II SA/Sz 803/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium doktoranckiego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącej A. L. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...]US na podstawie art. 200a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. 2012, poz. 572 t.j.) oraz § 14 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2013 r. poz. 1581) oraz § 3 ust. 3 Regulaminu zwiększania stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim 2013/2014, stanowiącego załącznik do Zarządzenia Nr [...]US z dnia [...] w sprawie wprowadzenia w życie "Regulaminu zwiększenia stypendium z dotacji przedmiotowej", zmienionego Zarządzeniem nr [...]US z dnia [...] nie przyznał doktorantce, Wydziału – A. L. zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie [...] . W uzasadnieniu decyzji powołano się na § 3 ust. 1 Regulaminu zwiększenia stypendium z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim [...] wskazując, iż zwiększenie stypendium może być przyznane doktorantowi na pierwszym roku studiów doktoranckich, który osiągnął bardzo dobre wyniki w nauce w trakcie studiów drugiego stopnia albo jednolitych studiów magisterskich lub w postępowaniu rekrutacyjnym. Nadto, przyjęto, iż stypendia zostaną przyznane osobom, które uzyskały ocenę bardzo dobra w postępowaniu rekrutacyjnym i średnią arytmetyczną z ocen w trakcie studiów na poziomie lub wyżej. Osoby, które spełniły wyżej wymienione warunki znalazły się w grupie nie większej niż 30% doktorantów danego roku studiów doktoranckich, tj. w grupie najlepszych doktorantów danego roku według rankingu sporządzonego na potrzeby przyznawania stypendium. W związku z tym, iż skarżąca w wyniku postępowania rekrutacyjnego otrzymała ocenę, a średnia arytmetyczna ocen osiągnięta przez nią w trakcie studiów to organ stwierdził brak podstaw do przyznania skarżącej przedmiotowego stypendium. Odwołanie od ww. decyzji U S na podstawie art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, złożyła skarżąca, wskazując, iż osiągnęła bardzo dobre wyniki w trakcie studiów drugiego stopnia, znacznie przewyższające przyjęte w postępowaniu kryterium, tj. 4,75, a w postępowaniu rekrutacyjnym otrzymała ocenę. Ponadto, wskazała, iż z punktu 1 § 3 Regulaminu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych nie wynika, iż spełnienie obu kryteriów rekrutacyjnych było warunkiem niezbędnym do przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych. W wyniku rozpoznania odwołania U S na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 t.j.) zwany dalej kpa, art. 207 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, iż organ kierując się treścią przepisu § 3 Regulaminu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim [...] zastosował dwa kryteria, a mianowicie ocenę () w postępowaniu rekrutacyjnym oraz średnią arytmetyczną ocen lub wyższą uzyskana w trakcie trwania studiów drugiego stopnia lub jednolitych magisterskich. Na podstawie okoliczności niniejszej sprawy organ stwierdził, iż zgodnie z treścią przepisów skarżąca uzyskała wymaganą średnią arytmetyczną ocen osiągniętą w trakcie jednolitych studiów magisterskich, lecz z postępowania rekrutacyjnego otrzymała ocenę niższą niż wymagana. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, iż spełnienie obu kryteriów rekrutacyjnych nie jest warunkiem koniecznym do przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych ze względu na użycie spójnika "lub" w powoływanym przepisie Regulaminu, organ podniósł, iż w znaczeniu słowa "lub" mieści się znaczenie słowa "i" i jest to alternatywa łączna, oznacza ona trzy rodzaje wyboru możliwości: albo tylko pierwszą możliwość albo tylko drugą możliwość lub tez zastosowanie pierwszej i drugiej możliwości łącznie. Organ podkreślił, iż spełnienie dwóch kryteriów jednocześnie daje uczestnikowi studiów doktoranckich możliwość uzyskania zwiększenia stypendium z dotacji projakościowej. Z okoliczności sprawy zdaniem organu, wynika, iż skarżąca nie spełniła jednego z dwóch kryteriów, nie znalazła się w grupie 30% najlepszych doktorantów I roku studiów, co uzasadnia uznania, iż brak jest podstaw do zmiany orzeczenia decyzji z dnia [...]. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuciła przedmiotowej decyzji naruszenie § 14 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz § 5 ust. 1 pkt 1 Regulaminu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zdań projakościowych stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] US z dnia [...] poprzez błędne przyjęcie, iż wskazane w tych przepisach przesłanki muszą wystąpić łącznie, podczas gdy wystarczające jest spełnienie wyłącznie jednej z tych przesłanek, naruszenie § 5 ust. 2 ww. Regulaminu poprzez jego niezastosowanie i niewskazanie w uzasadnieniu decyzji, czy skarżąca spełnia kryterium przewidziane w tym przepisie oraz poprzez brak sporządzenia stosownego rankingu doktorantów, naruszenie § 3 ust. 1 ww. Regulaminu poprzez jego niezastosowanie i brak opinii wniosku przez odpowiednią komisję doktorancką. Nadto, skarżąca zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj. art. 9 kpa poprzez brak poinformowania skarżącej o stanie faktycznym mającym wpływ na ustalenie jej prawa w ten sposób, iż nie wskazano czy skarżąca znajduje się w grupie 30% doktoratów najlepszych w rankingu zgodnie z § 5 ust. 2 ww. Regulaminu, naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, naruszenie art. 80 kpa poprzez brak całościowej oceny materiału dowodowego poprzez brak wykazania czy skarżąca spełnia kryteria § 5 ust. 2 ww. Regulaminu, naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez nienależyte i niekompletne opisanie stanu faktycznego poprzez błędne przyjęcie, iż skarżąca nie spełnia wymagań opisanych w § 5 ust. 1 pkt 1 ww. Regulaminu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej jej decyzji z dnia [...] w przedmiocie nieprzyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim [...], a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów sądowych i kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, obciążenie skarżącej kosztami postępowania, podnosząc w uzasadnieniu, iż na podstawie § 3 ust. 1 Regulaminu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji przedmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim [...] wprowadzonego zarządzeniem nr [...] US z dnia [...] nie było podstaw do zwiększenia skarżącej stypendium doktoranckiego. Skarżąca nie spełniła warunku uzyskania oceny bardzo dobrej z postępowania rekrutacyjnego na studia trzeciego stopnia, wobec czego nie została zakwalifikowana do grupy 30% najlepszych doktorantów pierwszego roku studiów. Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. skarżąca podtrzymała stanowisko i argumentację zaprezentowaną w skardze, nadto oświadczyła, iż do lipca 2014 r. nie została sporządzona lista rankingowa doktorantów, na dowód czego przedłożyła do akt sprawy korespondencję elektroniczną w postaci wydruków wiadomości e-mail z [...] prowadzonej z M. W. pracownikiem Działu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej zwanej ppsa), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest decyzja U. S. z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] o nieprzyznaniu skarżącej zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej. Na wstępie Sąd stwierdza, że materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 200a ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z tym przepisem zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej, o której mowa w art. 94b ust. 1 pkt 5, przysługuje doktorantom wyróżniającym się w pracy naukowej i dydaktycznej. Tryb przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego określa regulamin określony przez rektora po uzyskaniu opinii właściwego organu samorządu doktorantów, z uwzględnieniem zasady, że uprawnienie do otrzymywania tego stypendium przysługuje nie więcej niż 30 % najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich. Ust. 2 stanowi, że doktorantowi znajdującemu się w grupie 30 % najlepszych doktorantów, któremu nie przyznano stypendium doktoranckiego, przyznaje się środki finansowe w wysokości kwoty zwiększenia stypendium, o którym mowa w ust. 1. Zwiększenie to staje się stypendium doktoranckim. Intencją art. 200 a ust. 2 ww. ustawy jest aby beneficjentami dotacji projakościowej byli wszyscy doktoranci znajdujący się w grupie 30 % najlepszych doktorantów. Podstawą przyznania środków z dotacji projakościowej jest znalezienie się w grupie 30 % najlepszych doktorantów. Celem dotacji projakościowej jest promowanie i wspieranie najlepszych doktorantów z całego grona doktorantów. Wniosek doktoranta o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego rozpoznaje organ uczelni - rektor, w formie decyzji. Szczegółowy tryb i okresy przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej regulują przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów doktoranckich oraz stypendiów doktoranckich oraz Regulamin zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim [...], stanowiącego załącznik do Zarządzenia Nr [...]US z dnia [...] w sprawie wprowadzenia w życie "Regulaminu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji przedmiotowej" Kryteria przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego zostały określone w § 14 rozporządzenia w sprawie studiów doktoranckich oraz w § 3 Regulaminu, w myśl których zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej może być przyznane doktorantowi na pierwszym roku studiów doktoranckich, który osiągnął bardzo dobre wyniki w nauce w trakcie studiów drugiego stopnia albo jednolitych studiów magisterskich lub w postępowaniu rekrutacyjnym, przy czym zgodnie z § 3 ust. 1 zd.2 Regulaminu przez bardzo dobre wyniki w nauce w trakcie studiów drugiego stopnia albo jednolitych studiów magisterskich rozumie się uzyskanie średniej arytmetycznej ocen lub wyższej, a przez bardzo dobry wynik postępowania rekrutacyjnego rozumie się ocenę uzyskaną w toku postępowania rekrutacyjnego. Zwiększenie stypendium doktoranckiego przyznawane jest tym doktorantom, na ich wniosek, którzy mieszczą się w grupie 30 % najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich, co wynika z § 3 ust. 3 Regulaminu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] US wskazał, iż przy przyznawaniu stypendium zastosowano 2 kryteria, a mianowicie ocenę w postępowaniu rekrutacyjnym oraz średnią arytmetyczną ocen lub wyższą uzyskaną w trakcie studiów drugiego stopnia lub jednolitych magisterskich i dopiero spełnienie obu tych przesłanek jednocześnie daje uczestnikowi studiów doktoranckich możliwość uzyskania zwiększenia stypendium doktoranckiego. Nadto, nadmienił, iż w znaczeniu słowa "lub" mieści się znaczenie słowa "i", co stanowi alternatywę łączną. Wskazał jedynie, iż skoro skarżąca nie spełniła jednego z dwóch kryteriów przyznających jej prawo do uzyskania zwiększenia stypendium i nie znalazła się w grupie 30% najlepszych doktorantów I roku studiów, to uznać należy iż brak jest podstaw do zmiany decyzji z dnia [...]. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy, do decyzji podjętych przez organy uczelni, do których po myśli art. 60 ust. 6 tej ustawy zalicza się także rektor, w indywidualnych sprawach studenckich stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. W myśl art. 207 ust. 2 ustawy, decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 kpa. Z powyższej regulacji wypływa wprost, że postępowanie w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej winno być prowadzone z uwzględnieniem regulacji kpa. Z treści art. 127 § 3 kpa wynika, że do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań, które z kolei na mocy art. 140 kpa odsyłają w sprawach nieuregulowanych do odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Zgodnie z art. 107 § 3 kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Nie ulega przy tym wątpliwości, że uzasadnienie decyzji organu odwoławczego winno obejmować ponadto ustosunkowanie się podniesionych w odwołaniu zarzutów, co podkreśla się w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok NSA z 24 maja 1994 r., SA/LU 1323/94, wyrok NSA z 4 listopada 1998 r., I SA/Lu 1056/97, CBOSA). Powyższy wymóg odnosi się odpowiednio do uzasadnienia decyzji wydanej na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa). Tylko istotne braki uzasadnienia, w tym brak prawidłowego odniesienia się przez organ do zarzutów zawartych w odwołaniu, są kwalifikowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jako naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (wyrok NSA z 10 kwietnia 1998 r., III SA 1436/96, wyrok NSA z 22 kwietnia 1998 r., I SA/Lu 21/98; CBOSA; wyrok NSA z 28 października 1998 r., I SA/Gd 1651/96, CBOSA; wyrok WSA z 10 grudnia 2008 r., II SA/PO 382/08, CBOSA; wyrok WSA z 4 czerwca 2009 r., II SA/WR 154/09, CBOSA). Odniesienie się merytoryczne organu odwoławczego do sprawy może przybrać, jeśli idzie o uzasadnienie rozstrzygnięcia, różne postacie. Organ odwoławczy może szeroko omówić sprawę, może jednak tylko zwięźle się do niej odnieść. Każdy sposób będzie mógł być uznany za zgodny z prawem, o ile tylko będzie z niego wynikało, że organ odwoławczy sprawę rozważył i ocenił decyzję organu I instancji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., II OSK 367/10, CBOSA). Niezależnie zatem od sposobu odniesienia się do sprawy, z decyzji organu odwoławczego powinno wynikać, że zbadał czy wskazane przez pierwszą instancję rozstrzygnięcie znajduje oparcie w materiale dowodowym sprawy. W opinii Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę zaskarżona decyzja - wydana na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie odnosi się do istoty sprawy, a przez to i do zarzutów podniesionych przez skarżącą w odniesieniu do decyzji z dnia [...]. Organ rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] winien w sposób szczegółowy rozważyć i przeanalizować zarzuty kierowane przez skarżącą, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Skarżąca wskazywała, iż spełnienie obu przesłanek tj. wymaganej średniej arytmetycznej z całego toku studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na poziomie lub wyższej oraz bardzo dobrych wyników z postępowania rekrutacyjnego nie jest warunkiem koniecznym do przyznania zwiększenia stypendium z dotacji projakościowej. Tymczasem organ uzasadniając decyzję z dnia [...] ograniczył się właściwie do podtrzymania swojego dotychczasowego stanowiska. Organ w żaden sposób nie wyjaśnił podstawy prawnej decyzji, nie przedstawił żadnej logicznej argumentacji uzasadniającej słuszność zajętego przez organ stanowiska w sprawie, nie pochylił się nad zarzutem podniesionym przez skarżącą. Trudno bowiem uznać za wyjaśnienie podstaw decyzji przedstawienie znaczenia słowa "lub" z pominięciem odniesienia się do okoliczności niniejszej sprawy. Organ powinien mieć na uwadze, iż motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Nadto, decyzja powinna być przekonująco i jasno uzasadniona, zarówno co do faktów jak i co do prawa, tak, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały wszechstronnie rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Decyzja winna być konkretna, niebudząca wątpliwości i cechować się precyzją. Z decyzji w niniejszej sprawie musi wynikać, iż organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podniesionych przez skarżącą dotyczących interpretacji § 14 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz § 3 ust. 1 Regulaminu. Organ powinien wyjaśnić, jak zastosowanie w ww. przepisach alternatywy łącznej poprzez użycie spójnika "lub" rzutuje na to, jakie kryteria weryfikacyjne są konieczne do uzyskania przedmiotowego stypendium doktoranckiego i czy skarżąca te wymagane kryteria spełniła i jeżeli tak, to w jakim zakresie. Co więcej, z decyzji powinno wynikać, z jakich przyczyn skarżąca nie została zakwalifikowana do 30% najlepszych doktorantów roku. Decyzja Rektora U S z dnia [...] nie sprostała ww. wymogom, co legło u podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji Rektora US. Nadto, nie może zniknąć z pola widzenia, iż z zastosowania w § 14 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz w § 3 ust. 1 Regulaminu sformułowania, iż zwiększenie stypendium doktoranckiego może być przyznane na pierwszym roku studiów doktoranckich doktorantowi, który osiągnął bardzo dobre wyniki w nauce w trakcie studiów drugiego stopnia albo jednolitych studiów magisterskich lub w postępowaniu rekrutacyjnym wynika, iż przedmiotowe stypendium może być przyznane doktorantowi, który spełnia jedną lub więcej przesłanek warunkujących jego otrzymanie, a wymienionych w tych przepisach. Użyta w analizowanych przepisach alternatywa łączna w postaci spójnika "lub" odnosi się bowiem do kryteriów, jakie musi spełnić doktorant, żeby otrzymać stypendium projakościowe. Tak więc, o to stypendium może ubiegać się skutecznie zarówno doktorant, który spełnia tylko jedną przesłankę warunkującą jego przyznanie, jak i doktorant, który wypełnił kilka lub wszystkie z wymienionych w tych przepisach wymagań, (Ziembiński Zygmunt, Logika praktyczna, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2005, s. 87). Zatem uznać należy, że przyznanie stypendium projakościowego jest uwarunkowane spełnieniem różnych przesłanek, które wbrew twierdzeniu organu mogą być spełnione łącznie, ale nie muszą. W związku z powyższym dopiero dokonanie właściwej interpretacji § 14 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz § 3 ust. 1 Regulaminu, a następnie dokonanie prawidłowej weryfikacji spełnienia przez skarżącą przesłanek koniecznych do uzyskania przedmiotowego stypendium doktoranckiego umożliwi ustalenie, czy skarżąca znajdowała się w grupie 30% najlepszych doktorantów I roku studiów, co z kolei pozwoli na rozstrzygnięcie, czy przedmiotowe stypendium doktoranckie winno zostać skarżącej przyznane/decyzja organu z dnia 20.06.2014 r. była zasadna. Ponownie rozpoznając wniosek skarżącej Rektor US powyższe argumenty powinien mieć na uwadze. Na marginesie odnośnie protokołu z weryfikacji wniosków doktorantów US w sprawie przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych Sąd wskazuje, iż protokół należy traktować jako pisemne ujęcie () w prawem przepisanej formie pewnych zdarzeń, czynności, kwestii lub pewnego stanu rzeczy. Budzi poważne wątpliwości Sądu, iż decyzję ustalającą liczbę stypendiów określono, w protokole bez podania ku temu żadnego uzasadnienia, mimo iż zgodnie z art. 200 a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym przedmiotowe stypendium przysługuje nie więcej niż 30 % doktorantów na poszczególnych latach studiów, przy czym 30% dla roku odpowiadało w niniejszej sprawie stypendiom. To regulamin, określa zasady przyznawania stypendiów i winien je skonkretyzować w możliwie szczegółowy sposób, by na ich podstawie było możliwe podjęcie decyzji w zakresie przyznania stypendium. Skoro z § 3 ust. 3 Regulaminu wynika, iż uprawnienie do otrzymania zwiększenia stypendium przysługuje nie więcej niż 30% doktorantom na poszczególnych latach stacjonarnych studiów doktoranckich, spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 2 Regulaminu co odpowiadało stypendiom dla doktorantów I roku, to ich liczba nie powinna być dowolnie zmniejszona w trakcie dokonywania czynności weryfikacji wniosków. Reasumując zaskarżona decyzja nie mogła się ostać wobec naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wobec czego Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa, orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku podjęto stosownie do art. 152 ppsa, a o kosztach, zawarte w punkcie III, uzasadnia przepis art. 200 ppsa.