III SA/Wa 2285/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r., 2008r., 2009r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Z. P., dalej jako Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r., 2008r., 2009r. Postanowieniem z dnia 25 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 8 października 2012 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. z powodu jednodniowego przekroczenia terminu spowodowanego zdarzeniem losowym. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 22 maja 2012 r. przebywał na urlopie. Odpis decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. pokwitowała jego pracownica, dokonując na niej adnotacji "wpłynęło 23.05.201 r.". Pełnomocnik Skarżącego po powrocie z urlopu w dniu 2 czerwca 201 r. przeglądając korespondencję dotarł do w/w decyzji. Zaznaczył, iż sugerując się datą wpływu 23.05.2012 r. złożył skargę na powyższą decyzję w dniu 22 czerwca 2012 r. Podkreślił, iż nie miał powodu przypuszczać, że pracownica wpisała na decyzji inny dzień, niż data faktycznego otrzymania decyzji. W ocenie pełnomocnika ww. okoliczności uzasadniają celowość wniosku o przywrócenie terminu. Do wniosku załączył kserokopię pierwszej strony zaskarżonej decyzji z adnotacją o dacie wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl tego artykułu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, iż na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (post. NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09; post. NSA z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 155/09; post. NSA z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 468/06). Sąd uznał, że składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 8 października 2012r. (data nadania na poczcie) pełnomocnik Skarżącego dochował terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Spełnił też warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony tj. złożył skargę. Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika Skarżącego okolicznością uniemożliwiającą złożenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r., w terminie był błąd pracownika w postaci wpisania na doręczonym egzemplarzu ww. decyzji innego dnia, niż data faktycznego otrzymania decyzji. Należy wskazać, iż Sąd bada okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminowi, obejmującego swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (v. postanowienie NSA z 13 października 2010 r. sygn. akt I FZ 399/10, LEX 740844). Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie przez Naczelny Sąd Administracyjny, to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W zakresie czynności przed organami, których postępowanie opiera się na przepisach prawa, na profesjonalnym pełnomocniku jak adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności procesowych bądź innych wynikających z przepisów proceduralnych ustaw. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, nie publ.; z 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 768/11, niepubl.). W niniejszej sprawie, profesjonalny pełnomocnik powinien był trzymać pieczę nad terminowym wniesieniem skargi. W ocenie Sądu błąd pracownika, na który powołuje się pełnomocnik wynika z niewłaściwej organizacji pracy. W przypadku posługiwania się przez pełnomocnika swoimi pracownikami nawet w przypadku przebywania na urlopie winien on tak zorganizować ich pracę, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Należy podkreślić, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu ( por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r. I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148). Wskazane powody, dla których pełnomocnik Skarżącego nie złożył skargi w terminie nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Tym samym w ocenie Sądu pełnomocnik nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.