III SA/Wa 3081/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz, sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zwrocie nienależnie pobranego wynagrodzenia płatnika z tytułu terminowego wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych pobranego z tytułu dywidend 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] maja 2014r. nr [...], 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz B. S.A. z siedzibą w W. kwotę 297 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej zwany: "NUS") decyzją z [...] maja 2014r. orzekł o zwrocie nienależnie pobranego wynagrodzenia przez płatnika – Bank [...] S.A. w W. (dalej zwany: "Skarżącym") z tytułu terminowego wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (dalej zwany: "p.d.p.") od dywidend wypłaconych w czerwcu 2010r. i czerwcu 2011r. na rzecz I. z siedzibą w D. (dalej zwany: "Funduszem"), uznając, że ww. podatek, w którym zawierało się ww. wynagrodzenie Skarżący pobrał nienależnie w łącznej wysokości 1409 zł. NUS w uzasadnieniu wskazał, że postępowanie podatkowe w sprawie zwrotu wynagrodzenia nienależnie pobranego przez płatnika wszczęto w związku z wydaniem przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej zwany: "NUS I") [...] kwietnia 2013r. decyzji wobec Funduszu o stwierdzeniu nadpłaty w zryczałtowanym p.d.p. m.in. od ww. dywidend. Zdaniem NUS I w odniesieniu do dywidend wypłaconych w 2010r. zastosowanie znajdują przepisy art. 18 i 64 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ( Dz. Urz. UE. C. Nr 306, poz. 1 ze zm., dalej "TFUE"), więc przychód Fundusz z ww. dywidend będzie podlegał w Polsce zwolnieniu na mocy art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 53, poz. 654 ze zm., powoływanej dalej "u.p.d.p"), zaś do przychodu z dywidendy wypłaconej w 2011r. zastosowanie znajdzie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.p. w brzmieniu obowiązującym w 2011r., gdyż Fundusz spełnił wszystkie przesłanki z ww. przepisu. NUS wskazał, że całość nienależnie pobranego p.d.p. została zwrócona na rzecz Funduszu [...] kwietnia 2013r., a w kwocie tej zawarte było również wynagrodzenie Skarżącego (64 zł i 298 zł – pobrane 1 czerwca 2010r. oraz 1047 zł - pobrane 1 czerwca 2011r.), pobrane na mocy art. 28 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej zwana: "O.p."). Z art. 28 § 2 O.p. wynika jednak, że płatnik - Skarżący powinien zwrócić nienależnie pobrane wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacenia zryczałtowanego p.d.p. pobranego nienależnie od dywidend z odsetkami (art. 53 § 5 i art. 52 § 1 pkt 3 O.p.). 2. Skarżący w odwołaniu od zarzucił ww. decyzji NUS naruszenie: a) art. 121 § 1 O.p. - wskutek nałożenia na płatnika obowiązku zwrotu wynagrodzenia z odsetkami, choć w dniu potrącenia podatku Skarżący nie miał prawnej możliwości niepobrania podatku; b) art. 28 § 2 O.p. przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że obowiązek zwrotu wynagrodzenia przez płatnika powstaje też wtedy, gdy potrącenia dokonano, gdy wynagrodzenie było należne na mocy art. 28 § 1 O.p., a brak potrącenia podatku skutkowałby powstaniem zaległości podatkowej na mocy art. 30 § 1 O.p.; c) art. 14k § 1 O.p. przez niezastosowanie i wyciągnięcie negatywnych konsekwencji wynikających z zastosowania się przez Skarżącego do interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2008r. i zignorowanie w tym zakresie jej ochronnej mocy. Skarżący wyjaśnił, że w ww. interpretacji uznano jego stanowisko za nieprawidłowe, wskazując, że Fundusz nie może korzystać ze zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p. Skarżący był więc zobowiązany na mocy art. 26 ust.1 u.p.d.p. do pobrania zryczałtowanego p.d.p. od wypłat dokonanych na rzecz Funduszu z uwzględnieniem odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. WSA w Warszawie w wyroku z 27 maja 2013r. sygn. akt III SA/Wa 234/13 w analogicznej sprawie, dotyczącej Skarżącego wskazał, że organ podatkowy ustalając obowiązki Banku w zakresie ewentualnego zwrotu wynagrodzenia płatnika, pominął skutki prawne ww. interpretacji. Stosownie do art. 14k §1 O.p. zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia ¡ej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. WSA stwierdził też, iż "co prawda interpretacja indywidualna nie prowadzi do rozstrzygnięcia in meriti sprawy podatkowej, ma jedynie ułatwiać podatnikom stosowanie w praktyce przepisów prawa podatkowego i zapobiegać sporom między podatnikiem a organem podatkowym, ale daje wnioskodawcy w tym przypadku płatnika, gwarancję nie ponoszenia określonych w przepisach skutków zastosowania się do takiej interpretacji w przyszłości (art. 14k- 14m).Co oznacza, że zastosowanie się płatnika do indywidualnej interpretacji prawa podatkowego chroni go od odpowiedzialności przewidzianej między innymi w art. 28 O.p." W związku z tym zdaniem Skarżącego zasadne jest uchylenie decyzji NUS i umorzenie postępowania. 3. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej zwany: "DIS") decyzją z [...] sierpnia 2014r. utrzymał w mocy decyzję NUS, podtrzymując jej podstawę faktyczną i prawną, dodatkowo powołując jeszcze § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 grudnia 2002r. w sprawie wynagrodzenia płatników i inkasentów pobierających podatki na rzecz budżetu państwa (Dz. U. z 2002r. Nr 240, poz. 2065, dalej zwane: "rozporządzeniem"). Zdaniem DIS określenie, kiedy wynagrodzenie jest nienależne, szczegółowe zasady ustalania wynagrodzenia oraz tryb jego zwrotu określa ww. rozporządzenie. Zgodnie z § 1 rozporządzenia płatnikom przysługuje wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków wynoszące 0,3% kwoty podatków pobranych na rzecz budżetu państwa. Kwota należnego wynagrodzenia jest potrącana z kwoty pobranych podatków. Zgodnie z § 2 rozporządzenia płatnik, który pobrał podatek nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, jest obowiązany dokonać zwrotu nienależnego wynagrodzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego wraz z odsetkami za zwłokę. Wynagrodzenie płatnika jest więc nienależne, gdy nienależnie pobrano podatek i wówczas płatnik ma obowiązek zwrócić je na rachunek właściwego urzędu skarbowego wraz z odsetkami. Przepis art. 28 § 2 O.p. mówi ogólnie o zwrocie nienależnego wynagrodzenia. DIS odwołał się do orzecznictwa i wskazał, że z wyroku NSA z 25 sierpnia 2011r. sygn. akt II FSK 442/10 wynika, iż nie mogą być brane pod uwagę kryteria słusznościowe lub inne subiektywne, tkwiące po stronie płatnika dokonującego poboru podatku. W przeciwnym razie o wysokości pobranego wynagrodzenia stanowiącego określoną część podatku należnego decydowałyby kryteria pozaustawowe. Przepis art. 28 § 1 O.p. wskazuje na ogólne przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest prawo płatnika lub inkasenta do poboru wynagrodzenia. Są nimi pobór podatku od podatnika i jego terminowa wpłata na rzecz budżetu państwa. Niespełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkować będzie brakiem podstawy prawnej do poboru wynagrodzenia (wynagrodzenie nienależne). Przesłanki do zwrotu nienależnego wynagrodzenia mogą zachodzić także w sytuacji opisanej w art. 28 § 3 pkt 2 O.p. w związku z § 2 rozporządzenia, a więc w sytuacji pobrania nienależnego lub wyższego od należnego podatku. Pobranie podatku nienależnego skutkuje tym, że wynagrodzenie jest nienależne, zaś pobranie podatku wyższego od należnego skutkuje stwierdzeniem, że wynagrodzenie zostało pobrane w wysokości wyższej od należnej. Również NSA w wyroku z 30 czerwca 2014r. sygn. akt II FSK 1725/12 podkreślił, że wina płatnika nie ma wpływu na obowiązek zwrotu nienależnie pobranego wynagrodzenia. Z wyroku WSA w Warszawie z 1 marca 2012r. sygn. akt III SA/Wa 1855/11 wynika, że stwierdzenie nadpłaty ma charakter obiektywny w tym znaczeniu, że bez względu na okoliczność, kiedy została wydana decyzja w tym przedmiocie, nadpłata podatku powstaje w momencie określonym przez ustawodawcę. Zasadniczo jest to moment zapłaty podatku lub pobrania go przez płatnika (art. 73 O.p.) i jest to moment właściwy niezależnie od powodów, dla których należało uznać, iż nadpłata wystąpiła oraz okoliczności, kiedy powody te wystąpiły lub zostały ujawnione. WSA w Warszawie wskazał zaś w wyroku z 9 marca 2012r. sygn. akt III SA/Wa 1842/11, że odwołanie się do poboru podatku nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, wskazuje na miernik oceny w postaci zgodności z prawem. Bez znaczenia zatem dla tej oceny pozostaje możliwość przypisania płatnikowi określonego stopnia zawinienia, a więc i badanie okoliczności, które mogły wpłynąć na zachowanie płatnika. W związku z tym DIS, mając na względzie powyższe uznał, że obowiązek zwrotu wynagrodzenia przez Skarżącego powstał ex lege, wskazując, że 15% p.d.p. od dywidend wypłaconych przez Skarżącego na rzecz Funduszu nie miał uzasadnienia w obowiązujących przepisach, a więc był podatkiem nienależnym. DIS wskazał też, że prawidłowość stanowiska organów podatkowych potwierdzają wyroki WSA w Warszawie o sygn. akt III SA/Wa 2379/11, III SA/Wa 2380/11, III SA/Wa 1317/10. DIS, odnosząc się do powoływanej ww. interpretacji indywidualnej z [...] czerwca 2008r. wskazał, że uchylono ją prawomocnym od 5 grudnia 2012r. wyrokiem WSA w Warszawie z 7 grudnia 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2554/10, który wpłynął do organu podatkowego 8 lutego 2013r. Z treści art. 14k i art. 14m § 2 O.p. wynika, że doręczenie organowi prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną powoduje ustanie skutków ochronnych interpretacji. Minister Finansów, na podstawie ww. wyroku wydał 8 kwietnia 2013r. nową interpretację, w której potwierdził zasadność stanowiska Skarżącego zawartego we wniosku z 20 marca 2008r., że Fundusz jest "funduszem zagranicznym" w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o funduszach inwestycyjnych, co powoduje, że Fundusz na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p. jest zwolniony z podatku. Ww. interpretację Skarżący otrzymał 10 kwietnia 2013r. Zdaniem DIS powyższe wskazuje, że pobranie zryczałtowanego podatku przez Skarżącego było nienależne, co potwierdza decyzja NUS I z [...]kwietnia 2013r. stwierdzająca nadpłatę na rzecz Funduszu z tytułu pobranego nienależnie przez Skarżącego p.d.p. od wypłaconych dywidend. Tym samym i potrącone z ww. podatku wynagrodzenie Skarżącego było nienależne, zgodnie z art. 28 § 2 O.p. i § 2 rozporządzenia. 4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji DIS i NUS oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, z uwagi na naruszenie: a) art. 14k-14m O.p. przez ich niezastosowanie i wyciągnięcie wobec Skarżącego negatywnych konsekwencji z zastosowania się do ww. interpretacji i w tym zakresie zignorowanie ochronnej mocy przedmiotowej interpretacji; b) art. 121 § 1 O.p. - wskutek nałożenia na płatnika obowiązku zwrotu wynagrodzenia z odsetkami za zwłokę, choć Skarżący w dniu potrącenia podatku zastosował się do ww. interpretacji indywidualnej; c) art. 28 § 2 O.p. i § 2 rozporządzenia przez błędne przyjęcie, że obowiązek zwrotu pobranego wynagrodzenia przez płatnika powstaje również wtedy, gdy potrącono podatek, gdy wynagrodzenie było należne na mocy art. 28 § 1 O.p., a brak potrącenia podatku skutkowałby powstaniem zaległości podatkowej - art. 30 § 1 O.p. 5. DIS w odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga zasługuje na uwzględnienie. 2. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a") sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje zatem sprawę z punktu widzenia legalności - zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa i to zarówno procesowych, jak i materialnych (art. 145 P.p.s.a.). 3. Kontroli Sądu poddane zostały decyzje organów podatkowych: DIS i NUS, w przedmiocie zwrotu wynagrodzenia pobranego przez Skarżącego jako płatnika w związku z wypłatą dywidendy Funduszowi oraz przyjęciem przez organy podatkowe, że zryczałtowany p.d.p. z tego tytułu był poprany nienależnie w związku z wydaną przez NUS I decyzją z [...]kwietnia 2013r. stwierdzającą na rzecz Funduszu nadpłatę z tytułu nienależnie pobranego p.d.p. od dywidendy, który zwrócono w tej samej dacie na rzecz Funduszu. W tym miejscu zauważyć należy, że tożsamy problem był przedmiotem wypowiedzi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który m.in. prawomocnymi wyrokami z 27 maja 2013r. sygn. akt III SA/Wa 234/13 oraz z 24 października 2014r. sygn. akt III SA/Wa 630/14 i III SA/Wa 631/14 (dostępne na www.nsa.gov.pl), uchylił decyzje DIS w przedmiocie orzeczenia o zwrocie nienależnie pobranego przez płatnika wynagrodzenia, o którym mowa w art. 28 O.p. i § 1, § 2 ww. rozporządzenia. Sąd orzekający w sprawie aprobuje w całości poglądy WSA w Warszawie wyrażone w ww. orzeczeniach i przyjmuje je za własne, i w ślad za tymi wyrokami wskazuje, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 28 § 2 O.p. w razie stwierdzenia, że płatnik lub inkasent pobrał wynagrodzenie nienależne lub w wysokości wyższej od należnej, organ podatkowy wydaje decyzję o zwrocie nienależnego wynagrodzenia. Przepis ten wyraża konsekwencje prawne pobrania przez płatnika lub inkasenta wynagrodzenia nienależnego lub w wysokości wyższej od należnej. W razie stwierdzenia którejś z tych okoliczności organ podatkowy wydaje decyzję o zwrocie nienależnego wynagrodzenia. Kwestie, kiedy mamy do czynienia z wynagrodzeniem nienależnym (pobranym nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej), normują art. 28 § 1 oraz art. 28 § 3 pkt 2 O.p. w związku z § 2 rozporządzenia. Przepis art. 28 § 1 O.p. wskazuje na ogólne przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest prawo płatnika lub inkasenta do poboru wynagrodzenia. Są nimi pobór podatku od podatnika i jego terminowa wpłata na rzecz budżetu państwa. Nie spełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkować będzie brakiem podstawy prawnej do poboru wynagrodzenia (wynagrodzenie nienależne). Przykładowo płatnik nie pobrał podatku tylko wpłacił go z własnych środków, albo pobrał podatek od podatnika, ale nie wpłacił go w terminie. Jeżeli obie przesłanki zostały spełnione, lecz wysokość wynagrodzenia została pobrana w wysokości wyższej niż przewidują przepisy § 1 rozporządzenia zaistnieje podstawa do zwrotu nienależnego wynagrodzenia z powodu pobrania wynagrodzenia w wysokości wyższej od należnej. Przesłanki do zwrotu nienależnego wynagrodzenia mogą zachodzić także w sytuacji opisanej w art. 28 § 3 pkt 2 O.p. w związku z § 2 ww. rozporządzenia, a więc w sytuacji pobrania nienależnego lub wyższego od należnego podatku. Pobranie podatku nienależnego skutkuje tym, że wynagrodzenie jest nienależne, zaś pobranie podatku wyższego od należnego skutkuje stwierdzeniem, że wynagrodzenie zostało pobrane w wysokości wyższej od należnej. Stanowisko wyżej zaprezentowane przez składy orzekające WSA w Warszawie ma potwierdzenie w orzecznictwie NSA, na które w sposób prawidłowy wskazał DIS w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (por. wyroki NSA z: 25 sierpnia 2011r. sygn. akt II FSK 442/10 i 30 czerwca 2014r. sygn. akt II FSK 1725/12, dostępne na www.nsa.gov.plw). Sąd stwierdza jednak, że tezy zawarte w tych wyrokach, mogą mieć tylko częściowo odniesienie do rozpoznawanej sprawy. Orzeczenia te zapadły bowiem w odmiennym stanie faktycznym, aniżeli istniejący w sprawie. NSA w ww. wyroku o sygn. akt II FSK 1784/12 wskazał, że "obowiązek zwrotu wynagrodzenia przez płatnika wynagrodzenia wraz z odsetkami nie wynikał z niewłaściwych działań organów podatkowych. To nie organy podatkowe, a podatnik postawił Skarżącą w tej sytuacji. l to w takich właśnie sytuacjach ustawodawca ustanawia pewne mechanizmy obronne służące ochronie Skarbu Państwa, gdyby miał on ponieść szkodę niewynikającą z postępowania działających w jego imieniu organów podatkowych". 4. Sąd wskazuje jednak, że specyfika rozpoznawanej sprawy polega na tym, że Skarżący pobierając w czerwcu 2010r. jako płatnik zryczałtowany p.d.p. od wypłaconej Funduszowi dywidendy zastosował się do ww. interpretacji indywidualnej. Tym samym zdaniem Sądu, zasady odpowiedzialności wynikające w art. 28 § 2 O.p. oraz § 2 ww. rozporządzenia miałyby zastosowanie w sprawie, gdyby nie to, że Skarżący pobierając zryczałtowany p.d.p., zastosował się w odniesieniu do 2010r. do wydanej w odniesieniu do niego interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z [...] czerwca 2008r. Z akt sprawy wynika, czego nie kwestionuje żadna ze stron postępowania sądowego, że ww. interpretacja indywidualna zawiera odpowiedź na następujące pytanie Skarżącego: czy fundusze zagraniczne powinny być uznane za "fundusze inwestycyjne", o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p., a w konsekwencji, czy podlegają one podmiotowemu zwolnieniu z p.d.p. i czy Bank powinien pełnić względem przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 22 u.p.d.p., wypłacanych na rzecz tych podmiotów funkcję płatnika na podstawie art. 26 u.p.d.p. Skarżący zajął we wniosku stanowisko, że fundusze te powinny być traktowane jako fundusze inwestycyjne w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p., co oznacza, że są one objęte zwolnieniem podmiotowym, określonym w tym przepisie i względem wypłacanych im świadczeń nie powstaje obowiązek potrącenia zryczałtowanego p.d.p. Minister Finansów w ww. interpretacji uznał to stanowisko za nieprawidłowe, podkreślając, że u.p.d.p. zwalnia z podatku fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych. Zdaniem Ministra Finansów zagraniczny fundusz inwestycyjny, mający siedzibę w państwie innym niż Polska, nie może zostać uznany za fundusz inwestycyjny działający na podstawie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych. Podstawą działania funduszy zagranicznych są przepisy macierzystego państwa, na terytorium którego mają siedzibę, natomiast zakres stosowania przepisów powołanej ustawy ograniczony jest wyłącznie do zasad prowadzenia działalności funduszy zagranicznych na terytorium Polski w zakresie dystrybucji wyemitowanych przez te fundusze tytułów uczestnictwa. Fundusz zagraniczny nie może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p., więc Skarżący na gruncie art. 26 O.p. zobowiązany jest do pobrania w dniu dokonania wypłaty zryczałtowanego p.d.p. od wypłat dokonanych na rzecz funduszy zagranicznych. Skarżący - płatnik - stosując się do ww. interpretacji pobierał zryczałtowany p.d.p., potrącając jednocześnie należne mu wynagrodzenie, stosownie do treści § 1 ww. rozporządzenia. Zdaniem Sądu, jakkolwiek ww. interpretacja indywidualna nie prowadzi do rozstrzygnięcia in meriti sprawy podatkowej i ma jedynie ułatwiać podatnikom stosowanie w praktyce przepisów prawa podatkowego i zapobiegać sporom między podatnikiem a organem podatkowym, daje ona wnioskodawcy – Skarżącemu płatnikowi, gwarancję nie ponoszenia określonych w przepisach skutków, gdy w przyszłości zastosuje się do takiej interpretacji (art. 14k – art. 14m O.p.). Oznacza to, że zastosowanie się płatnika do indywidualnej interpretacji prawa podatkowego chroni go od odpowiedzialności przewidzianej między innymi w art. 28 O.p. Co do zasady bowiem, zastosowanie się przez określony podmiot do znanej mu interpretacji indywidualnej, tj. postąpienie zgodnie z jej treścią - jeszcze przed jej uchyleniem - nie powinno mu szkodzić, nawet gdyby ta interpretacja okazała się potem błędna. Sąd nie kwestionuje stanowiska DIS, że na skutek wyeliminowania z obrotu prawnego przez prawomocne - ww. orzeczenie sądu administracyjnego - interpretacji indywidualnej ustają skutki, jakie ustawodawca wiąże z wydaniem interpretacji, w tym w szczególności skutek ochronny. Należy jednak wskazać, że w chwili, gdy Skarżący pobierał p.d.p. oraz wynagrodzenie od dywidendy wypłaconej w 2010r. skutki ochronne ww. interpretacji były niewątpliwe. 5. Sąd stwierdza więc, że DIS - wydając zaskarżoną decyzję i rozpatrując sprawę oraz uznając, że ustały skutki ochronne ww. interpretacji indywidualnej z 27 maja 2008r., wynikające z treści art. 14k i art. 14m § 2 O.p., w związku z jej uchyleniem przez WSA w Warszawie - wyrokiem z 7 grudnia 2010r. - w sposób istotny pominął okoliczności faktyczne sprawy, a w szczególności datę, w której Skarżący zastosował się do ww. interpretacji indywidualnej i potrącił zryczałtowany p.d.p. od dywidendy wypłaconej na rzecz ww. Funduszu, który zawiera w sobie wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 ww. rozporządzenia. Zdaniem Sądu DIS, ograniczając się do stwierdzenia, że ww. interpretacja została uchylona, a w jej miejsce wydano nową interpretację indywidualną pominął również i tą okoliczność, że w rozpoznawanej sprawie należało wziąć pod rozwagę dwa reżimy prawne: a) odnoszący się do ww. interpretacji indywidualnej – art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p. oraz przepisy art. 18 i 64 ww. TFUE, które powodowały, że przychód Fundusz z ww. dywidend wypłaconych przez Skarżącego w 2010r. był w Polsce zwolniony z ww. p.d.p. oraz b) nie związany z ww. interpretację indywidualną - art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.p. w brzmieniu obowiązującym w 2011r. – odnoszący się do przychodów Funduszu z dywidendy wypłaconej w 2011r. Jest to tym bardziej istotna wadliwość, że NUS opisując stan faktyczny sprawy, wskazał przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w sprawie w związku z nienależnym poborem podatku, które powinny być zastosowane w 2010r. i 2011r. Powoływana przez Skarżącego interpretacja indywidualna odnosiła się natomiast wyłącznie do przepisu art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.p., obowiązującego w odniesieniu do dywidendy wypłaconej w czerwcu 2010r. W ocenie Sądu powyższe wskazuje, że za zasadne należało uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez DIS oraz przez NUS, któremu z urzędu powinna być znana okoliczność wydania wobec Skarżącego ww. interpretacji indywidualnej, przepisów art. 14k O.p. w związku z art. 14m § 2 O.p. oraz art. 121 § 1 O.p. Organy podatkowe rozpatrując sprawę ponownie, zobowiązane będą uwzględnić ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku, a w szczególności zastosować w sprawie przepis art. 14k O.p. 7. Sąd z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję DIS, jak również ww. decyzję NUS z 19 maja 2014r., uznając, że jest to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. O kosztach postępowania sądowego (punkt drugi sentencji) Sąd orzekł na mocy art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), strona skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego.