IV SA/Wa 2159/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T., E. T., A. C., A. C., T. J. i M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę A. T., E. T., A. C. i A. C. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2013 r. M. Z. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w imieniu własnym oraz w imieniu A. T., E. T., A. C., A. C. i T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z infrastrukturą techniczną i dwóch szamb szczelnych na części dz. ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...] W. Zarządzeniami z dnia 12 września 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał: 1) M. Z. jako pełnomocnika skarżących A. T. i E. T. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,-zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia ich skargi oraz pouczył, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z tych skarżących zwalnia pozostałe z tego obowiązku; 2) M. Z. jako pełnomocnika skarżących A. C. i A. C. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,-zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia ich skargi oraz pouczył, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z tych skarżących zwalnia pozostałe z tego obowiązku; 3) M. Z. jako skarżącą i jako pełnomocnika skarżącego T. J. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,-zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia ich skargi oraz pouczył, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z tych skarżących zwalnia pozostałe z tego obowiązku. Wezwania powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone M. Z. w dniu 26 września 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął w dniu 3 października 2013 r. Z akt sądowych sprawy wynika, że wpis sądowy od skargi uiszczony został jedynie przez T. J. w dniu 1 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi, tj. m. in. wpisem sądowych od skargi, tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, stosownie do treści art. 214 § 1 tej ustawy, w świetle którego, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, zaś § 2 tegoż przepisu stanowi, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W powołanym art. 214 § 2 uregulowano przypadek opłacania pisma wnoszonego przez kilka osób, z uwagi na możliwość występowania kilku podmiotów w charakterze skarżącego jaką przewiduje art. 51 tej ustawy. W takiej sytuacji osoby, których uprawnienia lub obowiązki są wspólne, wnosząc jedno pismo, uiszczają jedną opłatę. Jeżeli mają one natomiast odrębne uprawnienia lub obowiązki, wniesienie przez kilka osób jednego pisma powoduje konieczność uiszczenia opłaty przez każdą z tych osób oddzielnie w zależności od indywidualnego uprawnienia lub obowiązku. Porównując sytuację, do której odnosi się zdanie pierwsze tego przepisu, tj. do współuczestnictwa materialnego, podnieść należy, że w opisanej wyżej sytuacji wezwanie do uiszczenia opłaty, kierowane na podstawie art. 220 § 1 powołanej ustawy, należy wysłać do każdej z tych osób z pouczeniem, że uiszczenie opłaty przez którąkolwiek z nich zwalnia pozostałe z tego obowiązku. To stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przykładowo, w postanowieniu z dnia 26 maja 2009 r., II OSK 767/09 (LEX nr 574229) NSA stwierdził, że wynikająca z art. 214 § 2 powołanej ustawy zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty [zob. też np. postanowienia NSA: z dnia 7 czerwca 2011 r., II OZ 467/11 (LEX nr 821513) oraz z dnia 28 lipca 2011 r., II OZ 654/11 (LEX nr 852974)]. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wątpliwości co do sposobu liczenia wysokości wpisu sądowego w sytuacji, gdy pismo podlegające wpisowi wnoszone jest przez większą liczbę osób, znalazły odzwierciedlenie w postanowieniu NSA z dnia 6 stycznia 2005 r., OZ 968/04 (LEX nr 83789), w którym Sąd stwierdził, że skoro skarżący są właścicielami różnych działek położonych jedynie na obszarze objętym zaskarżonym rozporządzeniem wojewody i nie są one przedmiotem współwłasności skarżących, to prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne. Tym samym zastosowanie powinien znaleźć art. 214 § 2 zdanie drugie powołanej ustawy. Z kolei w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2005 r., OSK 1637/04 (LEX nr 165260) NSA uznał, że skoro skargi na decyzję wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego składają członkowie wspólnoty mieszkaniowej samodzielnie, niereprezentowani przez zarząd wspólnoty, to uznać należy, że każdy z nich reprezentuje w sprawie własny interes prawny chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą osiągnąć, skarżąc decyzję, jest dla nich wspólny. W orzecznictwie zwrócono również uwagę, że wniesienie skargi jednym pismem, podanie jednego adresu do doręczeń, czy też posiadanie tego samego pełnomocnika w sprawie, nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 powołanej ustawy. [np. postanowienia NSA: z dnia 3 czerwca 2008 r., II OZ 535/08 (LEX nr 493737), z dnia 29 kwietnia 2008 r., II OSK 559/08 (LEX nr 466162), z dnia 15 września 2011 r., II OZ 773/11 (LEX nr 966279), z dnia 6 października 2011 r., II OZ 931/11 (LEX nr 965273), z dnia 30 listopada 2011 r., I OZ 909/11 (LEX nr 1149645) oraz z dnia 16 marca 2012 r., II OSK 501/12 (LEX nr 1138200)]. Z tych względów Sąd doszedł do wniosku, że skargi, pomimo wniesienia ich w jednym piśmie, podlegają odrębnemu wpisowi, w pełnej wysokości od każdego ze skarżących, tj.: 1) solidarny wpis sądowy należny jest od A. T. i E. T.; 2) solidarny wpis sądowy należny jest od A. C. i A. C.; 3) solidarny wpis sądowy należny jest od T. J. i M. Z. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżąca M. Z. działająca w imieniu własnym, jak również działająca na podstawie pełnomocnictwa udzielonego jej w niniejszej sprawie w dniu 8 sierpnia 2013 r. również w imieniu pozostałych skarżących: A. T., E. T., A. C., A. C. i T. J. nie wykonała zarządzeń Sądu w sposób prawidłowy, bowiem solidarny wpis uiszczony został w dniu 1 października 2013 r. jedynie przez skarżących T. J. i M. Z. M. Z. nie uiściła natomiast pozostałych dwóch należnych wpisów od skargi wniesionej w imieniu A. T. i E. T. oraz A. C. i A. C., co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych na wymienione nazwiska nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nadmienić należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga T. J. i M. Z wobec solidarnego uiszczenia przez nich w zakreślonym terminie wymaganego wpisu sądowego, natomiast A. T. i E. T. oraz A. C. i A. C. staną się uczestnikami tegoż postępowania w przypadku uzyskania przez niniejsze postanowienie waloru prawomocności.