III SA/Wa 2786/18
PostanowienieWSA w Warszawie2019-03-01
Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Trelka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uzupełnienie braków formalnych skargi złożone po upływie terminu, wyznaczonego w wezwaniu doręczonym w trybie fikcji doręczenia (art. 73 PPSA), jest skuteczne?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że uzupełnienie braków formalnych skargi, w tym złożenie pełnomocnictwa i wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, dokonane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 15 stycznia 2019 r., nastąpiło po upływie terminu. Termin ten, wyznaczony w wezwaniu doręczonym w trybie fikcji doręczenia (art. 73 PPSA), upłynął 8 stycznia 2019 r. (czternasty dzień od pierwszego awizo z 24 grudnia 2018 r.). Późniejsze odebranie pisma przez adresata nie niweczy skutków fikcji prawnej doręczenia.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza w przedmiocie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego. Przewodniczący wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie fikcji doręczenia. Pełnomocnik uzupełnił braki formalne po upływie terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.
S. Z. ("Skarżący") działający poprzez pełnomocnika w osobie A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. ("SKO", "Kolegium") z dnia [...] września 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. ("Burmistrz") z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego za 2016 r. w kwocie 76 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2018 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie wysłane zostało na adres do doręczeń A. Z. wskazany w skardze. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 8) oraz pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] lutego 2019 r., z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu [...] grudnia 2018 r. i po raz drugi w dniu [...] grudnia 2018 r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu [...] stycznia 2019 r.
W dniu [...] stycznia 2019 r. pełnomocnik działający imieniem Skarżącego wykonał zarządzenie, przedstawiając pełnomocnictwo procesowe oraz określając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 76 zł (k. 9).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "Ppsa"), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 215 § 1 Ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Od tych pism pobierany jest bowiem wpis stosunkowy zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 230 i 231 zd. 1 Ppsa oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 Ppsa stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została mu doręczona w trybie art. 73 Ppsa. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Z treści art. 73 § 1 i § 4 Ppsa wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu [...] grudnia 2018 r. i po raz drugi w dniu [...] grudnia 2018 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 Ppsa doręczenie uważa się za dokonane w dniu [...] grudnia 2018 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie odbiór przesyłki w dniu [...] stycznia 2019 r. pokwitował osobiście adresat, tj. A. Z., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów.
W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po czternastu dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z tego przepisu fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać skutków prawnych wcześniejszego doręczenia przesyłki.
Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 Ppsa, na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 Ppsa. Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez pełnomocnika Skarżącego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 Ppsa, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 Ppsa.
Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. postanowienie z 18 września 2018 r., sygn. akt II FZ 540/18, postanowienie z 6 listopada 2017 r. sygn. akt II FZ 621/17, postanowienie z 3 lipca 2017 r. sygn. akt II FZ 300/17, postanowienie z 15 lutego 2016 r. sygn. akt II FSK 1761/15, postanowienie z 30 października 2014 r. sygn. akt I FZ 313/14, postanowienie z 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, postanowienie z 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, postanowienie z 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 942/12, postanowienie z 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 2916/11, postanowienie z 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09, postanowienie z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, wszystkie dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl).
Biorąc pod uwagę, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało pełnomocnikowi Skarżącego w trybie art. 73 § 1 i 4 Ppsa w dniu [...] grudnia 2018 r., siedmiodniowy termin do dokonania tych czynności minął [...] stycznia 2019 r. Uznać zatem należało, że przedstawiając pełnomocnictwo i wskazując wartość przedmiotu zaskarżenia w dniu [...] stycznia 2019 r., pełnomocnik Skarżącego uczynił to po upływie terminu. Oznacza to, że czynności te są bezskuteczne, co wynika z art. 85 Ppsa.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 Ppsa, Sąd skargę odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło