I SA/Wa 1430/14

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia : odmówić radcy prawnemu G. K. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 5 stycznia 2015 r. radca prawny G. K.. W dniu 11 lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) radca prawny G. K. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu, w której zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc świadczoną z urzędu przed NSA według wskaźnika 150 % stawki minimalnej powiększonej o podatek od towarów i usług VAT. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną, ze względu na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wniósł pełnomocnik skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed NSA według wskaźnika 150% stawki minimalnej powiększonej o podatek od towarów i usług VAT. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt I OZ 397/15 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Stosownie do treści przepisu § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490, zwanego dalej: "rozporządzeniem"), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wnioski radcy prawnego G. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zawarte zarówno w skardze kasacyjnej z dnia 9 lutego 2015 r., jak również we wniesionym w dniu 25 marca 2015 r. (data stempla biura podawczego) zażaleniu, takiego oświadczenia nie zawierają. Z tego względu, wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a obejmującej sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz sporządzenie i wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 16 lutego 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną nie można było uwzględnić. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. o sygn. akt II FSK 862/05, NSA podniósł, iż brak oświadczenia o jakim mowa § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełniania jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a.; (vide:, Lex nr 242945). Pogląd ten został zaakceptowany również w postanowieniu NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. o sygn. akt II GZ 133/09. W postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt II GZ 273/09 (dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA przypomniał, iż wniosek, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia, składany w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien spełniać wymogi określone w art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., a zatem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Przepisem szczególnym jest właśnie cytowany powyżej § 20 ww. rozporządzenia. (por. M. Kazek "Nieznajomość prawa a wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu" ZNSA nr 6(9)/2006, s. 65 i nast. oraz powołane tam orzecznictwo). Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN – Izba Cywilna z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, dostępny w OSNC 1999/3 poz. 63). Skoro zatem wnioski zawarte w skardze kasacyjnej z dnia 9 lutego 2015 r., jak również w zażaleniu z dnia 23 marca 2015 r. nie zawieraja wskazanego oświadczenia, to zasadna jest odmowa przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzonej i wniesionej przez pełnomocnika skargi kasacyjnej, jak również w zakresie sporządzonego zażalenia. (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 oraz postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14). Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.