II SA/Sz 928/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi B. D. i M. D. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 124 ust. 1a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1990 ze zm., zwanej dalej: "u.g.n.") oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a.") Starosta [...] (zwany dalej: "organem I instancji"), w pkt 1 decyzji, zezwolił E. S.A. z siedzibą w G. (zwanej dalej: "inwestorem") na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej w obrębie [...] S,, Gmina S. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność B. D. i M. D. (zwanych dalej "stronami" lub "skarżącymi"), w związku z uzyskaniem w drodze decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na przedmiotowej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, celem realizacji inwestycji celu publicznego w ramach przedsięwzięcia pn. "Przebudowa odgałęzienia linii 110 kV B. - L. do stacji GPZ S. na linię dwutorową 110 kV". Powierzchnia niezwłocznego zajęcia gruntu na działce nr [...] wynosi [...] m2, długość projektowanej trasy linii na działce wynosi 50,00 m (po osi linii), zaś szerokość pasa ograniczenia dla linii wynosi 15,9 m. Trasa inwestycji została oznaczona na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. W pkt 2 organ I instancji nadał wydanej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r. inwestor zwrócił się do tego organu między innymi o wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w obrębie S., oznaczonej działką nr [...], w celu realizacji inwestycji celu publicznego. zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającą na przebudowie istniejącej linii napowietrznej 110kV relacji B. - L., w ramach przedsięwzięcia pn. "Przebudowa odgałęzienia linii 110 kV B. - L. do stacji GPZ S. na linię dwutorowa 110 kV", wobec braku zgody właściciela nieruchomości na wykonanie prac. Jak zauważył organ I instancji, w przedmiotowej sprawie doszło do wydania pierwotnej decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r., ograniczającej sposób korzystania z ww. nieruchomości. Organ I instancji zezwolił na niezwłoczne zajęcie dokładnie tej samej powierzchni w nieruchomości, która wynika z decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. W przedmiotowej sprawie organ ustalił, że realizowane przedsięwzięcie jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu przepisu art. 6 pkt. 2 u.g.n. Celem planowanej inwestycji jest poprawa jakości i funkcjonalności obecnej linii oraz wzrostu bezpieczeństwa jej dostawy, a także zabezpieczenie gospodarki regionu przed stratami jakie mogą zaistnieć w przypadku awarii energetycznej. Dalsze wstrzymanie inwestycji stwarza realne niebezpieczeństwo zagrażające interesowi publicznemu polegające na niedostarczeniu energii elektrycznej mieszkańcom, obniżeniu bezpieczeństwa energetycznego. Przebudowa opisanej linii niewątpliwie jest zgodna z ważnym interesem społecznym. Inwestycja ma zapewnić stały dostęp energii do wielu odbiorców na obszarze powiatu, co niewątpliwie stanowi uzasadniony interes społeczności lokalnej. Według organu, nie może budzić najmniejszych wątpliwości, że w interesie społecznym leży zarówno bezawaryjna eksploatacja sieci, jak i niczym niezakłócone dostawy energii elektrycznej. Już te okoliczności przesądzają o wypełnieniu ustawowych przesłanek z art. 124 ust. 1a u.g.n., co skutkowało wydaniem decyzji zgodnie z wnioskiem. Wniosek o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości i nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności, także spotkał się z aprobatą organu. Odwołanie od przedmiotowej decyzji wnieśli właściciele wskazanej wyżej nieruchomości nr [...], którzy uznali za krzywdzące zezwolenie inwestorowi do wstępu na nieruchomość i prowadzenie tam bez ich zgody budowy linii dwutorowej. W ocenie stron, przedmiotowa inwestycja jest budową, a nie przebudową linii 110 kV, polegającą na posadowieniu nowego słupa podtrzymującego linie wysokiego napięcia na nowych fundamentach na środku nieruchomości powodującą znaczną utratę wartości nieruchomości. Inwestycja nie jest ujęta w planie zagospodarowania przestrzennego miasta S.. Działka nr [...] jest nieruchomością z zakazem zabudowy kubaturowej, którą jest także słup energetyczny, ponadto działka jest objęta ochroną archeologiczną. Według stron, nie otrzymali odpowiedzi od inwestora na sugestie i propozycje dotyczące zmiany lokalizacji słupa, wnieśli także uwagi do przeprowadzonych rokowań. Uważają, że budowa linii dwutorowej za symboliczną jednorazową opłatę jest nie do zaakceptowania. W uzupełnieniu odwołania, w dniu [...] czerwca 2021 r., wnoszący odwołanie przesłali pismo Burmistrza Miasta S. z [...] maja 2021 r. zawierające informację o przeznaczeniu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 9a u.g.n., Wojewoda (zwany dalej: "organem II instancji") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2021 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przedstawił opis inwestycji, argumentację wniosku inwestora o wydanie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oraz przebieg postępowania administracyjnego w sprawie. Zauważył, iż poza sporem pozostaje, że wydanie decyzji organu I instancji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie części przedmiotowej nieruchomości, poprzedzone zostało wydaniem przez ten sam organ decyzji z [...] kwietnia 2021 r. ograniczającej sposób korzystania z tej nieruchomości. Wskazana decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z [...] czerwca 2021 r., nr [...] Wyjaśnił, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Organ II instancji podał, że inwestor, będący podmiotem, który realizuje cel publiczny, wystąpił do organu I instancji z wnioskiem o wydanie m.in. decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie tej nieruchomości i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W dacie wydania decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości, decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z tej nieruchomości nie podlegała jeszcze wykonaniu. W ocenie organu II instancji, organ I instancji prawidłowo przyjął, że w stanie faktycznym sprawy wydanie kwestionowanej odwołaniem decyzji było uzasadnione interesem społecznym. Przedmiotowa inwestycja ma zapewnić regularne dostawy energii elektrycznej odbiorcom, a zatem ma służyć zaspokajaniu potrzeb społecznych regionu. Przebudowa linii pozwoli ograniczyć skutki potencjalnych awarii oraz przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa energetycznego. Spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 124 ust. 1a u.g.n. Decyzja zawiera wszystkie obligatoryjne elementy zawarte art. 107 k.p.a. Zaznaczył, że organ I instancji nie załatwił sprawy w ustawowym terminie (wniosek inwestora wpłynął do organu I instancji [...] kwietnia 2020 r.). Naruszenie to jednak nie miało wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji wskazał, iż z charakteru prawnego i istoty decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wynika, że podnoszone zarzuty nie są przedmiotem oceny w postępowaniu dotyczącym wyrażenia przez organ zgody na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W postępowaniu tym, oceniane jest wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 124 ust. 1a u.g.n. B. D. i M. D. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję organu II instancji z dnia [...] czerwca 2021 r., podnosząc, że są rozgoryczeni sposobem uzasadnienia decyzji wydanych w sprawie przez organy obu instancji. Skarżący uważają, że przy wydaniu decyzji organ II instancji w najmniejszy sposób nie ustosunkował się do przedstawionych przez skarżących argumentów, które stanowią podstawę braku ich zezwolenia, ze względu na krzywdzące skarżących rozstrzygnięcie w spornej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie z dnia [...] listopada 2021 r. skarżący podnieśli, że właściciel urządzeń nie był zainteresowany wykupem ich działki, na której była bardzo duża ilość przewodów energetycznych oraz podtrzymujących je słupów trój i czteronożnych. Skarżący zgodzili się na nieodpłatne położenie kabli pod ziemią licząc na jej przekształcenie na cele inwestycyjne. Według skarżących, mija się z prawdą stwierdzenie właściciela urządzeń, że nabywając działkę skarżący wiedzieli o znajdującej się na niej infrastrukturze energetycznej. Skarżący wyjaśnili, że działki nigdy nie kupowali, a otrzymali ją od rodziców, którzy byli właścicielami tej działki od lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Kiedy pojawiła się możliwość położenia kabli pod ziemią, nie patrząc na gratyfikacje związanie z przekopem działki od strony północnej, południowej, wschodniej i zachodniej, w przeciwieństwie do sąsiadów, skarżący zgodzili się na nieodpłatne położenie kabli pod ziemią rezygnując tym samym z należnych korzyści pieniężnych. W załączeniu skarżący dołączyli kopię oświadczenia o nieodpłatnym udostępnieniu ich nieruchomości w celu posadowienia linii kablowych [...] kV. Według skarżących, opisana postawa świadczy o tym, że w pełni rozumieją ważność pojęcia celu społecznego. Inwestor, nie dotrzymując umowy, na działce nieruchomości skarżących chce postawić duży słup dwutorowy na środku działki. Usadowienie słupa, na której widnieje zakaz zabudowy kubaturowej obniży jej wartość do minimum, pozbawiając skarżących tym samym spodziewanych korzyści majątkowych. Skarżący argumentowali dalej, że od początku sporu z inwestorem, proponowali położenie przewodów pod ziemią do drugiego słupa. Za takie rozwiązanie skarżący gotowi są zrezygnować z jakichkolwiek należności finansowych. Niejednokrotnie proponowali również inne rozwiązania, w tym posadowienie słupa przy granicy działki od strony pasa technicznego, przy płocie okalającym stację GPZ. Skarżący gotowi byli i są na inne propozycje inwestora. Ich sugestie i prośby do dnia dzisiejszego pozostają bez odpowiedzi. Wyjaśnili, że przedmiotowa działka położona jest w obrębie administracyjnym miasta S. i od strony południowej, wschodniej oraz północnej przylega do działek budowlanych. Posadowienie tak dużego słupa obniży wartość części działki skarżących już przekształconej oraz gruntu, na który przekształcenie złożyli wniosek w roku 2011. Godząc się na nieodpłatne położenie kabla pod ziemią, skarżący liczyli na spodziewane korzyści po przekształceniu nieruchomości na cele budowlane. Inwestor zaproponował skarżącym ok. [...] zł, a później ok. [...] zł rekompensaty, twierdząc, że skarżący nie chcą negocjować. Według skarżących, jeżeli tak mają wyglądać negocjacje, to w dalszym ciągu nie uzyskali odpowiedzi od inwestora i wykonawcy, skąd się wzięła kwota mniejsza, za zajęcie większej powierzchni gruntu w mieście, niż kwota większa za zajęcie mniejszej powierzchni na wsi. Jedyną propozycję posadowienia słupa na środku działki, skarżący uznają za żądanie. Podnieśli, że jest to tylko część ich uwag w stosunku do inwestora i wykonawcy. Jest ich więcej w aktach sądowych. Do przedmiotowego pisma skarżący dołączyli pięć załączników. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 42 akt sądowych). Wniesiona skarga okazała się niezasadna. W tym miejscu należy wskazać, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 2 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 929/21 oddalona została skarga B. D. i M. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości ( działka nr [...] obręb [...], gmina S.) na zakładanie i przeprowadzenie na tej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej celem realizacji inwestycji celu publicznego w ramach przedsięwzięcia p.n. "Przebudowa odgałęzienia linii 110 kV B. -L. do stacji GPZ S. na linię dwutorową 110 kV". Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest natomiast decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą zezwolono inwestorowi - E. SA na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości- działki nr [...] o pow. [...] ha, będącej własnością skarżących, w związku z uzyskaniem przez inwestora zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na tej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej celem realizacji inwestycji celu publicznego w ramach przedsięwzięcia p.n. "Przebudowa odgałęzienia linii 110 kV B. -L. do stacji GPZ S. na linię dwutorową 110 kV". Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodzie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z kolei z treści przepisu art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z kolei z art. 108 § 1 k.p.a. wynika, że decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Powyższe oznacza, że po wydaniu decyzji, o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, starosta, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym. Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Z akt administracyjnych wynika, że Starosta [...] (dalej: Starosta) decyzją z [...] kwietnia 2021 r. ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości należącej do skarżących, stanowiącej działkę nr [...] obręb [...] S., poprzez udzielenie zezwolenia wnioskodawcy E. SA na założenie i przeprowadzenie na tej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej celem realizacji inwestycji celu publicznego polegającej na przebudowie istniejącej linii napowietrznej 110 kV relacji B. -L.. Powierzchnia niezwłocznego zajęcia wynosi [...] m2, długość projektowanej trasy linii na działce [...] wynosi po osi linii 50m zaś szerokość ograniczenia dla linii 15,9 m. Kontrola przesłanek wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pozwala na stwierdzenie, że to ustawodawca konstruując przepis art. 124 ust. 1a u.g.n. przesądził o obligatoryjnym wydaniu decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości oraz nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Starosta udziela, w drodze decyzji, zezwolenia, a decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Organ zobowiązany jest do wydania decyzji na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny "w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym". Spośród przypadków określonych w art. 108 k.p.a. do rozważenia w rzeczonej sprawie pozostają dwie przesłanki: inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W ocenie Sądu, organy obu instancji trafnie przyjęły, że w stanie faktycznym sprawy wydanie zaskarżonych decyzji było uzasadnione wyjątkowo ważnym interesem strony oraz ważnym interesem społecznym. Przebudowa tej linii zwiększy bowiem istotnie zdolność przesyłową oraz pewność zasilania odbiorców w energię elektryczną. Nastąpi poprawa bezpieczeństwa energetycznego regionu, a także zmniejszą się straty energii podczas przesyłu prądu. Zatem nadanie takiego rygoru natychmiastowej wykonalności uwzględnia inny interes społeczny, bowiem zabezpieczenie ciągłych i bezawaryjnych dostaw energii elektrycznej dla gospodarstw domowych, jak też dla prowadzących działalność gospodarczą, poprzez przebudowę dotychczasowej linii jednotorowej na linię dwutorową elektroenergetyczną o mocy 110 kV stanowi o ważnym interesie społecznym. Uzasadnieniem dla zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest również ważny interes gospodarczy, o którym mowa w art. 124 ust. 1a u.g.n. Niezrealizowanie inwestycji w terminie spowoduje znaczący wzrost kosztów jej przebudowy, to także zagrozi bezpieczeństwu energetycznemu, bowiem może skutkować w przyszłości przeciążeniami linii (niewydolnością), co skutkować będzie sytuacją katastrofalną z powodu długotrwałych przerw w dostawie energii elektrycznej. Zagrozi zatem bezpieczeństwu ludzi oraz prowadzonej działalności gospodarczej, chociażby w zakresie usług użyteczności publicznej tj. dostawy wody, czy ciepła. W orzecznictwie przyjmuje się, że budowa czy przebudowa odcinka sieci elektroenergetycznej realizuje wyjątkowo ważny interes inwestora, ważny interes gospodarczy państwa oraz interes społeczny (zob. wyroki NSA z dnia 6 lipca 2016r. sygn. akt: I OSK 1648/15, I OSK 1650/15, I OSK 1719/15, I OSK 1988/14, I OSK 2251/15, I OSK 2480/15, I OSK 2432/15, I OSK 2875/15, I OSK 3013/14; wyrok NSA z dnia 25 października 2013r., sygn. akt I OSK 2967/12). Realizowanie sieci energetycznej jako inwestycji liniowej jest realizacją celu publicznego. Stosownie bowiem do art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym w rozumieniu ustawy jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przy tak sformułowanym zapisie ustawowym, dla oceny spełnienia przesłanki "celu publicznego" nie ma znaczenia, kto ten cel ustawowy realizuje i kto jest jego inwestorem - Skarb Państwa, samorząd terytorialny czy inna osoba prawna. Realizacja inwestycji liniowej wiąże się z wykonaniem takiego zamierzenia na znacznym obszarze dla określonej wspólnoty państwowej lub samorządowej. Ma na celu poprawić bezpieczeństwo energetyczne, a także pozostaje niezbędna dla rozwoju ekonomicznego regionu, jest inwestycją o charakterze ogólnospołecznym. Występuje tu zatem zarówno interes społeczny, jak i gospodarczy, bowiem budowa sieci elektroenergetycznej służy zapewnieniu stałego dopływu energii do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2015r., sygn. I OSK 1244/15). Obecny rozwój gospodarczy i cywilizacyjny naszego kraju powoduje zwiększone zapotrzebowania na energię elektryczną, a w rezultacie konieczność rozwoju infrastruktury energetycznej. Znanym powszechnie faktem jest to, że infrastruktura ta jest w znacznym stopniu przestarzała i wyeksploatowana. Inwestycja, o której realizację wystąpił inwestor ma znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właścicieli nieruchomości, którem ograniczono sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości. Z tego względu zachowany jest wymóg proporcjonalności z art. 31 ust. 3 Konstytucji (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2016 r., I OSK 3417/15). Podsumowując, za bezzasadne należy uznać zarzuty skargi oraz pism, które skarżący złożyli po wniesieniu skargi. W ocenie Sądu, organy trafnie przyjęły, że w sprawie zostały spełnione przesłanki: interesu społecznego, wyjątkowo ważnego interesu strony, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Za bezpodstawne należy także uznać pozostałe zarzuty podniesione w skardze. Stwierdzić należy, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w rozstrzygnięciu zawarto podstawowe jego elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie , na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu wyroku dostępne są w Internecie na stronie http:// orzeczenia nsa.gov.pl