V SA/Wa 1238/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-05-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Izabella Janson
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu takiego wniosku może uchylić skutki prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy i tym samym zapobiec odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego?Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu, nie może uchylić skutków prawnych prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów. Została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, ale wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został prawomocnie oddalony. Po kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, spółka ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie. W związku z tym sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B. L." Sp. z o.o. w L. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... maja 2017 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania postanawia: odrzucić skargę.
Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2017 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca wystąpiła z wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z dnia 11 sierpnia 2017 r. – o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 21 marca 2018 r. wezwano Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni.
Wezwanie sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone Spółce w dniu 20 kwietnia 2018 r. (potwierdzenie na k. 258 akt), jednakże wpis sądowy nie został uiszczony w zakreślonym terminie.
Jednocześnie skarżąca wystąpiła z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z dnia 26 kwietnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie Spóła została wezwana zarządzeniem z dnia 21 marca 2018 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, jednakże nie uiściła należnego wpisu w wysokości [...] zł, lecz wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wskazać zatem należy, iż zgodnie z jednolitym poglądem wyrażanym zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego, ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r. o sygn. akt I CKN 1461/98, opubl. w: OSNC 1999, nr 11, poz. 196; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r. o sygn. akt I CKN 1064/97, opubl. OSNC 1999, nr 9, poz. 153; postanowienia NSA: z dnia 8 maja 2007 r. o sygn. akt II FSK 649/06, LEX nr 927112; z dnia 3 lutego 2009 r. o sygn. akt I OZ 53/09, LEX nr 544984; z dnia 28 lipca 2009 r. o sygn. akt I FZ 252/09, LEX nr 552218 i z dnia 7 lutego 2011 r. o sygn. akt II FSK 2274/10, LEX nr 742349). Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r. o sygn. akt III RN 144/02). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2010 r. o sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r. o sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I OSK 536/13; z dnia 9 lutego 2017 r. o sygn. akt I GZ 16/17). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 grudnia 2005 r. o sygn. akt II FZ 794/05 podniesiono również, że po oddaleniu zażalenia na postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, przewodniczący winien wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, zaś po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu, określonego w takim zarządzeniu, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. o sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/96, wydane na podstawie analogicznych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Powyższa zasada znajduje – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – zastosowanie nawet w przypadku zajścia "zmiany okoliczności sprawy" (a więc przesłanki z art. 165 p.p.s.a.) po wydaniu pierwotnego postanowienia oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd dodał przy tym, iż inna interpretacja powyższego przepisu mogłaby pozwolić stronom na nieograniczone przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, ponieważ sytuacja materialna podmiotów z uwagi na bieżące gospodarowanie dostępnymi środkami ulega ciągłym zmianom. Zawsze można więc stwierdzić, iż w porównaniu z sytuacją istniejącą w chwili rozpatrywania pierwszego wniosku aktualny stan materialny danego podmiotu jest odmienny.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło