I SAB/Wa 470/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Skiba Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi I. G. na przewlekłość i bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego 1. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu administracyjnego; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz I. G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 4. zwrócić skarżącej I. G. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi. I. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem na rzecz Państwa nieruchomości położonej w [...], gmina kat. [...], obj. [...], l. kat. [...] o powierzchni [...] m2 oraz Kw [...] l. kat. [...] o pow. [...] m2 obejmującą budynek mieszkalny stanowiący dwa odrębne lokale nr Kw [...] i Kw [...]. W skardze skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do wydania decyzji w sprawie [...] w terminie określonym przez Sąd z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że skarżąca w dniu [...] stycznia 2012 r. złożyła do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r. o wywłaszczeniu za odszkodowaniem na rzecz Państwa nieruchomości położonej w [...] gmina kat. [...]. obj. Lwh [...] l. kat. [...] o pow. [...] m2 oraz Kw [...] l. kat. [...] o pow. [...] m2 obejmującą budynek mieszkalny stanowiący dwa odrębne lokale nr Kw [...] i Kw [...]. W dniu [...] sierpnia 2012 r. pełnomocnikowi wnioskodawczyni zostało doręczone przez Prezesa Rady Ministrów rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, a Wojewodą [...]. Prezes Rady Ministrów orzekł, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku l. G. o stwierdzenie nieważności kwestionowanego orzeczenia jest Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zawiadomieniem z dnia [...] października 2012 r. wyznaczył termin rozstrzygnięcia niniejszej sprawy na 31 stycznia 2013 r. Wskazany w zawiadomieniu termin upłynął bezskutecznie wobec czego skarżąca pismem z dnia 12 lutego 2013 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pismem z dnia [...] marca 2013 r. doręczonym w dniu [...] marca 2013 r. zawiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy, z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności archiwalnych akt wywłaszczeniowych oraz ustalenia aktualnego stanu prawnego wywłaszczonej nieruchomości, wskazując datę 15 czerwca 2013 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, do dnia dzisiejszego przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone, a skarżąca nie została poinformowana o przyczynach zwłoki, ani o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Bezczynność organu w przedmiotowej sprawie rzutuje również na inne postępowanie administracyjne, tj. prowadzone przez Wojewodę [...] w sprawie znak [...] z wniosku I. G. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 1975 r., nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Państwa z przeznaczeniem na cele zagospodarowania terenu osiedla "[...]" oraz o odszkodowaniu za nieruchomość położonej w [...] gmina kat. [...] obj. [...] oznaczonej jako parcela [...] kat. [...] o pow. [...] m2, które postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. zostało zawieszone z urzędu, do czasu wydania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem niniejszej skargi. W ocenie skarżącej, postępowanie w niniejszej sprawie jest prowadzone przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sposób przewlekły i z naruszeniem ustawowych terminów rozstrzygania spraw administracyjnych, ustalonych w przepisach art. 35 § 1 i § 3 Kpa. Przepisy te obligują organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, jednak nie później, niż w terminie jednego miesiąca, a w szczególnie skomplikowanych przypadkach w terminie dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej otrzymał akta w dniu 9 sierpnia 2012 r. Organ administracji ma obowiązek respektować generalne zasady postępowania administracyjnego. Z przepisu art. 12 Kpa wynika wprost zasada szybkości postępowania. Stopień zawiłości sprawy nie uzasadnia prowadzenia postępowania z naruszeniem terminów ustawowych. W związku z powyższym należy podkreślić, że prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w rozsądnym terminie, uznawane jest za jedno z podstawowych praw jednostki ( I. Lipowicz w: "Regulacja praw podstawowych..." s. 11 i nast.), za konstytucyjne publiczne prawo podmiotowe proceduralne o treści pozytywnej (W. Jakimowicz w: "Publiczne prawa podmiotowe...", s. 260, wyrok SN z dnia 9 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1135/97), a podstawową instytucją realizującą zasadę szybkości postępowania są terminy procesowe. Zgodnie z poglądem doktryny bezczynność istnieje zaraz po upływie tych terminów, niezależnie od tego, jakie były jej powody i w jakim stopniu organ wykazywał się aktywnością podczas prowadzonego postępowania, którego jednak nie zakończył. (J. Zimmermnann - glosa do wyroków NSA z dnia 9 czerwca 1999 r., sygn. akt I SAB 41/99 oraz z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99. W ocenie skarżącej, w niniejszej sprawie terminy załatwiania spraw administracyjnych zostały przekroczone w sposób zawiniony przez organ. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podniósł, że pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. I. G. wniosła o stwierdzenie nieważności m.in. orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...] orzekającego o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w [...], gmina kat. [...], obj. [...], 1. kat. [...] o pow. [...] m2 i Kw [...] kat. [...] o pow. [...] m2 obejmującą budynek mieszkalny stanowiący dwa odrębne lokale Kw [...] i Kw [...] oraz decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej oraz Komunikacji z dnia [...] sierpnia 1975 r., nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem na rzecz Państwa z przeznaczeniem na cele zagospodarowania terenu osiedla "[...]" nieruchomości położonych w [...], gmina kat. [...], obj. [...], 1. kat. [...] o pow. [...] m2. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej przekazał Wojewodzie [...] zgodnie z właściwością przedmiotowy wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] lipca 1973 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] Prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej w rozstrzygnięciu sporu o właściwość wskazał Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej jako organ właściwy do rozstrzygnięcia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...] orzekającego o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w [...], gmina kat. [...], obj. [...], 1. kat. [...] o pow. [...] m2, stanowiącej własność H. G., S. G., F. G. i H. G. (pkt 2 orzeczenia) oraz Kw [...] 1. kat. [...] o pow. [...] m2 obejmującą budynek mieszkalny stanowiący dwa odrębne lokale Kw [...], stanowiący własność H. G. i S. G. i Kw [...], stanowiący własność H. G. i F. G. (pkt 3 orzeczenia). Pismem z dnia [...] października 2012 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zawiadomił strony o prowadzonym postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...] oraz wskazał przewidywany termin zakończenia sprawy do dnia 31 stycznia 2013 r. Pismem z dnia 12 lutego 2013 r. I. G. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismami z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] organ nadzoru wystąpił do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta [...] o nadesłanie aktualnego stanu prawnego wywłaszczonej nieruchomości, wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia 15 czerwca 2013 r. oraz wystąpił do Archiwum Państwowego w [...] o nadesłanie decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, wydanej w związku z odwołaniem H. G. i S. G. od orzeczenia z dnia [...] lipca 1973 r. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. I. G. złożyła skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania organu w sprawie oceny legalności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...] (data wpływu 1 sierpień 2013 r.). Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pismami z dnia [...] sierpnia 2013 r. zwróciło się do Archiwum Akt Nowych oraz Archiwum Państwowego w [...] o nadesłanie decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska rozpatrującej odwołanie H. G. i S. G. od orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1973 r. oraz wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 listopada 2013 r. Organ wskazał, że postępowania o stwierdzenie nieważności dawnych decyzji wywłaszczeniowych są postępowaniami zawiłymi i skomplikowanymi. Prowadzenie takiego postępowania jest długotrwałe, ze względu na konieczność odnalezienia archiwalnych akt wywłaszczeniowych, a także ustalenie wszystkich jego stron. Tak więc wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy na podstawie art. 36 § 2 Kpa było uzasadnione i organ nie pozostaje w zwłoce. Sprawa zostanie niezwłocznie załatwiona po odnalezieniu decyzji Komisji Odwoławczej rozpatrującej odwołanie H. G. i S. G. od orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1973 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest częściowo uzasadniona. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że I. G. wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...], w części dotyczącej nieruchomości oznaczonych 1kat. [...] i [...]. Odnosząc się do tego zagadnienia trzeba wskazać, że w znaczeniu materialnoprawnym sprawa administracyjna jest jedna. Sprawa administracyjna, której załatwienia domaga się skarżąca, została zainicjowana wnioskiem I. G. z dnia [...] stycznia 2012 r. i dotyczy częściowego stwierdzenia nieważności opisanego wyżej orzeczenia. Skoro zatem sprawa administracyjna jest jedna to również skarga I. G. na opieszałość organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa kreuje jedną sprawę sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 Ppsa. Wobec tego wymaga wyjaśnienia to, czy przedmiotem skargi wniesionej w piśmie z dnia 29 lipca 2012 r. jest bezczynność Ministra, czy przewlekłość w prowadzeniu postępowania nieważnościowego. Jeżeli chodzi o to zagadnienie Sąd zauważa, że w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w orzecznictwie sądowym wyrażono pogląd, że w zakresie wskazanych w piśmie inicjującym postępowanie przed sądem administracyjnym postaci niedziałania organu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, sąd administracyjny nie jest związany kwalifikacją wskazaną przez skarżącego. Ostateczną decyzję dotyczącą tego, czy w danej sprawie istnieje stan bezczynności organu, czy stan przewlekłości prowadzonego postępowania podejmuje Sąd i daje temu wyraz w wyroku wydanym po zamknięciu rozprawy (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, LEX nr 1219576). Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie Sąd stwierdził, że w momencie orzekania przez Sąd Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sposób przewlekły prowadził postępowanie nadzorcze. W niniejszej sprawie zwłoki organu w załatwieniu sprawy nie wyczerpywało jedynie znaczne naruszenie maksymalnego terminu na załatwienie sprawy, o którym mowa w art. 35 § 3 Kpa, czy też przekroczenie nowych terminów załatwienia sprawy wyznaczanych trzykrotnie przez organ (co jest istotne przy kwalifikacji zwłoki organu jako bezczynności). Biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący po dniu 11 kwietnia 2011 r. (dacie wprowadzenia instytucji przewlekłości w prowadzeniu postępowania), czego Sąd nie może pominąć, trzeba wskazać, że organ podejmował w sprawie po tej dacie czynności nieprowadzące do merytorycznego rozpoznania sprawy. Z akt sprawy wynika, że Minister zamiast prowadzenia postępowania wyjaśniającego po upływie ponad miesiąca od daty złożenia wniosku o odszkodowanie ([...] stycznia 2012 r.) na podstawie art. 65 § 1 Kpa (24 lutego 2012 r.) uznał się za niewłaściwy w sprawie o stwierdzenie nieważności, mimo, że w sprawach nadzorczych dotyczących decyzji wywłaszczeniowych wydawanych na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości sposób ustalania organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 157 § 1 Kpa ukształtowany został wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., sygn. akt III RN 83/98 i był wówczas akceptowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jeżeli chodzi o sprawy wywłaszczeniowo-odszkodowawcze (por. wyroki NSA z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 565/09, z dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 984/09, z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 100/11, z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1889/10). Akta administracyjne dowodzą tego, że Minister dopiero w piśmie z dnia [...] października 2012 r. skierował do Prezydenta Miasta [...] zawiadomienie o prowadzeniu postępowania nadzorczego w sprawie z wniosku I. G. z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz do skarżącej informację o konieczności zebrania materiału dowodowego i o tym, że załatwienie sprawy nastąpi do dnia 31 stycznia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że dopiero w dniu [...] marca 2013 r. Minister podjął czynność mającą na celu ustalenie, czy od kwestionowanego orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...] było wnoszone odwołanie (pismo kierowane do Archiwum Państwowego w [...]). W tym samym dniu organ skierował do: 1) skarżącej pismo informujące o przewidywanym terminie rozstrzygnięcia sprawy do dnia 15 czerwca 2013 r., z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności archiwalnych akt wywłaszczeniowych i ustalenia aktualnego stanu prawnego nieruchomości; 2) Urzędu Miasta [...] pismo o udzielenie informacji o aktualnym stanie prawnym nieruchomości, wypis z ewidencji gruntów, kopię mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami wywłaszczonej nieruchomości, informację o stronach postępowania. Po upływie ponad 5 miesięcy organ podjął kolejną czynność procesową – pismami z dnia [...] sierpnia 2013 r. zwrócił się do Archiwum Państwowego [...] i Archiwum Akt Nowych w [...] o nadesłanie decyzji Komisji Odwoławczej do spraw Wywłaszczenia rozpatrującej odwołanie H. G. i S. G. od orzeczenia z dnia [...] lipca 1073 r. W tym samym dniu Minister skierował do skarżącej pismo informujące o przewidywanym terminie rozstrzygnięcia sprawy do dnia 30 listopada 2013 r., z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności pozyskania akt postępowania odwoławczego. W niniejszej sprawie widoczna jest pewna niekonsekwencja w działaniach organu, który w pierwszej kolejności uznaje się za niewłaściwy w sprawie tocząc z Wojewodą [...] spór o właściwość, który kończy rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2012 r., a następnie ustala okoliczności dotyczące wniesienia odwołania od kwestionowanego orzeczenia, a przecież ta kwestia jest istotna z punktu widzenia tego, czy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej jest organem wyższego stopnia w rozumieniu art. 157 § 1 Kpa. Zastrzeżenia Sądu budzi także znaczne rozciągnięcie w czasie dokonywanych przez organ czynności procesowych, w szczególności to, że dopiero po ponad roku od chwili złożenia wniosku nieważnościowego przez skarżącą organ ustala, czy są akta postępowania odwoławczego, jaki jest stan geodezyjno-prawny nieruchomości, krąg stron postępowania. Mając na uwadze opisaną wyżej niekonsekwencję Ministra w ustalaniu swej właściwości, niepotrzebne wdawanie się w spór o właściwość, znaczne rozciągnięcie w czasie czynności dowodowych skutkujące tym, iż niniejsza sprawa pomimo upływu ponad 20 miesięcy od daty złożenia wniosku o nieważność jest na początkowym jej etapie oraz to, że organ znacznie przekroczył maksymalny ustawowy termin na załatwienie sprawy i nie dotrzymał wyznaczanych trzykrotnie nowych terminów załatwienia sprawy, Sąd uznał, że opieszałość organu ma postać przewlekłego prowadzenia postępowania, a przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1 Ppsa, licząc od dnia 17 maja 2011 r., kiedy wprowadzono obowiązek oceny przez sądy administracyjne charakteru przewlekłości postępowania (art. 14 w zw. z art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa - Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173). Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej do wydania aktu administracyjnego. W dniu [...] listopada 2013 r. Minister przedłożył Sądowi postanowienia wydane w dniu [...] listopada 2013 r., [...], gdzie organ powołując się na przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesił postępowanie prowadzone z wniosku skarżącej o częściowe stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 1973 r., nr [...]. Jak wynika z przepisu art. 103 Kpa zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w Kpa na załatwienie sprawy, a wobec tego w momencie orzekania przez Sąd stan bezczynności ustał. Wobec tego Sąd w tym zakresie nie miał kompetencji do uwzględnienia skargi w oparciu o przepis art. 149 § 1 Ppsa i zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, skoro wcześniej został wydany akt wstrzymujący postępowanie nieważnościowe. W sytuacji, gdy przed rozpatrzeniem przez Sąd sprawy ze skargi na przewlekłość postępowania organ zawiesi postępowanie jedyną drogą obrony skarżącej jest wniesienie zażalenia na to postanowienie. Sąd w ramach sprawy ze skargi na przewlekłość postępowania nie jest bowiem kompetentny do oceny zasadności wydanego przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Trzeba mieć na uwadze, że Ppsa wyraźnie rozróżnia skargi na działanie organu (art. 3 § 2 pkt 1-7) od skarg na zaniechanie organu (art. 3 § 2 pkt 8). Te dwie grupy spraw mają inny przedmiot kontroli (akty, czynności, interpretacje przepisów prawa, z jednej strony oraz bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania, z drugiej strony) Zakresy kontroli w tego typu grupach spraw nie są w stosunku do siebie konkurencyjne i nie zachodzą na siebie. Różny przedmiot kontroli determinuje inny sposób rozstrzygnięcia sądowego w tego typu grupach spraw. Orzekając w oparciu o przepis art. 149 Ppsa sąd administracyjny musi trzymać się granic rozpoznawanej sprawy (art. 134 § 1 Ppsa) i nie ma uprawnień do uchylenia wydanego w sprawie aktu administracyjnego (decyzji administracyjnej, postanowienia). Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie należnych skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).