II SA/Wa 2112/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2020 r. sprawa ze skargi M. P. na uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...]; 2. zasądza od Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na rzecz skarżącego M. P. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] (dalej także: "ORA w [...]" lub "organ"), po rozpoznaniu wniosku M.P. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") z dnia [...] czerwca 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem uchwały ORA w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. wydanej w przedmiocie odmowy udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w postaci: wykazu sygnatur wszystkich postępowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T., prowadzonych w okresie od dnia [...] stycznia 1989 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r., a także treści wszystkich wydanych orzeczeń w sprawach postępowań dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących adwokata M.T. - postanowiła: 1. działając na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej: "k.p.a.") oraz art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm. - dalej także: "u.d.i.p.") w związku z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1184 ze zm. - dalej także: "P.o.a.") utrzymać w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., 2. działając na podstawie art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze utrzymać w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. Zaskarżona uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wydana została w następującym stanie faktycznym. Skarżący M.P., reprezentowany przez adwokata, w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. wykazu sygnatur wszystkich postępowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T., prowadzonych w okresie od dnia [...] stycznia 1989 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r., oraz 2) treści wszystkich wydanych orzeczeń w sprawach postępowań dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących adwokata M.T.. W piśmie z dnia [...] marca 2019 r. ORA w [...] poinformowała skarżącego, że żądana przez niego informacja stanowi informacją przetworzoną, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i dlatego, na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., wyznaczony został nowy termin udzielenia odpowiedz na dzień [...] kwietnia 2019 r. Następnie, w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. ORA w [...] zobowiązała skarżącego do wykazania, że uzyskanie wnioskowanych przez niego informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie, organ poinformował stronę skarżącą o skutkach niewykazania powyższego. W odpowiedzi na powyższe pismo ORA w [...] skarżący w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. poinformował organ, że "Okręgowa Rada Adwokacka w [...] posiada już żądane przez wnioskodawcę informacje publiczne, które mają charakter informacji publicznej prostej". Ponadto, skarżący wskazał, że "wnioskodawca nie żądał żadnych dodatkowych informacji, które wymagałyby jakiegokolwiek przetworzenia już posiadanych przez organ informacji publicznych". W wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wydała uchwałę nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., w której: 1. działając na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. odmówiła skarżącemu M.P. udzielenia informacji publicznej w postaci wykazu sygnatur wszystkich postępowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T., prowadzonych w okresie od dnia [...] stycznia 1989 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r., 2. na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. odmówiła skarżącemu M.P. udzielenia informacji publicznej w postaci treści wszystkich wydanych orzeczeń w sprawach postępowań dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących adwokata M.T.. W uzasadnieniu uchwały Okręgowa Rada Adwokacka w [...] stwierdziła, że wnioskowane w zakresie punktu 1 wniosku skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej, albowiem - wbrew twierdzeniu strony skarżącej - organ nie dysponuje gotową informacją publiczną, której udostępnienia żąda skarżący. Z kolei, jeśli chodzi o wnioskowane przez skarżącego informacje objęte zakresem punktu 2 jego wniosku, ORA w [...] uznała, że informacje te mogą naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką. Powołując się na przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Okręgowa Rada Adwokacka w [...] stwierdziła, iż w realiach niniejszej sprawy żądana przez skarżącego w pkt 1 jego wniosku z dnia [...] lutego 2019 r. informacja stanowi informację przetworzoną, albowiem - wbrew sugestiom skarżącego - organ nie prowadzi rejestru postępowań dyscyplinarnych. Według ORA w [...], musiałaby ona wytworzyć przedmiotową informację. organ wskazał jednocześnie, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, ponieważ przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Organ zauważył, że te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. ORA w [...] wskazała, że przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05, LEX nr 887699). ORA w [...] stwierdziła, że wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 września 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 984/05, LEX nr 869735). Okręgowa Rada Adwokacka w [...] podniosła, iż oczywistym jest, że potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Zdaniem organu, przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym, jak zauważyła ORA w [...], również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Według organu, informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, jest uznawana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 oraz z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14). Reasumując, ORA w [...] stwierdziła, że żądana przez skarżącego informacja publiczna jest informacją przetworzoną, co w konsekwencji oznacza, że skarżący został zasadnie wezwany do wykazania, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ zauważył jednak, że pomimo wezwania skarżący nie wykazał tej przesłanki. Jednocześnie, ORA w [...] stwierdziła, że badając treść punktu 1 wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, nie dostrzegła konieczności udzielenia informacji publicznej z uwagi na szczególną jej istotność dla interesu publicznego. Organ uznał bowiem, że trudno jest dostrzec szczególną istotność dla interesu publicznego w przygotowaniu wykazu żądanego przez wnioskodawcę. Ponadto, ORA w [...] zauważyła, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. ORA w [...], powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05 (Prok. i Pr. z 2006 nr 5, poz. 53), stwierdziła, że w zakresie prawa dostępu do informacji interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. Zdaniem organu, prawidłowa ocena, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jest warunkowana nie tylko intencją wnioskodawcy i ewentualnie wskazanym przez niego celem, ale także należy zważyć na istotę i charakter żądanej informacji. ORA w [...] stwierdziła, że w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej chodzi m. in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Mając powyższe na względzie, ORA w [...] uznała, że takich zależności w płaszczyźnie żądanej przez skarżącego informacji publicznej nie dostrzega, zaś skarżący ich nie wykazał. W konsekwencji, ORA w [...] stwierdziła, że brak jest argumentów przemawiających za przyjęciem, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Uzasadniając z kolei swoje stanowisko w zakresie żądania zawartego w punkcie 2 wniosku skarżącego, ORA w [...] stwierdziła, że w realiach niniejszej sprawy żądane informacje mogą naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką. W piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z podjęciem przez ORA w [...] powyższej uchwały z dnia [...] maja 2019 r. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazał m. in., że w orzecznictwie sądowym zostało przesądzone, że informację publiczną stanowią informacje o postępowaniach dyscyplinarnych. Skarżący podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem sądowym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 570/14, LEX nr 1575253), rozstrzygnięcia sądów dyscyplinarnych samorządów zawodowych nie odnoszą się do spraw organizacyjnych ani porządkowych, lecz do spraw publicznych, gdyż służą realizacji zadań publicznych, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji i ustawie, a w szczególności udzielania pomocy prawnej, współdziałania w ochronie praw i wolności obywatelskich oraz w kształtowaniu i stosowaniu prawa. Ponadto, strona skarżąca zauważyła, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, informacja prosta jest "informacją, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada, przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu" (wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 140/12). W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wydała uchwałę nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r., na mocy której: 1. działając na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. - utrzymała w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r., 2. działając na podstawie oraz art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. - utrzymała w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. W uzasadnieniu wydanej uchwały ORA w [...] stwierdziła, iż po ponownym przeanalizowaniu sprawy uznała, że w zakresie żądania zawartego w punkcie 1 wniosku skarżącego - stan faktyczny nie uległ zmianie, gdyż pozyskanie oczekiwanych przez stronę skarżącą danych, wymaga ich przetworzenia, a więc organ musiałby wytworzyć przedmiotową informację. Z kolei, jeśli chodzi o zakres żądania zawartego w punkcie 2 wniosku skarżącego, ORA w [...] podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, że przekazanie żądanych informacji mogłoby naruszyć prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę ORA w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Wnosząc o uchylenie zarówno zaskarżonej uchwały ORA w [...], jak i utrzymanej nią w mocy uchwały tego organu z dnia [...] maja 2019 r., a także o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, skarżący zarzuciła organowi: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w tym: 1. naruszenie art. 61 ust 1 Konstytucji RP w zw. z art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w postaci sygnatur postępowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T. oraz treści orzeczeń dyscyplinarnych w sprawach ww. adwokata wraz z uzasadnieniami, podczas gdy sprawowanie władzy dyscyplinarnej jest formą wykonywania władzy publicznej, a w konsekwencji informacja o sposobie (wyniku) wykonywania owej władzy dyscyplinarnej jest informacją o sprawach publicznych, czyli informacją publiczną, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., podlegającą udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej; 2. naruszenie art. 3 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. - poprzez błędne przyjęcie, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację przetworzoną, podczas gdy informacja o sygnaturach spraw dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T. oraz treść orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami stanowi informację publiczną prostą niewymagającą żadnego przetworzenia ze strony organu; 3. naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - poprzez przyjęcie, że żądane informacje mogą naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką, podczas gdy takie stwierdzenie nie może być dokonywane in abstracto w oderwaniu od konkretnego przypadku, a ponadto, nawet przy uznaniu, że określona informacja mogłaby naruszać prawo do prywatności, to organ udostępnia informację po dokonaniu stosownej anonimizacji danych osobowych; II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istoty wpływ na wynik sprawy w postaci: 4. naruszenia art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez ogólnikowość uzasadnienia, które ogranicza się do zacytowania fragmentów orzeczeń sądowych bez odniesienia ich do stanu faktycznego w niniejszej sprawie oraz braku wykazania przez organ, że informacje, których skarżący żąda mają charakter informacji przetworzonych, co nasuwa wątpliwość w zakresie przeprowadzenia merytorycznej analizy zagadnienia informacji przetworzonej w odniesieniu do stanu faktycznego w niniejszej sprawie, 5. naruszenie art. 16 u.d.i.p. w zw. z art. 17 u.d.i.p. - poprzez wydanie decyzji w formie uchwały o utrzymaniu w mocy uchwały o odmowie udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy istniały obiektywne przesłanki do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniósł na wstępie, że w orzecznictwie sądowym przesądzone jest stanowisko, iż sprawowanie władzy dyscyplinarnej jest formą wykonywania władzy publicznej. W konsekwencji, jak wskazał skarżący, informacja o sposobie (wyniku) wykonywania władzy dyscyplinarnej jest informacją o sprawach publicznych, czyli informacją publiczną, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący zauważył, że stanowisko, iż orzeczenia sądów dyscyplinarnych (różnych grup zawodowych) stanowią informację publiczną, jest powszechnie przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyroki NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 391/11, z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 196/13, z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14, z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I OSK 2057/14; podobnie /w:/ postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 294/15). Skarżący stwierdził, że rozstrzygnięcia sądów dyscyplinarnych samorządów zawodowych odnoszą się do spraw publicznych, gdyż służą realizacji zadań publicznych, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP i w ustawach regulujących działanie samorządu zawodowego. Skarżący dla przykładu powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt IV SAB/Po 43/17, w którym sąd ten uznał, że "wniosek o udostępnienie rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym na podstawie ustawy jest żądaniem udostępnienia dokumentu urzędowego, w rozumieniu art. 6 ust 1 pkt 4 lit a tiret pierwsze in fine u.d.i.p.". Mając powyższe na uwadze, skarżący zarzucił, iż twierdzenia ORA w [...] jakoby orzeczenie wydane w postępowaniu dyscyplinarnym wraz z uzasadnieniem oraz sygnatury spraw dyscyplinarnych stanowiły informację przetworzoną są stanowiskiem odosobnionym i nieznajdującym potwierdzenia w orzecznictwie. Zdaniem strony skarżącej, organ w sposób nieprawidłowy przyjął, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, albowiem błędnie uznał, iż w niniejszej sprawie konieczne jest zestawienie różnych wiadomości i sięgnięcie do dokumentów, gdy tymczasem te czynności nie przesądzają o przetworzonym charakterze spornych informacji. Strona skarżąca zarzuciła, iż w niniejszej sprawie organ uchyla się od obowiązku udzielenia informacji publicznej "prostej", twierdząc bez żadnego merytorycznego uzasadnienia, że żądane informacje stanowią informacje przetworzoną, gdyż organ "nie dysponuje gotową informacją publiczną". Zdaniem skarżącego, ORA w [...] błędnie utożsamia informację prostą z taką informacją, którą udostępnienia w identycznej formie, w jakiej ją posiada. Według skarżącego, takie rozumienie informacji prostej jest błędne, albowiem zebranie informacji prostych w jeden dokument jest jedynie technicznym sposobem udostępnienia informacji, czy też formą przekazania interesujących skarżącego informacji, bądź też niekiedy przekształceniem posiadanych informacji do formy pozwalającej na udostępnienie. Mając powyższe na uwadze, skarżący stwierdził, że odmowa udostępnienia informacji publicznej stanowi naruszenie w sposób istotny, mający wpływ na wynik sprawy, prawa skarżącego do uzyskania informacji publicznej. Skarżący zarzucił, że ORA w [...] w całości pomija okoliczność, że w wyniku udostępnienia sygnatur spraw nie powstaje żadna nowa jakościowo informacja, a dokument stanowiący nośnik tych informacji jest tylko formą, czy też sposobem udostępnienia tych informacji. Według skarżącego, podanie sygnatur postępowań dyscyplinarnych stanowi czynność czysto techniczną, bez konieczności dokonania zestawienia informacji ani samodzielnego ich zredagowania powodującego konieczność przeprowadzenia nadprzeciętnej analizy oraz podjęcia czynności analitycznych, których "końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny". Strona skarżąca zauważyła jednocześnie, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, informacją prostą jest "informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada, przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu" (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 140/12). W związku z powyższym, skarżący stwierdził, iż wyodrębnienie informacji z posiadanych zbiorów informacji nie przesądza, że informacja ma charakter przetworzony. Skarżący zauważył ponadto, iż w kontekście powyższego, ORA w [...] nie wykazała również, iż udostępnienie wnioskowanej informacji wymaga zaangażowania dodatkowych sił i środków w celu udzielenie skarżącemu spornej informacji publicznej. Skarżący podkreślił, iż nie żądał żadnych dodatkowych informacji, które wymagałyby jakiegokolwiek przetworzenia już posiadanych przez organ informacji prostych. W ocenie skarżącego, treść jego wniosku nie wskazywała na to, iż wnioskowane informacje wymagają szczegółowej analizy lub/i przekazania takiej liczby informacji prostych, która uzasadniać będzie wniosek, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Ponadto, jak zauważył skarżący, ORA w [...] nie wskazała na żadną dodatkową czynność, która świadczyłaby o tym, że żądana informacja jest przetworzona. Tymczasem, jak podniósł skarżący, informacja prosta staje się informacją przetworzoną, jeśli po przeprowadzeniu czynności na informacji prostej powstaje nowa jakościowo informacja, której przedtem nie miał podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, przy czym chodzi tu o wytworzenie zupełnie nowej informacji, np. na podstawie posiadanych statystyk, analiz lub dokumentów, a nie przekształcenie już posiadanej informacji. Zdaniem strony skarżącej, trudno jest uznać, aby podanie sygnatur spraw stanowiło nową jakościowo informację. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący stwierdził, że informacja publiczna przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, czy też ekspertyz, które połączone są z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Skarżący wskazał, że uzyskanie informacji przetworzonej wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia wymagającego odpowiedniego wkładu intelektualnego. Według skarżącego, powstanie informacji przetworzonej jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy organu, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, czy tez wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05). Skarżący wskazał, że informacja przetworzona jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu w zakresie udzielania informacji publicznej. Powołując się na wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12, skarżący stwierdził, że nie można utożsamiać konieczności opisania i odpowiedniego przekształcenia posiadanych informacji o charakterze publicznym z ich przetworzeniem, albowiem "informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na (...) przekształceniu, a nie przetworzeniu. Podobnie, nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych". Biorąc pod uwagę powyższe, strona skarżąca uznała, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, albowiem informacje zawierające dane osobowe lub informacje objęte tajemnicą adwokacją mogą zostać odpowiednio zanonimizowane. Skarżący zwrócił również uwagę na okoliczność, że identyczny wniosek dotyczący tego samego adwokata był już przedmiotem rozpoznania przez sądy administracyjne w sprawie rozstrzygniętej pod sygn. akt I OSK 394/16, w której sąd zobowiązał Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej w [...] do udostępnienia informacji publicznej w zakresie wykazu sygnatur wszystkich postępowań dotyczących osoby adw. M.T. oraz treści wszystkich orzeczeń wraz z uzasadnieniami wydanymi w toku postępowań dyscyplinarnych. Mając na względzie powyższe, skarżący zarzucił, iż zaskarżona uchwała ORA w [...] narusza art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez ogólnikowość uzasadnienia, które ogranicza się do zacytowania fragmentów orzeczeń sądowych bez odniesienia ich do stanu faktycznego w niniejszej sprawie oraz braku wykazania, że informacje, których skarżący żąda, mają charakter informacji przetworzonych, co nasuwa wątpliwość w zakresie przeprowadzenia merytorycznej analizy zagadnienia informacji przetworzonej w odniesieniu do stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Ponadto, zdaniem strony skarżącej, ORA w [...] w żadnym stopniu nie odniosła się do stanowiska skarżącego, że żądane informacje nie mają charakteru informacji przetworzonych, a także nie przeanalizował, czy udostępnienie spornych informacji wymaga jedynie odpowiedniego przekształcenia, zakładając z góry, że informacje te mają charakter przetworzony. Jednocześnie, strona skarżąca uznała, iż ORA w [...], wydając zaskarżoną uchwałę naruszyła również art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - poprzez przyjęcie, że żądane informacje mogą naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką, podczas gdy - jak zauważył skarżący - takie stwierdzenie nie może być dokonywane in abstracto w oderwaniu od konkretnego przypadku. Ponadto, skarżący podkreślił, że nawet przy uznaniu, iż określona informacja mogłaby naruszać prawo do prywatności, to ORA w [...] winna udostępnić informację po dokonaniu stosownej anonimizacji danych osobowych. W tej sytuacji, skarżący uznał, że powyższe stwierdzenie organu jest przedwczesne wobec wcześniejszego uznania, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Skarżący stwierdził ponadto, że ocena, czy udostępnienie danej informacji może naruszać prawo do prywatności, jest dokonywana zawsze w odniesieniu do konkretnej sytuacji faktycznej, a nie, tak jak miało to miejsce w niniejsze sprawie, w oderwaniu od stanu faktycznego. Skarżący zauważył, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przesądzone zostało, iż dokonanie anonimizacji danych osobowych jest czynnością techniczną. W konsekwencji, skarżący zarzucił, że sposób procedowania oraz poczynione przez ORA w [...] ustalenia w zakresie uznania, że sporna informacja ma charakter przetworzony, należy traktować jako dowolne. Zdaniem skarżącego, brak własnych odniesień do stanu faktycznego, a także umieszczenie w uzasadnieniu fragmentów orzeczeń sądowych bez powiązania ze stanem faktycznym świadczy o tym, że organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co doprowadziło do nieuzasadnionego odmówienia udostępnienia informacji i utrzymania w mocy wadliwej uchwałę organu z dnia [...] maja 2019 r. W ocenie strony skarżącej, ORA w [...], odmawiając udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, naruszyła również uprawnienia strony wynikające zarówno z samej Konstytucji RP, jak i z u.d.i.p. W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Adwokacka w [...], reprezentowana przez adwokata, wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, ORA w [...] wskazała, że - wbrew twierdzeniu skarżącego - nie dysponuje ona gotową informacją publiczną, której udostępnienia żądał skarżący. ORA w [...] wskazała, że nie prowadzi i nie prowadziła rejestru postępowań dyscyplinarnych, a także nie tworzy tego typu dokumentów, a ich ewentualne przygotowanie wiązałoby się z koniecznością podjęcia szeregu czynności, które sprowadzałyby się do odnalezienia, a następnie koniecznej analizy określonych dokumentów (być może zbiorów dokumentów), ich dalszej weryfikacji, klasyfikacji, opisu i zredagowania (wytworzenia) zestawienia. Innymi słowy, ORA w [...] podniosła, że musiałaby wytworzyć żądaną przez skarżącego informację. Zdaniem ORA w [...], wbrew sugestiom skarżącego, działania te nie sprowadzałyby się jedynie do prostego odnalezienia odpowiednich dokumentów, ich skopiowania i ewentualnej anonimizacji. Według organu, przygotowanie żądanego zestawienia nie byłoby prostą czynnością kancelaryjno-biurową o charakterze czysto technicznym, ale wymagałoby podjęcia czasochłonnych czynności intelektualnych i nadania skutkom tego działania cech informacji (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny /w:/ wyrok z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 431/171). ORA w [...] podkreśliła, że przetworzenie polegałoby na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby skarżącego (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). ORA w [...] wskazała, że przetworzeniem informacji jest również ich zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, czy też pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Organ zauważył, że te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (tak m.in. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05). Mając powyższe na względzie, ORA w [...] uznała, że zawarte w punkcie 1 wniosku skarżącego żądanie niewątpliwie wymaga odtworzenia stanu faktycznego istniejącego w dokumentach organu, co z kolei wymaga dokładnej weryfikacji dokumentów, w tym dokumentów archiwalnych. W konsekwencji, organ stwierdził, że żądana przez skarżącego informacja nie jest zatem informacją "istniejącą", lecz dopiero mającą powstać na żądanie skarżącego. W tej sytuacji, organ uznał, że już ta okoliczność nie pozwala na uznanie, że sporna informacja ma charakter informacji prostej. Według ORA w [...], odpowiedź na pytanie wymagające stworzenia odpowiedniego wykazu, według podanych przez skarżącego kryteriów, niewątpliwie wymaga zaangażowania sił i środków odpowiednich pracowników ORA w [...]. Zdaniem organu, czynności takie wskazują na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Ustosunkowując się do kwestii związanych z informacją objętą zakresem punktu 2 wniosku strony skarżącej, ORA w [...] uznała, ze udzielenie tej informacji może naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką, zaś ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną oraz prywatność ma charakter wyjątku od zasady jawności informacji publicznej. W ocenie organu, żądanie udostępnienia treści ewentualnych orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych niewątpliwie może naruszać tajemnicę adwokacką, albowiem w treści rozstrzygnięć sądu dyscyplinarnego mogą znajdować się informacje, które ową tajemnicą są objęte. ORA w [...] powołała się w tym miejscu na przepis art. 6 ustawy - Prawo o adwokaturze, zgodnie z którym adwokat obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej. Jednocześnie, ORA w [...] wskazała, że w świetle tego przepisu, obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie, zaś adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów, o których dowiedział się, udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę. ORA w [...] zauważył jednocześnie, że z kolei organy adwokatury mają, w ramach realizacji swoich zadań określonych w art. 1 ust. 1 P.o.a., chronić gwarancje, jakie przyznaje adwokatom prawo, w tym przede wszystkim bezwzględną tajemnicę adwokacką. ORA w [...] wskazała, że dla oceny przesłanki "prywatności osoby fizycznej", jako elementu ograniczającego prawo do informacji publicznej, należy zauważyć, iż prawo do prywatności jest wartością chronioną konstytucyjnie (organ powołał się w tym miejscu na brzmienie przepisów art. 47 i art. 51 ust. 1 i 2 Konstytucji RP). Ponadto, organ zwrócił uwagę na przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W konsekwencji, ORA w [...] uznała, że szczególny charakter prywatnej sfery życia człowieka uzasadnia udzielenie jej silnej ochrony prawnej, co w konsekwencji uzasadniało odmowę udzielenia informacji w zakresie, o którym mowa w punkcie 2 wniosku skarżącego. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2019 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, ustosunkowując się do stanowiska ORA w [...] wyrażonego w odpowiedzi na skargę - stwierdził m.in., że organ nie wyjaśnił, dlaczego przyjął, że udostepnienie sygnatur postepowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T. oraz udostepnienie treści wydanych orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami stanowi informację przetworzoną. Zdaniem strony skarżącej, ORA w [...] nie wskazała, ani jakie ponadprzeciętne czynności organ musiałby podjąć, aby udostępnić skarżącemu sygnatury spraw dyscyplinarnych, ani też, że wykonanie odpisów orzeczeń z anonimizacją danych osobowych stanowi czasochłonne "czynności intelektualne". Jednocześnie, zdaniem skarżącego, organ nie wyjaśnił, jak należy rozumieć czynności mające doprowadzić do powstania spornej informacji, które stanowić mają "przetworzenie" informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej także: "P.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga M.P. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r., jak i utrzymana nią w mocy uchwała tego organu z dnia [...] maja 2019 r. odmawiająca skarżącemu udostępnienia informacji publicznej - naruszają obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał bowiem, że Okręgowa Rada Adwokacka w [...], wydając obie sporne uchwały, dopuściła się przede wszystkim - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu obu uchwał, dlaczego uznała, że wnioskowana przez stronę skarżącą informacja w postaci wykazu sygnatur postepowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T. oraz treści wydanych orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących wspomnianego adwokata stanowi informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a w konsekwencji brak podjęcia przez ten organ należytej próby wykazania, że rzeczywiście zachodziła konieczność wskazania przez stronę skarżącą, że uzyskanie przez nią wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd uznał, że w następstwie wskazanego powyżej istotnego uchybienia, ORA w [...] - odmawiając stronie skarżącej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej - nie dokonała prawidłowych ustaleń w zakresie zaistnienia przesłanek zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie, Sąd stwierdził, że odmawiając skarżącemu udzielenia informacji publicznej w postaci treści wszystkich wydanych orzeczeń w sprawach postępowań dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących adwokata M.T., z powołaniem się na przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p., ORA w [...] w żaden sposób nie uzasadniła w treści obu spornych uchwał, dlaczego w wyniku udostepnienia wspomnianej informacji może rzekomo dojść do naruszenia prawa do prywatności klientów oraz naruszenia tajemnicy adwokackiej. W konsekwencji, przyjąć należy, że organ odmawiając udostępnienia informacji w zakresie, o którym mowa w punkcie 2 wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r., w sposób ewidentny naruszył również art. 5 ust. 2 u.d.i.p., albowiem dokonując in abstracto w oderwaniu od konkretnego przypadku analizy wniosku skarżącego, przyjął w bliżej niewyjaśniony sposób, że udostępnienie żądanych informacji może naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką, podczas gdy - jak słusznie zauważył skarżący - ORA w [...] mogła rozważyć ewentualne udostępnienie owej informacji po dokonaniu stosownej anonimizacji danych osobowych. Tym samym, Sąd stwierdził, że Okręgowa Rada Adwokacka w [...], wydając obie sporne uchwały w przedmiocie odmowy udostepnienia skarżącemu wnioskowanych przez niego w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. informacji publicznej - dopuściła się w powyższym zakresie istotnego naruszenia zasady praworządności wyrażonej w przepisach art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP. Zdaniem Sądu, zarówno naruszenie powołanych wyżej przepisów postępowania administracyjnego, jak i związana z tym uchybieniem niewłaściwa ocena prawidłowości zastosowania norm prawa materialnego, mogły mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowią dostateczną podstawę prawną do wyeliminowania z obrotu prawnego zarówno zaskarżonej uchwały z dnia [...] lipca 2019 r., jak i utrzymanej nią w mocy uchwały ORA w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. Przechodząc do oceny legalności spornych rozstrzygnięć ORA w [...], warto zauważyć na wstępie, iż Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi wyraźnie, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (vide: art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Jak wynika z brzmienia przywołanych norm konstytucyjnych, dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego. Uprawnienie to może być w pewnych sytuacjach ograniczone, zawsze wtedy, gdy wspólne interesy społeczności są dobrem podlegającym ochronie w pierwszej kolejności. Nie ulega wprawdzie jakiejkolwiek wątpliwości to, że prawo do informacji publicznej ma służyć tworzeniu społeczeństwa obywatelskiego, które kontroluje działania władzy publicznej, a działania te mają być bardziej transparentne. Niemniej jednak, oczywistym jest również to, że ujawnienie niektórych informacji mogłoby w sposób istotny zagrażać interesom państwa, a także szkodzić jego wiarygodności w kontaktach międzynarodowych (a tym samym zagrażać również interesom wszystkich obywateli). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy o funkcjonowaniu organów władzy publicznej, jak też podmiotów realizujących zadania publiczne, bądź też dysponujących majątkiem publicznym. Ustawa ta, stanowiąc regulację prawną uszczegóławiającą realizację konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych. Wskazuje też wyraźnie, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W niniejszej sprawie, okolicznością niesporną było to, iż spełniony został zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy stosowania wspomnianej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca, jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, zaś wnioskowane przez stronę skarżącą informacje niewątpliwie mieściły się w szeroko rozumianym pojęciu informacji publicznej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dla porządku należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie informacji publicznej, każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną, w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 cyt. ustawy. Na podstawie powyższych regulacji, przyjmuje się zgodnie, iż każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. W tej sytuacji, w toku postępowania nie budziło również sporu to, że informacja w postaci "wykazu sygnatur wszystkich postępowań dyscyplinarnych dotyczących adwokata M.T., prowadzonych w okresie od dnia [...] stycznia 1989 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r., a także treści wszystkich wydanych orzeczeń w sprawach postępowań dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących wspomnianego adwokata" posiada niewątpliwie przymiot informacji publicznej, co przyznał zresztą również sam organ, wydając w niniejszej sprawie obie sporne uchwały. W tej sytuacji, uznać należy, że istota sporu w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy ORA w [...], jako podmiot zobowiązany do udostępnienia wnioskowanej informacji, prawidłowo uznała, że informacja objęta zakresem wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r. ma charakter informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i w związku z tym, czy organ prawidłowo wezwał stronę skarżącą o wskazanie, na czym polega szczególny interes publiczny przemawiąjący za udzieleniem stronie wnioskowanej informacji. Ponadto, przedmiotem sporu było to, czy ORA w [...], prawidłowo uznała, że informacja objęta zakresem punktu 2 wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r. stanowi informację, która - w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - nie może być ujawniona z uwagi na ryzyko "naruszenia prawa do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką". W związku z powyższym, koniecznym było przede wszystkim dokonanie odkodowania zarówno pojęcia "informacji publicznej przetworzonej", jak i pojęcia "szczególnego interesu publicznego". W ocenie Sądu, wskazać należy, iż informacja przetworzona wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. W efekcie "przetworzenia" dochodzi do powstania nowego jakościowo dokumentu. Jednocześnie, przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to taka, która - co do zasady - wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń zestawień statystycznych, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskiwanie określonych środków osobowych i finansowych (zob. m.in. prof. dr hab. M. Chmaj /w:/ M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 i cytowany tam wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 481/05; podobnie: m. in. wyrok NSA z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt I OSK 293/15). W judykaturze przyjmuje się, że przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Proces przetwarzania, którego istotnym elementem jest włożenie wysiłku intelektualnego w przygotowanie informacji, musi prowadzić do jakościowo nowej informacji. Mamy tu zatem do czynienia z opracowaniem informacji jednostkowych i wykreowaniem nowego typu informacji, które można określić mianem informacji źródłowych (zob. m.in. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05). Zdaniem Sądu, należy mieć na względzie również to, że informacja publiczna przetworzona to często taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej, nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Tego typu zabiegi czynią zatem takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego (tak również: m.in. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05). Wskazać należy jednocześnie, że w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, to jest takiej, która - co do zasady - wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych (zob. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 112/07, czy też wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1048/07). Należy zauważyć, że pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Niemniej, analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego daje podstawę do odkodowania swego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia, stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która: - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14); - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, LEX nr 1368968; podobnie /w:/ wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, czy też wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 747/14); - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu; przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, że ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 953/13, sygn. akt I OSK 866/13 oraz sygn. akt I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/12); - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2658/14, czy też wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 33/15); - nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją - informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana, jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14, wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, czy też wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11); - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów - "informacja przetworzona, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OSK 140/14; wyrok NSA z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; wyrok z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536; wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11, LEX nr 1135982; wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej oraz odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że o ile można uznać, że Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w uzasadnieniu obu spornych uchwał prawidłowo odkodowała znaczenie pojęcia informacji publicznej przetworzonej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., o tyle z całą stanowczością zarzucić trzeba, iż organ ten nie dokonał w uzasadnieniu zarówno uchwały z dnia [...] lipca 2019 r., jak i poprzedzającej ją uchwały z dnia [...] maja 2019 r. praktycznie jakiejkolwiek szerszej analizy, z której wynikałoby, dlaczego wnioskowana przez stronę skarżącą informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej. Warto zauważyć w tym miejscu, że w dotychczasowym orzecznictwie trafnie wskazano, że na tle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie (vide: m. in. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 19/15). Sąd doszedł do przekonania, że ORA w [...], wydając w niniejszej sprawie obie sporne uchwały (decyzje administracyjne), w ogóle nie wykazała w ich uzasadnieniu, aby wnioskowana przez stronę skarżącą informacja miała charakter informacji przetworzonej. Organ ograniczył się jedynie w uzasadnieniu obu uchwał do w miarę prawidłowego odkodowania znaczenia pojęcia informacji przetworzonej, a następnie - bez jakiejkolwiek szerszej analizy w tym zakresie w relacji do żądanej przez skarżącego informacji - przeszedł do oceny tego, czy strona skarżąca wykazała, że uzyskanie owej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Owszem, ORA w [...] podkreśliła w uchwale, że "nie prowadzi rejestru postepowań dyscyplinarnych" i "nie dysponuje gotową informacją publiczną, której udostępnienia żąda wnioskodawca", niemniej ograniczając się do tego sformułowania, nie przedstawiła jednocześnie, jakie ponadprzeciętne czynności musiałaby podjąć, aby udostępnić skarżącemu wnioskowane sygnatury spraw dyscyplinarnych, nie wskazując przy tym m.in. jakiego rzędu (ilości) spraw mogłoby to dotyczyć, ani też nie przybliżyła w żaden sposób, jak czasochłonne "czynności intelektualne" mogłyby być związane z działaniami pracowników organu zmierzającymi do wykonania odpisów orzeczeń i ich ewentualnego zanonimizowania w zakresie danych osobowych. Zdaniem Sądu, organ nie wyjaśnił tym samym, jak należy rozumieć "czynności mające doprowadzić do powstania spornej informacji", które stanowić miałyby o "przetworzeniu" informacji. Takie działanie organu należy, zdaniem Sądu, uznać za nieprawidłowe, albowiem do oceny tego, czy wnioskodawca prawidłowo wykazał, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, organ winien przejść dopiero po jednoznacznym wyjaśnieniu w uzasadnieniu decyzji przyczyn zakwalifikowania wnioskowanej informacji, jako informacji przetworzonej. W ocenie Sądu, na podstawie uzasadnienia zarówno zaskarżonej uchwały ORA w [...] z dnia [...] lipca 2019 r., jak i utrzymanej nią w mocy uchwały z dnia [...] maja 2019 r., nie można w żaden sposób zweryfikować, czy istotnie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, w rozumieniu wyżej wskazanym, a wypracowanym w dotychczasowym orzecznictwie. Tymczasem, zarówno pismo organu z dnia [...] marca 2019 r. informujące stronę skarżącą o przetworzonym charakterze informacji publicznej, jak i wydane później uchwały (decyzje administracyjne) z dnia [...] maja 2019 r. oraz z dnia [...] lipca 2019 r. odmawiające udostępnienia informacji publicznej, powinny zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń organu, iż żądana informacja jest informacją, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przeciwnym razie wnioskodawca pozbawiony jest realnej możliwości ochrony swoich praw z uwagi na utrudnienie podjęcia jakiejkolwiek rozsądnej polemiki ze stanowiskiem organu. W konsekwencji, uznać należy, że nie jest wystarczające takie skonstruowanie uzasadnienia decyzji odmawiającej udostepnienia informacji publicznej, w której organ, uzasadniając ową odmowę, skupia się wyłącznie na ogólnym zdefiniowaniu pojęcia informacji publicznej przetworzonej bez jednoczesnego odniesienia tych ustaleń do konkretnej informacji wnioskowanej przez stronę skarżącą. W ocenie Sądu, z uzasadnienia obu spornych uchwał ORA w [...] nie wynikają jakiekolwiek konkretne dane wskazujące na określony choćby przybliżonymi szacunkami nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez stronę skarżącą. Nie wskazano nawet w przybliżeniu ani ilości dokumentów, z których dane składają się na żądane informacje, ani też zakresu koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji. Podsumowując, należy stwierdzić, że ORA w [...] przedstawiła żadnych przekonywujących argumentów, które pozwoliły Sądowi w sposób jednoznaczny przyjąć, iż podmiot zobowiązany w sposób właściwy wykazał, iż żądaną przez stronę skarżącą informację uznać należy za informację przetworzoną. W tej sytuacji, przyjąć trzeba, że zastosowana przez ten organ kwalifikacja była całkowicie arbitralna i nie poddawała się jakiejkolwiek weryfikacji, ani przez stronę skarżącą, ani też przez skład orzekający Sądu. Tymczasem, bez bliższych informacji ze strony organu, nie sposób stwierdzić, czy istotnie mamy w przypadku wnioskowanej informacji do czynienia z informacją przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie ulega wątpliwości, że uchybienie powyższe miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, spowodowało bowiem w konsekwencji nieprawidłowe zastosowanie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dopiero konkretne informacje związane z żądanymi dokumentami mogą doprowadzić do właściwej konstatacji, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną, czego oczywiście nie można wykluczyć w kontrolowanej sprawie. Powyższe, wymaga jednak właściwego wyjaśnienia sprawy zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji, zgodnie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2791/16), czego w niniejszej sprawie zabrakło. W ocenie Sądu, żądany przez stronę skarżącą zakres informacji może mieć wprawdzie charakter informacji przetworzonej i Sąd na tym etapie tego nie neguje, niemniej jednak obowiązkiem Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], jako podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, jest precyzyjne wyjaśnienie, dlaczego żądana przez stronę skarżącą informacja posiada walor informacji publicznej przetworzonej. Tym samym, Sąd stwierdził, że ORA w [...] winna w toku ponownego postępowania przede wszystkim wyjaśnić dokładnie, dlaczego uznała, że żądana informacja nie ma charakteru informacji prostej - czyli dostępniej "od ręki", lecz stanowi, z uwagi na sposób jej wyszukania, informację złożoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 u.d.i.p. i która wymaga wykazania przez stronę zainteresowaną szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie tak przetworzonej informacji. Powyższe zarzuty w pełni odnoszą się również do obu uchwał ORA w [...] w zakresie, w którym organ ten odmówił skarżącemu udzielenia informacji publicznej w postaci treści wszystkich wydanych orzeczeń w sprawach postępowań dyscyplinarnych wraz z uzasadnieniami dotyczących adwokata M.T., z powołaniem się na przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Sąd uznał bowiem, że ORA w [...] w żaden sposób nie uzasadniła w treści obu spornych uchwał, dlaczego w wyniku udostepnienia wspomnianej informacji może rzekomo dojść do naruszenia prawa do prywatności klientów oraz naruszenia tajemnicy adwokackiej. W tym zakresie uzasadnienia obu uchwał są wyjątkowo lakoniczne, ograniczając się w zasadzie do jednozdaniowego sformułowania, bez podjęcia jakiejkolwiek próby wyjaśnienia przyjętego stanowiska. Organ samorządu adwokackiego, odmawiając udostępnienia informacji w zakresie, o którym mowa w punkcie 2 wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r., w sposób ewidentny naruszył tym samym również art. 5 ust. 2 u.d.i.p., albowiem dokonując in abstracto w całkowitym oderwaniu od konkretnego przypadku niniejszej sprawy analizy wniosku skarżącego, przyjął w bliżej niewyjaśniony sposób, że udostępnienie żądanych informacji może naruszać prawo do prywatności klientów oraz tajemnicę adwokacką. Jednocześnie, pomimo wyraźnych sugestii ze strony skarżącego, organ nie rozważył przy tym w żaden sposób możliwości ewentualnego udostępnienia wnioskowanej informacji po dokonaniu stosownej anonimizacji danych osobowych. Owszem, Sąd zauważył, iż Okręgowa Rada Adwokacka w [...] podjęła pewną - niedostateczną zresztą - próbę sanowania swojego uchybienia w odpowiedzi na skargę, starając się wyjaśnić, dlaczego udostępnienie treści ewentualnych orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych może naruszać tajemnicę adwokacką, czy też naruszać prawo do prywatności klientów adwokata. Należy jednakże wyraźnie podkreślić w tym miejscu, iż zgodnie z poglądami doktryny oraz utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych przyjmuje się zgodnie, iż odpowiedź organu administracji na skargę nie może uzupełniać zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w tej odpowiedzi ocen i rozważań, które zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. powinny być zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym spornej decyzji (tak m.in. A. Kabat /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 141 i cyt. tam wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 1992 r., sygn. akt III SA 1838/91, ONSA z 1992 r. nr 2, poz. 45; patrz także m. in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1357/04). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. - orzekł, jak w pkt. 1 sentencji wyroku. Zasądzając jednocześnie od ORA w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2 sentencji wyroku), Sąd działał na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 209 P.p.s.a.