II SAB/Rz 59/17

PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-10-05

Skład orzekający: Marcin Kamiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący powołuje się na przeoczenie wynikające z rozdzielenia skargi na dwie sprawy i podobieństwa kwot oraz numerów rachunków bankowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, uznając, że skarżący uchybili terminowi bez własnej winy. Pomimo rozdzielenia skargi na dwie sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zawierało prawidłową sygnaturę akt, kwotę i przedmiot zaskarżenia, a skarżący zostali skutecznie doręczeni. Przy zachowaniu należytej staranności skarżący powinni byli zapoznać się z treścią wezwania i uniknąć uchybienia terminowi.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta. Sąd rozdzielił skargę na dwie sprawy, nadając im sygnatury II SAB/Rz 58/17 i II SAB/Rz 59/17. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2017 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego. Wobec nieuzupełnienia braków fiskalnych, skargi zostały odrzucone. Skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, argumentując przeoczeniem wynikającym z rozdzielenia skargi i podobieństwa kwot oraz numerów rachunków bankowych.
Rozstrzygnięcie
Odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przewlekłego prowadzenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2017 r. wezwano solidarnie [...] do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionych przez nich w jednym piśmie procesowym skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania wznowieniowego przez Prezydenta Miasta [...]. Wobec nieuzupełnienia braków fiskalnych skargi, postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2017 r. II SAB/Rz 59/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi. Odpis postanowienia doręczono [...] w dniu 9 sierpnia 2017 r., zaś [...] – w dniu 10 sierpnia 2017 r. W dniu 9 sierpnia 2017 r. [...] – działając imieniem własnym i pozostałych skarżących, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając zgłoszone żądanie podała, że skarżący wnosząc skargę nie spodziewali się, że Sąd rozdzieli ją na dwie różne sprawy. Skarżąca podniosła, że po otrzymaniu wezwań z Sądu przeoczyła, że dotyczą one dwóch różnych spraw. Tym bardziej, że zarówno kwota wpisu, jak i numer rachunku bankowego, na który należało dokonać wpłaty, były takie same. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 Ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 Ppsa nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., II GZ 13/15). W nauce prawa, jak również w orzecznictwie sądowym do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, mylne poinformowanie strony przez sąd o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2015 r., II GZ 896/14). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (zob. H. Knysiak-Sudyka. Art. 86. w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016). Okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu powinny być niezależne od strony i nieprzewidywalne (por. postanowienia NSA: z dnia 29 września 2011 r., II GZ 441/11; z dnia 17 lutego 2015 r., I OZ 104/15, z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek skarżących, jako dopuszczalny, podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący uchybili terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie w przedmiocie usunięcia braków fiskalnych skargi doręczono skarżącym w dniu 14 lipca 2017 r., wobec czego ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu był dzień 21 lipca 2017 r. (piątek). We wskazanym terminie skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych skargi, zaś wymagany wpis uiszczono w dniu 9 sierpnia 2017 r. Jeżeli chodzi o dochowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd stwierdza, że za początek biegu tego terminu przyjąć należy dzień doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skarg, tj. 9 sierpnia 2017 r. W tym samym dniu skarżąca wniosła o przywrócenie terminu, a zatem dochowała terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa. Analizując natomiast wniosek pod kątem braku winy skarżących w niedotrzymaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi Sąd stwierdza, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący jako przedmiot zaskarżenia we wniesionych w jednym piśmie procesowym skargach wskazali "bezczynność / przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta [...]". Zgodnie z art. 57 § 3 Ppsa, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Z uwagi na fakt, że pojęcie "bezczynności" oraz "przewlekłego prowadzenia postępowania" przez organ administracji nie są pojęciami zakresowo tożsamymi, należało rozdzielić skargę, co też dokonano w opisywanej sprawie – pod sygn. akt II SAB/Rz 58/17 Sąd zarejestrował skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...], zaś pod sygn. akt II SAB/Rz 59/17 skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Wskazać należy, że wezwanie z dnia 13 lipca 2017 r. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi zawierało zarówno właściwą sygn. akt – II SAB/Rz 59/17, prawidłową kwotę wymaganego wpisu, jak i czytelnie określony przedmiot zaskarżenia – przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta [...] w sprawie wznowienia postępowania. W świetle adnotacji dokonanych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru, nie budzi również wątpliwości Sądu, że wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącym. Tym samym nie sposób uznać, że przy dochowaniu minimum staranności w prowadzeniu zainicjowanej sprawy sądowej skarżący uchybili terminowi do uiszczenia wpisu od skargi bez własnej winy. Zdaniem Sądu, wskazane przez wnioskodawczynię okoliczności wręcz uzasadniając przyjęcie stanowiska zgoła odmiennego, gdyż w świetle przytoczonych wyżej okoliczności świadczą o pobieżnym zapoznaniu się z treścią wystosowanego przez Sąd wezwania. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło