III SA/Wa 1663/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Przybysz, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca) sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant sekretarz sądowy Karol Kodym, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1134/13 p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz K. S. kwotę 0 zł (słownie: zero złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. I. Stan faktyczny sprawy jest następujący: 1. Skarżący K. S. (dalej także jako "Strona" lub "Podatnik"), pismem z 16 maja 2016 r., złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1134/13. W przywołanym wyroku Sąd oddalił skargę Podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej jako "DIS") o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008. 2. Skarżący w skardze o wznowienie wniósł o zmianę zakwestionowanego orzeczenia na podstawie art. 273 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako u.p.p.s.a.), powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2016 r., II FSK 1024/14 oddalający skargę kasacyjną DIS od wyroku WSA w Warszawie z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1133/13, dotyczącego skargi Podatnika na decyzję DIS z [...] marca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych lub wybudowanych w latach 2007-2008. Zdaniem Skarżącego, obydwa wyroki, tj. III SA/Wa 1133/13 (uchylający decyzję w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowy od osób fizycznych) oraz III SA/Wa 1134/13 (oddalający skargę w sprawie o odmowę stwierdzenia nadpłaty), dotyczyły tego samego zdarzenia podatkowego i były z sobą powiązane, "(...) a w konsekwencji brak prawomocnego rozstrzygnięcia w kwestii właściwego określenia zobowiązania podatkowego czynił niemożliwym rozstrzygnięcie w kwestii nadpłaty w tymże podatku. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Instytucję wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego normują przepisy działu VII u.p.p.s.a. 2. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowego powołuje art. 273 § 3 u.p.p.s.a. 3. Sąd, wskazuje, że wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalne wyłącznie w wypadkach określonych w u.p.p.s.a., a instytucja ta polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem co do istoty (art. 270 u.p.p.s.a.). Dopuszczalne jest wznowienie postępowania z przyczyn nieważności wymienionych w art. 271 u.p.p.s.a. oraz właściwych przyczyn restytucyjnych (art. 273 u.p.p.s.a.). Podstawę wznowienia postępowania stanowi również pozbawienie mocy obowiązującej aktu normatywnego, na podstawie którego wydany został wyrok, orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego - art. 272 u.p.p.s.a. 4. 4. Sąd badając przyczyny wznowienia ogranicza się do ustalenia, czy podstawa przytoczona we wniosku odpowiada którejkolwiek z wymienionych w powołanych przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 u.p.p.s.a. Zaznaczyć również należy, że stosownie do art. 281 u.p.s.a.na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. 5. Zgodnie z art. 273 § 3 u.p.p.s.a., oznaczonym przez Skarżącego jako podstawa wznowienia postępowania sądowego, można żądać wznowienia razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Na mocy tego przepisu, przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również inne prawomocne orzeczenia – ale jednak dotyczące tej samej sprawy. "Podstawa wznowienia postępowania określona w § 3 komentowanego przepisu związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom" (A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kantor Wydawniczy, Zakamycze 2005). Interpretacja powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że postępowanie sądowe można wznowić, o ile orzeczenie, które stanowi podstawę wznowienia jest prawomocne i zapadło "w tej samej sprawie". 6. Sąd zauważa, że 17 października 2013 r., III SA/Wa 1134/13 kończący postępowanie w sprawie, co do którego strona wnosi skargę o wznowienie postępowania, uprawomocnił się z dniem 19 listopada 2013 r. Wyrok z 10 maja 2016 r., II FSK 1024/14, stanowiący w opinii skarżących podstawę wznowienia, jest prawomocny z dniem 10 maja 2016 r. 7. W ocenie Sądu, podstawę skargi o wznowienie postępowania może stanowić tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda (por. postanowienie NSA z 30 kwietnia 2015 r., I FSK 1446/13, CBOSA, z 12 czerwca 2006 r., I GSK 254/06; post. NSA z 7 kwietnia 2006 r., II OSK 689/05, Lex nr 209431, post. WSA w Warszawie z 5 sierpnia 2008 r., VII SA/Wa 115/08, Lex nr 519031; wyrok NSA z 16 października 2008 r., I FSK 760/08, Legalis) postanowienie Sądu Najwyższego z 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 - OSNC 1967/11/209). Należy podzielić stanowisko wyrażone w piśmiennictwie (A. Kabat [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, wydanie II, str. 602), zgodnie z którym "Przy rozważaniu przesłanki wznowienia postępowania za w pełni aktualne uznać należy postanowienie SN z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67 (OSNC 1967,nr 11, poz. 209) przyjmujące, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda". Dalej piśmiennictwo wskazuje, że "późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tej samej sprawy stanowi podstawę wznowienia postępowania tylko wtedy, gdy wykryty wyrok już istniał w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie lecz o którym to wyroku strona wówczas nie wiedziała." Pogląd ten jest podzielany również w nowszym orzecznictwie (postanowienie NSA z 19 maja 2014 r., II FSK 962/14, CBOSA). 8. Sąd, podzielając powyżej wyrażone poglądy stwierdza, że skoro wyrok, który w ocenie strony skarżącej stanowił podstawę wznowienia postępowania ( z 10 maja 2016 r., II FSK 1024/14) nie istniał w chwili, gdy zapadał wyrok z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1134/13 i stał się prawomocny z datą wydania, tj. 10 maja 2016 r, to nie mógł tym samym stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowego. 9. Zdaniem Sądu nadto, w badanej sprawie nie zaszła również druga wymagana przesłanka, ponieważ powołane przez Skarżącego orzeczenie, nie zapadło w tej samej sprawie. Brak bowiem tożsamości przedmiotu postępowania. Orzeczenia z 10 maja 2016 r., II FSK 1024/14 dotyczyło zobowiązania Skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast wyrok z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1134/13 zapadł w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym bezpodstawne jest twierdzenie strony, że wskazane we wniosku o wznowienie postępowania orzeczenie z (z 10 maja 2016 r., II FSK 1024/14) zapadło w tej samej sprawie co wyrok z 17 października 2013 r., III SA/Wa 1134/13. Sąd podziela w tym względzie poglądy wyrażane w orzecznictwie, zgodnie z którymi "z art. 273 § 3 u.p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że późniejsze wykryte orzeczenie musi dotyczyć tej samej sprawy. Nie chodzi w tym przypadku o takie same czy podobne sprawy, lecz o orzeczenia tożsame zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. W aspekcie podmiotowym chodzi o identyczność strony w postępowaniu, natomiast w aspekcie przedmiotowym - o stan faktyczny, podstawę prawną, treść żądania strony (uprawnienia) lub treść obowiązku". (postanowienie z 4 września 2013 r., I FSK 1424/13, Lex 1363475). W ocenie Sądu inne są podstawy prawne stwierdzania nadpłaty i określania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, co dostrzegł już uprzednio w sprawie Sąd, różnicując w dniu 17 października 2013 r rozstrzygnięcia w sprawach III SA/Wa 1133/13 (określenie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych) i w sprawie III SA/Wa 1134/13 (odmowa stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych). 10. Z przytoczonych wyżej względów skargę odrzucono na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 160 u.p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.