do uzgadniania inwestycji planowanych na terenach górniczych – nie jest nim wspomniana w piśmie uczestnika spółka prawa handlowego. Również, zarzut zastosowania w sprawie niewłaściwej mapy nie zasługuje na uwzględnienie – nad prawidłowością map stosowanych przy planowaniu inwestycji budowlanych czuwają bowiem właściwe organy geodezyjne i kartograficzne, do zadań których to organów należy uwzględnianie wymagań wynikających ze szczególnych przepisów prawnych, dotyczących specyfiki konkretnego terenu - w tym również terenów górniczych - na tyle, na ile to zasadne dla procesu inwestycyjnego. Dlatego mapa pobrana z właściwego Zasobu nie może zostać uznana za nieprawidłową. Z wyżej wymienionych przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona. Dokonując z urzędu, poza zarzutami skargi, kontroli zaskarżonej decyzji i przeprowadzonego postępowania, Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń i wad, które mogłyby skutkować wyeliminowaniem decyzji z obrotu prawnego. Z tych przyczyn, w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.