IV SA/Wa 339/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Protokolant st. spec. Dorota Stromecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego oddala skargę I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także "Sądu") decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] (dalej także "zaskarżoną decyzją") Minister Środowiska (dalej także "Minister"), po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia "[...]", ul. [...], [...] (dalej także "Stowarzyszenia"), od decyzji Marszałka Województwa [...] (dalej także "Marszałka") z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] znak: [...]; [...], udzielającej pozwolenia zintegrowanego, orzekł w następujący sposób: 1. uchylił pkt B decyzji Marszałka i w tym zakresie umorzył postępowanie organu l instancji; 2. w pozostałej części utrzymał decyzję Marszałka w mocy. II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez Ministra zaskarżonej obecnie decyzji odwoławczej z dnia [...] listopada 2016 r., przedstawia się w następujący sposób: 1. Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Marszałek, działając na podstawie art. 201 ust.1, art.202 ust.1, 2 i 2a, 204, 211 ust 1 i 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2013r. poz. 1232 z późn. zm.), dalej "P.o.ś", w związku z ust. 5 pkt 3 lit. b załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U z 2014 r., poz. 1169) udzielił spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A., ul [...], [...] (dalej "uczestnikowi"), pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno -biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych oraz przetwarzania odpadów selektywnie zebranych i innych ulegających biodegradacji", zlokalizowanej w S. przy ul. [...], eksploatowanej przez w/w uczestnika. 2. W odwołaniu Stowarzyszenie "[...]" uczestniczące w postępowaniu na prawach strony wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Stowarzyszenie stwierdza, że organ I instancji wydając przedmiotowe pozwolenie zintegrowane naruszył: art. 6 k.p.a. (zasadę praworządności, art. 7, art. 77 i art. 80 kpa (zasadę prawdy obiektywnej), art. 8 k.p.a. (zasadę pogłębiania zaufania obywateli) oraz zasady ochrony, w tym zasadę zrównoważonego rozwoju (art. 5,74 i 86 Konstytucji RP) w związku z: 1) błędnym uznaniem, że wnioskowana instalacja jest wskazana jako regionalna instalacja (RIPOK) w treści Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami Komunalnymi (WPGO), co w konsekwencji doprowadziło do niezastosowania art. 38a ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach /Dz.U. z 2013r., poz. 21 z późn.zm./ i art. 186 pkt 4 w/w ustawy Prawo ochrony środowiska, 2) niespełnianiem przez instalację wymagań ochrony środowiska, wymogów określonych w WPGO dla instalacji regionalnych, w konsekwencji niezastosowaniem art. 186 pkt 7 w/w ustawy Prawo ochrony środowiska, 3) niezgodnością inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dla wnioskowanych działek ustala przeznaczenie nieobejmujące zagospodarowania odpadów, a w konsekwencji niezastosowaniem art. 46 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy o odpadach, 4) brakiem przeprowadzenia analizy zgodności instalacji z BAT, brakiem uzasadnienia dla wybranych przez wnioskodawcę technik, nieuwzględnieniem faktu, iż wniosek o wydanie przedmiotowego pozwolenia nie zawiera obligatoryjnej informacji o spełnieniu wymagań BAT, w konsekwencji naruszeniem art. 208 ust. 2 lit g oraz art. 207 ust. 1 i 1a w/w ustawy Prawo ochrony środowiska, brakiem porównania i oceny instalacji z wymogami wskazanymi w art. 143 tego Prawa, 5) nierozpoznaniem i nieustosunkowaniem się do uwag wniesionych w toku postępowania; co stanowi naruszenie art. 6-8 i 10 kpa., a także art. 5 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na* środowisko (tj. z 2016, poz. 353), 6) niezgodnością treści wydanego pozwolenia z treścią wniosku, oraz pozwoleniami stanowiącymi integralną część wniosku, niezgodnością zastosowanej technologii z BAT poprzez m.in. a) brak posiadania przez stronę pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie ścieków do kanalizacji zewnętrznej, b) brak posiadania przez stronę zadaszenia części mechanicznej MBP, c) brak posiadania przez stronę hali przyjęć odpadów, d) brak podania przez stronę informacji dotyczących przetwarzania i zagospodarowania odpadów innych niż odpadów o kodzie 20 03 01, a które są przyjmowane do instalacji i uwzględnione w bilansie (i schemacie technologicznym), e) nieuwzględnienie przez organ, iż we wniosku strony o wydanie pozwolenia zintegrowanego podano, iż odpady o kodzie 19 12 12 są zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi, f) pominięcie przez organ faktu, że decyzja środowiskowa dotyczy tylko działki nr [...], podczas gdy instalacja obejmuje również działkę nr [...], g) pominięcie przez organ faktu, że decyzja środowiskowa dotyczy innego procesu technologicznego niż wskazany we wniosku strony o wydanie pozwolenia zintegrowanego, h) nieuwzględnienie przez organ, iż w razie awarii, brak jest wystarczającego zaopatrzenia instalacji w wodę, gdyż woda ta ma pochodzić wyłącznie ze zgromadzonej wody z odpadów atmosferycznych, i) nieuwzględnienie przez organ konieczności zapewnienia prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej dla placów przyjęć odpadów, j) nieuwzględnienie przez organ okoliczności, zgodnie z którą z treści decyzji pozwolenia na budowę - zbiornik na odcieki musi mieć pojemność 24 m3, podczas gdy z treści decyzji wynika, że pojemność ta to 20 m 3, k) nieuwzględnienie przez organ, iż wobec zbyt małej mocy przerobowej instalacji biologicznej, część odpadów pochodzących z części biologicznej nie będzie mogła być skierowana do kompostowni, co spowoduje konieczność ich składowania, wiążącego się z emisją odorów, 7) wydaniem przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego pomimo, niespełnienia wymagań określonych w art. 211 w/w ustawy Prawo ochrony środowiska 8) wydaniem przez organ zaskarżonej decyzji niezgodnie z treścią decyzji Prezydenta Miasta S. nr [...] o pozwoleniu na budowę kompostowni oraz treścią decyzji Prezydenta Miasta S. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] maja 2012r. ([...]), co oznacza, iż inwestycja MBP jest aktualnie samowolą budowlaną, a nadto decyzja środowiskowa stanowiąca podstawę wydanego pozwolenia na budowę została wydana przez niewłaściwy organ, podlegający wyłączeniu jako strona w sprawie, a także 9) nieważnością zaskarżonej decyzji w związku z art. 156 § 1 pkt 3 kpa w związku z pozostawaniem w obrocie prawnym na dzień wydania zaskarżonej decyzji - innej decyzji o pozwoleniu zintegrowanym wydanej przez prezydenta Miasta S. z dnia [...] grudnia 2015 r. znak:[...] wydanej na rzecz strony, dotyczącej tej samej instalacji i lokalizacji tj. dla instalacji biologicznego przetwarzania odpadów, co powinno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji przez organ II instancji. III. Jak wskazano na wstępie, zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Minister Środowiska rozpoznał odwołanie Stowarzyszenia od decyzji Marszałka z dnia [...] maja 2016 r., w części reformując tę decyzję, a w części utrzymując ją w mocy (w sposób również na wstępie wskazany). Uzasadniając orzeczenie odwoławcze, Minister wskazał w szczególności, co następuje: 1. Stowarzyszenie posiada legitymację do wniesienia w niniejszej sprawie odwołania od decyzji Marszałka na zasadzie art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013, poz. 1235, z późn. zm.), dalej "ustawy ocenowej", w związku z art. 185 ust. 2a ustawy - Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz.1101). 2. Zgodnie z treścią art. 201 ust. 1 Poś pozwolenia zintegrowanego wymaga prowadzenie instalacji, której funkcjonowanie, ze względu na skalę prowadzonej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości, z wyłączeniem instalacji lub ich części stosowanych wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów lub produktów technologicznych. Rodzaje instalacji, których funkcjonowanie wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego zostały określone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 2 września 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości. W zakresie gospodarki odpadami w pkt 5 ppkt 3b tiert 1 załącznika do w/w rozporządzenia został wskazany rodzaj instalacji prowadzonej przez uczestnika, a mianowicie instalacja do odzysku lub kombinacji odzysku i unieszkodliwiania, o zdolności przetwarzania ponad 75 ton na dobę, z wykorzystaniem obróbki biologicznej. Analizując zgromadzoną w sprawie dokumentację przede wszystkim zauważyć należy, iż przedmiotowa instalacja jest instalacją przeznaczoną do mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych oraz selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych ulegających biodegradacji, składającą się z części mechanicznej i biologicznej. W odniesieniu do zmieszanych odpadów komunalnych instalacja stanowi zintegrowany ciąg technologiczny złożony z części: a) mechanicznej o zdolności przetwarzania 60000 Mg/rok dla odpadów oznaczonych kodem 20 03 01 (zmieszane odpady komunalne) w procesie R 12, b) biologicznej o zdolności przetwarzania 24 700 Mg/rok odpadów oznaczonych kodem 12 12 12 frakcji o wielkości co najmniej 0-80 mm ulegającej biodegradacji, w procesie D8 powstałej w wyniku przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. W zakresie funkcjonowania przedmiotowej instalacji uczestnik zawarł we wniosku o udzielenie jej pozwolenia zintegrowanego, informacje dotyczące mechaniczno - biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych oraz przetwarzania odpadów, nie stanowiących zmieszanych odpadów komunalnych w tym odpadów selektywnie zbieranych. Udzielając pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji w zakresie gospodarki odpadami, organ I instancji podał moce przerobowe części mechanicznej i biologicznej instalacji (pkt 1.3.A. decyzji) oraz szczegółowo określił elementy instalacji do mechanicznego przetwarzania odpadów i biologicznego przetwarzania odpadów (tzw. część mechaniczna i biologiczna; odpowiednio - pkt 1.3.A. 1. i pkt 1.3.A.2 decyzji). Organ I instancji określił w sposób szczegółowy funkcjonowanie przedmiotowej instalacji w zakresie jej eksploatacji w odniesieniu do poszczególnych etapów prowadzenia procesów, w ramach których wskazał elementy ciągów technologicznych wraz z podaniem urządzeń i obiektów technicznych. Jednocześnie, dla poszczególnych ciągów technologii przetwarzania odpadów - eksploatacji instalacji podał w sposób dokładny i konkretny przebieg procesu zachodzącego w danym ciągu technologicznym oraz zawarł jego opis i zakres. W sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa określono rodzaje i kody odpadów, które zostały dopuszczone: A) wytwarzania, 1. w wyniku eksploatacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów (Tabela pkt HI.3.2.1.1) 2. w związku z utrzymaniem w sprawności instalacji do mechaniczno- biologicznego przetwarzania odpadów (Tabela, pkt III. 1.22.1.2) B) przetwarzania: 1. w części mechanicznej instalacji (Tabela - A, pkt III.3.1.1) wraz z podaniem ilości i rodzajów odpadów przetwarzanych (Tabela - B, pkt III.3.1.1) 2. w części biologicznej (Tabela, pkt III. 3.3.1.2 znacznik pierwszy) z podaniem ilości odpadów przetwarzanych oraz z ustaleniem rodzajów i ilości odpadów powstających w wyniku biologicznego przetwarzania odpadów (Tabela, pkt III.3.3.1.2. znacznik drugi). Poszczególne procesy przetwarzania (odzysku - R i unieszkodliwiania - D) zostały wskazane w sposób prawidłowy i zgodny z załącznikami 1 i 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 z późn. zm.). Organ I instancji, odnosząc się do wymogów prawa, wskazał masę odpadów poddawanych przetworzeniu i powstających (wytwarzanych), po danym procesie przetworzenia, a także podał podstawowy skład chemiczny i właściwości dla poszczególnych rodzajów wytwarzanych odpadów. Procesy technologiczne poszczególnych wariantów eksploatacji instalacji zostały przedstawione w sposób szczegółowy i nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, co do przebiegu oraz ich merytorycznych aspektów. W tym kontekście zwraca uwagę spójność co do zawartych ustaleń odnoszących się do zbiegu przetwarzania odpadów określonych w danym elemencie do odpowiadających temu elementowi stwierdzeń dotyczących wytwarzanych (powstających z procesu przetwarzania) odpadów. Kolejno zauważyć należy, że miejsca i sposoby gospodarowania odpadami zostały wskazane w odniesieniu do wszystkich wymienionych powyżej wariantów eksploatacji instalacji. 3. [Zastosowanie najlepszych dostępnych technik BAT] Wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego powinien określać całościowe podejście zakładu do ochrony środowiska realizowane m.in. poprzez zastosowanie najlepszych dostępnych technik (ang. best available techniques, BAT) tj. najbardziej efektywnych technik w osiąganiu wysokiego ogólnego poziomu ochrony środowiska jako całości, o takim stopniu rozwoju, który umożliwia jej praktyczne zastosowanie z uwzględnieniem warunków ekonomicznych i technicznych oraz rachunku kosztów inwestycyjnych i korzyści dla środowiska, a którą to technikę prowadzący daną instalację może uzyskać - i wdrożyć. Pozwolenia zintegrowane powinny bowiem zapewniać wysoki poziom ochrony, uwzględniając wymagania najlepszych dostępnych technik (BAT), publikowanych w dokumentach referencyjnych BAT (BREF), a w szczególności w decyzjach wykonawczych Komisji, czyli Konkluzjach BAT. W dokumencie referencyjnym BAT dla przemysłu przetwarzania odpadów (sierpień 2006 - publikowanym na stronach internetowych Ministerstwa Środowiska, w tym jego wyjaśnieniach dla MBP) stwierdzono, że instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów powinna spełniać poniższe kryteria: "ulepszyć przetwarzanie mechaniczno - biologiczne poprzez: - stosowanie w pełni zamkniętych bioreaktorów; - unikanie warunków beztlenowych w trakcie przetwarzania tlenowego poprzez kontrolowanie fermentacji i dostawy powietrza (przy użyciu stabilizowanego obwodu powietrza) oraz poprzez dostosowanie napowietrzania do rzeczywistej działalności biodegradacyjnej; - efektywne gospodarowanie wodą; - termiczne izolowanie sufitu hali degradacji biologicznej w procesach tlenowych; - zminimalizowanie wytwarzania gazu do poziomu 2500 do 8000 Nm3 na tonę; - zapewnienie jednolitego materiału wsadowego; - recykling wód procesowych lub błotnistych pozostałości w ramach procesu tlenowego w celu całkowitego uniknięcia emisji do wody. W przypadku generowania ścieków należy je oczyścić w celu osiągnięcia wartości wymienionych w BAT: - nieustanne nabywanie wiedzy na temat połączenia między kontrolowanymi zmiennymi degradacji biologicznej a zamierzonymi emisjami (gazowymi); - redukcję emisji związków azotu poprzez zoptymalizowanie wskaźnika C:N; zaleca się redukcję emisji z przetwarzania mechaniczno-biologicznego do następujących poziomów: - odory do 500-6000 (j-o./m3); - NH3 do l-20(mgNH3/m3); - pył do 5-20 (mg/m3); przy użyciu odpowiedniej kombinacji następujących technik: utrzymanie właściwego zarządzania, regeneracyjny utleniacz termiczny, usuwanie pyłu; zredukowanie emisji do wody do poziomów wymienionych w BAT. Ponadto należy ograniczyć emisje całkowitego azotu, amoniaku, azotanów i azotynów do wody". Warto przy tym zaznaczyć, że zgodnie z w/w dokumentem referencyjnym ( rozdział 2.2.2) w opisie procesu określa się, że "Zakłady MBP są bardzo elastyczne i można je budować na zasadzie modułowej. Faza przetwarzania mechanicznego obejmuje segregowanie i regenerację odpadów. Procesy, które mogą wchodzić w jej zakres to: otwarte worki z odpadami (w razie potrzeby) (np. rozdrabniacze) ekstrakcja niepożądanych składników, które mogłyby utrudniać dalszą obróbkę (np. separatory metalu) optymalizacja wielkości cząsteczek dla potrzeb dalszej obróbki (np. sita lub rozdrabniacze) segregacja materiałów biodegradowalnych w wylewach z podstawowego odsiewania, dzięki czemu można je przekazać do procesu przetwarzania biologicznego (np. sita) segregacja materiałów o wysokiej wartości opałowej, takich jak materiały włókiennicze, papier i tworzywa sztuczne, w przelewach z podstawowego odsiewania, dzięki czemu można je przekazać do wykorzystania w produkcji paliwa. Ponadto segregacja materiałów nadających się do dalszego odzysku materiałowego (np. poprzez oddzielanie powietrza) ujednolicenie materiałów przeznaczonych do przetwarzania biologicznego". Podkreślić w tym miejscu należy, co wynika bezpośrednio z przywołanej treści w/w dokumentu referencyjnego, że instalacja MBP ma charakter modułowy tj. złożony z poszczególnych ogniw- komponentów służących realizacji określonych celów prowadzących w konsekwencji do pozyskania ze zmieszanych odpadów komunalnych takich frakcji (rodzajów odpadów), które mogą być odzyskane (w tym poddane recyclingowi) oraz do redukcji odpadów biodegradowalnych składowanych na składowisku odpadów. Jednocześnie wskazać należy, że konkretyzacja warunków i wymagań dla prowadzenia danej instalacji MBP następuje w danym pozwoleniu zintegrowanym, gdyż przedstawione powyżej wymagania mają charakter zaleceń i informacji. Natomiast w chwili obecnej nie zostały jeszcze opracowane na poziomie europejskim konkluzje dla przemysłu przetwarzania odpadów, W opinii organu odwoławczego, instalacja będąca przedmiotem omawianego pozwolenia zintegrowanego, z całą pewnością ma charakter modułowy, o czym świadczą jej części mechaniczna i biologiczna. 4. [Zgodność przedmiotowej instalacji z ustaleniami Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami] Na str.57 i 58 uzasadnienia swojej decyzji Marszałek poczynił ustalenia w zakresie zgodności przedmiotowej instalacji z ustaleniami Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami, stwierdzając ponad wszelką wątpliwość, że brak jest sprzeczności z jego ustaleniami. Analiza treści tego Planu (tabela 81) w opinii organu odwoławczego oraz wyjaśnienia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej tej kwestii są spójne. Podkreślić jednoznacznie należy, że przedmiotowy plan był tworzony i uchwalony w roku 2012, i w związku z tym w zakresie nazewnictwa poszczególnych instalacji niezbędnych do funkcjonowania w danym regionie planowane do realizacji przedsięwzięcia były określane były w sposób nie zawsze precyzyjny, szczególnie w odniesieniu do tych instalacji, które posiadały tzw. część mechaniczną i doposażenia wymagały w zakresie części biologicznej. Nieprecyzyjna nazwa instalacji w sytuacji, gdy została ona umieszona w Planie i zgodnie z jego założeniami zrealizowana nie oznacza braku zgodności z ustaleniami Planu Gospodarki Odpadami. W związku z powyższym organ odwoławczy po przeanalizowaniu zapisów WPG O w odniesieniu do analizowanego i. zrealizowanego przedsięwzięcia stwierdza, że zarzut Stowarzyszenia nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym. 5. [Zgodność planowanej instalacji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego] Kolejno zauważyć należy, że w zakresie zarzutu dotyczącego braku zgodności analizowanej instalacji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, zarzut ten należy uznać za chybiony. Wskazać bowiem należy, że organ I instancji działając z należytą starannością ustalił zgodność przedmiotowej instalacji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia ta znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Warto w tym miejscu zauważyć, że zarzuty Stowarzyszenia, które były podnoszone w toku postępowania przez Marszałkiem Województwa [...] zostały szczegółowo przeanalizowane przez ten organ i omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 6. [Kwestia zgodności pozwolenia zintegrowanego z ustaleniami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach] Odnotować należy, że żaden z przepisów prawa materialnego nie wskazuje na konieczność dokonywania analizy porównawczej, dotyczącej wymogów wynikających z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z treścią wniosku o udzielenie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie danej instalacji. Zauważyć bowiem należy, że wśród decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, dla których ustawodawca - mocą art. 86 tej ustawy - określił, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję, nie została wymieniona decyzja - pozwolenie zintegrowane. Podzielić należy również stanowisko organu I instancji, że wnioskodawca ma prawo do występowania o decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach mając na uwadze rozważane przez siebie zamierzenia inwestycyjne, z których ma prawo skorzystać lub też odstąpić od ich realizacji. Faktyczne korzystanie z udzielonych danemu inwestorowi decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uzależnione jest od jego decyzji - tj. może on z takiej decyzji korzystać ubiegając się o następujące po niej kolejne orzeczenia właściwych organów lub też z takiej decyzji nie korzystać; przy czym jak wyjaśniono powyżej brak jest jakiegokolwiek związania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z ustaleniami - warunkami pozwolenia zintegrowanego. W tym miejscu organ odwoławczy pragnie przede wszystkim wyjaśnić, że treść wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego podlega analizie, przy czym ustalenia wynikające z danego wniosku nie stanowią bezpośredniej kopii (kalki) ustaleń w postaci warunków udzielanego danemu podmiotowi pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji. Warto także zauważyć, że wbrew zarzutom Stowarzyszenia dotyczącym w treści wniosku zawarto dokonano analizy porównawczej przedmiotowej instalacji z ustaleniami BAT ( str. 146, tabela 48 wniosku), co znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji (str.53). W warstwie formalno-prawnej i merytorycznej treść zarzutów Stowarzyszenia należy odnosić do nie dość gruntowego zapoznania się z wnioskiem oraz błędnym przyjęciem, że modułową instalację do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, określoną w warunkach przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego należy odnosić do wymogów nieobwiązującego już rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. Warto także podkreślić, że omówione modułowe podejście do instalacji MBP umożliwia na kanwie posiadanych przez danego przedsiębiorcę instalacji (urządzeń) i ciągów technologicznych do realizowania przetwarzania odpadów, a także do doposażania tej instalacji w kolejne jej moduły oraz inne elementy np. w postaci zadaszenia. Zauważyć przy tym należy, że poszczególne ciągi technologiczne w odniesieniu do współpracujących maszyn i urządzeń zostały w sposób prawidłowy wskazany zarówno w pozwoleniu (jak i we wniosku) oraz w konsekwencji do wymienionych rodzajów odpadów powstających (wytwarzanych) z danej części instalacji. W oczywisty sposób część ciągu mechanicznego (kabina sortownicza z separatorem optycznym) oraz część biologiczna posadowione są w tzw. części zamkniętej, przy czym zamknięcie to wynika z konieczności zapewnienia prawidłowości przebiegu danego procesu lub jego części, a nie z wymogów prawa. Wyjaśnić należy, że ustalenia w technologicznej części procesów zachodzących na instalacji są spójne z rodzajami wytwarzanych odpadów oraz dokonanymi w tym zakresie ustaleniami organu I instancji w odniesieniu do właściwości i składu oraz sposobu postępowania z odpadami. W tym kontekście wskazać trzeba, że w zakresie rodzaju odpadu oznaczonego kodem 19 12 12 jakkolwiek wskazano, że odpad ten może być zanieczyszczony substancjami ropopochodnymi, to w pozwoleniu zintegrowanym (lp. 18 pkt III.3.2.1.1) odpad ten został wskazany jako odpad inny niż niebezpieczny, a więc ewentualne śladowo występujące substancje ropopochodne, które mogą pochodzić z brzegowego zetknięcia się odpadu ze smarową częścią instalacji, nie powodują, że powinien być kwalifikowany jako odpad niebezpieczny, dla którego wymagane byłoby przywołanie odrębnego oznakowania kodowego ex 19 12 11* . W odniesieniu do kwestii pominięcia przez organ faktu, że decyzja środowiskowa dotyczy tylko działki nr [...], podczas gdy instalacja obejmuje również działkę nr [...] wskazać przede wszystkim trzeba, że z przedłożonej w sprawie dokumentacji (Rysunek 1) obiekty zlokalizowane na działce [...] - oznaczone szarym kolorem to obiekty techniczne istniejące, więc takie, które funkcjonowały jako część mechaniczna czyli tzw. instalacji zastępczej, na funkcjonowanie której uczestnik uzyskiwał uprzednio decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W tym miejscu podkreślić jeszcze raz należy, że prawem inwestora jest uzyskiwanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na każde (dane) zamierzenie inwestycyjne; przy błędne przyjęcie przez Stowarzyszenie, że zakres danej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest równoznaczny z zakresem wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego doprowadza je w konsekwencji do błędnej analizy porównawczej zakresu określonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego, który co do istoty obejmując dany ciąg technologiczny złożony z określonych "części" instalacji może być oparty o istniejące instalacje oraz te, które zostały do nich dołączone na podstawie danej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wyjaśnić zatem należy, że co do istoty w analizowanej sprawie wniosek, i w jego konsekwencji zapadła decyzja zostały oparte o część instalacji, które już funkcjonowały jako instalacja "zastępcza" (część mechaniczna) i część tzw. biologiczną, która została zaprojektowana i wykonana, celem uzyskania pełnego ciągu technologicznego RIPOK. Taką sytuację należy uznać za typową albowiem ma ona miejsce w przypadku wszystkich instalacji, które zostały posiadając status tzw. instalacji zastępczej (tj. posiadając część mechaniczną) były doposażane w część biologiczną. Kolejno konsekwentnie wskazać trzeba, że we wniosku o pozwolenie zintegrowane dla instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania muszą być wskazane oba w/w ciągi (mechaniczny i biologiczny), które łącznie tworzą instalację mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych, a z taką dokumentacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. W przedstawionej we wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego technologii przetwarzania odpadów, która została prawidłowo i szczegółowo podana w analizowanej decyzji, kolejno wskazano poszczególne etapy technologiczne wraz omówieniem ich przebiegu a także z przypisaniem im rodzajów odpadów wytwarzanych i przetwarzanych. 7. [Zaopatrzenie instalacji w wodę] Następnie wyjaśnić należy, że kwestie wskazane przez Stowarzyszenie, polegające na nieuwzględnieniu przez organ I instancji "braku wystarczającego zaopatrzenia instalacji w wodę, wskazania zbyt małej mocy przerobowej instalacji biologicznej, wskazanej pojemności (jako 24 m3) zbiornika na odcieki, nieuwzględnienia gospodarki wodno-ściekowej" pozostają w sferze bliżej nieokreślonych sugestii, które pozostają poza jednoznacznie podanymi przez Marszałka Województwa [...] parametrami technicznymi eksploatacji instalacji. Wbrew sugestiom Stowarzyszenia organ I instancji ustalając warunki pozwolenia zintegrowanego podał wszystkie parametry instalacji, zaś przestrzeganie warunków funkcjonowania instalacji w odniesieniu do poszczególnych ciągów technologicznych niezależnie od ich monitorowania przez uczestnika może być kontrolowane przez służby ochrony środowiska. Stowarzyszenie błędnie przyjęło, iż w pozwoleniu zintegrowanym organ dokonuje oceny innych wymaganych prawem decyzji lub też określa warunki pozwolenia wodnoprawnego. 8. [Kwestia ewentualnego obciążenia decyzji wadą z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.] Odnosząc się do podnoszonej kwestii nieważności zaskarżonej decyzji, która w opinii Stowarzyszenia dotknięta jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. związku z pozostawaniem w obrocie prawnym na dzień jej wydania innej decyzji o pozwoleniu zintegrowanym wydanej przez prezydenta Miasta S. z dnia [...] grudnia 2015r. znak:[...], stwierdzić należy, że zarzut ten wynika najprawdopodobniej z niewłaściwego rozumienia tzw. tożsamości sprawy, o której stanowi ten przepis prawa. W takiej sytuacji wyjaśnić trzeba, że tożsamość ta będzie miała miejsce, gdy występują w sprawie te same podmioty i dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. Z oczywistych względów analizowana decyzja nie zapadła w tym samym stanie prawnym, a także przedmiot postępowania jest odmienny od zakończonego w/w decyzją Prezydenta Miasta S. 9. [Nadanie decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności] Uwzględnić natomiast należy zarzut Stowarzyszenia co do zbędności nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności. W świetle powyższych wyjaśnień uznano, iż decyzję organu I instancji należało co do jej meritum utrzymać w mocy; natomiast w kwestii nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności decyzja Marszałka Województwa [...] podlega uchyleniu a przeprowadzone w tej materii postępowanie umorzeniu. IV. Pismem z dnia 14 grudnia 2016 r. skarżące Stowarzyszenie wniosło do tut. Sądu skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 r., podnosząc przeciwko tej decyzji następujące zarzuty: 1. naruszenia przepisów prawa procesowego, tj.: a. art. 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie w sprawie, a w skutek tegoż nierozpoznanie przez organ istoty sprawy administracyjnej; b. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu Informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 218 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez ich niezastosowanie w sprawie, skutkiem czego było pozbawienie podmiotu na prawach strony prawa do wypowiedzenia się co do zebranych przez organ dowodów i materiałów w sprawie; c. art. 8 i 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie w sprawie i nieustosunkowanie się przez organ do uwag, zastrzeżeń i zarzutów zgłaszanych przez podmiot na prawach strony zarówno na etapie postępowania przed organem I instnacji, jak i w treści odwołania od decyzji organu l instancji, a w następstwie tegoż naruszenie prawa podmiotu na prawach strony do uzyskania informacji, jakimi przesłankami kierował się organ wydając decyzję; d. art. 15 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkiem czego było pozbawienie podmiotu na prawach strony prawa do ponownego merytorycznego zbadania sprawy przez organ wyższego stopnia; e. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkiem czego było wadliwe sporządzenie przez organ uzasadnienia skarżonej decyzji; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: a. art. 86 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach w zw. z art. 182 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony (środowiska poprzez ich błędną wykładnię, skutkiem czego było przyjęcie, że pomiędzy decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach a pozwoleniem zintegrowanym nie zachodzi merytoryczny związek; b. art. 35 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że instalacja do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych jest tożsama z instalacją do przetwarzania selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych bioodpadów oraz wytwarzania z nich produktu o właściwościach nawozowych lub środków wspomagających uprawę roślin lub materiału po procesie kompostowania lub fermentacji dopuszczonego do odzysku w procesie odzysku R10, jak również błędne jego zastosowanie w sprawie, skutkiem czego było zakwalifikowanie instalacji spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. jako instalacji spełniającej przesłanki regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych; c. art. 38a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że instalacja spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. została ujęta w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami Województwa [...] i tym samym nie zastosowanie powołanego przepisu w sprawie, czego skutkiem było wydanie pozwolenia zintegrowanego; d. § 5 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w S. (Dz. Urz. Województwa [...] z 2004 r. Nr [...], poz. [...]) w zw. z § 9 ust. 1 w zw. z pkt 7.6 tabeli z Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zw. z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, czego skutkiem było przyjęcie, że lokalizacja instalacji spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; e. art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez jego niezastosowanie w sprawie, skutkiem czego było nieprzeprowadzenie analizy technologii zastosowanej w instalacji spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. z wymaganiami, o których mowa w powołanym przepisie; f. art. 204 ust 1 w zw. z art. 207 w zw. z art. 208 ust. 2 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez ich błędne zastosowanie w sprawie, skutkiem czego było nieprzeprowadzenie analizy zgodności instalacji spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT), jak również brak uzasadnienia dla wybranej przez spółkę techniki oraz pominięcie okoliczności, że wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego nie zawiera obligatoryjnej informacji o spełnianiu przez instalację wymagań BAT; a także niezgodność wydanej decyzji administracyjnej z treścią wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, jak i niezgodność zastosowanej technologii z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT) oraz niezgodność pomiędzy posiadanymi przez spółkę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. decyzjami administracyjnymi a skarżonym pozwoleniem zintegrowanym poprzez: a. brak posiadania przez stronę pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do kanalizacji zewnętrznej; b. brak zadaszenia części mechanicznej instalacji MBP; c. brak hali przyjęć odpadów; d. brak podania przez stronę informacji dotyczących przetwarzania i zagospodarowania odpadów innych niż odpadów o kodzie 20 03 01, a które są przyjmowane do instalacji i uwzględnione w bilansie (i schemacie technologicznym); e. nieuwzględnienie przez organ, iż we wniosku strony o wydanie pozwolenia zintegrowanego wskazano, iż odpady o kodzie 19 12 12 są zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi; f. pominięcie przez organ faktu, iż posiadana przez stronę decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy tylko działki nr [...], podczas gdy instalacja obejmuje również działkę nr [...]; g. pominięcie przez organ faktu, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy innego procesu technologicznego niż ten wskazany we wniosku strony o wydanie pozwolenia zintegrowanego; h. nieuwzględnienie przez organ, iż w razie awarii, brak jest wystarczającego zaopatrzenia instalacji w wodę; gdyż woda ta ma pochodzić wyłącznie ze zgromadzonej wody z opadów atmosferycznych; i. nieuwzględnienie przez organ konieczności zapewnienia prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej dla placów przyjęć odpadów; j. nieuwzględnienie przez organ okoliczności, zgodnie z którą zgodnie z treścią decyzji pozwolenia na budowę - zbiornik na odcieki musi mieć pojemność 24 m3, podczas gdy z treści decyzji wynika, iż pojemność ta to 20 m3; k. nieuwzględnienie przez organ, iż wobec zbyt małej mocy przerobowej instalacji biologicznej, część odpadów pochodzących z części mechanicznej nie będzie mogła być skierowana do kompostowni, co spowoduje konieczność ich składowania, wiążącego się z emisją odorów. W uzasadnieniu skargi wskazano w szczególności, co następuje: 1. Legitymacja Stowarzyszenia w sprawie wynika z następujących okoliczności: (i) Stowarzyszenie jest stowarzyszeniem zwykłym, wpisanym pod numerem [...] do Wykazu Organizacji Pozarządowych Powiatu Z., prowadzonego przez Starostę Z. Stowarzyszenie działa w oparciu o regulamin, który w punktach 9 i wymienia cele Stowarzyszenia i sposoby ich realizacji. Wśród celów należy wymienić: podejmowanie i wspieranie wszelkiego rodzaju inicjatyw mających na celu poprawę stanu środowiska, promocja postaw proekologicznych w internecie i mediach, ochrona środowiska i działania proekologiczne, propagowanie i promowanie działalności prorozwojowej, oświatowej, ekologicznej, gospodarczej, portowej, turystyczne. Sposobami realizacji celów Stowarzyszenia jest: działalność szkoleniowa i instruktażowa, inicjowanie i popieranie działań obywatelskich do losowania nowoczesnych technik ochrony środowiska, zabieranie głosu i wyrażanie swojego stanowiska na forum publicznym, kierowanie postulatów do organów administracji publicznej i władz, organizowanie imprez kulturalnych, sportowych i festynów plenerowych, spotkań, konferencji, zebrań, rozwijanie współpracy międzynarodowej w zakresie ochrony środowiska i ekologii, prowadzenie innych działań sprzyjających realizacji statutowych celów stowarzyszenia. Podkreślić należy, że na gruncie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. prawo o stowarzyszeniach Pz.U.2015.1393 j.t.) regulamin stowarzyszenia zwykłego jest odpowiednikiem statutu stowarzyszenia rejestrowego, a to stosownie do treści art. 43 pkt 2 wymienionej ustawy, który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o statucie, należy to rozumieć regulamin stowarzyszenia zwykłego. Stowarzyszenie zostało wpisane do Rejestru Stowarzyszeń Zwykłych - Wykazu Organizacji Pozarządowych Powiatu Z. w dniu 3 listopada 2014 r., a więc na 12 miesięcy przed wszczęciem postępowania w sprawie udzielenia uczestnikowi pozwolenia zintegrowanego. Stosownie do treści zalegającego w aktach sprawy administracyjnej wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, postępowanie w tym zakresie zostało wszczęte w styczniu 2016 r. (ii) Postanowieniem Marszałka z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze podmiotu na prawach strony. Swoją legitymację procesową w sprawie Stowarzyszenie wywodzi z przepisów ustawy ocenowej oraz przepisów k.p.a. (iii) Materialną podstawą do złożenia niniejszej skargi jest przepis art. 44 ust. 3 ustawy ocenowej, w myśl którego organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Sprawa o wydanie pozwolenia zintegrowanego rozpoznawana jest w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa - tak stanowi art. 218 Poś. W świetle powyższych okoliczności Stowarzyszenie posiada interes prawny do złożenia niniejszej skargi. 2. Uzasadniając zarzuty skargi co do naruszenia przez Ministra przepisów postępowania, Stowarzyszenie wskazało w szczególności, co następuje: (i) Organ odwoławczy nie odniósł się w sposób merytoryczny do zarzutów odwołania Stowarzyszenia od decyzji Marszałka. Minister uchylił się tym samym, wbrew zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, od merytorycznego rozpoznania istoty sprawy. (ii) Minister naruszył zasadę czynnego udziału strony (podmiotu na prawach strony) w postępowaniu, wynikającą z art.10 § 1 k.p.a. O ile organ I instancji prawidłowo zastosował powołany przepis - a to w związku z zawiadomieniem skarżącego o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie zebranych dowodów i materiałów (pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak pisma: [...]), o tyle organ II instancji w ogóle zaniechał jakiejkolwiek formy kontaktu z odwołującym się Stowarzyszeniem. Skutkiem takiego stanu rzeczy był brak wiedzy skarżącego o kolejnych etapach postępowania odwoławczego i - ostateczne - zaskoczenie go wydaną przez Ministra Środowiska decyzją administracyjną. (iii) Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odwoławczej nie odpowiada wymogom k.p.a. z racji odniesienia się w nim przez organ nie do wszystkich, a wyłącznie do niektórych aspektów sprawy. 3. Uzasadniając zarzuty skargi co do naruszenia przez Ministra przepisów prawa materialnego, Stowarzyszenie wskazało w szczególności, co następuje: 3.1. [Pozwolenie zintegrowane a decyzja środowiskowa] Wadliwie przyjął Minister, iż pomiędzy decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach a pozwoleniem zintegrowanym nie ma żadnego związku. W myśl art.86 ustawy ocenowej decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1. Tym samym pomiędzy decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach a decyzjami opisanymi w art. 72 ust. 1 ustawy ocenowej zachodzi ścisły związek merytoryczny, wyrażający się w tym, iż organ dający decyzję zezwalającą na realizację przedsięwzięcia jest związany treścią decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stanowisko to znalazło swoje stwierdzenie w orzecznictwie, w którym przyjmuje się, że "Następstwem prawnym związania przyjętego w art. 86 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o lodowisku jest pełne związanie organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy" (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2012 ;sygn. akt: II OSK 710/11); "Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter sui Genesis rozstrzygnięcia wstępnego względem przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i pełni względem niego w istocie funkcję prejudycjalną." (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt: II SA/Po 785/10). Do decyzji wymienionych w art. 72 ust.1 ustawy ocenowej należą: zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów i zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów wydawanych na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. W art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawa o odpadach stanowi się jednak, że z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów zwalnia się podmiot obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Stosownie z kolei do treści art. 202 ust. 4 Poś w pozwoleniu zintegrowanym określa się warunki wytwarzania i sposoby postępowania z odpadami na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, niezależnie od tego, czy dla instalacji wymagane byłoby uzyskanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Powyższe oznacza, że pozwolenie zintegrowane zastępuje pozwolenia wydawane na podstawie ustawy o odpadach – bowiem już w treści pozwolenia zintegrowanego ustala się sposoby postępowania z odpadami, a więc warunki zbierania odpadów i ich przetwarzania w zakresie objętym zezwoleniami z ustawy o odpadach. Opierając się na regułach wykładni funkcjonalnej przyjąć należy, że skoro organ wydający pozwolenia na podstawie ustawy o odpadach związany jest decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, to również i organ wydający pozwolenie zintegrowane, zastępujące pozwolenia z ustawy o odpadach, związany jest treścią tejże decyzji. Przyjęcie odmiennego poglądu stałoby w sprzeczności z intencją ustawodawcy, który zamierzał doprowadzić do merytorycznej zgodności pomiędzy pozwoleniami z ustawy o odpadach a decyzjami o środowiskowych uwarunkowaniach. Pozwolenie zintegrowane ustalające zasady gospodarowania odpadami, będące surogatem zezwoleń z ustawy o odpadach, nie może być traktowane jako pozwolenie wydawane niezależnie od ustaleń decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Rolą bowiem art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach nie jest zmiana reguł wydawania decyzji zezwalających na gospodarowanie odpadami, ale jedynie przesunięcie w tym zakresie kompetencji organów administracji publicznej - tak, aby finalnie ustalenia w zakresie gospodarki odpadami dokonywane były przez organ wydający pozwolenia zintegrowane, przy zastosowaniu jednak zasad odnoszących się do pozwoleń z ustawy o odpadach. Pomimo uchylenia ustawą z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (pz.U.2015.1434) art. 184 ust. 4 pkt 4 Poś, który zobowiązywał wnioskodawcę do załączania do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego kopii wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy ocenowej, wraz z kopią załączników, o ile taka decyzja była wymagana, albo kopii takiej decyzji, jeżeli została wydana, to do ustawy tej wprowadzono przepis art. 86a, który stanowi, że organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekazuje ostateczne decyzje, o których mowa w art. 71 ust. 1, wraz z kopią załączników organowi ochrony środowiska, o którym mowa w art. 378 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Powyższe oznacza, że decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach znajdują się w zasobach organów wydających pozwolenia zintegrowane. Mając na względzie założenie celowości i racjonalności zmian w prawie, należy przyjąć, iż decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach są przekazywane w organom wydającym pozwolenia zintegrowane w określonym celu. Tym celem jest powiązanie ustaleń z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z ustaleniami pozwoleń zintegrowanych. 3.2. [Sprzeczność charakteru instalacji z postanowieniami Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami] Zgodnie z treścią art. 35 ust. 6 ustawy o odpadach regionalną instalacją do przetwarzania odpadów komunalnych jest zakład zagospodarowania odpadów, o mocy przerobowej wystarczającej do przyjmowania i przetwarzania odpadów z obszaru zamieszkanego co najmniej przez 120 tys. mieszkańców, spełniający wymagania najlepszej dostępnej techniki, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologii, o której mowa w art. 143 tej ustawy, w tym wykorzystujący nowe dostępne technologie przetwarzania odpadów lub zapewniający: 1) mechaniczno-biologiczne przetwarzanie zmieszanych odpadów komunalnych i wydzielanie ze zmieszanych odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości lub w części do odzysku, lub 2) przetwarzanie selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych bioodpadów oraz wytwarzanie z nich produktu o właściwościach nawozowych lub środków wspomagających uprawę roślin, spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych, lub materiału po procesie kompostowania lub fermentacji dopuszczonego do odzysku w procesie odzysku R10, spełniającego wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 4 lub składowanie odpadów powstających w procesie mechaniczno - biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych o pojemności pozwalającej na przyjmowanie przez okres nie krótszy niż 15 lat odpadów w ilości nie mniejszej niż powstająca w instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. Analizując treść zacytowanego przepisu należy wskazać, że ustawodawca odróżnia od siebie instalacje przeznaczone do mechniczno-biologicznego przetwarzania odpadów (art. 36 ust. 6 pkt 1) od instalacji przeznaczonych do kompostowania odpadów (art. 36 ust. 6 pkt 2). W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że pomiędzy wydanym pozwoleniem zintegrowanym i treścią wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego a obowiązującym dla Województwa [...] Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami (uchwała Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 roku "Plan gospodarki odpadami dla województwa [...] 2014"; dalej: WPGO) zachodzi rozbieżność. Strona wnioskowała o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji przeznaczonej do mechniczno - biologicznego przetwarzania odpadów oraz przetwarzania odpadów selektywnie zebranych i innych ulegających biodegradacji. Tymczasem w WPGO instalacja strony została oznaczona jako planowana "budowa kompostowni" (tak tabela nr 81, poz. nr 7, str. 145-146 WPGO). Zarówno z ustawy o odpadach jak i z treści samego WPGO wynika intencja prawodawcy dla odróżnienia od siebie kompostowni od instalacji mechniczno – biologicznego przetwarzania odpadów. W przypadku WPGO wskazuje na to w szczególności teść tabeli nr 79, zamieszczonej na str. 142, gdzie odnotowano, że instalacja do mechaniczno -biologicznego przetwarzania odpadów składa się z: części mechanicznej i części biologicznej, a kompostownia (podobnie jak i składowisko) stanowi odrębną od MBP instalację. Powyższe oznacza, że w WPGO doszło do ujęcia tylko tej części instalacji uczestnika, która przeznaczona jest do kompostowania. Wskazuje na to treść samego WPGO, w którym dla innych przedsiębiorców ujęto w pianie instalacje mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych bez ujmowania instalacji przeznaczonej do kompostowania (przykładowo tabela nr 81, poz. nr 1 i 4, sir. 145-146). Skutki prawne braku ujęcia instalacji w WPGO opisuje art. 38a ustawy o odpadach, który stanowi, że: "Jeżeli instalacja, przeznaczona do przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz przeznaczonych do składowania pozostałości z sortowania odpadów komunalnych i pozostałości z procesu mechaniczno - biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, nie została ujęta w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, odmawia się wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozwolenia na budowę, pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów w tej instalacji. Jako regionalną instalację w WPGO ujęto jedynie instalację kompostowni instalację służącą biologicznemu przetwarzaniu odpadów selektywnie imanych, a nie instalację mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych, która jest instalacją mającą za zadanie przetwarzanie komunalnych odpadów zmieszanych - w tym ich sortowanie. Dopiero w wyniku sortowania, część odpadów biodegradowalnych może zostać wykorzystania w procesie kompostowania. Organ dokonał zatem nadinterpretacji pojęcia "kompostownia" i uznał, że uprawnione jest zwiększenie zakresu przedmiotowego inwestycji, mimo wyraźnej treści obowiązującego WPGO, ograniczającej inwestycję włącznie do kompostowni. Mając na względzie powołane wyżej przepisy, należy przyjąć że pozwolenie zintegrowane - co najmniej w części, w jakiej zostało wydane dla instalacji przeznaczonej do mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych - zostało wydane z naruszeniem art. 38a ustawy o odpadach. Twierdzenia organu zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pozostają w sprzeczności z poglądem sądów administracyjnych na kwestię interpretacji zagadnienia "ujęcia" instalacji w planie wojewódzkim. Zgodnie z tym poglądem, termin "ujęcie" - który użyty został w art. 38a ustawy o odpadach – wykładać należy w sposób ścisły. Ujęcie oznacza nie tylko formalne wymienienie instalacji w planie gospodarki odpadami, ale rozstrzygające znaczenie ma oznaczenie rodzaju danej instalacji, jak również dopuszczalne moce przerobowe, które dla danej instalacji przewidziano w planie (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt: IV S.A./Wa K60/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lipca §016 r., sygn. akt: IV SA/Po 255/16). W dalszej kolejności wskazać należy, że instalacja strony nie spełnia wymagań definicyjnych regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych, opisanych w art. 36 ust. 5 ustawy o odpadach i doprecyzowanych w WPGO. Podstawowym parametrem pozwalającym zakwalifikować instalację jako instalację regionalną są jej moce przerobowe wystarczające do przyjmowania i przetwarzania odpadów z obszaru zamieszkanego co najmniej przez 120 tys. mieszkańców. Minimalna wydajność instalacji została określona w tabeli nr 79, str. 142 WPGO, gdzie dla części mechanicznej określono ją na poziomie 42.400 Mg/rok, a dla części Biologicznej 21.200 Mg/rok. Tymczasem we wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego strona wskazała, że jej moc przerobowa dla części mechanicznej wynosi jedynie 35.100 Mg/rok. Oznacza to, że instalacja strony nie posiada niezbędnych mocy przerobowych dla uznania jej za instalację regionalną. 3.3. [Sprzeczność charakteru inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego] Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję, która pozostaje w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego na terenie, na którym zlokalizowana jest instalacja uczestnika. Jak wynika z wypisu i wyrysu z planu miejscowego, który załączony został do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, ciąg ulicy [...] w S., zlokalizowany jest na terenie, dla którego w uchwale nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w S., ustalono przeznaczenie PP (obszar przemysłowy). Stosownie do § 5 pkt 1 w/w uchwały obszar przemysłowy posiada podstawowe przeznaczenie gruntów pod zakłady produkcyjne, rzemieślnicze, bazy, Kłady i magazyny. Tereny z przeznaczeniem pod gospodarowanie odpadami winny m oznaczone literą "O", a to zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), Załącznikiem nr 1 - punkt 7 Tereny infrastruktury technicznej, ppunkt 7.6 Gospodarowanie odpadami. Działalność strony związana jest z gospodarką odpadami i taka też działalność ma być wykonywana w związku z eksploatacją instalacji, dla której strona ubiegała się o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Z pewnością gospodarka odpadami nie stanowi działalności mieszczącej się w zakresie przeznaczenia gruntów, o którym mowa w § 5 pkt 1 w/w uchwały Rady Miasta S. (zakłady produkcyjne, rzemieślnicze, bazy, składy i magazyny). Działalność taka może być wykonywana jedynie na terenach przeznaczonych pod gospodarowanie odpadami. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 391/13: ani rodzaj odpadów, ani też rodzaj gospodarki odpadami oględnie kwestia towarzyszącej tym odpadom potrzeba istnienia infrastruktury, nie miały znaczenia w sprawie bowiem gospodarowanie odpadami ma to samo, jednolite wyodrębnione oznaczenie w planie tj. "O"; rodzaj odpadów, czy też rodzaj gospodarki odpadami, tudzież kwestia, jakiej ta gospodarka wymaga infrastruktury, e ma jakiegokolwiek przesądzającego znaczenia dla rozstrzygnięcia albowiem bezsprzecznie każde gospodarowanie odpadami, bez względu na jego specyfikę i wymogi dotyczące infrastruktury, ma to samo jednolite i wyodrębnione oznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego. Żadna działalność związana z gospodarowaniem odpadami w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach, nie może być wykonywana na terenie, który nie posiada oznaczenia "O" w planie miejscowym. Tym samym, strona nie mogła uzyskać decyzji uprawniającej ją do prowadzenia działalności gospodarowania odpadami na terenie z przeznaczeniem PP. Zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Marszałka Województwa [...], została wydana z naruszeniem przepisów powszechnie obowiązującego, to jest uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] grudnia 2003 r. 3.4. [Brak wyjaśnienia w postępowaniu administracyjnym kwestii najlepszych dostępnych technik BAT] Organ nie przeprowadził analizy zgodności instalacji z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT), pominął okoliczność, że strona nie zamieściła we wniosku informacji o spełnianiu przez instalację wymagań najlepszej dostępnej techniki, jak również nie uzasadnił, iż wybrana technika odpowiada najlepszym dostępnym technikom. Zgodnie z art. 208 ust. 2 pkt 1 lit. g Poś wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego obligatoryjnie winien zawierać informację o spełnianiu przez instalację wymagań BAT. Wniosek strony informacji w tym przedmiocie nie zawierał, a zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy nie wezwały strony do uzupełnienia wniosku w tym przedmiocie. W pierwszej kolejności podnieść należy, że zgodnie z treścią art. 207 Poś najlepsze dostępne techniki powinny spełniać wymagania, przy których określaniu uwzględnia się jednocześnie: 1) rachunek kosztów i korzyści; 2) czas niezbędny do wdrożenia najlepszych dostępnych technik dla danego rodzaju instalacji; 3) zapobieganie zagrożeniom dla środowiska powodowanym przez emisje lub ich ograniczanie do minimum; 4) podjęcie środków zapobiegających poważnym awariom przemysłowym lub zmniejszających do minimum powodowane przez nie zagrożenia dla środowiska; 5) termin oddania instalacji do eksploatacji; 6) dokumenty referencyjne BAT oraz konkluzje BAT, o ile zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Przy określaniu najlepszych dostępnych technik bierze się pod uwagę wymagania, o których mowa w art 143, także w przypadku gdy instalacja nie jest nowo uruchamiana lub zmieniana w sposób istotny. Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt: II OSK 233/11, jednym z kryteriów oceny, czy są spełnione wymagania najlepszych dostępnych technik jest analiza czy zachowane są warunki określone rozporządzeniu Ministra Środowiska z 24 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów (obecnie: rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie składowisk odpadów). W zaskarżonej decyzji brak jest rozważań w tym przedmiocie. Jak z kolei wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt: II OSK 68/13: Brak uzasadnienia w zakresie wyboru najlepszej dostępnej techniki skkutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Co ważne, w cytowanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2012 r. przyjęto, że nie jest wystarczające powołanie się na fakt istnienia dokumentów BAT w treści decyzji, ale konieczne jest przedstawienie w uzasadnieniu decyzji przebiegu wyboru konkretnej techniki. Brak takiej argumentacji powoduje, że decyzja w zakresie wyboru techniki wymknie się spod kontroli, a zatem jako podjęta w sposób dowolny, powinna podlegać wyeliminowaniu z obrotu prawnego z powodu naruszenia podstawowych wymagań procesowych. Powołanie się przez organ odwoławczy na istnienie dokumentów BAT publikowanych na stronach internetowych Ministerstwa Środowiska nie może zostać znany za realizację dyspozycji przepisów art. 204, 207 i 208 ust. 2 pkt 1 lit. g Poś. Organ nie wziął bowiem pod uwagę, że badanie spełnienia przez instalację wymogów BAT winno nastąpić już na etapie postępowania przed organem I instancji. W/w analizy Marszałek jednakże nie przeprowadził, jak również nie zwrócił uwagi na okoliczność, iż strona nie wypowiedziała się w przedmiocie spełnienia przez jej instalację wymogów BAT we wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Uchybienie organu I instancji nie mogło przy tym zostać uzupełnione przez organ odwoławczy, albowiem w takim wypadku doszłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności. Prawidłową reakcją na brak poddania przez organ I instancji analizy spełnienia przez instalację wymogów BAT winno być pylenie decyzji oraz poddanie tej kwestii ponownej analizie przez Marszałka. Organ II instancji postanowił jednak wydać merytoryczne orzeczenie, a tym samym doprowadził do stanu, w którym analiza wymogów BAT została przeprowadzona tylko raz i to wyłącznie przed organem odwoławczym - nota bene w sposób, który w świetle wyżej cytowanego orzecznictwa, nie można uznać za prawidłowy. 3.5. [Pozwolenie wodnoprawne] Uczestnik winien posiadać pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków przemysłowych do kanalizacji zewnętrznej. W następstwie eksploatacji przedmiotowej instalacji wytwarzane będą ścieki przemysłowe, w skład których wchodzić mają między innymi węglowodory ropopochodne. Odprowadzanie ścieków przemysłowych, niezależnie od sposobu (do wód lub do ziemi, czy do urządzeń kanalizacyjnych innego podmiotu), zgodnie z przepisami prawa wodnego, wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Przepis art.122 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne wskazuje, kiedy wymagane jest uzyskanie pozwolenia: "Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na: 1) szczególne korzystanie z wód; (...) 10) wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością innych podmiotów, ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego określone w przepisach wydanych na podstawie art. 45a ust. 1." Pod pojęciem substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego rozumie się toksyczne, trwałe i zdolne do bioakumulacji substancje lub grupy substancji oraz inne substancje lub grupy substancji, które należy traktować równoważnie (art. 9 ust 1 pkt 13k prawa wodnego). Substancjami szczególnie szkodliwymi dla środowiska wodnego są właśnie węglowodory ropopochodne. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, iż ścieki praktycznie mają być wprowadzane do instalacji podmiotu trzeciego (Spółki [...] S.A.). Wprowadzanie to nie odbywa się przy tym na podstawie decyzji administracyjnej, ale w oparciu o uzgodnienie, to jest nieformalne porozumienie. Stan taki nie może być zaakceptowany z punktu widzenia wymagań ustawy Prawo wodne. Organ II instancji nie zrozumiał najwyraźniej treści opisanego zarzutu, bowiem wskazał, iż Marszałek Województwa [...] nie miał prawa ustalać warunków pozwolenia wodnoprawnego (str. 9 skarżonej decyzji). Organ I instancji nie miał tymczasem ustalać warunków pozwolenia wodnoprawnego, a wezwać stronę do jego przedłożenia. 3.6. Część mechaniczna instalacji mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych nie posiada zadaszenia ani w ogóle nie jest zlokalizowana w zamkniętej hali. Trudno uznać, aby w ten sposób spełnione zostały najlepsze dostępne techniki BAT. Strona nie posiada hali przyjęcia odpadów, które przyjmowane są na zewnątrz, na działce nr [...], na której to działce magazynowane są czasowo oprócz odpadów zmieszanych, również odpady z grupy 15, 19 i 20. Zdaniem skarżącego, występuje tutaj ryzyko niekontrolowanego mieszania się odpadów. Co więcej, zgodnie z treścią wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, na tej samej działce będą gromadzone (głównie w big-bagach) odpady wytworzone w instalacji MBP. Zarówno wniosek, jak i zaskarżona decyzja nie zawierają żadnych informacji dotyczących przetwarzania i zagospodarowania odpadów innych niż o kodzie 20 03 01, a które są przyjmowane do instalacji i uwzględnione w bilansie (i schemacie technologicznym). Organ nie ustalił, przykładowo, jaki proces jest stosowany w odniesieniu do odpadów o kodzie 19 12 12, w szczególności w kontekście uzyskania wsadu wykorzystywanego w części biologicznej instalacji. W treści decyzji organu II instancji nie odniesiono się do problemu nie uwzględnienia przez organ I instancji zagadnienia poruszonego we wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, że odpady o kodzie 19 12 12 są zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi. Organy nie poczyniły żadnych ustaleń dotyczących takich odpadów niebezpiecznych oraz sposobu postępowania z nimi. Strona nie posiada decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla części instalacji zlokalizowanej na działce nr [...] w S. przy ulicy [...]. Mając na względzie wiążący charakter decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach względem pozwoleń zintegrowanych - w takim zakresie, w jakim było to opisywane powyżej - uznać należy, że wydanie pozwolenia zintegrowanego w odniesieniu do tej części instalacji, która została zlokalizowana na działce nr [...] było niedopuszczalne. Decyzja środowiskowa z dnia [...] maja 2012 r. wydana przez Prezydenta Miasta S. ([...]) ma za przedmiot inny proces technologiczny niż ten objęty wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Zgodnie z treścią decyzji środowiskowej prowadzone są dwie fazy kompostowania – faza I intensywna w hali kompostowni (bez membran) oraz faza II (dojrzewanie) w warunkach naturalnych (poza halą bez membran). Tymczasem wnioskodawca wskazuje, iż inwestycja polega na prowadzeniu całego procesu wewnątrz zamkniętej hali z wykorzystaniem membran. Wiążący charakter decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie pozwala na wydanie pozwolenia zintegrowanego, które w swojej treści miałoby za przedmiot inny proces technologiczny. Organy nie dokonały analizy, czy w razie wystąpienia awarii, wystarczającym będzie zapewnienie dostaw wody wyłącznie z trzech zbiorników gromadzących wodę opadową na potrzeby bieżącego funkcjonowania instalacji. Zdaniem skarżącego, racjonalne i konieczne jest zapewnienie dostaw wody do instalacji z sieci wodociągowej, gdyż nie można przewidzieć wszystkich sytuacji awaryjnych, jakie mogą wystąpić. Organy nie uwzględniły okoliczności, iż konieczne jest zapewnienie prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej dla placów przyjmowania odpadów. Wniosek w tej kwestii milczy, podobnie jak sama decyzja o pozwoleniu zintegrowanym. Zgodnie z treścią decyzji pozwolenia na budowę - decyzji Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. (i projektu budowlanego jako integralnej części decyzji) - zbiornik na odcieki musi mieć pojemność 24 m3, podczas gdy z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż pojemność ta wynosi jedynie 20 m3. Nieuwzględnienie, iż wobec zbyt małej mocy przerobowej instalacji biologicznej, część odpadów pochodzących z części mechanicznej nie będzie mogła być skierowana do kompostowni, co spowoduje konieczność ich składowania, wiążącego się z emisją odorów; co może naruszać również wymogi wskazane w art. 143 POŚ. V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia 31 stycznia 2017 r., organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. VI. Pismami z dnia 2 i 3 października 2017 r. spółka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. (dalej "uczestnik") zajęła swoje stanowisko w sprawie, wnosząc alternatywnie o: 1) odrzucenie skargi Stowarzyszenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1405 z późn. zm.), dalej "ustawy ocenowej", z uwagi na fakt, iż Stowarzyszenie nie posiadało legitymacji do złożenia skargi na w/w decyzję Ministra, tj. złożenie skargi nie jest uzasadnione celami statutowymi Stowarzyszenia; 2) w razie nieuwzględniania wniosku z pkt 1 - o oddalenie skargi w całości z uwagi na jej bezzasadność. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., uczestnik wskazał na brak po stronie Stowarzyszenia legitymacji do jej wniesienia. Wniosek taki wynika z następujących przesłanek: (-) w świetle zarówno art. 50 § 1 p.p.s.a., jak i art.44 ust.3 ustawy ocenowej organizacja ekologiczna może wnieść skargę tylko wtedy, gdy działanie takie jest uzasadnione jej celami statutowymi, (-) w niniejszej sprawie nie istnieje powiązanie merytoryczne pomiędzy przedmiotem skargi, a celami Stowarzyszenia, które nie wykazało pożądanej aktywności w wykazaniu w/w powiązania, (-) skarga ogranicza się wyłącznie do zacytowania postanowień regulaminu, które odnoszą się do celów stowarzyszenia (pkt 9 regulaminu) oraz sposobu ich realizacji (pkt 10 regulaminu), (-) w/w cele określone są jednakże wyłącznie w sposób bardzo ogólny - jest to m.in. podejmowanie inicjatyw związanych z poprawą stanu środowiska, ochrona środowiska i działania proekologiczne. W podobnej sytuacji WSA w Krakowie odrzucił skargę skargi innej organizacji społecznej, tj. [...] na decyzję środowiskową wydaną na rzecz uczestnika (postanowienie z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 394/17). Uzasadniając z kolei wniosek o oddalenie skargi, uczestnik odniósł się obszernie do podniesionych w niej zarzutów, wywodząc ich bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VII. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 r. nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. VIII. Kontrola legalności zaskarżonej do Sądu decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 r. prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego przez Sąd postępowania administracyjnego, w którym jako organ odwoławczy orzekł Minister, było udzielenie uczestnikowi postępowania pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych oraz przetwarzania odpadów selektywnie zebranych i innych ulegających biodegradacji, zlokalizowanej w S. przy ul. [...]. Orzekające w sprawie organy obu instancji uznały, że ustawowe warunki do uwzględnienia wniosku uczestnika o udzielenie w/w pozwolenia zostały spełnione. W/w ocenę organów Sąd w niniejszej sprawie podziela, uznając obie wydane w sprawie decyzję za zgodne z prawem (z uwzględnieniem konieczności zreformowania decyzji organu I instancji w sposób przyjęty przez organ odwoławczy). W tej sytuacji zarzuty wniesionej przez Stowarzyszenie skargi, dotyczące naruszenia przez orzekające w sprawie organy czy to przepisów postępowania administracyjnego, czy to przepisów prawa materialnego, nie zasługują na uwzględnienie. 2. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż wbrew stanowisku uczestnika, tj. spółki będącej adresatem kontrolowanego pozwolenia zintegrowanego, legitymacja skargowa skarżącego Stowarzyszenia w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. Uznać bowiem należy, że Stowarzyszenie spełnia wszystkie niezbędne ku temu warunki, wynikające z art.44 ust.3 w zw. z art..44 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. "ustawy ocenowej") i art.185 ust.2a P.o.ś., tj. w szczególności (a zatem inaczej niż postrzega to skarga) wniesienie tej skargi należy uznać za uzasadnione celami statutowymi Stowarzyszenia w sytuacji, w której przedmiot postępowania administracyjnego bezspornie dotyczył korzystania ze środowiska wykraczającego poza ramy korzystania powszechnego a jak to wynika z regulaminu Stowarzyszenia (pkt 9) do jego celów należy m.in. "ochrona środowiska i działania proekologiczne". Wprawdzie pkt 10 w/w regulaminu, wskazujący sposoby realizowania przez Stowarzyszenie obranych przez nie celów, nie stanowi wprost, że Stowarzyszenie uczestniczy na prawach strony w postępowaniach administracyjnych, dotyczących korzystania ze środowiska, niemniej tego rodzaju postanowienie regulaminu można wyinterpretować z klauzuli generalnej, zawartej w ostatnim podpunkcie analizowanego punktu ("prowadzenie innych działań sprzyjających realizacji celów stowarzyszenia"). W świetle powyższych okoliczności kwestionowanie legitymacji skargowej Stowarzyszenia naruszałoby prawo do sądu, wynikające z art.45 Konstytucji RP. 3. Tryb i zasady wydawania pozwoleń zintegrowanych został uregulowany w art.201 – 219 Prawa ochrony środowiska. Z art. 201 ust.1 ustawy wynika, iż wymóg uzyskania pozwolenia zintegrowanego dotyczy prowadzenia instalacji, której funkcjonowanie, ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w niej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości, z wyłączeniem instalacji lub ich części stosowanych wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów lub procesów technologicznych. Katalog w/w instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości określa stosowne rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r., wydane na podstawie delegacji zawartej w art.201 ust.2 P.o.ś. Instalacja będąca przedmiotem kontrolowanego postępowania spełnia kryteria wskazane w ust. 5 pkt 3 lit. b załącznika do w/w rozporządzenia (instalacje w gospodarce odpadami dla odpadów innych niż niebezpieczne z wyłączeniem działań realizowanych podczas oczyszczania ścieków komunalnych do odzysku lub kombinacji odzysku i unieszkodliwiania o zdolności przetwarzania ponad 75 ton na dobę, z wykorzystaniem m.in. obróbki biologicznej), co oznacza, iż jej prowadzenie wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego. 4. Wbrew zarzutom skargi decyzji Ministra nie sposób zarzucić wywodzonych przez Stowarzyszenie naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art.6, 7, 8, 11, 15 i 107 § 3 k.p.a., mających w szczególności polegać na: zaniechaniu ponownego rozpatrzenia sprawy, nierozpatrzeniu zarzutów odwołania od decyzji organu I instancji, niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, uzasadnieniu rozstrzygnięcia w sposób nieodpowiadający wymogom k.p.a. W ocenie Sądu bowiem stan faktyczny sprawy został przez Ministra w dostatecznie wyczerpujący sposób zarówno ustalony, jak i rozpatrzony. Stwierdzić także należy, że jakkolwiek zaniechanie przez Ministra zawiadomienia Stowarzyszenia o zakończeniu postępowania uchybia art. 10 § 1 k.p.a., to brak jest przesłanek do uznania, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy ("Naruszenie przepisu art. 10 § 1 k.p.a. oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy." – wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 1840/15, publ. LEX). 5. Wbrew zarzutom skargi decyzji odwoławczej Ministra nie sposób zarzucić wywodzonych przez Stowarzyszenie naruszeń przepisów prawa materialnego. Analiza zebranego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego pozwala Sądowi na przychylenie się w tym kontekście w pełni do stanowiska uczestnika, wyrażonego w piśmie procesowym z dnia 2 października 2017 r., odnoszącego się do zarzutów skargi. Należy w tym kontekście wskazać w szczególności, co następuje: 6. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 86 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 21 ustawy ocenowej w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach w zw. z art. 182 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do przyjęcia, że pomiędzy decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach a pozwoleniem zintegrowanym nie zachodzi merytoryczny związek. Wśród decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ocenowej nie zostało wymienione pozwolenie zintegrowane. W oparciu o nieprawidłowe założenia Stowarzyszenie wysnuło błędny wniosek o braku spójności pomiędzy decyzją środowiskową z 2012 r., obejmującą część biologiczną instalacji MBP, a udzielonym pozwoleniem zintegrowanym. Wyjaśnić należy, że wniosek oraz zaskarżona decyzja (pozwolenie zintegrowane) dotyczą zakładu, który przed złożeniem wniosku w części już funkcjonował jako instalacja zastępcza (chodzi o część mechaniczną instalacji - sortownię). Instalacja ta została doposażona w część biologiczną (kompostownię). Sortownia Spółki funkcjonowała w systemie gospodarki odpadami komunalnymi dla Regionu II woj. [...] jako instalacja zastępcza do mechanicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. Zlokalizowana jest na działkach [...], [...], [...], [...]. Planem Spółki było uzupełnienie Zakładu (sortowni) o obiekt służący do biologicznego przetwarzania odpadów (kompostowania) i docelowo uzyskania kompletnej instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów (instalacji MBP). Taką drogę przeszło wiele instalacji MBP posiadających aktualnie status RIPOK. W związku z tym uzyskano decyzję Prezydenta Miasta S. w dnia [...].05.2012 r., znak [...], o środowiskowych uwarunkowaniach na potrzeby uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę instalacji do biologicznego przetwarzania odpadów (kompostowni). Wybudowana i oddana do użytkowania instalacja biologicznego przetworzenia znajduje się na wskazanej w w/w decyzji środowiskowej działce nr [...]. Z kolei sortownia (instalacja zastępcza), eksploatowana od lat, zlokalizowana na pozostałych działkach, posiadała "swoją" decyzję środowiskową, została wybudowana i oddana do użytkowania wiele lat wcześniej (decyzja środowiskowa Prezydenta Miasta S. z dnia [...].05.2008 r., znak [...]). Stąd błędem ze strony Stowarzyszenia jest porównywanie pozwolenia j zintegrowanego tylko z decyzją środowiskową z 2012 roku. Różnice pomiędzy tymi dwoma aktami występują, choćby w samej nazwie przedsięwzięcia i oznaczeniu działek (co jest j oczywiste, bo decyzja z 2012 r. dotyczyła tylko kompostowni - części biologicznej), ale wynika to z wyżej wskazanych okoliczności, a nie z tego, iż wnioskodawca miał zamiar uzyskać pozwolenie zintegrowane na prowadzenie zupełnie innej instalacji. Aby dokonać prawidłowego porównania należy brać pod uwagę obie decyzje środowiskowe spółki, dotyczące obu części instalacji, które łącznie stanowią instalację do mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów. Dokonując takiej analizy pomiędzy decyzjami środowiskowymi a pozwoleniem zintegrowanym nie występują różnice, które stanowiłyby naruszenie art.86 ustawy ocenowej (jedyną różnicą jest prowadzenie całego procesu kompostowania w hali, co jest rozwiązaniem korzystniejszym dla środowiska, aniżeli ten wskazany w decyzji środowiskowej z 2012 r. 7. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 35 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że instalacja do mechaniczno - biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych jest tożsama z instalacją do przetwarzania selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych bioodpadów oraz wytwarzania z nich produktu o właściwościach nawozowych lub środków wspomagających uprawę roślin lub materiału po procesie kompostowania lub fermentacji dopuszczonego do odzysku w procesie odzysku R10, jak również błędne jego zastosowanie w sprawie, skutkiem czego było zakwalifikowanie instalacji uczestnika jako instalacji spełniającej przesłanki regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. W konsekwencji powyższego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 38a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że instalacja uczestnika została ujęta w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami Województwa [...] i tym samym nie zastosowanie powołanego przepisu w sprawie, czego skutkiem było wydanie pozwolenia zintegrowanego. Stowarzyszenie zarzuciło, iż instalacja MBP, której dotyczy pozwolenie zintegrowane, nie została ujęta w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami dla województwa [...] z 2014 r. (dalej "WPGO"), bowiem przewidziano w nim "budowę kompostowni", co nie powinno być utożsamiane z "instalacją MBP". Mając na uwadze okoliczności budowy instalacji (rozbudowę sortowni o część biologiczną) trudno zgodzić się z przytoczonym stanowiskiem. Instalacja objęta pozwoleniem była określona (ujęta) w obowiązującym wówczas WPGO w tabeli 81 - Planowane regionalne instalacje w Regionie II. W tym zakresie decydującego znaczenia nie miała nazwa przedsięwzięcia ujęta w Planie, gdyż na etapie jego uchwalania było to dopiero planowane przedsięwzięcie, którego ostateczny kształt nie był do końca ustalony. Podkreślić przy tym należy, że w WPGO wskazano tylko na budowę kompostowni, gdyż część mechaniczna instalacji już funkcjonowała, a Spółka planowała dobudować tylko część biologiczną instalacji. Decydujące jest to, iż sama instalacja została wymieniona w planie jako "planowana regionalna" (została ona "ujęta w planie", w rozumieniu art. 38a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach). Nie ma tutaj znaczenia nazwa przedsięwzięcia. Jeżeli chodzi o wykładnie pojęcia "ujęcie", którym posłużono się w art. 38a ustawy o odpadach, to wobec braku szczegółowych wytycznych, jak należy je rozumieć, trzeba posłużyć się potocznym znaczeniem tego słowa. Takie stanowisko zajął również WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 8 września 2016 r., II SA/Rz 1525/15: "Użyty przez ustawodawcę w art 38a ustawy z 2012 r. o odpadach w odniesieniu do WPGO termin "ujęcie" należy rozumieć zgodnie z zasadami języka potocznego jako "wymienienie", "zawarcie" w określonym dokumencie. Wskazuje na to analiza treści wszystkich przepisów Działu III "Plany gospodarki odpadami" ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, gdzie ustawodawca posługuje się różnymi określeniami w odniesieniu do instalacji w zależności od tego, co chce wyrazić, np. w niektórych przepisach nakazuje "określenie" czy "wskazanie" RIPOK w sposób wyraźny (art. 35 ust 4, art. 38 ust 2). W tym kontekście nie można przypisywać ustawodawcy innej woli niż ta, którą wyraził. Gdyby intencją było ustawodawcy było wydawanie pozwolenia zintegrowanego wyłącznie dla instalacji określonej w WPGO jako RIPOK - z pewnością taki zapis zawarłby w treści art 38a ustawy o odpadach. Wobec powyższego należy uznać, że instalacja uczestnika została ujęta w planie jako planowany RIPOK, jednakże bez dokładnego określenia rodzaju tego typu instalacji. Sytuacja ta nie może być jednakże postrzegana jako taka, w której przedmiotowa instalacja nie została w ogóle ujęta w WPGO, co miałoby, na zasadzie art.38a ustawy o odpadach, stanowić w ocenie Stowarzyszenia przesłankę do odmówienia uczestnikowi pozwolenia zintegrowanego. 8. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją § 5 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy [...] w S. (Dz. Urz. Województwa [...] z 2004 r. Nr [...], poz. [...]) w zw. z § 9 ust. 1 w zw. z pkt 7.6 tabeli z Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zw. z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, czego skutkiem było przyjęcie, że lokalizacja instalacji spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w A. jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Stowarzyszenia lokalizacja inwestycji jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dla analizowanego obszaru przewiduje przeznaczenie pod przemysł (obszar przemysłowy: zakłady produkcyjne, rzemieślnicze, bazy, składy i magazyny). Stowarzyszenie stoi na stanowisku, iż tereny z przeznaczeniem pod gospodarowanie odpadami winny być oznaczone literą "O".Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić z kilku powodów. Po pierwsze, sama niezgodność lokalizacji inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) nie stanowi podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego. Kwestia ta jest rozstrzygana na etapie wydawania decyzji środowiskowej oraz przez organy budowlane (pozwolenie na budowę i użytkowanie obiektu). Uzasadniając powyższe wskazać należy, że zgodnie z art. 181 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. organ 1 ochrony środowiska może udzielić pozwolenia zintegrowanego. Przypadki, w których organ ; odmawia udzielenia pozwolenia, w tym pozwolenia zintegrowanego, wskazane są w art. 186 'l p.o.ś. Wśród przesłanek upoważniających organ ochrony środowiska do odmowy udzielenia pozwolenia nie wymienia się niezgodności lokalizacji instalacji z MPZP. Ponadto w art. 208 ust. 1 p.o.ś. wskazano, że wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego spełnia wymagania określone dla wniosków o wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2-4 p.o.ś. Wymagania, które powinien spełniać w/w wniosek wymienione są wymienione w art. 184 ust. 2 p.o.ś. Żaden ze wskazanych powyżej przepisów nie dotyczy MPZP. Jedynie ustawa o odpadach w art. 46 ust. 1 pkt 3 zawiera obowiązek odmowy wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest sprzeczny z MPZP. Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania do pozwoleń zintegrowanych wydawanych na podstawie przepisów p.o.ś., nawet jeśli pozwolenie zintegrowane reguluje kwestie przetwarzania odpadów. P.o.ś. zawiera bowiem "własne" przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia. Aby można było zastosować w/w przepis ustawy o odpadach do pozwolenia zintegrowanego musiałoby istnieć w tym zakresie wyraźne odesłanie w którejś z ustaw, takiego jednak brak. W art. 46 ust. 3 ustawy o odpadach stanowi się jedynie, że marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego, w przypadku gdy regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych lub ponadregionalna spalarnia odpadów komunalnych nie spełnia wymagań ochrony środowiska lub wymagań określonych dla takiej instalacji. Brak jest zatem podstawy prawnej do zastosowania art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach do pozwoleń wydawanych na podstawie p.o.ś. W związku z tym wydanie pozwolenia zintegrowanego nie jest w żaden sposób uzależnione od zapisów planu miejscowego, nawet jeżeli dotyczy przetwarzania odpadów. Ta kwestia rozpatrywana jest przez inne organy (właściwe do wydania decyzji środowiskowej oraz decyzji budowlanych), działające w oparciu o wyraźne przepisy prawa nakazujące im badanie tej kwestii. Po drugie, najnowsza linia orzecznicza dopuszcza lokalizowanie przedsięwzięć z zakresu gospodarki odpadami na obszarach przemysłowych (P). W wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r., II OSK 1553/16, NSA wskazał, że "z przepisów oporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego {Oz. U. Nr 164, poz. 1587) wynika, że projekcie rysunku planu miejscowego należy stosować podstawowe barwne oznaczenia Tgraficzne i literowe dotyczące przeznaczenia terenów. W przypadku terenów infrastruktury Itechnicznej przeznaczonych na gospodarowanie odpadami jest to symbol "O" i kolor |ciemnoszary (pkt 7.1 załącznika nr 1 do rozporządzenia). Nie oznacza to jednak, że tylko na [ia/f oznaczonych terenach dopuszczalne jest gospodarowanie odpadami. Tego rodzaju wąska wykładnia przepisów rozporządzenia prowadziłaby do nieuzasadnionego ograniczenia zarówno władztwa planistycznego gminy, jak i swobody działalności gospodarczej. Oznaczałaby bowiem, że gospodarowanie odpadami możliwe jest tylko na terenach oznaczonych symbolem O, a więc tyłko w ściśle określonych i z góry przewidzianych miejscach. (...) Nie ulega zaś wątpliwości, że tego rodzaju działalność dopuszczalna jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej; produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną. Nie można przyjąć, że gospodarka odpadami może być prowadzona wyłącznie na terenach oznaczonych w planie literą "O"." W ślad za tym stanowiskiem WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 14 marca 2017 r., II SA/Wr 844/16 wskazał, że "NSA a w ślad za nim tut. Sąd sprzeciwiają się takiemu rozumieniu omawianej przesłanki negatywnej, że gmina już w planie miejscowym przesądza o dozwolonej lokalizacji działalności z zakresu gospodarowania odpadami, zaś kompetencja organów pozostaje ograniczona jedynie do sprawdzenia, czy wniosek odnosi się do terenu oznaczonego symbolem O. Tymczasem, jak trafnie wywodzi NSA, gospodarowanie odpadami jest dopuszczalne ponadto na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczejprodukcyjnej lub związanej gmina ma zamiar prowadzić gospodarkę odpadami. Wyrażane niekiedy poglądy odmienne utraciły aktualność. (...) Po drugie i co najbardziej istotne, czynność ustalenia zgodności danego sposobu zagospodarowania terenu z ustaleniami planu miejscowego nie sprowadza się jedynie do sprawdzenia zgodności planowanego sposobu z przeznaczeniem wyraźnie zapisanym w ustaleniach planu. Pomiędzy ustanowionym w planie miejscowym zakazem danego sposobu zagospodarowania a przewidzianymi w nim wyraźnie przeznaczeniami, rozciąga się właśnie podstawowa przestrzeń, w której dokonuje się ocen. Ustalenie zgodności wymaga więc samodzielnych i wnikliwych ocen organu dla rozstrzygnięcia, czy właśnie, nieprzewidziane w sposób wyraźny w planie miejscowym zamierzenie jednak jest na tyle podobne i na tyle nie koliduje z wyraźnymi ustaleniami planu, że jego realizacja będzie zgodna z planem miejscowym. Na tle ustawy obecnej i ustaw z zakresu planowania przestrzennego już nieobowiązujących, wielokrotnie w orzecznictwie sądowym komentarzach analizowano, czy dane zamierzenie, nieprzewidziane wyraźnie w planie miejscowym, jest jednak pomimo tego z nim zgodne, czy też na tyle znacząco odbiega od ustanowionych przeznaczeń, że jest z nim niezgodne. Tej wymaganej oceny organu nie zastępuje stwierdzenie, że określone przedsięwzięcie nie zostało wymienione w ustaleniach planu albo że należy ono do dziedziny, która mogłaby zostać oznaczona dodatkowym symbolem, oprócz już zawartych w planie miejscowym. Gmina może zatem przy ustalaniu przeznaczenia danego terenu zapisać w przepisie planu miejscowego działalność z zakresu przetwarzania odpadów oraz oznaczyć teren symbolem O lub też go nie oznaczać w ten sposób, co jednak nie wyklucza uznania gospodarowania odpadami w określony sposób za zgodne z przeznaczeniem innych terenów, o ile przeznaczenia te można pogodzić z zamiarem podjęcia gospodarki odpadami." Z uwagi na powyższe należy uznać, że fakt iż tereny na którym zlokalizowany jest zakład spółki w miejscowym planie oznaczone są symbolem PP, nie wyklucza lokalizowania na nich działalności z zakresu gospodarki odpadami, która mieści się w szeroko pojętej % działalności usługowo-przemysłowej. Zarzut Stowarzyszenia jest więc chybiony. 9. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 204 ust.1 w zw. z art. 207 w zw. z art. 208 ust. 2 pkt 1 lit. g Poś poprzez ich błędne zastosowanie w sprawie, skutkujące w ocenie Stowarzyszenia nieprzeprowadzeniem analizy zgodności przedmiotowej instalacji z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT), jak również brak uzasadnienia dla wybranej przez spółkę techniki oraz pominięcie okoliczności, że wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego nie zawiera obligatoryjnej informacji o spełnianiu przez instalację wymagań BAT. Odnosząc się do w/w zarzutów stwierdzić należy, że we wniosku uczestnika o udzielenie pozwolenia zintegrowanego zamieszczona została analiza porównawcza, dotycząca zgodności planowanej instalacji z wymogami BAT (tabela na str.49 wniosku). W w/w zestawieniu uczestnik scharakteryzował techniki, które ma zamiar stosować w celu zadośćuczynienia stosownym wymogom (7 kryteriów), wskazanym w dokumencie referencyjnym BREF, opracowanym przez Europejskie Biuro IPPC w Sevilli. Oceniając w/w aspekt sprawy, Marszałek stwierdził (na str.53 uzasadnienia decyzji), w szczególności, co następuje: (-) po analizie informacji podanych we wniosku stwierdza się, że przedmiotowe instalacje będą wybudowane i uruchomione z uwzględnieniem postępu technologicznego i rozwoju wiedzy w tym zakresie, (-) zastosowane technologie produkcji oraz rozwiązania techniczne zapewnią zminimalizowanie ujemnego wpływu instalacji na środowisko, (-) instalacja IPPC spełnia wymagania najlepszej dostępnej techniki. Ocenę tę podzielił w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy (str.7 uzasadnienia). W świetle powyższych okoliczności kwestię zastosowania w odniesieniu do przedmiotowej instalacji najlepszych możliwych technik (BAT) należy zdaniem Sądu uznać za wyczerpująco wyjaśnioną. W świetle powyższego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez jego niezastosowanie w sprawie. 10. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niezgodności wydanej decyzji administracyjnej z treścią wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, jak i niezgodność zastosowanej technologii z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT) oraz niezgodność pomiędzy posiadanymi przez uczestnika decyzjami administracyjnymi a skarżonym pozwoleniem zintegrowanym poprzez: a. brak posiadania przez stronę pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do kanalizacji zewnętrznej; b. brak zadaszenia części mechanicznej instalacji MBP; c. brak hali przyjęć odpadów; d. brak podania przez stronę informacji dotyczących przetwarzania i zagospodarowania odpadów innych niż odpadów o kodzie 20 03 01, a które są przyjmowane do instalacji i uwzględnione w bilansie (i schemacie technologicznym); e. nieuwzględnienie przez organ, iż we wniosku strony o wydanie pozwolenia zintegrowanego wskazano, iż odpady o kodzie 19 12 12 są zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi; f. pominięcie przez organ faktu, iż posiadana przez stronę decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy tylko działki nr [...], podczas gdy instalacja obejmuje również działkę nr [...]; g. pominięcie przez organ faktu, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy innego procesu technologicznego niż ten wskazany we wniosku strony o wydanie pozwolenia zintegrowanego; h. nieuwzględnienie przez organ, iż w razie awarii, brak jest wystarczającego zaopatrzenia instalacji w wodę; gdyż woda ta ma pochodzić wyłącznie ze zgromadzonej wody z opadów atmosferycznych; i. nieuwzględnienie przez organ konieczności zapewnienia prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej dla placów przyjęć odpadów; j. nieuwzględnienie przez organ okoliczności, zgodnie z którą zgodnie z treścią decyzji pozwolenia na budowę - zbiornik na odcieki musi mieć pojemność 24 m3, podczas gdy z treści decyzji wynika, iż pojemność ta to 20 m3; k. nieuwzględnienie przez organ, iż wobec zbyt małej mocy przerobowej instalacji biologicznej, część odpadów pochodzących z części mechanicznej nie będzie mogła być skierowana do kompostowni, co spowoduje konieczność ich składowania, wiążącego się z emisją odorów. Nietrafnie podnosi Stowarzyszenie, iż Marszałek, działający jako organ I instancji, uchybił obowiązkowi wezwania uczestnika do przedłożenia pozwolenia wodnoprawnego. Zgodzić należy się w tym zakresie ze stanowiskiem uczestnika, że z żadnego przepisu prawnego nie wynika, by na etapie wydawania pozwolenia zintegrowanego inwestor winien, jeżeli prawo przewiduje taką konieczność, legitymować się pozwoleniem wodnoprawnym, a ponadto, by takowe trzeba było przedkładać w toku wydawania pozwolenia zintegrowanego. Art. 184 ust. 2 p.o.ś. w zw. z art. 208 ust. 2 p.o.ś. w wyczerpujący sposób reguluje zakres (treść) wniosku o udzielenie pozwolenia zintegrowanego. Wśród elementów wniosku oraz na liście załączników do wniosku (art. 184 ust. 4 p.o.ś. i art. 208 ust. 6 p.o.ś.) nie ma pozwolenia wodnoprawnego. Dalej należy wskazać, że zgodnie z art. 202 ust. 1 p.o.ś. w pozwoleniu zintegrowanym ustala się warunki emisji na zasadach określonych dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2-4 p.o.ś., w tym m.in. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód, bez zalecania jakiejkolwiek techniki czy technologii. Organ uregulował w zaskarżonym pozwoleniu kwestie z zakresu gospodarki wodno-ściekowej w takim zakresie, w jakim był do tego kompetentny i zobowiązany, czyli w wyżej wymienionym zakresie. W tym względzie ustalił, iż ścieki powstające na terenie zakładu nie będą wprowadzane do wód lub do ziemi, stąd nie określił warunków emisji, które odpowiadałyby warunkom określanym w pozwoleniu na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Zaznaczył jedynie, że kwestia odprowadzania ścieków przemysłowych do kanalizacji zewnętrznej wymaga odrębnego pozwolenia wodnoprawnego. W związku z powyższym posiadanie bądź nie odrębnego pozwolenia wodnoprawnego (o ile jest ono w ogóle wymagane) nie wypływa na ocenę legalności udzielonego pozwolenia zintegrowanego. Podzielić należy stanowisko uczestnika co do nietrafności zarzutu Stowarzyszenie, że decyzja środowiskowa z 2012 r. dotyczy innego procesu technologicznego, niż wskazany w pozwoleniu zintegrowanym. Przyjąć bowiem należy, że nie nastąpiła zmiana procesu technologicznego biologicznego przetwarzania odpadów w stosunku do wskazanego w decyzji środowiskowej z dnia [...] maja 2012 r., znak [...]. Technologia kompostowania opisana w pozwoleniu zintegrowanym obejmuje wszystkie etapy procesu technologicznego wskazane w w/w decyzji środowiskowej, tj.: przygotowanie (obróbkę wstępną) materiału do kompostowania (biologicznego przetworzenia), kompostowanie wstępne (etap intensywny), dojrzewanie materiału oraz końcową obróbkę przetworzonego materiału. Jedyną różnicą jest ujęcie całego procesu kompostowania w zamkniętej hali (w decyzji środowiskowej założono, że etap dojrzewania odbywać się miał na otwartym placu). Jest to jednak różnica korzystna dla środowiska, pozwala na uniknięcie ewentualnego problemu wydzielania się uciążliwych zapachów. W hali zostały zastosowane membrany przepuszczalne dla dodatkowego przykrycia boksów z pryzmami przetwarzanego materiału. Dla intensyfikacji procesu przetworzenia odpadów, ograniczenia rozprzestrzeniania materiału oraz zminimalizowania emisji gazów i pyłów, pryzmy układane są na stanowiskach obudowanych betonowymi murami oporowymi oraz są przykryte specjalnymi półprzepuszczalnymi membranami. - ograniczenie oddziaływania na środowisko, poprzez recykling ścieków procesowych w procesie technologicznym (minimalizacja wprowadzenia wytwarzanych ścieków procesowych do kanalizacji); - ograniczenie oddziaływania na środowisko, poprzez brak wprowadzania czystych wód opadowych do środowiska gruntowo-wodnego w związku z ich wykorzystaniem do potrzeb instalacji i na terenie zakładu. Instalacja Spółki spełnia te wymagania. Plac przyjęcia odpadów i magazynowania odpadów jest terenem utwardzonym, wybetonowanym, uszczelnionym przed przedostawaniem się wód opadowych i ścieków z placów do gruntu. Zanieczyszczone wody opadowe z powierzchni utwardzonej placów manewrowych wokół budynku instalacji biologicznego przetworzenia są odprowadzane powierzchniowo spadkami powierzchni placów do trzech zbiorników retencyjnych o pojemności 20 m3 każdy (zbiorniki nr 2, 3, 4). Po wypełnieniu zbiorników zanieczyszczone wody opadowe są odprowadzane za pomocą pompy kanałem ciśnieniowym do studni betonowej rozprężonej, z której kanałem grawitacyjnym są skierowane do istniejącej studni. Stąd kanałem są wprowadzone do kanalizacji ogólnospławnej zlokalizowanej wzdłuż ulicy [...]. Ścieki przemysłowe odprowadzane do kanalizacji miejskiej są odprowadzane zgodnie z warunkami: - rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 14 lipca 2006r. w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych, - rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych mas substancji, które mogą być odprowadzane w ściekach przemysłowych, - umowy z [...] Spółka [...] z S. w zakresie odprowadzania ścieków przemysłowych i zanieczyszczonych wód opadowych do kanalizacji. Podzielić należy stanowisko uczestnika co do nietrafności zarzutów Stowarzyszenia w kwestii nieposiadania przez instalację wymaganej mocy przerobowej. Zgodnie z WPGO obowiązującym w dacie wydawania decyzji, minimalna wydajność części mechanicznej instalacji MBP winna wynosić 42 000 Mg/rok. Uznać należy, że planowane instalacja spełnia ten wymóg. Faktyczna moc przerobowa części mechanicznej jest nawet wyższa, aniżeli wskazana w decyzji i wynosi ok. 70 000 Mg/rok. W ciągu technologicznym części mechanicznej instalacji MBP odpady komunalne w pierwszej kolejności trafiają na sito bębnowe i zostają rozdzielone na dwie frakcje: 0-80 mm (frakcja podsitowa) i powyżej 80 mm (frakcja nadsitowa). Frakcja podsitowa trafia do części biologicznej instalacji MBP, natomiast frakcja nadsitowa trafia na końcowy etap części mechanicznej instalacji, czyli do sortowni odpadów. Wydajność pracy sita (przesiewacza) bębnowego pozwala na obróbkę 30 Mg Opadów na godzinę, co daje 480 Mg/dobę i maksymalnie ok. 168 480 Mg w skali roku. Wydajność wpisana we wniosku dotyczy tylko końcowego etapu przetwarzania odpadów w części mechanicznej, czyli linii sortowniczej. Kwestia ta była wyjaśniana w toku (postępowania przed Marszałkiem, stąd w pozwoleniu zintegrowanym ujęto już właściwą (Wydajność, czyli moc przerobową całej części mechanicznej instalacji MBP. Na sortownię trafia tylko frakcja nadsitowa, która stanowi ok. 50 % strumienia odpadów komunalnych przyjmowanych na instalację. Ograniczeniem wydajności instalacji sortowni jest wskazana we wniosku linia sortownicza, na której sortujący skaner optyczny Saphire ma wydajność 100,6 Mg/dobę (ok. 6,3 Mg/h). Przy założeniu, że frakcja trafiająca na linię sortowniczą (stanowiącą końcowy etap części mechanicznej) stanowi ok. 50 % puli przyjętych odpadów komunalnych, całość instalacji w części mechanicznej pozwala na przetworzenie ponad 70 000 Mg/rok. Spełnia zatem wymagania obowiązującego wówczas WPGO. Mając na względzie moc przerobową części biologicznej oraz możliwości rynku odpadowego spółka zawnioskowała o łączną masę przetwarzanych odpadów na części mechanicznej na poziomie 60 000 Mg/rok. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.