II SA/Sz 1262/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji o warunkach zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] r., [...] w sprawie wyjaśnienia treści decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...], obr. [...], m. M. . Opisane postanowienie organu odwoławczego M. D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy jedynie takich aktów administracyjnych lub takich czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania (dobrowolnego bądź przymusowego) i tego wykonania wymagają. Wykonanie zaś aktu administracyjnego (lub czynności z zakresu administracji publicznej) oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś w: M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis 2012 r. uwaga 3 do art. 61). Wskazać zatem należy, iż nie każdy akt administracyjny lub czynność z zakresu administracji publicznej kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy akt wymaga wykonania. W kontrolowanej sprawie strona skarżąca domagała się wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie Burmistrza [...] orzekające w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Wójta Gminy M. o ustaleniu warunków zabudowy. W związku z przedmiotem zaskarżenia stwierdzić należy, że postanowienie dotyczące wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji o warunkach zabudowy nie jest aktem, który nadaje się do wykonania w powyżej przedstawionym rozumieniu. Powszechne w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jest bowiem stanowisko, iż wykonanie decyzji o warunkach zabudowy nie podlega wstrzymaniu w ramach ochrony tymczasowej udzielanej przez sąd administracyjny (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 września 2014 r. II OZ 942/14, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2014 r. II OSK 1628/14). Charakter prawny tego rodzaju decyzji nie daje bowiem inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z planowaną inwestycją. Dopiero na etapie uzyskiwania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę może wystąpić po stronie osób trzecich, możliwość doznania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków (por. w szczególności postanowienia NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt: II OZ 479/11, 19 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1316/08, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 828/08). Skoro więc decyzja ustalająca warunki zabudowy sama w sobie nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż takie skutki mogą wystąpić jedynie w wyniku wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, to tym bardziej powyższych skutków nie może wywierać wpadkowe postanowienie wydane w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści tej decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji.