III SA/Wa 766/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Honorata Łopianowska (sprawozdawca), sędzia WSA Agnieszka Olesińska, Protokolant referent Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi G. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 października 2016 r. nr 1462.IPPB4.4511.1108.2016.2.MS2 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę Pismem z 11 stycznia 2017 r. G. [...] S.A. z siedzibą w W. [zwana dalej: "Wnioskodawca", "Spółka" lub "Skarżąca"], reprezentowana przez radcę prawnego K. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów [dalej "organ"] z dnia 28 października 2016 r., nr 1462.IPPB4.4511.1108.2016.2.MS2, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zaskarżona interpretacja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Wnioskiem z dnia 12 września 2016 r. - Skarżąca zwróciła się o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek. Opisując zdarzenie przyszłe Skarżąca wskazała, że prowadzi działalność w zakresie kompleksowej obsługi klientów indywidualnych oraz korporacyjnych w zakresie ubezpieczeń, zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej [Dz. U. z 2015 r., poz. 1844, z późn. zm., dalej: "u.d.u"]. W związku z prowadzoną działalnością, Wnioskodawca dokonuje wypłaty odszkodowań lub świadczeń, o których mowa w u.d.u. oraz ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszy Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych [Dz. U. z 2003, Nr 124 poz. 1152. z późn. zm., dalej: "u.u.o."]. Działając na podstawie art. 28 u.d.u., Wnioskodawca wypłaca odszkodowanie lub świadczenie na podstawie uznania roszczenia uprawnionego z umowy ubezpieczenia w wyniku ustaleń dokonanych w przeprowadzonym przez siebie postępowaniu, o którym mowa w art. 29, zawartej z nim ugody tub prawomocnego orzeczenia sądu. Działając na podstawie art. 13 u.u.o. Wnioskodawca wypłaca odszkodowanie lub świadczenie z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego na podstawie uznania roszczenia uprawnionego z umowy ubezpieczenia w wyniku ustaleń, zawartej z nim ugody, prawomocnego orzeczenia sądu lub w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta [Dz. U z 2012 r., poz. 159 i 742, dalej "u.p.p."]. Skarżąca podała, że w związku z zawartymi umowami ubezpieczenia, Wnioskodawca wypłaca także odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty odszkodowań lub świadczeń wynikających z umów ubezpieczenia. Odsetki związane ze świadczeniem lub odszkodowaniem wypłacane są na podstawie wniosku poszkodowanego, zawartej ugody lub wyroku sądowego. Przedmiotem wniosku są odszkodowania i świadczenia oraz odsetki wypłacane na rzecz osób fizycznych. Opisane we wniosku wypłaty nie obejmują odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, nie stanowią także dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych [Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.]. Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe, Skarżąca zwróciła się z następującym pytaniem: "Czy wypłata na rzecz osób fizycznych przedstawionych w opisie stanu taktycznego odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty odszkodowań lub świadczeń, w związku z zawartą umową ubezpieczenia, skutkuje po stronie Wnioskodawcy obowiązkiem sporządzenia i przesłania do otrzymującego wypłatę oraz do właściwego dla otrzymującego wypłatę urzędu skarbowego informacji PIT-8C?" Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata na rzecz osób fizycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty odszkodowań lub świadczeń, w związku z zawartą umową ubezpieczenia, nie skutkuje po stronie Wnioskodawcy obowiązkiem sporządzenia i przesłania do otrzymującego wypłatę oraz do właściwego dla otrzymującego wypłatę urzędu skarbowego informacji PIT-8C. Po rozpatrzeniu wniosku organ podatkowy w dniu 28 października 2016 r. wydał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Nr 1462.IPPB4.4511.1108.2016.2.MS2, uznającą stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania odsetek za nieprawidłowe. Organ podkreślił, że w myśl art. 482 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny [Dz. U. z 2016 r., poz. 380, dalej "k.c."], od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. Zgodnie natomiast z treścią art. 20 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego [Dz. U. z 2014 r., poz. 101 z późn. zm., dalej "k.p.c."], do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego. Przepis ten ma zastosowanie do odsetek ustawowych, z którymi zasądzono świadczenie główne. Zatem, nie można utożsamiać odsetek za zwłokę ze świadczeniem odszkodowawczym, czy też innym świadczeniem [naprawieniem szkody]. Odsetki mają charakter uboczny względem świadczenia głównego – są skutkiem nie wykonania zobowiązań. Zdaniem organu, mając na uwadze powyższe, nie ma więc racji Wnioskodawca twierdząc, że skoro odszkodowanie zwolnione jest z opodatkowania, to kwota odsetek powinna też być zwolniona z opodatkowania. Zwolnienie od podatku dochodowego otrzymanych odsetek przysługuje tylko wówczas, gdy przepis ustawy wyraźnie o tym stanowi [konkretnie odnosi się do odsetek]. W związku z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca, wezwała organ podatkowy pismem z 16 listopada 2016 r. do usunięcia naruszenia prawa, a organ – po dokonaniu analizy zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania odsetek, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartej w piśmie z dnia 5 grudnia 2016 r. Nr 1462-IPPB4.4511.1108.2016.3.MS2. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, na powyższą interpretację, wnosząc o jej uchylenie, zarzucając: 1. błędną wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.; 2. naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa [Dz. U. z 2015 r., poz. 613, dalej "O.p."] poprzez wydanie interpretacji z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych; 3. naruszenie art. 2a O.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Na wstępie należy przypomnieć, że postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem szczególnym. Przedmiotem tego postępowania jest dokonanie wykładni zagadnienia prawnego przedstawionego uprawnionemu organowi do wyjaśnienia w trybie przepisów rozdziału 1a Działu I O.p., przy czym przedstawiony we wniosku stan faktyczny, przyporządkowane mu pytanie oraz własne stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego wyznaczają organowi granice takiej interpretacji i w tych też granicach przeprowadzana jest kontrola sądu administracyjnego co do zgodności z prawem wydanej interpretacji. Ponadto – stosownie do art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."] – sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie stał się zarzut niewłaściwej wykładni art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Błędu wykładni Skarżąca upatrywała w uznaniu, że odsetki naliczone od nieterminowej wypłaty świadczeń wynikających z umów ubezpieczenia [odszkodowań oraz lub świadczeń w związku z zawartą umową ubezpieczenia] nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. przepisu. Zarzut powyższy jest niezasadny a dokonana interpretacja odpowiada prawu. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. przewiduje, że wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem dwóch kategorii świadczeń: a) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c; ) dochodu, o którym mowa w art. 24 ust.15 i 15a. Nie jest przy tym sporne, że wypłacane przez Skarżącą świadczenia wynikające z umów ubezpieczenia [z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych] są wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. Sąd zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, że zwolnienie z opodatkowania należności głównej nie oznacza, że wolne od tego podatku, na tej samej podstawie, będą także naliczone od niej odsetki za nieterminową wypłatę tego rodzaju świadczeń. Sąd opowiada się za poglądem, który wyrażony został m.in. w wyroku z 23 czerwca 2016 r., I SA/Go 160/16 w podobnej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim [tak też wyrok z 21 stycznia 2016 r., w spr. I SA/Go 419/15], zgodnie z którym odsetki nie stanowią części składowej roszczenia głównego, gdyż ich podstawą jest odrębny stan faktyczny, odrębna też jest podstawa materialnoprawna. Roszczenie o odsetki za opóźnienie z art. 481 k.c. jest innym roszczeniem niż roszczenie odszkodowawcze, czy o zadośćuczynienie. Przyjmuje się, co Sąd akceptuje jako przydatne w rozważaniach w niniejszej sprawie, że odsetki za zwłokę z tytułu opóźnienia dłużnika ze spełnieniem świadczenia pieniężnego jeżeli już, to stanowią odszkodowanie dotyczące korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Odsetki należne w razie uchybienia przez dłużnika terminowi świadczenia pieniężnego należy ewentualnie traktować jako wynagrodzenie za przedłużone i pozbawione podstaw prawnych korzystanie z cudzego kapitału. W tym też tylko znaczeniu mają charakter odszkodowawczy jako sankcja za sam fakt niespełnienia świadczenia w terminie, choć w istocie odszkodowaniem nie są. Nie występuje bowiem szkoda jako uszczerbek wywołany zdarzeniem, z którym wiąże się ustawowy obowiązek jej naprawienia, brak również związku przyczynowego między zdarzeniem a szkodą. Innymi słowy odsetki, jeżeli przypisać im charakter odszkodowawczy, to świadczenie za niezgodne z prawem przetrzymywanie pieniędzy podmiotu, który mógłby z nich korzystać, gdyby zwłoka nie wystąpiła [por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2009 r., II FSK 588/08, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 marca 2010r., I SA/Rz 6/10 oraz powołaną tam uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., III CZP 125/2005 – orzeczenia sądów administracyjnych w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: "CBOSA"]. Skarżąca podkreślała, że należy właściwą wagę nadać literalnemu sformułowaniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., w szczególności użytemu tam zwrotowi "kwoty otrzymane" [z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych]. Twierdziła, że z takiej treści przepisu wynika jednoznacznie, że zwolnieniu z opodatkowania podlega nie tylko kwota świadczenia [należność główna], lecz również wszelkie świadczenia pieniężne, których wypłata związana jest z ubezpieczeniem majątkowych lub osobowym, jako mieszczące się w zakresie wyrażenia użytego w omawianym przepisie, w tym otrzymane odsetki. Skład rozpoznający niniejszą sprawę tego poglądu nie podziela. Stanowisko Skarżącej co do rozumienia zwrotu "kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń [...]" zdaniem składu orzekającego, w szczególności co do objęcia nim również odsetek, jest zbyt daleko idące w świetle brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., mimo wywiedzenia go "w konfrontacji" z treścią przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3a tej ustawy. Na uwagę zasługuje, że – wbrew zapatrywaniu Skarżącej, która nawiązywała do użytego w analizowanym przepisie sformułowania "kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych" – przepis art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. nie mówi o kwotach wypłaconych w związku z wypłatą odszkodowania, którego źródłem jest zawarta umowa ubezpieczenia majątkowego lub osobowego, lecz wyraźnie i jednoznacznie wskazuje na wypłaty kwot, akcentując podstawę takiej wypłaty, którą ma być ubezpieczenie majątkowe lub osobowe, to jest tytuł wypłaty wynikający nie z innego źródła, lecz z tego ubezpieczenia. Innymi słowy, powyższy przepis przewiduje zwolnienie wyłącznie w odniesieniu do wypłat takich kwot, których źródłem [tytułem] jest odpowiednie ubezpieczenie, nie zaś inny tytuł, taki jak nieterminowa realizacja świadczenia podstawowego stanowiącego wypłatę kwoty z tytułu odszkodowania. Tytułem do zapłaty kwoty z tytułu ubezpieczenia będzie łącząca uprawnionego z ubezpieczycielem umowa ubezpieczenia, zaś tytułem do zapłaty odsetek od nieterminowej realizacji świadczenia z tego ubezpieczenia – nie umowa ubezpieczenia lecz fakt opóźnienia w realizacji świadczenia na rzecz uprawnionego. Ponadto, omawiana kwestia była przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 19 kwietnia 2006r., sygn. akt I SA/Ke 67/06, w którym stwierdzono, że zapis art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. "kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń" nie obejmuje swym zakresem odsetek z tytułu opóźnienia wypłaty świadczenia pieniężnego. Wskazano przy tym przepisy prawa cywilnego [art. 805 § 1 i § 2 k.c.] statuujące umowę ubezpieczenia, której istotą jest m.in. zobowiązanie się ubezpieczyciela do spełnienia określonego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie zdarzenia. Takim określonym świadczeniem w przypadku ubezpieczenia osobowego jest umówiona suma pieniężna, renta lub inne świadczenie i to z uwagi na powyższą różnorodność możliwych świadczeń z tytułu ubezpieczenia osobowego, w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, określając zwolnienie w zakresie tych świadczeń przyjęto określenie wspólne, tj. "kwoty". Skład orzekający powyższy pogląd w całości popiera jako logiczny i uzasadniony w świetle uregulowań w przedmiocie świadczeń z tytułu ubezpieczenia. W związku z powyższym przyjmuje, że użyte w art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. wyrażenie "kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń" nie odnosi się do odsetek z tytułu opóźnienia w zapłacie świadczenia. W kwestii zwolnienia odsetek nie można również pomijać, że w katalogu zwolnień określonych w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. zostały wyraźnie wyodrębnione same odsetki jako należności zwolnione od podatku dochodowego [np. pkt 52, pkt 95, pkt 119, pkt 130, pkt 130a oraz pkt 130b]. Skoro ustawodawca wyraźnie określa przypadki, w których także odsetki od określonych przychodów wolne są od podatku, natomiast w stosunku do innych kategorii zwolnień o odsetkach nie wspomina, to jest to celowe uregulowanie, pozwalające wywieść wniosek, że tylko w niektórych przypadkach, wyraźnie w ustawie wskazanych, także odsetki od określonych przychodów objęte są zwolnieniem od podatku. Zdaniem Sądu, w rozważaniach dotyczących prawnopodatkowego bytu odsetek trzeba też mieć wzgląd na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2016 r., II FPS 2/16. Została ona podjęta na tle konkretnej sprawy, w której spór dotyczył opodatkowania odsetek za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje, zatem związanych z przychodami ze źródła kapitały pieniężne, nie ulega jednak wątpliwości, że zajęte w niej stanowisko odnieść można do wszystkich sytuacji zapłaty odsetek od należności głównej, w przypadku braku w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych uregulowań co do skutków podatkowych w tym zakresie. W pkt 9 uzasadnienia ww. uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in., że odsetki za opóźnienie w zapłacie [art. 481 § 1 k.c.] można traktować jako quasi-odszkodowanie, odszkodowanie ryczałtowe czy też swoistą represję cywilną. Suma odsetek zależy od wysokości stopy procentowej, wielkości długu głównego oraz czasu trwania długu lub czasu opóźnienia w jego uregulowaniu. Cechą odsetek za opóźnienie jest również, że należą się wierzycielowi w każdym przypadku nieterminowego spełnienia świadczenia, w związku z czym dla powstania roszczenia o odsetki nie ma znaczenia przyczyna niezachowania terminu przez dłużnika. Podkreślił przy tym, że aczkolwiek roszczenie o odsetki jest głęboko zakorzenione w zdarzeniu prawnym, z którego wynika obowiązek spełnienia świadczenia pieniężnego, to samo roszczenie odsetkowe tylko pośrednio wynika z czynności prawnej lub innego źródła konstytuującego zobowiązanie, ale równocześnie jego bezpośrednią podstawę stanowi przepis ustawy [art. 481 § 1 k.c.]. Odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego podniósł, że konsekwentnie wskazuje się w nim na akcesoryjność odsetek, jako długu ubocznego, który nie może powstać bez istnienia długu głównego, to jednak, skoro odsetki już raz powstaną, uzyskują byt niezależny i mogą istnieć nawet po wygaśnięciu długu głównego. Cały okres opóźnienia znany jest wierzycielowi dopiero po spełnieniu świadczenia głównego, a ponadto odsetki jako świadczenia okresowe ulegają przedawnieniu według swoistych reguł, odrębnie za każdy dzień opóźnienia, mogą więc istnieć po przedawnieniu długu głównego. Na tle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odsetki za opóźnienie w zapłacie powstają z mocy ustawy, a nie czynności prawnej, a czynność prawna, zobowiązująca do spełnienia świadczenia w określonym terminie jest zdarzeniem jedynie pośrednio mającym wpływ na ich powstanie. Po powstaniu odsetki stają się długiem samodzielnym, niezależnym od długu głównego. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny argumentował, że gdyby wszystkie odsetki miały dzielić los należności głównej, to w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych by nie przyjęto szczegółowych regulacji dotyczących m.in. odsetek od przychodów z działalności gospodarczej czy z tytułu spóźnionej wypłaty wynagrodzeń, które zaliczono wprost do tego samego źródła, co należność główna. Powyższe argumenty wskazane przez Naczelny Sąd Administracyjny przesądziły o przyjęciu, że odsetki za opóźnienie w zapłacie powinny być zaliczone do przychodów z innych źródeł [art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.]. Wskazano przy tym, że wprawdzie odsetek nie wymieniono w zawartym w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., katalogu przykładowych przychodów, zaliczanych do tego źródła, ale jest to katalog otwarty, a wskazane w nim rodzaje przychodów są tylko niektórymi, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę przy wyliczeniu wyrażenia "w szczególności". Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w tej uchwale. W związku z powyższym uznać należy, że wykładnia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. dokonana przez podatkowy organ interpretacyjny jest prawidłowa. Prawidłowo zatem organ wskazał, że na Skarżącej ciąży obowiązek sporządzenia i przesłania do podatnika oraz właściwego urzędu skarbowego informacji PIT-8C. Tym samym za niezasadne należało uznać zarzuty podniesione w skardze. Podkreślenia wymaga, że stanowisko, iż na mocy art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. nie podlegają zwolnieniu odsetki od świadczeń wypłacanych przez ubezpieczycieli wyrażone zostało również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 23 czerwca 2016 r. I SA/Go 160/16 oraz w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 stycznia 2017 r. w spr. III SA/Wa 2673/15, z 30 listopada 2016 r. w spr. III SA/Wa 2776/15 [CBOSA]. Sąd podziela wyrażone w tych wyrokach zapatrywania. W tym stanie rzeczy, wobec niestwierdzenia naruszenia prawa w zaskarżonej interpretacji, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić, co orzeczono w sentencji.