II SA/Wa 696/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), , Protokolant referent Marta Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. zasądza od Rady Gminy [...] na rzecz skarżącego S. S. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałą z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] Rada Gminy [...], działając na podstawie art. 383 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 10 § 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2023 r., poz. 2408 ze zm.), stwierdziła wygaśnięcie mandatu radnego Rady Gminy [...] S. S. z powodu utraty prawa wybieralności (§ 1 uchwały). W uzasadnieniu uchwały organ podniósł, że S. S. w wyniku wyborów do rady gminy, które odbyły się w dniu [...] kwietnia 2024 r., został wybrany radnym Rady Gminy [...]. Miejsce zamieszkania kandydata w momencie kandydowania tj. [...] ul. [...] zostało pozytywnie zweryfikowane przez odpowiednie organy wyborcze, które potwierdziły, że radny zamieszkuje na terenie Gminy [...]. Radny na dzień wyborów posiadał tam mieszkanie, w którym na stałe mieszkał wraz z rodziną, spełniając tym samym wymagania formalne niezbędne do kandydowania i objęcia mandatu radnego i fakt ten nie budził wówczas zastrzeżeń. W dniu 19 lutego 2025 r. do Wójta Gminy [...] wpłynęło pismo, w którym mieszkaniec gminy [...] zgłosił wątpliwości co do aktualnego faktycznego miejsca zamieszkania radnego, wskazując, że według powszechnie dostępnych informacji stale zamieszkuje on poza terenem gminy, a konkretnie w [...]. Ta informacja zainicjowała postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez Przewodniczącego Rady Gminy. Organ ustalił m.in., że w dniu 9 października 2024 r. została złożona korekta "0" deklaracji o wysokości opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi przez S. S. - dotycząca adresu [...] ul. [...]. W Akcie Notarialnym z dnia [...] października 2024 r., na mocy którego radny S. S. sprzedał dotychczas zamieszkiwaną nieruchomość w [...], wskazał on adres zamieszkania znajdujący się poza terenem Gminy [...] w miejscowości [...]. Od dnia 17 października 2024 r. radny wraz z córką ma adres meldunku stałego na terenie Gminy [...] pod adresem [...], ul. [...]. Ten sam adres został wskazany jako adres do korespondencji w biurze Rady Gminy. W dniu 5 listopada 2024 r. została sporządzona notatka służbowa pracownika referatu finansowego w sprawie złożenia aktualnie obowiązującej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, dotyczącej nieruchomości S. S. znajdującej się na terenie gminy [...], ul. [...], w związku z zameldowaniem syna S. S.. W dniu 28 listopada 2024 r. została sporządzona notatka służbowa pracownika referatu finansowego w sprawie uzupełnienia oświadczenia do deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi o zmianie miejsca zamieszkania S. S. na adres w miejscowości [...] - pod którym zgodnie z oświadczeniem majątkowym złożonym za rok 2023 radny posiada dom o powierzchni 180 m2, na który posiada kredyt hipoteczny z tytułu jego zakupu i wykończenia. W dniu 17 lutego 2025 r. do Urzędu Gminy w [...] wpłynęło pismo Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2025 r. dotyczące potwierdzenia złożenia deklaracji dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w Urzędzie Miasta [...] przez S. S. za 4 osoby. Również w oświadczeniu do deklaracji "0" złożonej w Gminie [...] radny wskazał jako miejsce zamieszkania miasto [...]. S. S., składając wyjaśnienia dotyczące miejsca swojego stałego zamieszkania, oświadczył, że obecnie miejscem jego stałego zamieszkania jest miejscowość [...], ul. [...] w Gminie [...] i tu znajduje się jego centrum życiowe. Wbrew twierdzeniom zawartym w piśmie, które wpłynęło do Urzędu Gminy [...], nie zamieszkuje on na stałe na terenie gminy [...], a tymczasowo przebywał w mieście [...], gdzie prowadzi inwestycję, dorobek swojego życia, który nie był zabezpieczony odpowiednimi systemami ochronnymi, w związku z obawami, że zostanie on rozkradziony. Ma tam zrobiony jeden pokoik, gdzie może nocować i kłaść płytki i gładzie na dalszej części domu, więc postanowił, że przypilnuje tego dobytku sam, a w międzyczasie będzie wykonywał dodatkowe prace remontowe i naprawcze w celu możliwości dokończenia tej inwestycji. Wskazał, że jedynie czasowo, tj. od listopada do lutego przebywał na terenie miasta [...]. Radny oświadczył, że jest na stałe wpisany do rejestru wyborców w Gminie [...]. Jego córka uczęszcza do przedszkola publicznego w [...]. Jest właścicielem nieruchomości w miejscowości [...] i [...], od których odprowadza podatek. Stowarzyszenie, którego jest prezesem, zarejestrowane jest pod jego stałym adresem zamieszkania i zameldowania [...] ul. [...]. Ponadto oświadczył, że codziennie, każdego dnia przebywa, stale zamieszkuje na terenie gminy [...], a to, że sypia w innych miejscach jest tylko i wyłącznie jego sprawą prywatną. Rodzice radnego oświadczyli, że S. S. mieszka razem z nimi w [...]. Ojciec radnego, odnosząc się do treści notatki służbowej z dnia 5 listopada 2024 r., zaprzeczył jakoby miał powiedzieć, że syn mieszka w [...]. W trakcie posiedzenia Rady Gminy w dniu [...] marca 2025 r., na którym rozpatrywana była sprawa wygaśnięcia mandatu radnego, radny S. S. wniósł o przerwanie sesji z uwagi na danie możliwości złożenia przez radnego oraz jego ojca dokumentów potwierdzających jego miejsce zamieszkanie, na które powoływali się w swoich oświadczeniach. Przewodniczący zarządził głosowanie nad wnioskiem o przerwę w sesji. W wyniku głosowania zarządzono przerwę (10 głosów za, 5 przeciw w tym zainteresowany radny S. S.). W dalszej części uzasadnienia uchwały Rada Gminy [...] stwierdziła, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy należało uznać, iż radny S. S. utracił bierne prawo wyborcze w związku z brakiem stałego miejsca zamieszkania na terenie Gminy [...]. Zdaniem organu, ponad wszelką wątpliwość ustalono, że radny, co najmniej od dnia 9 października 2024 r. nie mieszka na terenie Gminy [...]. W tym dniu radny złożył deklarację tzw. zerową dotyczącą jego oraz osób wspólnie zamieszkujących. Fakt ten został potwierdzony w wyniku prowadzonego przez Urząd Gminy [...] postępowania wyjaśniającego. W trakcie postępowania ustalono, że w miejscu zameldowania radnego (którego dokonał po sprzedaży dotychczas zamieszkałej nieruchomości) obecnie mieszka tylko dwoje mieszkańców tj. rodzice radnego, co potwierdził ojciec radnego w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Urzędu Gminy w dniu [...] listopada 2024 r., podczas której wyjaśnił, że syn S. S. z córką M. są zameldowani w [...] ul. [...], ale mieszkają w [...] i tam ponoszą opłaty za odpady komunalne. Ponadto, w akcie notarialnym datowanym na dzień [...] października 2024 r. sam radny wskazał jako adres swojego miejsca zamieszkania, adres poza Gminą [...] tj. miejscowość [...], ul. [...]. Z oświadczenia majątkowego za 2023 r. złożonego przez radnego wynika, że posiada on pod tym adresem dom jednorodzinny o powierzchni 180 m2, na który posiada kredyt hipoteczny z tytułu jego zakupu i wykończenia. Z wyżej przytoczonego aktu notarialnego wynika również, że radny sprzedał swoją dotychczas zajmowaną nieruchomość na terenie Gminy [...], gdzie mieszkał wraz z żoną i dziećmi i z powszechnie znanych radnym Rady Gminy [...] informacji przeprowadził się wraz z rodziną do [...]. Jednocześnie ustalono, że radny zgłosił w mieście [...] siebie i prawdopodobnie członków swojej najbliższej rodziny do sytemu komunalnego tj. zgłosił łącznie cztery osoby. Organ zauważył ponadto, że sam radny na swoim oficjalnym publicznym profilu w mediach społecznościowych ([...]) "S. S. - Radny Gminy [...]" w dniu [...] grudnia 2024 r. zamieścił nagranie, gdzie wraz z całą rodziną składa życzenia świąteczne prawdopodobnie we wnętrzu swojego nowego domu w [...]. Na nagraniu widać ozdoby świąteczne i w pełni umeblowane pomieszczenia. Z tych przyczyn Rada Gminy uznała, że obecnym miejscem zamieszkania S. S. wraz z rodziną jest [...]. To z tym miejscem zamieszkania ściśle powiązane jest zarówno fizyczne przebywanie radnego wraz z członkami najbliższej rodziny, jak i zamiar stałego pobytu. Potwierdzeniem tego stanu jest fakt, że radny sprzedał mieszkanie na terenie Gminy [...] i zameldował się u swoich rodziców w mieszkaniu w [...] oraz jest umieszczony w spisie wyborców Gminy [...], jednak nabył nieruchomość mieszkalną (dom jednorodzinny) w mieście [...], który sam radny określa jako "dorobek swojego życia" i to w nim zamieszkuje rodzina radnego. Okoliczności te wynikają wprost ze zgromadzonego materiału dowodowego, jak również obserwacji samych radnych, gdyż gmina [...] nie jest dużą gminą, więc większość mieszkańców zna się wzajemnie i wskazują na przeniesienie centrum życiowego poza obszar gminy. Również miejsce pracy radnego jest poza gminą [...]. Radny również nie wyjaśnił, czy zamieszkuje wspólnie z całą swoją najbliższą rodziną (tj. żoną i dwiema córkami). S. S. wniósł na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Skarżący zarzucił zaskarżonej uchwale: 1. rażące naruszenie aktu prawa miejscowego tj. Statutu Gminy [...] w procesie podejmowania uchwały, a to § 12 ust. 1, poprzez przerwanie obrad sesji i kontynuowanie jej w innym terminie, na skutek wniosku złożonego przez jednego radnego, w sytuacji gdy ww. przepis Statutu Gminy wymaga, że aby taki wniosek mógł być procedowany, musi być złożony przez Przewodniczącego Rady Gminy lub grupę co najmniej 5 radnych; 2. naruszenie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465, powoływanej dalej jako u.s.g.), poprzez obradowanie na sesji nadzwyczajnej poza 7-dniowym terminem określonym w tym przepisie; 3. naruszenie art. 25a u.s.g., poprzez dopuszczenie do sytuacji, w której radny uczestniczył w głosowaniu, z którego był wyłączony z mocy ustawy; 4. naruszenie art. 383 § 2 i 3 Kodeksu wyborczego, poprzez podjęcie uchwały pomimo złożenia przez radnego obszernych wyjaśnień wskazujących na zamieszkiwanie radnego na terenie gminy [...] oraz pominięcia dowodów świadczących na rzecz tej okoliczności, a skupianie się zamiast tego na usilnym ustalaniu, że miejsce zamieszkania radnego znajduje się poza gminą [...]; 5. naruszenie art. 5 pkt 9 Kodeksu wyborczego w związku z art. 25 Kodeksu cywilnego przez ich błędną wykładnię przejawiającą się w błędnym przyjęciu, że miejscem stałego zamieszkania radnego jest miasto [...], a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 383 § 1 pkt 2 w zw. z art. 10 § 1 pkt 3 lit. a) oraz art. 11 § 1 Kodeksu wyborczego. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów: pisma Wójta Gminy [...] do skarżącego z dnia 13.03.2025 r.; odpisu z KRS Stowarzyszenia [...]; wypisu z Krajowego Rejestru KGW potwierdzającego pełnienie przez skarżącego funkcji zastępcy przewodniczącego w [...] w [...]; oświadczenia S. i B. S. z dnia [...].03.2025 r.; oświadczenia Sołtysa sołectwa [...] z dnia [...].03.2025 r.; oświadczenia Rady Rodziców Publicznego Przedszkola w [...] z dnia [...].03.2025 r.; zaświadczenia Dyrektora Publicznego Przedszkola w [...], że dziecko skarżącego realizuje roczne obowiązkowe wychowanie przedszkolne w Publicznym Przedszkolu im. św. [...] w [...]; oświadczenia Przewodniczącej Koła Gospodyń i Gospodarzy Wiejskich w [...] z dnia [...].03.2025 r.; oświadczenia mieszkańców miejscowości [...] z dnia [...].03.2025 r. na okoliczność, że skarżący jest mieszkańcem miejscowości [...] położonej na terenie Gminy [...] oraz zgłoszenia córki skarżącego do I klasy Szkoły Podstawowej w [...] jako mieszkańca Gminy [...] na rok szkolny 2025/2026. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że bezprawne odroczenie sesji na dzień [...] marca 2025 r. spowodowało jeszcze jeden skutek niezgodny z ustawą o samorządzie gminnym. Wniosek grupy radnych o zwołanie sesji nadzwyczajnej został bowiem złożony do Przewodniczącego Rady w dniu 6 marca 2025 r., zatem zgodnie z art. 20 ust. 3 u.s.g. sesja powinna odbyć się najpóźniej w dniu [...] marca 2025 r. Tymczasem jej odroczenie na dzień [...] marca 2025 r. spowodowało, że zaskarżona uchwała dotknięta jest wadą prawną. Skarżący podkreślił, że organ nie dysponuje żadnymi dowodami odnośnie braku miejsca zamieszkania radnego na terenie Gminy [...], a jedynie pewnymi poszlakami, które mogłyby świadczyć o tym, że centrum interesów życiowych radnego koncentruje się w innym aniżeli deklarowane miejscu zamieszkania. Jednocześnie organ nie dokonał żadnej oceny składanych przez radnego oświadczeń. Nie oceniono również przedłożonych przez radnego dokumentów świadczących o jego aktywności na terenie gminy [...]. Przede wszystkim jednak nie dokonano żadnych ustaleń w miejscu deklarowanego przez niego miejsca zamieszkania. Wywody organu odnośnie życia rodzinnego radnego są o tyle nieprzekonujące, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby poczyniono jakiekolwiek wiarygodne ustalenia w przedmiocie miejsca zamieszkania jego rodziny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2025 r. Sąd odmówił uwzględnienia złożonych w skardze wniosków dowodowych, biorąc pod uwagę, że dokumenty wymienione przez skarżącego stanowią część akt administracyjnych sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podnoszone w niej zarzuty Sąd ocenił jako zasadne. Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Odnośnie do aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Przy czym nieważność uchwały powoduje każde istotne naruszenie prawa (por. T. Woś., H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 310). Pojęcie istotnego naruszenia prawa nie zostało zdefiniowane w żadnej z ustaw samorządowych. Podzielić należy prezentowany w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że istotnymi naruszeniami prawa, o jakich mowa w powołanym wyżej przepisie ustrojowym, są takie naruszenia prawa jak: naruszenie przepisów o właściwości, podjęcie uchwały bez podstawy prawnej, wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej jej podstawą prawną, jak również naruszenie przepisów regulujących procedurę jego podejmowania (por. wyroki NSA: z dnia 26 listopada 2019 r. sygn. II OSK 2674/19 oraz z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt III OSK 1921/22; wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych; zob. również B. Adamiak, Wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach z zakresu samorządu terytorialnego, Samorząd Terytorialny 1997/4/23). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie akceptowany jest pogląd, że udział w głosowaniu radnego podlegającego wyłączeniu jest istotnym naruszeniem prawa (por. np. wyroki NSA: z dnia 30 czerwca 2022 r. sygn. akt III OSK 5206/21, z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 2821/13 i z dnia 10 września 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1498/02; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 19 maja 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 121/20, wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1251/19; wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 709/18; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 799/18; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 września 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 509/15). Stanowisko to Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, co również nie jest kwestionowane przez strony postepowania, (vide protokół nr [...] z obrad nadzwyczajnej sesji Rady Gminy [...] przeprowadzonej w dniach [...] marca 2025 r.) – w głosowaniu nad podjęciem zaskarżonej uchwały uczestniczył skarżący, który głosował przeciw jej przyjęciu. W konsekwencji Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z istotnym naruszeniem art. 25a ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie bowiem z tym przepisem radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, sytuacje, w których znajduje zastosowanie wyłączenie radnego wynikające z cytowanego przepisu, muszą być oceniane indywidualne w kontekście konkretnej uchwały, jej rozwiązań i sytuacji prawnej radnego powstałej w następstwie uchwalenia danego aktu. Nie budzi jednak wątpliwości, że uchwała wygaszająca mandat, który radny nabył w wyniku wyborów powszechnych, wprost dotyczy jego interesu prawnego. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć osobisty, konkretny i aktualny prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. Interes prawny jest chroniony przepisami prawa ustrojowego, materialnego i procesowego, gdyż każdy z tych przepisów może kształtować uprawnienia i obowiązki jednostki. Interes prawny radnego, o którym mowa w art. 25a u.s.g. obejmuje więc również sferę, w której radny wykonuje swoje funkcje publicznoprawne (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 10 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Op 451/19). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1446/12, dla osób wykonujących funkcje publiczne nie tylko znaczenie prawne ma interes majątkowy, ale również wynikający z regulacji prawnej interes prawny rzetelnego sprawowania urzędu publicznego. Nie ma zatem podstaw do ograniczenia zakresu pojęcia interesu prawnego wyłącznie do spraw związanych z uprawnieniami lub obowiązkami materialnoprawnymi. Interes prawny to interes w regulacji ustrojowej sprawowania rzetelnego urzędu. Negatywna ocena sprawnego i rzetelnego sprawowania urzędu podważa wiarygodność, a tym samym wpływa na uprawnienia ustrojowe jednostki (np. wybory w następnej kadencji). W związku z powyższym należy przyjąć, że radny, którego bezpośrednio dotyczy uchwała w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu, wyłączony jest od głosowania w tej sprawie. Ponieważ ustawodawca nie określił trybu wyłączenia radnego od udziału w głosowaniu, należy przyjąć, że w takich przypadkach radny podlega wyłączeniu z mocy prawa (zob. np. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 2821/13; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 listopada 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 799/18). Należy przy tym stwierdzić, że nieważność uchwały, przy podjęciu której brał udział radny, wyłączony z głosowania z uwagi na posiadanie interesu prawnego, zachodzi niezależnie od wyników głosowania oraz okoliczności, czy udział radnego miał czy też nie miał wpływu na ostateczny wynik i podjęcie uchwały. Okoliczności powyższe nie podlegają bowiem w tej sprawie ocenie. W art. 25a u.s.g. ustawodawca posłużył się bowiem kategorycznym stwierdzeniem, co uzasadnia obiektywne rozumienie ujętego tam interesu prawnego (por. np. wyroki NSA: z dnia 9 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 115/13 i z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II OSK 3086/18; a także wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1251/19). Z powołanych wyżej przyczyn Sąd uznał za zasadny postawiony w pkt 3 petitum skargi zarzut naruszenia art. 25a ustawy o samorządzie gminnym. Odnosząc się do pozostałych postawionych w skardze zarzutów o charakterze proceduralnym, Sąd stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. Istotnie, zgodnie z § 12 ust. 1 Statutu Rady Gminy [...] Sesja Rady Gminy odbywa się na jednym posiedzeniu, jednakże na wniosek Przewodniczącego Rady lub grupy, co najmniej 5 radnych, Rada może postanowić o przerwaniu sesji i kontynuowaniu obrad w innym wyznaczonym terminie tej samej sesji. Jak wynika z protokołu posiedzenia Rady Gminy z dnia [...] marca 2025 r., to Przewodniczący obrad, a więc Przewodniczący Rady Gminy zainicjował formalne głosowanie nad wnioskiem o przerwę w obradach. Pomimo zatem, że wniosek przerwę w obradach został pierwotnie zgłoszony przez jednego radnego, należy stwierdzić, że wobec poparcia tego wniosku zarówno przez Przewodniczącego Rady Gminy, a następnie – wskutek głosowania – przez całą Radę, przerwanie sesji i kontunuowanie obrad w dniu [...] marca 2025 r. nie stanowiło istotnego naruszenia prawa. Podobnie należy ocenić fakt, że nadzwyczajna sesja rady gminy, która rozpoczęła się w dniu [...] marca 2025 r, trwała do dnia [...] marca 2025 r. Zdaniem Sądu, powyższe, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie stanowi naruszenia art. 20 ust. 3 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem, na wniosek wójta lub co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy przewodniczący obowiązany jest zwołać sesję na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Powyższy przepis ma charakter gwarancyjny, a jego celem jest zapobieżenie nieuzasadnionemu niezwoływaniu posiedzenia organu stanowiącego gminy w odpowiednio krótkim terminie. Powyższa regulacja w żaden sposób nie dotyczy natomiast ewentualnych przerw w obradach, które mogą nastąpić za zgodą rady gminy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie i nie w związku z tym Sąd nie uznał, że w tym zakresie doszło do istotnego naruszenia prawa. Zarzuty wskazane w pkt 1 i 2 petitum skargi okazały się zatem niezasadne. Biorąc jednak pod uwagę, że jak słusznie zarzucił skarżący w zarzucie 3 petitum skargi organ naruszył w istotnym stopniu art. 25a u.s.g., należało wyeliminować zaskarżoną uchwałę z obrotu prawnego. Jednocześnie stwierdzenie powyższego naruszenia wykluczało możliwość dokonania przez Sąd na tym etapie postępowania merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonej uchwały, bowiem procedura, w jakiej została ona podjęta, w stopniu istotnym naruszyła wskazane przepisy prawa. Biorąc wszystkie powyższe okoliczności pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, w punkcie 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na wysokość zasądzonych kosztów składa się wpis od skargi w kwocie 300 zł.