II SO/Wa 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny T. S.A. z siedzibą w W. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 06 grudnia 2012 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić wnioskodawcy – D. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu całego uiszczonego wpisu od wniosku. Pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. D. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie T. S.A. z siedzibą w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 06 grudnia 2012 r. na bezczynność T. S.A. z siedzibą w W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 54/13), wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W treści wniosku wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 13 grudnia 2012 r., natomiast w dniu 10 stycznia 2013 r., na adres pełnomocnika skarżącego, wpłynął zwrot ww. skargi, z informacją, że skarga jest niedopuszczalna, albowiem sądy administracyjne nie sprawują kontroli działalności spółki akcyjnej, jaką jest T. S.A. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek organ wyjaśnił, iż pomimo przeświadczenia organu o braku obowiązku udostępniania przez T. S.A. informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w dniu 07 lutego 2013 r. przesłał ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę do Sądu, zaś zwrot skargi wnioskodawcy nastąpił omyłkowo. Organ zaznaczył, że T. S.A. nie jest organem w znaczeniu ustrojowym, ani w znaczeniu funkcjonalnym, jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i Kodeksu cywilnego, nie wykonuje zadań publicznych i nie dysponuje majątkiem publicznym, a Skarb Państwa i podmioty wskazane w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają w stosunku do T. S.A. pozycji dominującej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 54/13, pismem z dnia 06 grudnia 2012 r. D. M. wniósł skargę na bezczynność T. S.A. z siedzibą w W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez ww. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym świadczy koperta, w której nadesłano skargę, zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wymieniona skarga została przesłana organowi właściwemu (T. S. A.) przy piśmie Sądu z dnia 29 stycznia 2013 r. II KO/Wa 28/13. T. S.A. przedmiotową przesyłkę otrzymała w dniu 31 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy). Następnie T. S.A. w dniu 07 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę) pismem z dnia 06 lutego 2013 r. udzieliła odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą przesłała do WSA w Warszawie. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 08 lutego 2013 r. (data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 54/13. "W orzecznictwie przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012r. sygn. akt I OZ 739/12). (...) W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Przepis art. 1 P.p.s.a. stanowi, że Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W art. 3 § 2 P.p.s.a. określono enumeratywnie prawne formy działania administracji publicznej podlegające kognicji sądu administracyjnego, jak i bezczynności organu jako podstawy do wniesienia skargi. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera definicji pojęcia organu administracji publicznej. W związku z powyższym uznać należy, iż w przypadku powierzenia jakiemukolwiek podmiotowi na mocy ustawy realizacji zadań publicznych w jednej z form określonych w art. 3 P.p.s.a., podmiot ten staje się organem administracji publicznej w rozumieniu omawianej ustawy i dopuszczalne jest postępowanie sądowoadministracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 maja 2012 r. I OZ 344/12 wyraził pogląd, że obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. spoczywa nie tylko na organie administracji publicznej w sensie ustrojowym, lecz również na innych podmiotach, które z uwagi na nałożone na nie przepisami prawa zadania i kompetencje, należy uznać za organy administracji w sensie funkcjonalnym (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2012 r. I OZ 344/12)." – v.: postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny T. S. A. z siedzibą w W. został złożony w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Oznacza to, że w tej sprawie dokonanie wykładani pojęcia organu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., wymaga odniesienia do przepisów ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198). Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (ust. 2). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (ust. 3). "W postępowaniu z wniosku o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem do sądu skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest zatem ustalenie, czy podmiot, którego ukarania domaga się skarżący jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia w rozumieniu art. 4 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pozwala ono bowiem na dokonanie oceny dopuszczalności wniosku (por. postanowienia NSA: z dnia 26 października 2011 r. I OZ 796/11, z dnia 19 kwietnia 2010 r. I OZ 125/10). A zatem w przypadku ustalenia, że wskazany przez stronę skarżącą podmiot nie mieści się w kręgu zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, uznać należy, iż nie jest on organem, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., zobowiązanym do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może być w stosunku do niego kierowany wniosek o ukaranie grzywną za niewykonanie wyżej wymienionych obowiązków (art. 55 § 1 P.p.s.a). Jako niedopuszczalny podlega on zatem odrzuceniu. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II SO /Ke 2/20, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2011 r. sygn. akt. II SO/Wa 55/11)." – v.: postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12. W niniejszej sprawie D. M. we wniosku o wymierzenie grzywny wskazał T. S. A. z siedzibą w W. Obowiązkiem Sądu jest zatem ustalenie, czy T. S.A. jest organem administracji w sensie funkcjonalnym, tj. czy na podstawie przepisów ustawy wykonuje zadania publiczne lub dysponuje majątkiem publicznym bądź czy Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają w tej spółce pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Sądu "T. S.A. nie jest jednym z podmiotów, o których mowa w powołanym powyżej przepisie. Podmioty, o których mowa w art. 4 powołanej ustawy, to władze publiczne, podmioty wykonujące zadania publiczne, organizacje związkowe i pracodawców oraz partie polityczne. W przypadku osób prawnych niereprezentujących Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych lub innych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania publiczne, ustawa ograniczyła obowiązek udostępnienia informacji do tych, w których Skarb Państwa posiada pozycję dominującą. Przepis ten nie podlega wykładni rozszerzającej. T. S.A. jest spółką prawa handlowego, której przedmiot działalności określony Dziale 3 Rejestru Przedsiębiorców – KRS nr [...] dotyczy prawa prywatnego, nie zaś publicznoprawnego, a Skarb Państwa w tej spółce nie ma pozycji dominującej w rozumieniu przepisu art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. nr 50, poz. 331 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem pozycji dominującej - rozumie się pozycję przedsiębiorcy, która umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku właściwym przekracza 40 %. Według informacji zamieszczonych na stronach internetowych T. S.A. (stan na dzień 21 kwietnia 2011 r.) największym akcjonariuszem tej spółki jest [...] – 49,79%, [...] – 5,06%, zaś pozostałym akcjonariuszom przypada – 45,15% akcji spółki. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że T. S.A. nie może zostać uznana za podmiot wymieniony w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej." – v.: wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 399/11. Skoro T. S.A. nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, to wniosek o wymierzenie T. S.A. z siedzibą w W. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 06 grudnia 2012 r. na bezczynność T. S.A. z siedzibą w W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 54/13), wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w zw. z art. 55 § 1 oraz w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.