III SA/Wa 2785/18

PostanowienieWSA w Warszawie2019-02-08

Skład orzekający: Sędzia Sylwester Golec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność procesowa dokonana przez pełnomocnika po upływie terminu wyznaczonego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sytuacji gdy doręczenie wezwania nastąpiło w trybie fikcji prawnej doręczenia (art. 73 P.p.s.a.), jest skuteczna?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że czynność procesowa pełnomocnika polegająca na uzupełnieniu braków formalnych skargi, dokonana po upływie wyznaczonego terminu, jest bezskuteczna. Doręczenie wezwania do uzupełnienia braków nastąpiło w trybie fikcji prawnej doręczenia (art. 73 P.p.s.a.), co oznacza, że termin do wykonania wezwania rozpoczął bieg z upływem czternastu dni od pierwszego awizowania przesyłki, niezależnie od faktycznego odbioru pisma przez adresata po tym terminie. Późniejsze odebranie pisma nie niweczy skutków prawnych fikcji doręczenia.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało doręczone w trybie fikcji prawnej doręczenia (art. 73 P.p.s.a.). Pełnomocnik uzupełnił braki formalne po upływie wyznaczonego terminu, licząc od daty fikcji doręczenia. Sąd uznał te czynności za bezskuteczne i odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. S. Z. ("Skarżący") działający poprzez pełnomocnika w osobie A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. ("SKO", "Kolegium") z dnia [...] września 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. ("Burmistrz") z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego za 2013 r. w kwocie 93 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2018 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wysłane zostało na adres do doręczeń A. Z. wskazany w skardze. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 9) oraz pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] stycznia 2019 r., z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu [...] grudnia 2018 r. i po raz drugi w dniu [...] grudnia 2018 r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu [...] stycznia 2019 r. W dniu [...] stycznia 2019 r. pełnomocnik działający imieniem Skarżącego wykonał zarządzenie, przedstawiając pełnomocnictwo procesowe oraz określając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 93 zł (k. 10). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Od tych pism pobierany jest bowiem wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 230 i 231 zd. 1 P.p.s.a. oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została mu doręczona w trybie art. 73 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu [...] grudnia 2018 r. i po raz drugi w dniu [...] grudnia 2018 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu [...] stycznia 2019 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie odbiór przesyłki w dniu [...] stycznia 2019 r. pokwitował osobiście adresat, tj. A. Z., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po czternastu dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z tego przepisu fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać skutków prawnych wcześniejszego doręczenia przesyłki. Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez pełnomocnika Skarżącego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. postanowienie z 18 września 2018 r., sygn. akt II FZ 540/18, postanowienie z 6 listopada 2017 r. sygn. akt II FZ 621/17, postanowienie z 3 lipca 2017 r. sygn. akt II FZ 300/17, postanowienie z 15 lutego 2016 r. sygn. akt II FSK 1761/15, postanowienie z 30 października 2014 r. sygn. akt I FZ 313/14, postanowienie z 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, postanowienie z 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, postanowienie z 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 942/12, postanowienie z 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 2916/11, postanowienie z 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09, postanowienie z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, wszystkie dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało pełnomocnikowi Skarżącego w trybie art. 73 § 1 i 4 P.p.s.a. w dniu [...] stycznia 2019 r., siedmiodniowy termin do dokonania tych czynności minął [...] stycznia 2019 r. Uznać zatem należało, że przedstawiając pełnomocnictwo i wskazując wartość przedmiotu zaskarżenia w dniu [...] stycznia 2019 r., pełnomocnik Skarżącego uczynił to po upływie ustawowego terminu. Oznacza to, że czynności te są bezskuteczne, co wynika z art. 85 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło