II SA/Rz 624/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg H. C., R. N., J. N., Z. G., R. G., J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów w związku z wnioskami o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r. i decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014 r. J. N. i R. N., Z. G. i R. G. (wspólną skargą) oraz H. C. (odrębną skargą) i J. D. (odrębną skargą) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...] którą uwzględniono w całości skargę i jednocześnie uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] oraz utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi B., T., W. gmina [...]. Wraz ze skargą wyżej wymienieni złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r. i decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014 r. W ocenie skarżącej H. C. istnieje "ogromne wyrządzenie znacznej szkody i niebezpieczeństwo spowodowane w jej nieodwracalnych skutkach tej decyzji". R. N. i J. N. również wskazali na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast J. D. podał, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej jest zasadny, bowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do oszacowania skutków. Prace poscaleniowe zaprojektowane obok działek wnioskodawcy nie blokują zagospodarowania poscaleniowego. W dalszej części skarżący wskazał na błędy formalne i merytoryczne oraz nieprawidłowe informacje zawarte w uzasadnieniu decyzji Starosty [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku skarżących wynika, że dotyczy on także wstrzymania decyzji organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek również w tym zakresie. Przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy w ocenie Sądu przesłanki ochrony tymczasowej nie wystąpiły. Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r. uwzględniająca w całości skargę Gminy [...] i uchylająca decyzję ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się zaś do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi B., T., W. gmina [...] wyjaśnić skarżącym należy, że Sąd rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak m. in. NSA w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14, WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Podkreślić jednocześnie należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania, co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. Nie jest, zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniającego ww. okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby sąd miał możliwość ich oceny (tak: NSA w postanowieniach z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 1153/12 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04, oba dostępne w CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że żądanie skarżących wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżący nie przytoczyli żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. Samo bowiem powtórzenie treści przepisu czy stwierdzenie, że "prace poscaleniowe zaprojektowane obok działek wnioskodawcy nie blokują zagospodarowania poscaleniowego" i wskazanie na błędny formalne i merytoryczne w treści decyzji Starosty [...], bez wskazania jakichkolwiek powodów i przesłanek warunkujących wstrzymanie zaskarżonych aktów nie jest wystarczające do pozytywnego ustosunkowania się do niniejszego wniosku. Nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających słuszność wniosku o wstrzymanie. Także z akt sprawy trudno wywieść, aby wykonanie przedmiotowego tytułu pociągało za sobą trudne do odwrócenia skutki. Jak podkreśla się zaś w orzecznictwie sądów administracyjnych do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do konkretnego wnioskodawcy. Podkreślić jednocześnie trzeba, że podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.